மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.299
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.299.1
वृत्तिः सकाशाद्वर्णेभ्यस्त्रिभ्यो हीनस्य शोभना ।
प्रीत्योपनीता निर्दिष्टा धर्मिष्ठान्कुरुते सदा ॥ १२.२९९.१ ॥
மூன்று வர்ணங்களிடமிருந்து அன்புடன் பெறப்பட்ட, விதிக்கப்பட்ட வாழ்வாதாரம் தாழ்ந்தவனுக்கும் பொருத்தமானது; அது எப்போதும் அவனை தர்மவானாக்கும்.
12.299.2
वृत्तिश्चेन्नास्ति शूद्रस्य पितृपैतामही ध्रुवा ।
न वृत्तिं परतो मार्गेच्छुश्रूषां तु प्रयोजयेत् ॥ १२.२९९.२ ॥
சூத்திரனுக்கு முன்னோர் வழியாக வந்த நிலையான வாழ்வாதாரம் இல்லையென்றால், அவன் பிறரிடம் வாழ்வாதாரத்தை நாடாமல் சேவையில் ஈடுபட வேண்டும்.
12.299.3
सद्भिस्तु सह संसर्गः शोभते धर्मदर्शिभिः ।
नित्यं सर्वास्ववस्थासु नासद्भिरिति मे मतिः ॥ १२.२९९.३ ॥
தர்மத்தைக் காண்பவரான சான்றோருடன் கூடிய சேர்க்கையே அழகு தரும்; எல்லா நிலைகளிலும் எப்போதும் தீயோருடன் அல்ல — இதுவே என் கருத்து.
12.299.4
यथोदयगिरौ द्रव्यं सन्निकर्षेण दीप्यते ।
तथा सत्सन्निकर्षेण हीनवर्णोऽपि दीयते ॥ १२.२९९.४ ॥
உதய மலையின் மீது உள்ள பொருள் அருகிலிருக்கும் தொடர்பால் ஒளிர்வது போல, நல்லோரின் தொடர்பால் தாழ்ந்த வர்ணத்தவனும் ஒளிர்கிறான்.
12.299.5
यादृशेन हि वर्णेन भाव्यते शुक्लमम्बरम् ।
तादृशं कुरुते रूपमेतदेवमवेहि मे ॥ १२.२९९.५ ॥
எந்த நிறத்தால் வெள்ளைத் துணி சாயமூட்டப்படுகிறதோ, அதே நிறத்தின் வடிவத்தை அது எடுக்கிறது — இதை என்னிடமிருந்து அறிந்துகொள்.
12.299.6
तस्माद्गुणेषु रज्येथा मा दोषेषु कदाचन ।
अनित्यमिह मर्त्यानां जीवितं हि चलाचलम् ॥ १२.२९९.६ ॥
ஆகையால் நற்குணங்களில் மகிழ்வாயாக; குற்றங்களில் ஒருபோதும் அல்ல. இங்கு மரணமுள்ளவர்களின் வாழ்வு நிலையற்றது, அசைவதும் அசையாததுமாகும்.
12.299.7
सुखे वा यदि वा दुःखे वर्तमानो विचक्षणः ।
यश्चिनोति शुभान्येव स भद्राणीह पश्यति ॥ १२.२९९.७ ॥
இன்பத்திலோ துன்பத்திலோ நிலைத்திருக்கும் விவேகி, நற்செயல்களையே சேர்த்துக்கொள்கிறான்; அவன் இங்கே நன்மையையே காண்கிறான்.
12.299.8
धर्मादपेतं यत्कर्म यद्यपि स्यान्महाफलम् ।
न तत्सेवेत मेधावी न तद्धितमिहोच्यते ॥ १२.२९९.८ ॥
தர்மத்திலிருந்து விலகிய செயல், பெரும் பலனைத் தருவதாக இருந்தாலும், விவேகி அதைச் செய்யக்கூடாது; இங்கே அது நன்மையானது என்று சொல்லப்படுவதில்லை.
12.299.9
धर्मेण सहितं यत्तु भवेदल्पफलोदयम् ।
तत्कार्यमविशङ्केन कर्मात्यन्तं सुखावहम् ॥ १२.२९९.९ ॥
தர்மத்துடன் கூடிய செயல், சிறிய பலனையே தருவதாக இருந்தாலும், அதை ஐயமின்றிச் செய்ய வேண்டும்; அந்தச் செயல் மிகுந்த இன்பத்தைத் தருகிறது.
12.299.10
यो हृत्वा गोसहस्राणि नृपो दद्यादरक्षिता ।
स शब्दमात्रफलभाग्राजा भवति तस्करः ॥ १२.२९९.१० ॥
ஆயிரக்கணக்கான பசுக்களைப் பறித்து, காக்காமல் தானம் கொடுக்கும் அரசன், பெயரளவிலான பலனையே அடைகிறான்; அந்த அரசன் திருடனாகவே ஆகிறான்.
12.299.11
स्वयंभूरसृजच्चाग्रे धातारं लोकसत्कृतम् ।
धाताऽसृजत्पुत्रमेकं लोकानां धारणे रतम् ॥ १२.२९९.११ ॥
சுயம்பூ முதலில் உலகங்களால் போற்றப்படும் தாதாவைப் படைத்தார்; தாதா உலகங்களைத் தாங்குவதில் மகிழும் ஒரு மகனைப் படைத்தார்.
12.299.12
तमर्चयित्वा वैश्यस्तु कुर्यादत्यर्थमृद्धिमत् ।
रक्षितव्यं तु राजन्यैरुपयोज्यं द्विजातिभिः ॥ १२.२९९.१२ ॥
அவரை வணங்கி வைசியன் மிகுந்த செல்வத்தைப் பெறட்டும்; அரசர்கள் அதைக் காக்க வேண்டும், இருபிறப்பாளர்கள் அதைப் பயன்படுத்த வேண்டும்.
12.299.13
अजिह्नैरशठक्रोधैर्हव्यकव्यप्रयोक्तृभिः ।
शूर्दैर्निर्मार्जनं कार्यमेवं धर्मो न नश्यति ॥ १२.२९९.१३ ॥
நேர்மையும் வஞ்சமற்ற கோபமும் உடையவர்கள், ஹவ்ய-கவ்யங்களைச் செய்பவர்கள், முறத்தால் (தானியத்தைச்) சுத்தம் செய்ய வேண்டும்; இவ்வாறு தர்மம் அழிவதில்லை.
12.299.14
अप्रनष्टे ततो धर्मे भवन्ति सुखिताः प्रजाः ।
सुखेन तासां राजेन्द्र मोदन्ते दिवि देवताः ॥ १२.२९९.१४ ॥
தர்மம் அழியாதபோது குடிமக்கள் மகிழ்ச்சியடைகிறார்கள்; ராஜேந்திரா, அவர்களின் மகிழ்ச்சியால் தேவர்கள் சொர்க்கத்தில் களிக்கின்றனர்.
12.299.15
तस्माद्यो रक्षति नृपः स धर्मेणेति पूज्यते ।
अधीते चापि यो विप्रो वैश्यो यश्चार्जने रतः ॥ १२.२९९.१५ ॥
ஆகையால், காக்கும் அரசன் தர்மத்தின்படி போற்றப்படுகிறான்; வேதம் ஓதும் அந்தணனும், செல்வம் ஈட்டுவதில் ஈடுபடும் வைசியனும் (போற்றப்படுகின்றனர்).
12.299.16
यश्च शुश्रूषते शूद्रः सततं नियतेन्द्रियः ।
अतोऽन्यथा मनुष्येन्द्र स्वधर्मात्परिहीयते ॥ १२.२९९.१६ ॥
எப்போதும் புலன்களை அடக்கி சேவை செய்யும் சூத்திரனும் (போற்றப்படுகிறான்); மனிதர்களின் தலைவா, இதற்கு மாறாக நடப்பவன் தன் தர்மத்திலிருந்து வீழ்கிறான்.
12.299.17
प्राणसंतापनिर्दिष्टाः काकिण्योऽपि महाफलाः ।
न्यायेनोपार्जिता दत्ताः किमुतान्याः सहस्रशः ॥ १२.२९९.१७ ॥
உயிரை வருத்திச் சம்பாதித்து, நியாயமாகப் பெற்று, தானம் செய்யப்படும் சிறிய காசுகளும் பெரும் பலனைத் தரும்; பிறவற்றை ஆயிரமாக (தானம் செய்வதைப்பற்றி) சொல்ல வேண்டுமா?
12.299.18
सत्कृत्य हि द्विजातिभ्यो यो ददाति नराधिपः ।
यादृशं तादृशं नित्यमश्नाति फलमूर्जितम् ॥ १२.२९९.१८ ॥
மரியாதையுடன் இருபிறப்பாளர்களுக்குத் தானம் செய்யும் அரசன், எத்தகைய தானமோ அத்தகைய, எப்போதும் மிகுந்த பலனை அனுபவிக்கிறான்.
12.299.19
अभिगम्य तु यद्दत्तं धर्म्यमाहुरभिष्टुतम् ।
याचितेन तु यद्दत्तं तदाहुर्मध्यमं फलम् ॥ १२.२९९.१९ ॥
அணுகிச் சென்று கொடுக்கப்படும் தானம் தர்மமானதும் புகழ்பெற்றதுமானது என்று சொல்லப்படுகிறது; ஆனால் யாசிக்கப்பட்டுக் கொடுக்கப்படுவது நடுத்தரமான பலன் என்று சொல்லப்படுகிறது.
12.299.20
अवज्ञया दीयते यत्तथैवाश्रद्धयाऽपि वा ।
तदाहुरधमं दानं मुनयः सत्यवादिनः ॥ १२.२९९.२० ॥
அவமதிப்புடனோ நம்பிக்கையின்றியோ கொடுக்கப்படும் தானத்தை உண்மை பேசும் முனிவர்கள் அதம தானம் என்று சொல்கின்றனர்.
12.299.21
अतिक्रामेन्मज्जमानो विविधेन नरः सदा ।
तथा प्रयत्नं कुर्वीत यथा मुच्येत संशयात् ॥ १२.२९९.२१ ॥
மூழ்கிக்கொண்டிருக்கும் மனிதன் எப்போதும் பல வழிகளால் கடந்து செல்ல முயல வேண்டும்; ஆபத்திலிருந்து விடுபடும்படி முயற்சி செய்ய வேண்டும்.
12.299.22
दमेन शोभते विप्रः क्षत्रियो विजयेन तु ।
धनेन वैश्यः शृद्रस्तु नित्यं दाक्ष्येण शोभते ॥ १२.२९९.२२ ॥
அந்தணர் அடக்கத்தால் சிறக்கிறார்; க்ஷத்திரியர் வெற்றியால்; வைசியர் செல்வத்தால்; சூத்திரரோ எப்போதும் திறமையால் சிறக்கிறார்.