ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 12.179
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.179.1
यद्यस्ति दत्तमिष्टं वा तपस्तप्तं तथैव च ।
गुरूणां वाऽपि शुश्रूषा तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.१७९.१ ॥
ದಾನ, ಯಜ್ಞ ಅಥವಾ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದ್ದರೆ, ಅಥವಾ ಗುರುಗಳ ಸೇವೆ ಮಾಡಿದ್ದರೆ, ಓ ಪಿತಾಮಹ, ಅದನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳು.
12.179.2
यथाऽस्मिंश्च तथा तत्र जानीयां नृपसत्तम ।
दुष्कर्तारो यथा लोके यत्कुर्वन्ति तथा शृणु ॥ १२.१७९.२ ॥
ನೃಪಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿ ನಾನು ತಿಳಿದಂತೆ, ಲೋಕದಲ್ಲಿ ದುಷ್ಕರ್ಮಿಗಳು ಏನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಕೇಳು.
12.179.3
आत्मनाऽनर्थयुक्तेन पापे निविशते मनः ।
स्वकर्म कलुषं कृत्वा दुःखे महति धीयते ॥ १२.१७९.३ ॥
ತಾನೇ ಅನರ್ಥಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದ ಮನಸ್ಸು ಪಾಪದಲ್ಲಿ ಸೇರುತ್ತದೆ; ತನ್ನ ಕರ್ಮವನ್ನು ಕಲುಷಿತಗೊಳಿಸಿ ಮನುಷ್ಯನು ದೊಡ್ಡ ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಬೀಳುತ್ತಾನೆ.
12.179.4
दुर्भिक्षादेव दुर्भिक्षं क्लेशात्क्लेशं भयाद्भयम् ।
मृतेभ्यः प्रमृता यान्ति दरिद्राः पापकारिणः ॥ १२.१७९.४ ॥
ಬರದಿಂದ ಬರಕ್ಕೆ, ಕ್ಲೇಶದಿಂದ ಕ್ಲೇಶಕ್ಕೆ, ಭಯದಿಂದ ಭಯಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ; ಸತ್ತವರಿಗಿಂತಲೂ ಸತ್ತವರಾದ ದರಿದ್ರರು ಮತ್ತು ಪಾಪಿಗಳು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
12.179.5
उत्सवादुत्सवं यान्ति स्वर्गात्स्वर्गं सुखात्सुखम् ।
श्रद्दधानाश्च दान्ताश्च सत्वस्थाः शुभकारिणाः ॥ १२.१७९.५ ॥
ಉತ್ಸವದಿಂದ ಉತ್ಸವಕ್ಕೆ, ಸ್ವರ್ಗದಿಂದ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ, ಸುಖದಿಂದ ಸುಖಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ; ಶ್ರದ್ಧಾವಂತರು, ದಾಂತರು, ಸತ್ತ್ವಗುಣದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದವರು ಮತ್ತು ಶುಭಕರ್ಮ ಮಾಡುವವರು.
12.179.6
व्यालकुञ्जरदुर्गेषु सर्पचोरभयेषु च ।
हस्तावापेन गच्छन्ति नास्तिकाः किमतः परम् ॥ १२.१७९.६ ॥
ಹಾವುಗಳು ಮತ್ತು ಆನೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ದುರ್ಗಮ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ, ಹಾವುಗಳು ಮತ್ತು ಕಳ್ಳರ ಭಯಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನಾಸ್ತಿಕರು ಕೈ ಚಾಚಿ ದಾಟಿ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ; ಇದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನದು ಏನು ಹೇಳಲಿ?
12.179.7
प्रियदेवातिथेयाश्च वदान्याः प्रियसाधवः ।
क्षेम्यमात्मवतां मार्गमास्थिता हस्तदक्षिणम् ॥ १२.१७९.७ ॥
ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ಅತಿಥಿಗಳನ್ನೂ ಗೌರವಿಸುವವರು, ಉದಾರಿಗಳು, ಸಜ್ಜನರಿಗೆ ಪ್ರಿಯರಾದವರು ಆತ್ಮಸಂಯಮಿಗಳ ಸುರಕ್ಷಿತ, ಸುಲಭ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾರೆ.
12.179.8
पुलाका इव धान्येषु पुत्तिका इव पक्षिषु ।
तद्विधास्ते मनुष्येषु येषां धर्मो न कारणम् ॥ १२.१७९.८ ॥
ಧಾನ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ತೌಡಿನಂತೆ, ಪಕ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಗುಬ್ಬಚ್ಚಿಗಳಂತೆ, ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಅಂತಹವರಿದ್ದಾರೆ; ಧರ್ಮ ಅವರಿಗೆ ಕಾರಣವಲ್ಲ.
12.179.9
सुशीघ्रमपि धावन्तं विधानमनुधावति ।
शेते सह शयानेन येनयेन यथाकृतम् ॥ १२.१७९.९ ॥
ಅತಿ ವೇಗವಾಗಿ ಓಡುವವನ ಹಿಂದೆಯೂ ವಿಧಿ ಓಡುತ್ತದೆ; ಮಲಗಿದವನೊಡನೆ ಮಲಗುತ್ತದೆ; ಯಾರು ಏನು ಮಾಡಿದರೋ ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ.
12.179.10
उपतिष्ठति तिष्ठन्तं गच्छन्तमनुगच्छति ।
करोति कुर्वतः कर्म छायेवाऽनुविधीयते ॥ १२.१७९.१० ॥
ನಿಂತವನ ಬಳಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ, ನಡೆಯುವವನನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತದೆ; ಮಾಡುವವನ ಕರ್ಮವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತದೆ; ನೆರಳಿನಂತೆ ಹಿಂಬಾಲಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.
12.179.11
येनयेन यथा यद्यत्पुरा कर्म समार्जितम् ।
तत्तदेव नरो भुङ्क्ते नित्यं विहितमात्मना ॥ १२.१७९.११ ॥
ಹಿಂದೆ ಯಾವ ಯಾವ ಕರ್ಮವನ್ನು ಹೇಗೆ ಗಳಿಸಲಾಗಿದೆಯೋ, ಮನುಷ್ಯನು ಅದನ್ನೇ, ತಾನೇ ವಿಧಿಸಿಕೊಂಡ ಫಲವಾಗಿ ಸದಾ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.
12.179.12
स्वकर्मफलनिक्षेपं विधानपरिरक्षितम् ।
भूतग्राममिमं कालः समन्तात्परिकर्षति ॥ १२.१७९.१२ ॥
ತಮ್ಮ ಕರ್ಮಫಲವೆಂಬ ಠೇವಣಿ, ವಿಧಿಯಿಂದ ರಕ್ಷಿತವಾದ ಈ ಪ್ರಾಣಿಸಮೂಹವನ್ನು ಕಾಲ ಎಲ್ಲ ಕಡೆಯಿಂದ ಎಳೆಯುತ್ತದೆ.
12.179.13
अचोद्यमानानि यथा पुष्पाणि च फलानि च ।
स्वं कालं नातिवर्तन्ते तथा कर्म पुराकृतम् ॥ १२.१७९.१३ ॥
ಪ್ರೇರಣೆಯಿಲ್ಲದೆಯೇ ಹೂವುಗಳು ಮತ್ತು ಹಣ್ಣುಗಳು ತಮ್ಮ ಕಾಲವನ್ನು ಮೀರುವುದಿಲ್ಲ; ಹಾಗೆಯೇ ಪೂರ್ವಕೃತ ಕರ್ಮವೂ.
12.179.14
संमानश्चावमानश्च लाभालाभौ क्षयोदयौ ।
प्रवृत्तानि विवर्तन्ते विद्यानान्ते पुनःपुनः ॥ १२.१७९.१४ ॥
ಸನ್ಮಾನ ಮತ್ತು ಅವಮಾನ, ಲಾಭ ಮತ್ತು ನಷ್ಟ, ಕ್ಷಯ ಮತ್ತು ಉದಯ — ಪ್ರವೃತ್ತವಾದವು ಪದೇಪದೇ ತಿರುಗುತ್ತವೆ.
12.179.15
आत्मना विहितं दुःखमात्मना विहितं सुखम् ।
गर्भशय्यामुपादाय भुज्यते पौर्वदेहिकम् ॥ १२.१७९.१५ ॥
ತಾನೇ ವಿಧಿಸಿಕೊಂಡ ದುಃಖ, ತಾನೇ ವಿಧಿಸಿಕೊಂಡ ಸುಖ; ಗರ್ಭಶಯ್ಯೆಯಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಪೂರ್ವದೇಹಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದುದು ಅನುಭವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.
12.179.16
बालो युवा च वृद्धश्च यत्करोति शुभाशुभम् ।
तस्यांतस्यामवस्थायां भुङ्क्ते जन्मनिजन्मनि ॥ १२.१७९.१६ ॥
ಬಾಲಕ, ಯುವಕ, ವೃದ್ಧ — ಯಾವ ಶುಭಾಶುಭವನ್ನು ಅವನು ಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಆಯಾ ಅವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.
12.179.17
यथा धेनुसहस्रेषु वत्सो विन्दति मातरम् ।
तथा पूर्वकृतं कर्म कर्तारमनुगच्छति ॥ १२.१७९.१७ ॥
ಸಾವಿರ ಹಸುಗಳ ನಡುವೆ ಕರು ತನ್ನ ತಾಯಿಯನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ, ಪೂರ್ವಕೃತ ಕರ್ಮವು ತನ್ನ ಕರ್ತನನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತದೆ.
12.179.18
संक्लिन्नमग्रतो वस्त्रं पश्चाच्छुध्यति वारिणा ।
दुष्कर्मापि तथा पश्चात्पूयते पुण्यकर्मणा ॥ १२.१७९.१८ ॥
ತೊಯ್ದ ಬಟ್ಟೆ ಮೊದಲು ಕೊಳೆಯಾಗಿರುತ್ತದೆ, ಬಳಿಕ ನೀರಿನಿಂದ ಶುದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ದುಷ್ಕರ್ಮ ಮಾಡಿದವನೂ ನಂತರ ಪುಣ್ಯಕರ್ಮದಿಂದ ಪವಿತ್ರನಾಗುತ್ತಾನೆ.
12.179.19
तपसा तप्यते देहस्तपसा विन्दते महत् ।
उपवासैः प्रतप्तानां दीर्घं सुखमनन्तरम् ॥ १२.१७९.१९ ॥
ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ದೇಹವು ಶುದ್ಧಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ; ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಮಹತ್ತನ್ನು ಪಡೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಉಪವಾಸಗಳಿಂದ ತಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರಿಗೆ ನಂತರ ದೀರ್ಘ ಸುಖ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.
12.179.20
दीर्घकालेन तपसा सेवितेन तपोवने ।
धर्मनिर्धूतपापानां संसिद्ध्यन्ते मनोरथाः ॥ १२.१७९.२० ॥
ತಪೋವನದಲ್ಲಿ ದೀರ್ಘಕಾಲ ಆಚರಿಸಿದ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ, ಧರ್ಮದಿಂದ ಪಾಪಗಳು ತೊಳೆಯಲ್ಪಟ್ಟವರ ಮನೋರಥಗಳು ಸಿದ್ಧಿಸುತ್ತವೆ.
12.179.21
शकुनीनामिवाकाशे मत्स्यानामिव चोदके ।
पदं यथा न दृश्येत तथा धर्मविदां गतिः ॥ १२.१७९.२१ ॥
ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಪಕ್ಷಿಗಳ ಹೆಜ್ಜೆ ಮತ್ತು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮೀನುಗಳ ಹೆಜ್ಜೆ ಕಾಣದಂತೆ, ಧರ್ಮ ತಿಳಿದವರ ಗತಿಯೂ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ.
12.179.22
अलमन्यैरुपालम्भैः कीर्तितैश्च व्यतिक्रमैः ।
पेशलं चानुरूपं च कर्तव्यं हितमात्मनः ॥ १२.१७९.२२ ॥
ಇತರ ನಿಂದೆಗಳು ಮತ್ತು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಉಲ್ಲಂಘನೆಗಳು ಸಾಕು. ತನಗೆ ಹಿತಕರವೂ ಯೋಗ್ಯವೂ ಸುಖಕರವೂ ಆದುದನ್ನೇ ಮಾಡಬೇಕು.