മഹാഭാരതം · അധ്യായം 12.324
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.324.1
ऐश्वर्यं वा महत्प्राप्य धनं वा भरतर्षभ ।
दीर्घमायुरवाप्याथ कथं मृत्युमतिक्रमेत् ॥ १२.३२४.१ ॥
ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, മഹത്തായ ഐശ്വര്യമോ ധനമോ നേടിയാലും, അല്ലെങ്കിൽ ദീർഘായുസ്സ് ലഭിച്ചാലും, മനുഷ്യൻ മൃത്യുവിനെ എങ്ങനെ മറികടക്കും?
12.324.2
तपसा वा सुमहता कर्मणा वा श्रुतेन वा ।
रसायनप्रयोगैर्वा कैर्नाप्नोति जरान्तकौ ॥ १२.३२४.२ ॥
മഹത്തായ തപസ്സിനാലോ, കർമ്മത്താലോ, ശ്രുതിജ്ഞാനത്താലോ, അല്ലെങ്കിൽ രസായന പ്രയോഗങ്ങളാലോ — ഏതിനാൽ മനുഷ്യൻ വാർദ്ധക്യത്തെയും മരണത്തെയും അതിജീവിക്കും?
12.324.3
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
भिक्षोः पञ्चशिखस्येह संवादं जनकस्य च ॥ १२.३२४.३ ॥
ഇവിടെയും ആളുകൾ ഈ പുരാതന ഇതിഹാസം പറയാറുണ്ട് — ഭിക്ഷു പഞ്ചശിഖനും ജനകനും തമ്മിലുള്ള സംവാദം.
12.324.4
वैदेहो जनको राजा महर्षि वेदवित्तमम् ।
यर्यपृच्छत्पञ्चशिखं छिन्नधर्मार्थसंशयम् ॥ १२.३२४.४ ॥
വിദേഹരാജാവായ ജനകൻ, വേദജ്ഞരിൽ ഉത്തമനായ മഹർഷി പഞ്ചശിഖനോട് — ധർമ്മാർത്ഥ സംശയങ്ങൾ നീങ്ങിയവനോട് — ചോദിച്ചു.
12.324.5
केन वृत्तेन भगवन्नतिक्रामेज्जरान्तकौ ।
तपसा वाऽथवा बुद्ध्या कर्मणा वा श्रुतेन वा ॥ १२.३२४.५ ॥
ഭഗവാനേ, ഏത് ആചരണത്താൽ മനുഷ്യൻ വാർദ്ധക്യത്തെയും മരണത്തെയും കടക്കും — തപസ്സിനാലോ, ബുദ്ധിയാലോ, കർമ്മത്താലോ, ശ്രുതിജ്ഞാനത്താലോ?
12.324.6
एवमुक्तः स वैदेहं प्रत्युवाचापरेक्षवित् ।
निवृत्तिर्नैतयोरस्ति नातिवृत्तिः कथंचन ॥ १२.३२४.६ ॥
ഇങ്ങനെ ചോദിക്കപ്പെട്ട അപരോക്ഷജ്ഞനായ ആ മുനി വിദേഹരാജാവിനോടു പറഞ്ഞു — ഇവ രണ്ടിൽ നിന്നും നിവൃത്തിയില്ല, ഒരു വിധത്തിലും അതിക്രമണവുമില്ല.
12.324.7
न ह्यहानि निवर्तन्ते न मासा न पुनः क्षपाः ।
सोयं प्रपद्यतेऽध्वानं चिराय ध्रुवमध्रुवः ॥ १२.३२४.७ ॥
ദിവസങ്ങൾ മടങ്ങിവരുന്നില്ല, മാസങ്ങളുമില്ല, രാത്രികളും വീണ്ടും വരുന്നില്ല. നശ്വരനായ ഇവൻ ദീർഘമായ വഴിയിലേക്ക് തീർച്ചയായും പുറപ്പെടുന്നു.
12.324.8
सर्वभूतसमुच्छेदः स्रोतसेवोह्यते सदा ।
ऊह्यमानं निमज्जन्तमप्लवे कालसागरे ॥ १२.३२४.८ ॥
എല്ലാ ജീവികളുടെയും നാശം എപ്പോഴും പ്രവാഹം പോലെ ഒഴുകിപ്പോകുന്നു. തോണിയില്ലാത്ത കാലസാഗരത്തിൽ ഒഴുകിപ്പോയി മുങ്ങുന്നവരെ.
12.324.9
जरामृत्युमहाग्राहे न कश्चिदतिवर्तते ।
नैवास्य कश्चिद्भवति नासौ भवति कस्यचित् ॥ १२.३२४.९ ॥
വാർദ്ധക്യവും മരണവുമെന്ന മഹാ മുതലയിൽ നിന്ന് ആരും രക്ഷപ്പെടുന്നില്ല. അവനു ആരുമില്ല, അവൻ ആർക്കും സ്വന്തമല്ല.
12.324.10
पथि संगतमेवेदं दारैरन्यैश्च बन्धुभिः ।
नायमत्यन्तसंवासो लब्धपूर्वो हि केनचित् ॥ १२.३२४.१० ॥
ഇത് വഴിയിൽ കൂടിച്ചേർന്ന സഹവാസം മാത്രമാണ്, ഭാര്യമാരോടും മറ്റുള്ളവരോടും ബന്ധുക്കളോടും. ഈ നിത്യമായ സഹവാസം ആരും മുമ്പ് നേടിയിട്ടില്ല.
12.324.11
क्षिप्यन्ते तेनतेनैव निष्टनन्तः पुनः पुनः ।
कालेन जाता याता हि वायुनेवाभ्रसंचयाः ॥ १२.३२४.११ ॥
അവർ വിലപിച്ചുകൊണ്ട് ആവർത്തിച്ച് ഇവിടെ നിന്ന് അവിടേക്ക് എറിയപ്പെടുന്നു. കാലത്താൽ ജനിച്ചവർ കാറ്റിനാൽ മേഘക്കൂട്ടങ്ങൾ പോലെ കടന്നുപോകുന്നു.
12.324.12
जरामृत्यू हि भूतानां खादितारौ वृकाविव ।
बलिनां दुर्बलानां च ह्रस्वानां महतामपि ॥ १२.३२४.१२ ॥
വാർദ്ധക്യവും മരണവും ജീവികളെ രണ്ടു ചെന്നായ്ക്കളെപ്പോലെ തിന്നുന്നവയാണ്. ബലവാന്മാരെയും ദുർബലരെയും ഹ്രസ്വരെയും മഹാന്മാരെയും പോലും.
12.324.13
एवंभूतेषु भूतेषु नित्यभूताध्रवेषु च ।
कथं हि हृष्येज्जातेषु मृतेषु च न संज्वरेत् ॥ १२.३२४.१३ ॥
ഇങ്ങനെയുള്ള ജീവികളുടെ ഇടയിൽ, എപ്പോഴും ഉണ്ടായി നിലയില്ലാത്ത ജീവികളുടെ ഇടയിൽ, ജനനത്തിൽ ഒരാൾ എങ്ങനെ സന്തോഷിക്കും, മരണത്തിൽ എങ്ങനെ ദുഃഖിക്കാതിരിക്കും?
12.324.14
कुतोऽहमागतः कोऽस्मि क्व गमिष्यामि कस्य वा ।
कस्मिन्स्थितः क्व भविता कस्मात्किमनुशोचसि ॥ १२.३२४.१४ ॥
ഞാൻ എവിടെനിന്നു വന്നു, ഞാൻ ആരാണ്, എവിടേക്കു പോകും, ആരുടേതാണ്, ഏതവസ്ഥയിൽ നിൽക്കുന്നു, എവിടെ ആയിരിക്കും? എന്തുകൊണ്ട്, എന്തിനെക്കുറിച്ച് നീ ദുഃഖിക്കുന്നു?
12.324.15
द्रष्टा स्वर्गस्य न ह्यस्ति तथैव नरकस्य च ।
आगमास्त्वनतिक्रम्य दद्याच्चैव यजेत च ॥ १२.३२४.१५ ॥
സ്വർഗ്ഗം കണ്ടവൻ ആരുമില്ല, അതുപോലെ നരകവും. എന്നാൽ ആഗമങ്ങളെ ലംഘിക്കാതെ ദാനം ചെയ്യണം, യജ്ഞവും ചെയ്യണം.