ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 12.324
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.324.1
ऐश्वर्यं वा महत्प्राप्य धनं वा भरतर्षभ ।
दीर्घमायुरवाप्याथ कथं मृत्युमतिक्रमेत् ॥ १२.३२४.१ ॥
ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಮಹಾ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನೋ ಧನವನ್ನೋ ಪಡೆದರೂ, ಅಥವಾ ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದರೂ, ಮನುಷ್ಯನು ಮೃತ್ಯುವನ್ನು ಹೇಗೆ ದಾಟಬಲ್ಲನು?
12.324.2
तपसा वा सुमहता कर्मणा वा श्रुतेन वा ।
रसायनप्रयोगैर्वा कैर्नाप्नोति जरान्तकौ ॥ १२.३२४.२ ॥
ಮಹಾ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದಲೋ, ಕರ್ಮದಿಂದಲೋ, ಶ್ರುತಜ್ಞಾನದಿಂದಲೋ, ಅಥವಾ ರಸಾಯನ ಪ್ರಯೋಗಗಳಿಂದಲೋ — ಯಾವುದರಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ಮುಪ್ಪು ಮತ್ತು ಮೃತ್ಯುವನ್ನು ಗೆಲ್ಲುತ್ತಾನೆ?
12.324.3
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
भिक्षोः पञ्चशिखस्येह संवादं जनकस्य च ॥ १२.३२४.३ ॥
ಇಲ್ಲಿಯೂ ಜನರು ಈ ಪುರಾತನ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ — ಭಿಕ್ಷು ಪಂಚಶಿಖ ಮತ್ತು ಜನಕನ ನಡುವಿನ ಸಂವಾದವನ್ನು.
12.324.4
वैदेहो जनको राजा महर्षि वेदवित्तमम् ।
यर्यपृच्छत्पञ्चशिखं छिन्नधर्मार्थसंशयम् ॥ १२.३२४.४ ॥
ವಿದೇಹ ರಾಜ ಜನಕನು, ವೇದವಿದರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಮಹರ್ಷಿ ಪಂಚಶಿಖನನ್ನು — ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಅರ್ಥದ ಸಂಶಯಗಳು ಪರಿಹಾರಗೊಂಡವನನ್ನು — ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದನು.
12.324.5
केन वृत्तेन भगवन्नतिक्रामेज्जरान्तकौ ।
तपसा वाऽथवा बुद्ध्या कर्मणा वा श्रुतेन वा ॥ १२.३२४.५ ॥
ಭಗವನ್, ಯಾವ ನಡತೆಯಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ಮುಪ್ಪು ಮತ್ತು ಮೃತ್ಯುವನ್ನು ದಾಟಬಲ್ಲನು — ತಪಸ್ಸಿನಿಂದಲೋ, ಬುದ್ಧಿಯಿಂದಲೋ, ಕರ್ಮದಿಂದಲೋ, ಅಥವಾ ಶ್ರುತದಿಂದಲೋ?
12.324.6
एवमुक्तः स वैदेहं प्रत्युवाचापरेक्षवित् ।
निवृत्तिर्नैतयोरस्ति नातिवृत्तिः कथंचन ॥ १२.३२४.६ ॥
ಹೀಗೆ ಕೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಅಪರೋಕ್ಷಜ್ಞನು ವಿದೇಹ ರಾಜನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು — ಈ ಎರಡರಿಂದ ನಿವೃತ್ತಿಯಿಲ್ಲ, ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಅತಿಕ್ರಮಣವಿಲ್ಲ.
12.324.7
न ह्यहानि निवर्तन्ते न मासा न पुनः क्षपाः ।
सोयं प्रपद्यतेऽध्वानं चिराय ध्रुवमध्रुवः ॥ १२.३२४.७ ॥
ದಿನಗಳು ಹಿಂದಿರುಗುವುದಿಲ್ಲ, ತಿಂಗಳುಗಳೂ ಇಲ್ಲ, ಮತ್ತೆ ರಾತ್ರಿಗಳೂ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ಅಸ್ಥಿರನು ದೀರ್ಘ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಕೈಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.
12.324.8
सर्वभूतसमुच्छेदः स्रोतसेवोह्यते सदा ।
ऊह्यमानं निमज्जन्तमप्लवे कालसागरे ॥ १२.३२४.८ ॥
ಸರ್ವ ಜೀವಿಗಳ ನಾಶವು ಯಾವಾಗಲೂ ಹರಿವಿನಂತೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ದೋಣಿಯಿಲ್ಲದ ಕಾಲಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಕೊಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಮುಳುಗುತ್ತಿರುವವರನ್ನು.
12.324.9
जरामृत्युमहाग्राहे न कश्चिदतिवर्तते ।
नैवास्य कश्चिद्भवति नासौ भवति कस्यचित् ॥ १२.३२४.९ ॥
ಮುಪ್ಪು ಮತ್ತು ಮರಣವೆಂಬ ದೊಡ್ಡ ಮೊಸಳೆಯಿಂದ ಯಾರೂ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಅವನಿಗೆ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ, ಅವನೂ ಯಾರಿಗೂ ಸೇರಿದವನಲ್ಲ.
12.324.10
पथि संगतमेवेदं दारैरन्यैश्च बन्धुभिः ।
नायमत्यन्तसंवासो लब्धपूर्वो हि केनचित् ॥ १२.३२४.१० ॥
ಇದು ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟಾದ ಸಂಗವೇ ಆಗಿದೆ, ಪತ್ನಿಯರು, ಇತರರು ಮತ್ತು ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ. ಈ ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ ಸಹವಾಸವನ್ನು ಯಾರೂ ಮೊದಲು ಪಡೆದಿಲ್ಲ.
12.324.11
क्षिप्यन्ते तेनतेनैव निष्टनन्तः पुनः पुनः ।
कालेन जाता याता हि वायुनेवाभ्रसंचयाः ॥ १२.३२४.११ ॥
ಅವರು ಅಳುತ್ತಾ ಇಲ್ಲಿಂದ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಪದೇ ಪದೇ ಎಸೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ. ಕಾಲದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವರು ಗಾಳಿಯಿಂದ ಮೋಡದ ರಾಶಿಗಳಂತೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
12.324.12
जरामृत्यू हि भूतानां खादितारौ वृकाविव ।
बलिनां दुर्बलानां च ह्रस्वानां महतामपि ॥ १२.३२४.१२ ॥
ಮುಪ್ಪು ಮತ್ತು ಮರಣ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಎರಡು ತೋಳಗಳಂತೆ ತಿನ್ನುವವು. ಬಲಶಾಲಿಗಳನ್ನು, ದುರ್ಬಲರನ್ನು, ಕುಳ್ಳರನ್ನು, ಹಿರಿಯರನ್ನೂ ಸಹ.
12.324.13
एवंभूतेषु भूतेषु नित्यभूताध्रवेषु च ।
कथं हि हृष्येज्जातेषु मृतेषु च न संज्वरेत् ॥ १२.३२४.१३ ॥
ಇಂತಹ ಜೀವಿಗಳ ನಡುವೆ, ಸದಾ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾ ಅಸ್ಥಿರವಾಗಿರುವ ಜೀವಿಗಳ ನಡುವೆ, ಜನನಕ್ಕೆ ಹೇಗೆ ಹರ್ಷಿಸಬೇಕು, ಮರಣಕ್ಕೆ ಹೇಗೆ ಶೋಕಿಸದಿರಬೇಕು?
12.324.14
कुतोऽहमागतः कोऽस्मि क्व गमिष्यामि कस्य वा ।
कस्मिन्स्थितः क्व भविता कस्मात्किमनुशोचसि ॥ १२.३२४.१४ ॥
ನಾನು ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ, ನಾನು ಯಾರು, ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುವೆನು, ಯಾರವನು, ಯಾವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದೇನೆ, ಎಲ್ಲಿ ಇರುವೆನು? ಏಕೆ, ಯಾವುದಕ್ಕಾಗಿ ನೀನು ಶೋಕಿಸುತ್ತೀ?
12.324.15
द्रष्टा स्वर्गस्य न ह्यस्ति तथैव नरकस्य च ।
आगमास्त्वनतिक्रम्य दद्याच्चैव यजेत च ॥ १२.३२४.१५ ॥
ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಕಂಡವನು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ, ಹಾಗೆಯೇ ನರಕವನ್ನೂ. ಆದರೆ ಆಗಮಗಳನ್ನು ಮೀರದೆ ದಾನ ನೀಡಬೇಕು, ಯಜ್ಞವನ್ನೂ ಮಾಡಬೇಕು.