ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 12.191
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.191.1
आचारस्य विधिं तात प्रोच्यमानं त्वयाऽनघ ।
श्रोतुमिच्छामि धर्मज्ञ सर्वज्ञो ह्यसि मे मतः ॥ १२.१९१.१ ॥
ಪ್ರಿಯ ತಾತ, ನಿಷ್ಪಾಪನೇ, ನೀನು ಹೇಳುತ್ತಿರುವ ಆಚಾರದ ವಿಧಾನವನ್ನು ಕೇಳಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ. ಧರ್ಮಜ್ಞನೇ, ನೀನು ನನ್ನ ಮತದಲ್ಲಿ ಸರ್ವಜ್ಞನು.
12.191.2
दुराचारा दुर्विचेष्टा दुष्प्रज्ञाः प्रियसाहसाः ।
असन्तस्त्वभिविख्याताः सन्तश्चाचारलक्षणाः ॥ १२.१९१.२ ॥
ದುರಾಚಾರಿಗಳು, ದುರ್ವರ್ತನೆಯುಳ್ಳವರು, ದುಷ್ಟಬುದ್ಧಿಯವರು, ಸಾಹಸಪ್ರಿಯರು ಅಸಂತರು; ಅವರೇ ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಸಂತರ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಅವರ ಆಚಾರದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ.
12.191.3
पुरीषं यदि वा मूत्रं ये न कुवन्ति मानवाः ।
राजमार्गे गवां मध्ये धान्यमध्ये शिवालये।
अग्न्यगारे तथा तीरे ये न कुर्वन्ति ते शुभाः ॥ १२.१९१.३ ॥
ಮಲ ಅಥವಾ ಮೂತ್ರವನ್ನು ರಾಜಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ, ಹಸುಗಳ ನಡುವೆ, ಧಾನ್ಯದ ನಡುವೆ, ಶಿವಾಲಯದಲ್ಲಿ, ಅಗ್ನಿಗೃಹದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ನದಿತೀರದಲ್ಲಿ ಮಾಡದ ಮನುಷ್ಯರು ಶುಭರು.
12.191.4
शौचमावश्यकं कृत्वा देवतानां च तर्पणम् ।
धर्ममाहुर्मनुष्याणामुपस्पृश्य नदीं तरेत् ॥ १२.१९१.४ ॥
ಅಗತ್ಯ ಶೌಚವನ್ನು ಮಾಡಿ, ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ತರ್ಪಣವನ್ನಿತ್ತು, ಅದನ್ನೇ ಮನುಷ್ಯರ ಧರ್ಮವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಆಚಮನ ಮಾಡಿ ನದಿಯನ್ನು ದಾಟಬೇಕು.
12.191.5
सूर्यं सदोपतिष्ठेन न स्वपेद्भास्करोदये ।
सायंप्रातर्जपेत्सन्ध्यां तिष्ठन्पूर्वां तथेतराम् ॥ १२.१९१.५ ॥
ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಸದಾ ಉಪಾಸಿಸಬೇಕು; ಸೂರ್ಯೋದಯದಲ್ಲಿ ಮಲಗಬಾರದು. ಸಾಯಂ ಮತ್ತು ಪ್ರಾತಃ ಸಂಧ್ಯೆಯನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು; ಪ್ರಾತಃ ಸಂಧ್ಯೆಯನ್ನು ನಿಂತುಕೊಂಡು, ಹಾಗೆಯೇ ಇತರದನ್ನೂ.
12.191.6
पञ्चार्द्रो भोजनं भुञ्ज्यात्प्राद्भुखो मौनमास्थितः ।
न निन्द्यादन्नभक्ष्यांश्च स्वादुस्वादु च भक्षयेत् ॥ १२.१९१.६ ॥
ಐದು ಅಂಗಗಳನ್ನು ತೇವಗೊಳಿಸಿ, ಪೂರ್ವಾಭಿಮುಖವಾಗಿ, ಮೌನವಾಗಿ ಊಟ ಮಾಡಬೇಕು; ತಿನ್ನಬಹುದಾದ ಅನ್ನವನ್ನು ನಿಂದಿಸಬಾರದು; ರುಚಿಕರವಾದದ್ದರಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ರುಚಿಕರವಾದದ್ದನ್ನು ತಿನ್ನಬೇಕು.
12.191.7
नार्द्रपाणिः समुत्तिष्ठेन्नार्द्रपादः स्वपेन्निशि ।
देवर्षिर्नारदः प्राह एतदाचारलक्षणम् ॥ १२.१९१.७ ॥
ಒದ್ದೆ ಕೈಗಳಿಂದ ಏಳಬಾರದು, ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಒದ್ದೆ ಪಾದಗಳಿಂದ ಮಲಗಬಾರದು. ಇದೇ ಸದಾಚಾರದ ಲಕ್ಷಣ ಎಂದು ದೇವರ್ಷಿ ನಾರದರು ಹೇಳಿದರು.
12.191.8
शोचिष्केशमनड्वाहं देवगोष्ठं चतुष्पथम् ।
ब्राह्मणं धार्मिकं चैव नित्यं कुर्यात्प्रदक्षिणम् ॥ १२.१९१.८ ॥
ಜ್ವಾಲೆಯಂತಹ ಕೇಶವುಳ್ಳವನು (ಅಗ್ನಿ), ಎತ್ತು, ದೇವಗೋಷ್ಠ, ನಾಲ್ಕು ದಾರಿಗಳ ಸಂಗಮ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಧಾರ್ಮಿಕ ಪುರುಷ—ಇವರನ್ನು ಸದಾ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಬೇಕು.
12.191.9
अतिथीनां च सर्वेषां प्रेष्याणां स्वजनस्य च ।
सामात्यं भोजनं भृत्यैः पुरुषस्य प्रशस्यते ॥ १२.१९१.९ ॥
ಅತಿಥಿಗಳು, ಎಲ್ಲಾ ಸೇವಕರು, ಬಂಧುಗಳು, ಮಂತ್ರಿಗಳೊಂದಿಗೆ, ಆಶ್ರಿತರೊಂದಿಗೆ ಊಟ ಮಾಡುವುದು ಪುರುಷನಿಗೆ ಪ್ರಶಂಸನೀಯ.
12.191.10
सायंप्रातर्मनुष्याणामशनं वेदनिर्मितम् ।
नान्तरा भोजनं दृष्टमुपवासी तथा भवेत् ॥ १२.१९१.१० ॥
ಮನುಷ್ಯರ ಊಟ ಸಂಜೆ ಮತ್ತು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ವೇದವಿಹಿತ; ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಊಟ ಮಾಡುವುದು ವಿಹಿತವಲ್ಲ ಎಂದು ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಉಪವಾಸಿಯಾಗಿರಬೇಕು.
12.191.11
होमकाले तथ्ना जुह्वन्नृतुकाले तथा व्रजन् ।
अनन्यस्त्रीजनः प्राज्ञो ब्रह्मचारी तथा भवेत् ॥ १२.१९१.११ ॥
ಹೋಮಕಾಲದಲ್ಲಿ ಆಹುತಿ ನೀಡುವವನು, ಋತುಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹೋಗುವವನು, ಅನ್ಯಸ್ತ್ರೀಯರನ್ನು ಬಯಸದ ಜ್ಞಾನಿಯು ಹಾಗೆಯೇ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಯಾಗಿರಬೇಕು.
12.191.12
अमृतं ब्राह्मणोच्छिष्टं जनन्या हृदयं कृतम् ।
तज्जनाः पर्युपासन्ते सत्यं सन्तः समासते ॥ १२.१९१.१२ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಉಚ್ಛಿಷ್ಟವು ಅಮೃತ; ತಾಯಿ ಅದನ್ನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದಾಳೆ. ಜನರು ಅದನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತಾರೆ; ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಸಜ್ಜನರು ಅದರಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ.
12.191.13
लोष्टमदीं तृणच्छेदी नखखादी तु यो नरः ।
नित्योच्छिष्टः संकसुको नेहायुर्विन्दते महत् ॥ १२.१९१.१३ ॥
ಮಣ್ಣಿನ ಹೆಂಟೆಗಳನ್ನು ಒಡೆಯುವವನು, ಹುಲ್ಲನ್ನು ಕತ್ತರಿಸುವವನು, ಉಗುರು ಕಡಿಯುವವನು, ಸದಾ ಎಂಜಲಾಗಿರುವವನು, ಸೋಮಾರಿ ಮತ್ತು ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತನಾದ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಇಹದಲ್ಲಿ ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯ ದೊರಕುವುದಿಲ್ಲ.
12.191.14
यजुषा संस्कृतं मांसं निवृत्तो मांसभक्षणात् ।
भक्षयेन्न वृथामांसं पृष्ठमांसं च वर्जयेत् ॥ १२.१९१.१४ ॥
ಯಜುರ್ವೇದ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಸಂಸ್ಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮಾಂಸವನ್ನು, ಮಾಂಸಭಕ್ಷಣೆಯಿಂದ ನಿವೃತ್ತನಾದವನು ತಿನ್ನಬಹುದು; ವ್ಯರ್ಥ ಮಾಂಸವನ್ನು ತಿನ್ನಬಾರದು; ಬೆನ್ನಿನ ಮಾಂಸವನ್ನೂ ಬಿಡಬೇಕು.
12.191.15
स्वदेशे परदेशे वा अतिर्थि नोपवासयेत् ।
काम्यकर्मफलं लब्ध्वा गुरूणामुपपादयेत् ॥ १२.१९१.१५ ॥
ಸ್ವದೇಶದಲ್ಲಾಗಲಿ ಪರದೇಶದಲ್ಲಾಗಲಿ ಅತಿಥಿಯನ್ನು ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿಸಬಾರದು; ಕಾಮ್ಯಕರ್ಮದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆದರೆ ಅದನ್ನು ಗುರುಗಳಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.
12.191.16
गुरूणामासनं देयं कर्तव्यं चाभिवादनम् ।
गुरूनभ्यर्च्य युज्येत आयुषा यशसा श्रिया ॥ १२.१९१.१६ ॥
ಗುರುಗಳಿಗೆ ಆಸನ ನೀಡಬೇಕು, ಅಭಿವಾದನ ಮಾಡಬೇಕು; ಗುರುಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದವನು ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯ, ಯಶಸ್ಸು ಮತ್ತು ಶ್ರೀಯಿಂದ ಕೂಡಿರುತ್ತಾನೆ.
12.191.17
नेक्षेतादित्यमुद्यन्तं न च नग्नां परस्त्रियम् ।
मैथुनं सततं धर्म्यं गुह्ये चैव समाचरेत् ॥ १२.१९१.१७ ॥
ಉದಯಿಸುತ್ತಿರುವ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ನೋಡಬಾರದು, ನಗ್ನಳಾದ ಪರಸ್ತ್ರೀಯನ್ನೂ ನೋಡಬಾರದು; ಮೈಥುನವನ್ನು ಸದಾ ಧರ್ಮಾನುಸಾರವಾಗಿ, ರಹಸ್ಯವಾಗಿಯೇ ನಡೆಸಬೇಕು.
12.191.18
तीर्थानां हृदयं तीर्थं शुचीनां हृदयं शुचिः ।
सर्वमार्यकृतं धर्म्यं वालसंस्पर्शनानि च ॥ १२.१९१.१८ ॥
ತೀರ್ಥಗಳ ಹೃದಯವೇ ತೀರ್ಥ; ಶುದ್ಧರ ಹೃದಯವೇ ಶುಚಿ; ಆರ್ಯರು ಮಾಡುವುದೆಲ್ಲವೂ ಧರ್ಮಯುಕ್ತ; ಕೂದಲನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುವುದೂ ಹಾಗೆಯೇ.
12.191.19
दर्शनेदर्शने नित्यं सुखप्रश्नमुदाहरेत् ।
सायं प्रातश्च विप्राणां प्रदिष्टमभिवादनम् ॥ १२.१९१.१९ ॥
ಕಂಡಾಗಲೂ ಕಾಣದಿದ್ದಾಗಲೂ ಯಾವಾಗಲೂ ಕ್ಷೇಮಸಮಾಚಾರ ಕೇಳಬೇಕು; ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಸಂಜೆ ಮತ್ತು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಅಭಿವಾದನೆ ಮಾಡುವುದು ವಿಹಿತ.
12.191.20
देवगोष्ठे गवां मध्ये ब्राह्मणानां क्रियापथे ।
स्वाध्याये भोजने चैव दक्षिणं पाणिमुद्धरेत् ॥ १२.१९१.२० ॥
ದೇವಸ್ಥಾನದ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ, ಹಸುಗಳ ನಡುವೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಕರ್ಮಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ, ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಊಟದಲ್ಲಿ ಬಲಗೈಯನ್ನು ಎತ್ತಬೇಕು.
12.191.21
सायं प्रातश्च विप्राणां पूजनं च यथाविधि ।
पण्यानां शोभते पण्यं कृषीणामृद्ध्यतां कृषिः।
बहुकारं च सस्यानां वाह्ये वाहो गवां तथा ॥ १२.१९१.२१ ॥
ಸಂಜೆ ಮತ್ತು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ವಿಧಿಪ್ರಕಾರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳಿಗೆ ಅವರ ಸರಕೇ ಶೋಭೆ; ಏಳ್ಗೆ ಬಯಸುವ ಕೃಷಿಕರಿಗೆ ಕೃಷಿ; ಬೆಳೆಗಳ ಹೆಚ್ಚಿನ ಇಳುವರಿ ಮತ್ತು ಹೊರಗೆ ಹಸುಗಳು ನೇಗಿಲೆಳೆಯುವುದೂ ಹಾಗೆಯೇ.
12.191.22
संपन्नं भोजने नित्यं पानीये तर्पणं तथा ।
सुशृतं पायसे ब्रूयाद्यवाग्वां कृसरे तथा ॥ १२.१९१.२२ ॥
ಊಟ ಯಾವಾಗಲೂ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ ಎಂದು, ಪಾನೀಯದಲ್ಲಿ ತೃಪ್ತಿ ಎಂದು ಹೇಳಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಪಾಯಸ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬೆಂದಿದೆ ಎಂದು, ಯವಾಗೂ ಮತ್ತು ಕೃಸರದಲ್ಲಿಯೂ ಹಾಗೆಯೇ ಹೇಳಬೇಕು.
12.191.23
श्मश्रुकर्मणि संप्राप्ते क्षुते स्नानेऽथ भोजने ।
व्याधितानां च सर्वेषामायुष्ममभिनन्दनम् ॥ १२.१९१.२३ ॥
ಗಡ್ಡ ಕ್ಷೌರದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಸೀನಿದಾಗ, ಸ್ನಾನದಲ್ಲಿ, ಊಟದಲ್ಲಿ, ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ರೋಗಿಗಳಿಗೂ 'ಆಯುಷ್ಮಂತನಾಗು' ಎಂದು ಹರಸಬೇಕು.
12.191.24
प्रत्यादित्यं न मेहेत न पश्येदात्मनः शकृत् ।
सुतैः स्त्रिया च शयनं सह भोज्यं च वर्जयेत् ॥ १२.१९१.२४ ॥
ಸೂರ್ಯನ ಎದುರು ಮೂತ್ರ ವಿಸರ್ಜಿಸಬಾರದು; ತನ್ನ ಮಲವನ್ನು ನೋಡಬಾರದು; ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಹೆಂಡತಿಯೊಂದಿಗೆ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಮಲಗುವುದನ್ನು ಮತ್ತು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಊಟ ಮಾಡುವುದನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು.
12.191.25
त्वंकारं नामधेयं च ज्येष्ठानां परिवर्जयेत् ।
अवराणां समानानामुभयं नैव दुष्यति ॥ १२.१९१.२५ ॥
ಹಿರಿಯರನ್ನು 'ತ್ವಂ' ಎಂದು ಕರೆಯುವುದನ್ನು ಮತ್ತು ಅವರ ಹೆಸರನ್ನು ಹೇಳುವುದನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು; ಕಿರಿಯರಿಗೂ ಸಮಾನರಿಗೂ ಎರಡೂ ದೋಷವಲ್ಲ.
12.191.26
हृदयं पापवृत्तानां पापमाख्याति वैकृतम् ।
ज्ञानपूर्वं विनश्यन्ति गूहमाना महाजने ॥ १२.१९१.२६ ॥
ಪಾಪಾಚಾರಿಗಳ ಹೃದಯವು ಅವರ ಪಾಪ ಮತ್ತು ವಿಕೃತಿಯನ್ನು ತೋರ್ಪಡಿಸುತ್ತದೆ; ತಿಳಿದೇ ಮಾಡಿದ ಪಾಪವನ್ನು ಮಹಾಜನರ ಮುಂದೆ ಮುಚ್ಚುವವರು ನಾಶವಾಗುತ್ತಾರೆ.
12.191.27
ज्ञानपूर्वकृतं पापं छादयन्त्यबहुश्रुताः ।
नैनं मनुष्याः पश्यन्ति पश्यन्त्येव दिवौकसः ॥ १२.१९१.२७ ॥
ತಿಳಿದೇ ಮಾಡಿದ ಪಾಪವನ್ನು ಅಲ್ಪಜ್ಞಾನಿಗಳು ಮುಚ್ಚುತ್ತಾರೆ; ಮನುಷ್ಯರು ಇದನ್ನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ದಿವಿವಾಸಿ ದೇವತೆಗಳು ಖಂಡಿತ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ.
12.191.28
पापेनापिहितं पापं पापमेवानुवर्तते ।
धर्मेणापिहितो धर्मो धर्ममेवानुवर्तते।
धार्मिकेण कृतो धर्मो धर्ममेवानुवर्तते ॥ १२.१९१.२८ ॥
ಪಾಪದಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟ ಪಾಪವು ಪಾಪವನ್ನೇ ಅನುಸರಿಸುತ್ತದೆ; ಧರ್ಮದಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟ ಧರ್ಮವು ಧರ್ಮವನ್ನೇ ಅನುಸರಿಸುತ್ತದೆ; ಧಾರ್ಮಿಕನು ಮಾಡಿದ ಧರ್ಮವು ಧರ್ಮವನ್ನೇ ಅನುಸರಿಸುತ್ತದೆ.
12.191.29
पापं कृतं न स्मरतीह मूढो ।
विवर्तमानस्य तदेति कर्तुः।
राहुर्यथा चन्द्रमुपैति चापि ।
तथाऽबुधं पापमुपैति कर्म ॥ १२.१९१.२९ ॥
ಮೂಢನು ಮಾಡಿದ ಪಾಪವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ನೆನಪಿಡುವುದಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಹಿಂದಿರುಗುವ ಆ ಪಾಪವು ಮಾಡಿದವನನ್ನೇ ಸೇರುತ್ತದೆ, ರಾಹು ಚಂದ್ರನನ್ನು ಸೇರುವಂತೆ; ಅಜ್ಞಾನಿಗೆ ಅವನ ಪಾಪಕರ್ಮ ಬಂದು ತಲುಪುತ್ತದೆ.
12.191.30
आशया संचितं द्रव्यं दुःखेनैवोपभुज्यते ।
तद्बुधा न प्रशंसन्ति मरणं न प्रतीक्षते ॥ १२.१९१.३० ॥
ಆಶೆಯಿಂದ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ ಧನವನ್ನು ದುಃಖದಿಂದಲೇ ಅನುಭವಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಅದನ್ನು ಹೊಗಳುವುದಿಲ್ಲ, ಮರಣವು ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುವುದಿಲ್ಲ.
12.191.31
मानसं सर्वभूतानां धर्ममाहुर्मनीषिणः ।
तस्मात्सर्वेषु भूतेषु मनसा शिवमाचरेत् ॥ १२.१९१.३१ ॥
ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಧರ್ಮವು ಸಕಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಕಡೆಗೆ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಶುಭವನ್ನೇ ಆಚರಿಸಬೇಕು.
12.191.32
एक एव चरेद्धर्मं नास्ति धर्मे सहायता ।
केवलं विधिमासाद्य सहायः किं करिष्यति ॥ १२.१९१.३२ ॥
ಒಬ್ಬನೇ ಧರ್ಮವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು; ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಸಹಾಯವಿಲ್ಲ. ವಿಧಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ ಮೇಲೆ ಸಹಾಯಕನು ಏನು ಮಾಡಬಲ್ಲನು?
12.191.33
धर्मो योनिर्मनुष्याणां देवानाममृतं दिवि ।
प्रेत्यभावे सुखं धर्माच्न्छश्वत्तैरुपभुज्यते ॥ १२.१९१.३३ ॥
ಧರ್ಮವೇ ಮನುಷ್ಯರ ಮೂಲ; ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಅಮೃತ. ಮರಣಾನಂತರದ ಸುಖ ಧರ್ಮದಿಂದಲೇ ಬರುತ್ತದೆ; ಅವರು ಅದನ್ನು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ.