マハーバーラタ · 章 12.341
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.341.1
इत्येवमुक्त्वा वचनं ब्रह्मर्षिः सुमहातपाः ।
प्रातिष्ठत शुकः सिद्धिं हित्वा दोषांश्चतुर्विधान् ॥ १२.३४१.१ ॥
このように言って、大苦行者の梵仙シュカは四種の過失を捨て、完成へと歩み出た。
12.341.2
तमो ह्यष्टगुणं हित्वा जहौ पञ्चविधं रजः ।
ततः सत्वं जहौ धीमांस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ १२.३४१.२ ॥
八つの性質をもつタマスを捨て、五種のラジャスも捨てた。さらに賢者はサットヴァをも捨て、それは驚くべきことのように思われた。
12.341.3
ततस्तस्मिन्पदे नित्ये निर्गुणे लिङ्गवर्जिते ।
ब्रह्मणि प्रत्यतिष्ठत्स विधूमोऽग्निरिव ज्वलन् ॥ १२.३४१.३ ॥
そして彼は、その永遠で属性なく、標識を離れた境地において、煙のない火のように輝きながらブラフマンに確立した。
12.341.4
उत्कापाता दिशां दाहो भूमिकम्पस्तथैव च ।
प्रादुर्भूताः क्षणे तस्मिंस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ १२.३४१.४ ॥
その瞬間、流星の落下、方角の燃焼、そして地震も現れた。それは驚くべきことのように思われた。
12.341.5
द्रुमाः शाखाश्च मुमुचुः शिखराणि च पर्वताः ।
निर्घातशब्दैर्गुरुभिर्भूमिर्व्यादीर्यतेव ह ॥ १२.३४१.५ ॥
木々は枝を落とし、山々は頂を崩した。重い雷鳴のような轟きとともに、大地は裂けるかのようであった。
12.341.6
न बभासे सहस्रांशुर्न जज्वाल च पावकः ।
ह्रदाश्च सरितश्चैव चुक्षुभुः सागरास्तथा ॥ १२.३४१.६ ॥
太陽は輝かず、火も燃え上がらなかった。湖も川も海も、同じく揺れ動いた。
12.341.7
ववर्ष वासवस्तोयं रसवच्च सुगन्धि च ।
ववौ समीरणश्चापि दिव्यगन्धवहः शुचिः ॥ १२.३४१.७ ॥
ヴァーサヴァは甘美で芳香のある水を降らせ、神聖な香りを運ぶ清らかな風も吹いた。
12.341.8
स शृङ्गेऽप्रतिमे दिव्ये हिमवन्मेरुसंनिभे ।
संश्लिष्टे स्वतेपीते द्वे रुक्मरूप्यमये शुभे ॥ १२.३४१.८ ॥
彼は、ヒマーラヤやメール山に似た、比類なく神聖な二つの峰、互いに連なり、自らの輝きで熱せられ、金と銀からなる吉祥の峰にたどり着いた。
12.341.9
शतयोजनविस्तारे तिर्यगूर्ध्वं च भारत ।
उदीचीं दिशमास्थाय रुचिरे संददर्श ह ॥ १२.३४१.९ ॥
バーラタよ、彼は北の方角へ向かい、百ヨージャナの広がりを持ち、横にも上にも伸びるその美しい峰々を実際に見た。
12.341.10
सोऽविशङ्केन मनसा तथैवाभ्यपतच्छुकः ॥ १२.३४१.१० ॥
恐れも疑いもない心で、シュカは同じようにそれらへ舞い降りた。
12.341.11
ततः पर्वतशृङ्गे द्वे सहसैव द्विधाकृते ।
अदृश्येतां महाराज तदद्भुतमिवाभवत् ॥ १२.३४१.११ ॥
そして大王よ、その二つの山頂は突然二つに裂けて現れた。その光景は驚異のようであった。
12.341.12
ततः पर्वतशृङ्गाभ्यां सहसैव विनिःसृतः ।
न च प्रतिजघानास्य स गतिं पर्वतोत्तमः ॥ १२.३४१.१२ ॥
そしてその山頂の間から彼は突然現れ、その最も優れた山は彼の進路を妨げなかった。
12.341.13
ततो महानभूच्छब्दो दिवि सर्वदिवौकसाम् ।
गन्धर्वाणामृषीणां च ये च शैलनिवासिनः ॥ १२.३४१.१३ ॥
その時、天界のすべての住人、ガンダルヴァ、リシ、そして山に住む者たちから大きな声が上がった。
12.341.14
दृष्ट्वा शुकमतिक्रान्तं पर्वतं च द्विधा कृतम् ।
साधुसाध्विति तत्रासीन्नादः सर्वत्र भारत ॥ १२.३४१.१४ ॥
シュカが山を越え、山が二つに裂けたのを見て、バーラタよ、あらゆるところから「善きかな、善きかな」の声が上がった。
12.341.15
स पूज्यमानो देवैश्च गन्धर्वैर्ऋशिभिस्तथा ।
यक्षराक्षससङ्घैश्च विद्याधरगणैस्तथा ॥ १२.३४१.१५ ॥
神々、ガンダルヴァ、リシ、ヤクシャとラークシャサの群れ、そしてヴィディヤーダラの一団に敬われながら、彼は進んだ。
12.341.16
दिव्यैः पुष्पैः समाकीर्णमन्तरिक्षं समन्ततः ।
आसीत्किल महाराज शुकाभिपतने तदा ॥ १२.३४१.१६ ॥
偉大な王よ、シュカが進んだとき、その時空は四方が神聖な花々で覆われていた。
12.341.17
ततो मन्दाकिनीं रम्यामुपरिष्टादभिव्रजन् ।
शुको ददर्श धर्मात्मा पुष्पितद्रुमकाननाम् ॥ १२.३४१.१७ ॥
それから、法に篤いシュカは上空を進みながら、花咲く木々の森をもつ美しいマンダーキニーを見た。
12.341.18
तस्यां क्रीडन्त्यभिरताः स्नान्ति चैवाप्सरोगणाः ।
शून्याकारं निराकाराः शुकं दृष्ट्वा विवाससः ॥ १२.३४१.१८ ॥
そこで喜びに遊び沐浴していたアプサラスの群れは、シュカを見ると、空虚な姿となり、形なく、衣をまとわぬ姿となった。
12.341.19
तं प्रक्रामन्तमाज्ञाय पिता स्नेहसमन्वितः ।
उत्तमां गतिमास्थाय पृष्ठतोऽनुससार ह ॥ १२.३४१.१९ ॥
彼が去ろうとしていると知った、愛情に満ちた父は、最高の速さで彼の後を追った。
12.341.20
शुकस्तु मारुतादूर्ध्वं गतिं कृत्वान्तरिक्षगाम् ।
दर्शयित्वा प्रभावं स्वं सर्वभूतोऽभवत्तदा ॥ १२.३४१.२० ॥
しかしシュカは風より上へ、空を行く道をとり、自らの力を示して、そのとき一切の存在となった。
12.341.21
महायोगगतिं त्वग्र्यां व्यासोत्थाय महातपाः ।
निमेषान्तरमात्रेण शुकाभिपतनं ययौ ॥ १२.३४१.२१ ॥
大いなるヨーガの最高の道をとり、大苦行者ヴィヤーサは立ち上がり、瞬きの間にシュカを追って行った。
12.341.22
स ददर्श द्विधा कृत्वा पर्वताग्रं शुकं गतम् ।
शशंसुर्ऋषयस्तत्र कर्म पुत्रस्य तत्तदा ॥ १२.३४१.२२ ॥
彼は山頂を二つに割り、シュカが去って行くのを見た。そこで聖仙たちは、そのとき息子のその行いを称賛した。
12.341.23
ततः शुकेति दीर्घेण शब्देनाक्रन्दितस्तदा ।
स्वयं पित्रा स्वरेणोच्चैस्त्रील्लोँकाननुनाद्य वै ॥ १२.३४१.२३ ॥
そのとき父自ら、長く引く声で「おおシュカよ！」と叫び、その声で三界を響き渡らせた。
12.341.24
शुकः सर्वगतो भूत्वा सर्वात्मा सर्वतोमुखः ।
प्रत्यभाषत धर्मात्मा भोःशब्देनानुनादयन् ॥ १२.३४१.२४ ॥
遍在し、一切の我となり、あらゆる方角に顔を向けたダルマの心のシュカは、「ボーホ」の声を響かせて答えた。
12.341.25
तत एकाक्षरं नादं भोरित्येव समीरयन् ।
प्रत्याहरञ्जगत्सर्वमुच्चैः स्थावरजङ्गमम् ॥ १२.३४१.२५ ॥
そこで彼はただ一音節の音「bhoḥ」を発し、不動のものも動くものも含む全世界を大きく響き渡らせた。
12.341.26
ततःप्रभृति चाद्यापि शब्दानुच्चारितान्पृथक् ।
गिरिगह्वरपृष्ठेषु व्याहरन्ति शुकं प्रति ॥ १२.३४१.२६ ॥
その時から今日に至るまで、山の洞窟の壁面では、シュカに向けて個々に発せられた言葉が呼びかけられている。
12.341.27
अन्तर्हितः प्रभावं तु दर्शयित्वा शुकस्तदा ।
गुणान्संत्यज्य शब्दादीन्पदमभ्यगमत्परम् ॥ १२.३४१.२७ ॥
その時シュカは自らの威力を示して姿を隠し、音などの諸性質を捨てて、最高の境地に至った。
12.341.28
महिमानं तु तं दृष्ट्वा पुत्रस्यामिततेजसः ।
निषसाद गिरिप्रस्थे पुत्रमेवानुचिन्तयन् ॥ १२.३४१.२८ ॥
無限の威光を持つ息子のその偉大さを見て、彼は山の台地に座り、ひたすら息子のことだけを思い続けた。
12.341.29
ततो मन्दाकिनीतीरे क्रीडन्तोऽऽप्सरसां गणाः ।
आसाद्य तमृषिं सर्वाः संभ्रान्ता गतचेतसः ॥ १२.३४१.२९ ॥
その時、マンダーキニーの岸辺で遊んでいたアプサラスの群れがその聖者に近づき、皆うろたえて心を乱し、……
12.341.30
जले निलिल्यिरे काश्चित्काश्चिद्गुल्मान्प्रपेदिरे ।
वसनान्याददुः काश्चित्तं दृष्ट्वा मुनिसत्तमम् ॥ १२.३४१.३० ॥
ある者は水に身を隠し、ある者は茂みに逃げ込み、ある者は衣を引き寄せた。あの最も優れた聖者を見て。
12.341.31
तां मुक्ततां तु विज्ञाय मुनिः पुत्रस्य वै तदा ।
सक्ततामात्मनश्चैव प्रीतोऽभूद्बीडितश्च ह ॥ १२.३४१.३१ ॥
彼女が解放されたと知り、息子と自分の執着を悟ったその聖仙は、そのとき喜びと同時に恥じ入った。
12.341.32
तं देवगन्धर्ववृतो महर्षिगणपूजितः ।
पिनाकहस्तो भगवानभ्यागच्छत शंकरः ॥ १२.३४१.३२ ॥
神々とガンダルヴァに囲まれ、大聖者の群れに崇められ、手にピナーカの弓を持つ尊師シャンカラが彼のもとへ近づいた。
12.341.33
तमुवाच महादेवः सान्त्वपूर्वमिदं वचः ।
पुत्रशोकाभिसंतप्तं कृष्णद्वैपायनं तदा ॥ १२.३४१.३३ ॥
息子への悲しみに苛まれたクリシュナ・ドヴァイパーヤナに、大神はそのとき慰めの言葉から始めてこの言葉を告げた。
12.341.34
अग्नेर्भूमेरपां वायोरन्तरिक्षस्य चैव ह ।
वीर्येण सदृशः पुत्रः पुरा मत्तस्त्वया वृतः ॥ १२.३४१.३४ ॥
火、地、水、風、虚空に等しい力を持つ息子を、かつてあなたは私に求めたのだ。
12.341.35
स तथालक्षणो जातस्तपसा तव संभृतः ।
मम चैव प्रसादेन ब्रह्मतेजोमयः शुचिः ॥ १२.३४१.३५ ॥
彼はそのような相を備えて生まれ、あなたの苦行によって生じ、私の恩寵によってブラフマンの輝きに満ちた清浄な者となった。
12.341.36
स गतिं परमां प्राप्तो दुष्प्रापामजितेन्द्रियैः ।
दैवतैरपि विप्रर्षे तं त्वं किमनुशोचसि ॥ १२.३४१.३६ ॥
彼は、感官を制御できない者には得難く、神々にさえ難しい最高の境地に至った。バラモンの聖仙よ、なぜそのことで嘆くのか。
12.341.37
यावत्स्थास्यन्ति गिरयो यावत्स्थास्यन्ति सागराः ।
तावत्तवाक्षया कीर्तिः सपुत्रस्य भविष्यति ॥ १२.३४१.३७ ॥
山々が立ち続け、海が存続する限り、あなたと息子の不滅の名声は続くであろう。
12.341.38
छायां स्वपुत्रसदृशीं सर्वतोऽनपगां सदा ।
द्रक्ष्यसे त्वं च लोकेऽस्मिन्मत्प्रसादान्महामुने ॥ १२.३४१.३८ ॥
偉大な聖者よ、私の恩寵によって、あなたはこの世で、自分の息子のように、どの方向にも決して離れない影を見るであろう。
12.341.39
सोऽनुगीतो भगवता स्वयं रुद्रेण भारत ।
छायां पश्यन्परावृत्तः स मुनिः परया मुदा ॥ १२.३४१.३९ ॥
世尊ルドラ自らに教えを受けたその聖者は、影を見つめながら、無上の喜びのうちに引き返した。
12.341.40
इति जन्म गतिश्चैव शुकस्य भरतर्षभ ।
विस्तरेण समाख्याता यन्मां त्वं परिपृच्छसि ॥ १२.३४१.४० ॥
バラタ族の雄牛よ、このようにシュカの誕生と行く末が詳しく語られた。あなたが私に尋ねたのはこのことである。
12.341.41
एतदाचष्ट मे राजन्देवर्षिर्नारदः पुरा ।
व्यासश्चैव महायोगी संजल्पेषु पदेपदे ॥ १२.३४१.४१ ॥
王よ、神仙ナーラダが以前これを私に語り、大ヨーガ行者ヴィヤーサもまた、会話の一つ一つの折にこれを語ったのだ。
12.341.42
इतिहासमिमं पुण्यं मोक्षधर्मार्थसंहितम् ।
धारयेद्यः शमपरः स गच्छेत्परमां गतिम् ॥ १२.३४१.४२ ॥
寂静を志し、解脱・法・利の教えを含むこの聖なる物語を心に保つ者は、至高の境地に至るであろう。