摩诃婆罗多 · 章 12.341
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.341.1
इत्येवमुक्त्वा वचनं ब्रह्मर्षिः सुमहातपाः ।
प्रातिष्ठत शुकः सिद्धिं हित्वा दोषांश्चतुर्विधान् ॥ १२.३४१.१ ॥
说完这些话，大苦行的梵仙旃 Śuka 舍弃四种过失，走向圆满。
12.341.2
तमो ह्यष्टगुणं हित्वा जहौ पञ्चविधं रजः ।
ततः सत्वं जहौ धीमांस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ १२.३४१.२ ॥
舍弃八种性质的暗性（tamas），又舍弃五种的激性（rajas）；随后这位智者也舍弃了善性（sattva），此事竟显得奇妙非凡。
12.341.3
ततस्तस्मिन्पदे नित्ये निर्गुणे लिङ्गवर्जिते ।
ब्रह्मणि प्रत्यतिष्ठत्स विधूमोऽग्निरिव ज्वलन् ॥ १२.३४१.३ ॥
于是，他安住于那永恒、无德、离相的境界，即梵之中，如无烟之火般光明燃烧。
12.341.4
उत्कापाता दिशां दाहो भूमिकम्पस्तथैव च ।
प्रादुर्भूताः क्षणे तस्मिंस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ १२.३४१.४ ॥
就在那一刻，流星坠落、四方燃烧，大地也震动起来；此事竟显得奇妙非凡。
12.341.5
द्रुमाः शाखाश्च मुमुचुः शिखराणि च पर्वताः ।
निर्घातशब्दैर्गुरुभिर्भूमिर्व्यादीर्यतेव ह ॥ १२.३४१.५ ॥
树木脱落了枝条，山峰崩落了顶峰；沉重的霹雳轰鸣声中，大地仿佛正在裂开。
12.341.6
न बभासे सहस्रांशुर्न जज्वाल च पावकः ।
ह्रदाश्च सरितश्चैव चुक्षुभुः सागरास्तथा ॥ १२.३४१.६ ॥
太阳不再照耀，火也不再燃烧；湖泊、河流与大海也都翻腾起来。
12.341.7
ववर्ष वासवस्तोयं रसवच्च सुगन्धि च ।
ववौ समीरणश्चापि दिव्यगन्धवहः शुचिः ॥ १२.३४१.७ ॥
婆娑（因陀罗）降下甘美而芬芳的雨水，一阵携带神圣香气的清风也吹拂起来。
12.341.8
स शृङ्गेऽप्रतिमे दिव्ये हिमवन्मेरुसंनिभे ।
संश्लिष्टे स्वतेपीते द्वे रुक्मरूप्यमये शुभे ॥ १२.३४१.८ ॥
他到达了那两座无与伦比的神圣山峰，它们如喜马拉雅与弥卢山，相连在一起，因自身光辉而灼热，由金与银构成，吉祥无比。
12.341.9
शतयोजनविस्तारे तिर्यगूर्ध्वं च भारत ।
उदीचीं दिशमास्थाय रुचिरे संददर्श ह ॥ १२.३४१.९ ॥
婆罗多啊，他朝北方前行，果然看见了那些美丽的山峰，横向与向上延伸，广达百由旬。
12.341.10
सोऽविशङ्केन मनसा तथैवाभ्यपतच्छुकः ॥ १२.३४१.१० ॥
舍卢迦以无畏无疑之心，同样朝那些山峰猛扑而下。
12.341.11
ततः पर्वतशृङ्गे द्वे सहसैव द्विधाकृते ।
अदृश्येतां महाराज तदद्भुतमिवाभवत् ॥ १२.३४१.११ ॥
然后，大王啊，那两座山峰忽然一分为二，显现出来；那景象仿佛奇迹一般。
12.341.12
ततः पर्वतशृङ्गाभ्यां सहसैव विनिःसृतः ।
न च प्रतिजघानास्य स गतिं पर्वतोत्तमः ॥ १२.३४१.१२ ॥
随后，他忽然从那两座山峰之间冲出，而那座最为殊胜的山也没有阻挡他的去路。
12.341.13
ततो महानभूच्छब्दो दिवि सर्वदिवौकसाम् ।
गन्धर्वाणामृषीणां च ये च शैलनिवासिनः ॥ १२.३४१.१३ ॥
此时，天上所有天界居民、乾闼婆、仙人以及居住在山中的众生发出了巨大的声音。
12.341.14
दृष्ट्वा शुकमतिक्रान्तं पर्वतं च द्विधा कृतम् ।
साधुसाध्विति तत्रासीन्नादः सर्वत्र भारत ॥ १२.३४१.१४ ॥
众人看到shuka越过山峰，山峦一分为二，于是四处响起“善哉，善哉！”之声，婆罗多啊。
12.341.15
स पूज्यमानो देवैश्च गन्धर्वैर्ऋशिभिस्तथा ।
यक्षराक्षससङ्घैश्च विद्याधरगणैस्तथा ॥ १२.३४१.१५ ॥
他受到诸神、乾闼婆、仙人、夜叉罗刹群以及持明众的礼敬，继续前行。
12.341.16
दिव्यैः पुष्पैः समाकीर्णमन्तरिक्षं समन्ततः ।
आसीत्किल महाराज शुकाभिपतने तदा ॥ १२.३४१.१६ ॥
大王啊，那时，当shuka飞翔之际，天空四面都被天界的花朵所覆盖。
12.341.17
ततो मन्दाकिनीं रम्यामुपरिष्टादभिव्रजन् ।
शुको ददर्श धर्मात्मा पुष्पितद्रुमकाननाम् ॥ १२.३४१.१७ ॥
随后，正义的shuka从上方飞过，看见了美丽的曼陀吉尼河，两岸是开满花的树林。
12.341.18
तस्यां क्रीडन्त्यभिरताः स्नान्ति चैवाप्सरोगणाः ।
शून्याकारं निराकाराः शुकं दृष्ट्वा विवाससः ॥ १२.३४१.१८ ॥
在河中欢乐嬉戏沐浴的阿普萨拉斯群，看见shuka后，形体变得空虚而无形，且赤身裸体。
12.341.19
तं प्रक्रामन्तमाज्ञाय पिता स्नेहसमन्वितः ।
उत्तमां गतिमास्थाय पृष्ठतोऽनुससार ह ॥ १२.३४१.१९ ॥
父亲知道他要离去，满怀慈爱，以至上的速度追随在他身后。
12.341.20
शुकस्तु मारुतादूर्ध्वं गतिं कृत्वान्तरिक्षगाम् ।
दर्शयित्वा प्रभावं स्वं सर्वभूतोऽभवत्तदा ॥ १२.३४१.२० ॥
然而，舍卢迦取风之上、穿行天空的路径，显示了自己的威能，于是成为了一切众生。
12.341.21
महायोगगतिं त्वग्र्यां व्यासोत्थाय महातपाः ।
निमेषान्तरमात्रेण शुकाभिपतनं ययौ ॥ १२.३४१.२१ ॥
毗耶娑以大瑜伽的至上之道起身，在一瞬之间追赶舍卢迦而去。
12.341.22
स ददर्श द्विधा कृत्वा पर्वताग्रं शुकं गतम् ।
शशंसुर्ऋषयस्तत्र कर्म पुत्रस्य तत्तदा ॥ १२.३४१.२२ ॥
他看见舍卢迦已离去，把山峰劈成两半。那里的仙人当时便称赞了儿子的这一行为。
12.341.23
ततः शुकेति दीर्घेण शब्देनाक्रन्दितस्तदा ।
स्वयं पित्रा स्वरेणोच्चैस्त्रील्लोँकाननुनाद्य वै ॥ १२.३४१.२३ ॥
于是父亲自己以悠长的声音大呼：“舍卢迦啊！”以此声响彻三界。
12.341.24
शुकः सर्वगतो भूत्वा सर्वात्मा सर्वतोमुखः ।
प्रत्यभाषत धर्मात्मा भोःशब्देनानुनादयन् ॥ १२.३४१.२४ ॥
舍卢迦遍在一切，成为一切之我，面向一切方向，这位法心者以“喔”之声回应，使之回荡。
12.341.25
तत एकाक्षरं नादं भोरित्येव समीरयन् ।
प्रत्याहरञ्जगत्सर्वमुच्चैः स्थावरजङ्गमम् ॥ १२.३४१.२५ ॥
于是他只发出一个音节的声音「bhoḥ」，使整个世界、不动与可动之物，都大声回响。
12.341.26
ततःप्रभृति चाद्यापि शब्दानुच्चारितान्पृथक् ।
गिरिगह्वरपृष्ठेषु व्याहरन्ति शुकं प्रति ॥ १२.३४१.२६ ॥
自那时起直到今日，在山谷洞穴的表面，人们仍朝向修迦分别发出所说的话语，并使之回响。
12.341.27
अन्तर्हितः प्रभावं तु दर्शयित्वा शुकस्तदा ।
गुणान्संत्यज्य शब्दादीन्पदमभ्यगमत्परम् ॥ १२.३४१.२७ ॥
那时修迦显示了他的威力后隐去，舍弃了声音等诸德，到达了至上之境。
12.341.28
महिमानं तु तं दृष्ट्वा पुत्रस्यामिततेजसः ।
निषसाद गिरिप्रस्थे पुत्रमेवानुचिन्तयन् ॥ १२.३४१.२८ ॥
见到这位无量光辉之子的伟大，他便坐在山岗高原上，唯独思念着自己的儿子。
12.341.29
ततो मन्दाकिनीतीरे क्रीडन्तोऽऽप्सरसां गणाः ।
आसाद्य तमृषिं सर्वाः संभ्रान्ता गतचेतसः ॥ १२.३४१.२९ ॥
于是在曼达基尼河岸嬉戏的天女群走近那位仙人，她们都惊慌失措，心神迷乱，……
12.341.30
जले निलिल्यिरे काश्चित्काश्चिद्गुल्मान्प्रपेदिरे ।
वसनान्याददुः काश्चित्तं दृष्ट्वा मुनिसत्तमम् ॥ १२.३४१.३० ॥
有的隐入水中，有的躲进灌木丛，有的取了衣裳——她们看见了那位最优秀的仙人。
12.341.31
तां मुक्ततां तु विज्ञाय मुनिः पुत्रस्य वै तदा ।
सक्ततामात्मनश्चैव प्रीतोऽभूद्बीडितश्च ह ॥ १२.३४१.३१ ॥
仙人知道她已被释放，也明白了儿子和自己的执著，便既欣喜又感到羞惭。
12.341.32
तं देवगन्धर्ववृतो महर्षिगणपूजितः ।
पिनाकहस्तो भगवानभ्यागच्छत शंकरः ॥ १२.३४१.३२ ॥
被天神和乾闼婆环绕，受众大仙人礼敬，手持毗那迦弓的世尊湿婆朝他走来。
12.341.33
तमुवाच महादेवः सान्त्वपूर्वमिदं वचः ।
पुत्रशोकाभिसंतप्तं कृष्णद्वैपायनं तदा ॥ १२.३४१.३३ ॥
对因失子之痛而备受煎熬的黑仙人（Kṛṣṇa Dvaipāyana），大天神随即以安慰之语开口说道：
12.341.34
अग्नेर्भूमेरपां वायोरन्तरिक्षस्य चैव ह ।
वीर्येण सदृशः पुत्रः पुरा मत्तस्त्वया वृतः ॥ १२.३४१.३४ ॥
你从前向我求取的，是一个与火、地、水、风、空同等威力的儿子。
12.341.35
स तथालक्षणो जातस्तपसा तव संभृतः ।
मम चैव प्रसादेन ब्रह्मतेजोमयः शुचिः ॥ १२.३४१.३५ ॥
他生来具有这样的相貌，由你的苦行所成，又蒙我的恩典，成为充满梵光、纯洁的人。
12.341.36
स गतिं परमां प्राप्तो दुष्प्रापामजितेन्द्रियैः ।
दैवतैरपि विप्रर्षे तं त्वं किमनुशोचसि ॥ १२.३४१.३६ ॥
他已达到那至高之境，连未能制伏感官的人难以企及，即便天神也难以获得。婆罗门仙人啊，你为何还为他悲伤？
12.341.37
यावत्स्थास्यन्ति गिरयो यावत्स्थास्यन्ति सागराः ।
तावत्तवाक्षया कीर्तिः सपुत्रस्य भविष्यति ॥ १२.३४१.३७ ॥
只要群山屹立，只要大海长存，你与你儿子的不朽之名便将永存。
12.341.38
छायां स्वपुत्रसदृशीं सर्वतोऽनपगां सदा ।
द्रक्ष्यसे त्वं च लोकेऽस्मिन्मत्प्रसादान्महामुने ॥ १२.३४१.३८ ॥
大仙啊，凭借我的恩典，你在此世将看见一个如你亲子般的影子，四面八方永不离你。
12.341.39
सोऽनुगीतो भगवता स्वयं रुद्रेण भारत ।
छायां पश्यन्परावृत्तः स मुनिः परया मुदा ॥ १२.३४१.३९ ॥
那位由世尊楼陀罗亲自教导的仙人，怀着无上的喜悦，望着那影子，转身而返。
12.341.40
इति जन्म गतिश्चैव शुकस्य भरतर्षभ ।
विस्तरेण समाख्याता यन्मां त्वं परिपृच्छसि ॥ १२.३४१.४० ॥
婆罗多族的俊杰啊，如此详细地讲述了羯陀（Śuka）的出生与归宿，正是你所询问的。
12.341.41
एतदाचष्ट मे राजन्देवर्षिर्नारदः पुरा ।
व्यासश्चैव महायोगी संजल्पेषु पदेपदे ॥ १२.३४१.४१ ॥
大王啊，天仙那罗陀往昔曾向我讲述此事，大瑜伽士毗耶娑也在我们的交谈中一再讲述。
12.341.42
इतिहासमिमं पुण्यं मोक्षधर्मार्थसंहितम् ।
धारयेद्यः शमपरः स गच्छेत्परमां गतिम् ॥ १२.३४१.४२ ॥
若有人专心于寂静，memorize此神圣的传说——其中含有解脱、法与利的教义——他将抵达至上之境。