مهابهاراتا · أدهيايا 12.299
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.299.1
वृत्तिः सकाशाद्वर्णेभ्यस्त्रिभ्यो हीनस्य शोभना ।
प्रीत्योपनीता निर्दिष्टा धर्मिष्ठान्कुरुते सदा ॥ १२.२९९.१ ॥
إن المعيشة التي تُنال بمودة من الطبقات الثلاث تليق حتى بالأدنى منزلة؛ فالرزق المقرر يجعله دائمًا من أهل الدارما.
12.299.2
वृत्तिश्चेन्नास्ति शूद्रस्य पितृपैतामही ध्रुवा ।
न वृत्तिं परतो मार्गेच्छुश्रूषां तु प्रयोजयेत् ॥ १२.२९९.२ ॥
إذا لم يكن للشودرا رزق ثابت موروث عن آبائه وأجداده، فلا ينبغي أن يطلب رزقه من غيره، بل ينبغي أن يتفرغ للخدمة.
12.299.3
सद्भिस्तु सह संसर्गः शोभते धर्मदर्शिभिः ।
नित्यं सर्वास्ववस्थासु नासद्भिरिति मे मतिः ॥ १२.२९९.३ ॥
إن صحبة الأخيار الذين يبصرون الدارما هي التي تُزيّن، دائمًا وفي كل الأحوال، لا صحبة الأشرار؛ هذا رأيي.
12.299.4
यथोदयगिरौ द्रव्यं सन्निकर्षेण दीप्यते ।
तथा सत्सन्निकर्षेण हीनवर्णोऽपि दीयते ॥ १२.२९९.४ ॥
كما يتلألأ الشيء الذي على جبل الشروق بسبب القرب، كذلك يستنير من هو من طبقة دنيا بالاتصال بالأخيار.
12.299.5
यादृशेन हि वर्णेन भाव्यते शुक्लमम्बरम् ।
तादृशं कुरुते रूपमेतदेवमवेहि मे ॥ १२.२९९.५ ॥
بأي لون يُصبغ الثوب الأبيض، يتخذ ذلك الهيئة؛ فافهم هذا مني.
12.299.6
तस्माद्गुणेषु रज्येथा मा दोषेषु कदाचन ।
अनित्यमिह मर्त्यानां जीवितं हि चलाचलम् ॥ १२.२९९.६ ॥
فلذلك فاستمتع بالفضائل، ولا تستمتع بالعيوب أبدًا؛ فإن حياة الفانين هنا غير دائمة، متقلبة ومتغيرة.
12.299.7
सुखे वा यदि वा दुःखे वर्तमानो विचक्षणः ।
यश्चिनोति शुभान्येव स भद्राणीह पश्यति ॥ १२.२९९.७ ॥
سواء كان في اللذة أو في الألم، فإن الحكيم الذي يجمع الأعمال الصالحة وحدها يرى هنا الخير وحده.
12.299.8
धर्मादपेतं यत्कर्म यद्यपि स्यान्महाफलम् ।
न तत्सेवेत मेधावी न तद्धितमिहोच्यते ॥ १२.२९९.८ ॥
العمل الذي ينحرف عن الدَّارْما، وإن أعطى ثمرة عظيمة، لا ينبغي للحكيم أن يتبعه؛ فلا يُقال هنا إنه نافع.
12.299.9
धर्मेण सहितं यत्तु भवेदल्पफलोदयम् ।
तत्कार्यमविशङ्केन कर्मात्यन्तं सुखावहम् ॥ १२.२९९.९ ॥
فالعمل المقترن بالدَّارْما، وإن كانت ثمرته قليلة، ينبغي أن يُفعل دون تردد؛ فذلك العمل يجلب أعظم السعادة.
12.299.10
यो हृत्वा गोसहस्राणि नृपो दद्यादरक्षिता ।
स शब्दमात्रफलभाग्राजा भवति तस्करः ॥ १२.२९९.१० ॥
الملك الذي ينهب آلاف الأبقار ثم يهبها دون حمايتها لا ينال سوى اسم الثمرة؛ ذلك الملك يصبح لصًّا.
12.299.11
स्वयंभूरसृजच्चाग्रे धातारं लोकसत्कृतम् ।
धाताऽसृजत्पुत्रमेकं लोकानां धारणे रतम् ॥ १२.२९९.११ ॥
خلق سْفَيَمْبهو أولاً الخالق المكرَّم من العوالم؛ وخلق الخالق ابنًا واحدًا يتلذذ بحفظ العوالم.
12.299.12
तमर्चयित्वा वैश्यस्तु कुर्यादत्यर्थमृद्धिमत् ।
रक्षितव्यं तु राजन्यैरुपयोज्यं द्विजातिभिः ॥ १२.२९९.१२ ॥
فليعبده التاجر ثم ليُنمِّ ثروته تنمية عظيمة؛ وينبغي أن يحميها الكشاتريا، وأن ينتفع بها الدّويجا.
12.299.13
अजिह्नैरशठक्रोधैर्हव्यकव्यप्रयोक्तृभिः ।
शूर्दैर्निर्मार्जनं कार्यमेवं धर्मो न नश्यति ॥ १२.२९९.१३ ॥
ينبغي للمستقيمين الخالين من الغش في غضبهم، الذين يقيمون قرابين الهَوْيَة والكَوْيَة، أن ينقّوا الحبوب بالمذارى؛ وبذلك لا يهلك الدارما.
12.299.14
अप्रनष्टे ततो धर्मे भवन्ति सुखिताः प्रजाः ।
सुखेन तासां राजेन्द्र मोदन्ते दिवि देवताः ॥ १२.२९९.१४ ॥
إذا لم يهلك الدارما، يسعد الرعايا؛ يا سيد الملوك، بسعادتهم يفرح الآلهة في السماء.
12.299.15
तस्माद्यो रक्षति नृपः स धर्मेणेति पूज्यते ।
अधीते चापि यो विप्रो वैश्यो यश्चार्जने रतः ॥ १२.२९९.१५ ॥
لذلك يُكرَّم الملك الذي يحمي بوصفه من يسير على الدارما؛ وكذلك البراهمي الذي يدرس، والفيشيا الذي يسعد بكسب الثروة.
12.299.16
यश्च शुश्रूषते शूद्रः सततं नियतेन्द्रियः ।
अतोऽन्यथा मनुष्येन्द्र स्वधर्मात्परिहीयते ॥ १२.२९९.१६ ॥
والشودرا الذي يخدم دائمًا بحواسٍ مضبوطة؛ يا سيد البشر، من يفعل خلاف ذلك يسقط من دارما نفسه.
12.299.17
प्राणसंतापनिर्दिष्टाः काकिण्योऽपि महाफलाः ।
न्यायेनोपार्जिता दत्ताः किमुतान्याः सहस्रशः ॥ १२.२९९.१७ ॥
حتى القواقع الصغيرة المكتسبة بعناء الحياة، المحصّلة بالعدل والمُعطاة، تُثمر ثمرًا عظيمًا؛ فكيف بغيرها مما يُعطى بالآلاف؟
12.299.18
सत्कृत्य हि द्विजातिभ्यो यो ददाति नराधिपः ।
यादृशं तादृशं नित्यमश्नाति फलमूर्जितम् ॥ १२.२९९.१८ ॥
الملك الذي يعطي المولودين مرتين بإكرام يتمتع دائمًا بثمرة من نفس جنس عطائه، وفيرة.
12.299.19
अभिगम्य तु यद्दत्तं धर्म्यमाहुरभिष्टुतम् ।
याचितेन तु यद्दत्तं तदाहुर्मध्यमं फलम् ॥ १२.२९९.१९ ॥
يُقال إن الصدقة التي تُقدَّم بعد الذهاب إلى المتلقي عادلة ومحمودة، ويُقال إن ما يُعطى عند الطلب هو الثمرة المتوسطة.
12.299.20
अवज्ञया दीयते यत्तथैवाश्रद्धयाऽपि वा ।
तदाहुरधमं दानं मुनयः सत्यवादिनः ॥ १२.२९९.२० ॥
الصدقة التي تُعطى بازدراء أو بلا إيمان، يسميها الحكماء الصادقون أدنى الصدقات.
12.299.21
अतिक्रामेन्मज्जमानो विविधेन नरः सदा ।
तथा प्रयत्नं कुर्वीत यथा मुच्येत संशयात् ॥ १२.२९९.२१ ॥
ينبغي للإنسان الغارق أن يسعى دائماً إلى النجاة بوسائل شتى، وأن يبذل جهداً يخلّصه من الخطر.
12.299.22
दमेन शोभते विप्रः क्षत्रियो विजयेन तु ।
धनेन वैश्यः शृद्रस्तु नित्यं दाक्ष्येण शोभते ॥ १२.२९९.२२ ॥
يتألق البراهمي بضبط النفس، والكشتري بالنصر؛ والفيشيا بالثروة، أما الشودرا فيتألق دائماً بالمهارة.