Mahābhārata · Adhyāya 12.299
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.299.1
वृत्तिः सकाशाद्वर्णेभ्यस्त्रिभ्यो हीनस्य शोभना ।
प्रीत्योपनीता निर्दिष्टा धर्मिष्ठान्कुरुते सदा ॥ १२.२९९.१ ॥
Ein Lebensunterhalt, der mit Wohlwollen von den drei Ständen empfangen wird, ziemt sich auch für den Niedrigeren; der vorgeschriebene Unterhalt macht ihn stets rechtschaffen.
12.299.2
वृत्तिश्चेन्नास्ति शूद्रस्य पितृपैतामही ध्रुवा ।
न वृत्तिं परतो मार्गेच्छुश्रूषां तु प्रयोजयेत् ॥ १२.२९९.२ ॥
Hat der Shudra keinen festen, von Vätern und Vorvätern ererbten Unterhalt, so soll er nicht bei anderen um Lebensunterhalt bitten, sondern sich dem Dienst widmen.
12.299.3
सद्भिस्तु सह संसर्गः शोभते धर्मदर्शिभिः ।
नित्यं सर्वास्ववस्थासु नासद्भिरिति मे मतिः ॥ १२.२९९.३ ॥
Nur der Umgang mit guten Menschen, die das Dharma sehen, schmückt, immer und unter allen Umständen, nicht der mit den Bösen – so ist meine Meinung.
12.299.4
यथोदयगिरौ द्रव्यं सन्निकर्षेण दीप्यते ।
तथा सत्सन्निकर्षेण हीनवर्णोऽपि दीयते ॥ १२.२९९.४ ॥
Wie ein Ding auf dem Sonnenaufgangsberg durch Nähe erstrahlt, so wird auch der Mensch niederen Standes durch den Umgang mit den Guten erleuchtet.
12.299.5
यादृशेन हि वर्णेन भाव्यते शुक्लमम्बरम् ।
तादृशं कुरुते रूपमेतदेवमवेहि मे ॥ १२.२९९.५ ॥
Mit welcher Farbe ein weißes Tuch gefärbt wird, eine solche Gestalt nimmt es an; dies verstehe von mir.
12.299.6
तस्माद्गुणेषु रज्येथा मा दोषेषु कदाचन ।
अनित्यमिह मर्त्यानां जीवितं हि चलाचलम् ॥ १२.२९९.६ ॥
Darum erfreue dich an den Tugenden, niemals an den Fehlern; denn hier ist das Leben der Sterblichen vergänglich, unstet und wechselhaft.
12.299.7
सुखे वा यदि वा दुःखे वर्तमानो विचक्षणः ।
यश्चिनोति शुभान्येव स भद्राणीह पश्यति ॥ १२.२९९.७ ॥
Ob in Freude oder Leid, der Weise, der nur gute Werke sammelt, sieht hier nur Heil.
12.299.8
धर्मादपेतं यत्कर्म यद्यपि स्यान्महाफलम् ।
न तत्सेवेत मेधावी न तद्धितमिहोच्यते ॥ १२.२९९.८ ॥
Eine vom Dharma abgewichene Handlung, auch wenn sie große Frucht bringt, soll der Kluge nicht ausüben; hier heißt sie nicht heilsam.
12.299.9
धर्मेण सहितं यत्तु भवेदल्पफलोदयम् ।
तत्कार्यमविशङ्केन कर्मात्यन्तं सुखावहम् ॥ १२.२९९.९ ॥
Die mit dem Dharma verbundene Handlung soll man ohne Zweifel ausführen, auch wenn ihre Frucht gering ist; diese Handlung bringt höchstes Glück.
12.299.10
यो हृत्वा गोसहस्राणि नृपो दद्यादरक्षिता ।
स शब्दमात्रफलभाग्राजा भवति तस्करः ॥ १२.२९९.१० ॥
Der König, der tausende Kühe raubt und sie ungeschützt verschenkt, erhält nur den Namen der Frucht; dieser König wird zum Dieb.
12.299.11
स्वयंभूरसृजच्चाग्रे धातारं लोकसत्कृतम् ।
धाताऽसृजत्पुत्रमेकं लोकानां धारणे रतम् ॥ १२.२९९.११ ॥
Svayambhū erschuf zuerst Dhātṛ, von den Welten geehrt; Dhātṛ erschuf einen Sohn, der daran Freude hat, die Welten zu tragen.
12.299.12
तमर्चयित्वा वैश्यस्तु कुर्यादत्यर्थमृद्धिमत् ।
रक्षितव्यं तु राजन्यैरुपयोज्यं द्विजातिभिः ॥ १२.२९९.१२ ॥
Nachdem der Kaufmann ihn verehrt hat, soll er seinen Reichtum überaus mehren; er muss von den Kshatriyas geschützt und von den Zweimalgeborenen genutzt werden.
12.299.13
अजिह्नैरशठक्रोधैर्हव्यकव्यप्रयोक्तृभिः ।
शूर्दैर्निर्मार्जनं कार्यमेवं धर्मो न नश्यति ॥ १२.२९९.१३ ॥
Wer aufrichtig ist und dessen Zorn ohne Arglist ist, wer die Opfergaben havya und kavya vollzieht, soll das Korn mit Worfschaufeln reinigen; so geht der Dharma nicht zugrunde.
12.299.14
अप्रनष्टे ततो धर्मे भवन्ति सुखिताः प्रजाः ।
सुखेन तासां राजेन्द्र मोदन्ते दिवि देवताः ॥ १२.२९९.१४ ॥
Wenn der Dharma nicht zugrunde gegangen ist, sind die Untertanen glücklich; o Herr der Könige, durch ihr Glück freuen sich die Götter im Himmel.
12.299.15
तस्माद्यो रक्षति नृपः स धर्मेणेति पूज्यते ।
अधीते चापि यो विप्रो वैश्यो यश्चार्जने रतः ॥ १२.२९९.१५ ॥
Deshalb wird der König, der beschützt, als einer geehrt, der nach dem Dharma handelt; ebenso der Brahmane, der studiert, und der Vaishya, der am Erwerb von Reichtum Freude hat.
12.299.16
यश्च शुश्रूषते शूद्रः सततं नियतेन्द्रियः ।
अतोऽन्यथा मनुष्येन्द्र स्वधर्मात्परिहीयते ॥ १२.२९९.१६ ॥
Und der Shudra, der beständig mit gezügelten Sinnen dient; o Herr der Menschen, wer anders handelt, fällt von seinem eigenen Dharma ab.
12.299.17
प्राणसंतापनिर्दिष्टाः काकिण्योऽपि महाफलाः ।
न्यायेनोपार्जिता दत्ताः किमुतान्याः सहस्रशः ॥ १२.२९९.१७ ॥
Schon kleine Kauri-Muscheln, unter Mühen erworben, rechtmäßig gewonnen und gegeben, tragen große Frucht; wie viel mehr erst andere Güter, tausendfach gegeben.
12.299.18
सत्कृत्य हि द्विजातिभ्यो यो ददाति नराधिपः ।
यादृशं तादृशं नित्यमश्नाति फलमूर्जितम् ॥ १२.२९९.१८ ॥
Der König, der den Zweimalgeborenen mit Ehrerbietung gibt, genießt stets Frucht von derselben Art wie seine Gabe, und reichlich.
12.299.19
अभिगम्य तु यद्दत्तं धर्म्यमाहुरभिष्टुतम् ।
याचितेन तु यद्दत्तं तदाहुर्मध्यमं फलम् ॥ १२.२९९.१९ ॥
Eine Gabe, die man dem Empfänger aufsuchend darbringt, heißt gerecht und lobenswert; eine auf Bitten gegebene Gabe heißt die mittlere Frucht.
12.299.20
अवज्ञया दीयते यत्तथैवाश्रद्धयाऽपि वा ।
तदाहुरधमं दानं मुनयः सत्यवादिनः ॥ १२.२९९.२० ॥
Eine Gabe, die aus Verachtung oder ebenso ohne Glauben gegeben wird, nennen die wahrhaftigen Weisen die niedrigste Gabe.
12.299.21
अतिक्रामेन्मज्जमानो विविधेन नरः सदा ।
तथा प्रयत्नं कुर्वीत यथा मुच्येत संशयात् ॥ १२.२९९.२१ ॥
Ein Mensch, der versinkt, soll sich stets mit vielerlei Mitteln hinüberzuretten suchen und sich so bemühen, dass er aus der Gefahr befreit wird.
12.299.22
दमेन शोभते विप्रः क्षत्रियो विजयेन तु ।
धनेन वैश्यः शृद्रस्तु नित्यं दाक्ष्येण शोभते ॥ १२.२९९.२२ ॥
Der Brahmane glänzt durch Selbstbeherrschung, der Krieger durch Sieg; der Vaiśya durch Reichtum, und der Śūdra glänzt stets durch Geschick.