مهابهاراتا · أدهيايا 12.366
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.366.1
अतिभारोद्यतस्यैव भारावतरणं महत् ।
पराश्वासकरं वाक्यमिदं मे भवतः श्रुतम् ॥ १२.३६६.१ ॥
إن إنزال الحمل عمّن حمل عبئاً مفرطاً أمرٌ عظيم؛ وقد سمعتُ منك هذه الكلمات التي تبعث الطمأنينة.
12.366.2
अध्यक्लान्तस्य शयनं स्थानक्लान्तस्य चासनम् ।
तृषितस्येव पानीयं क्षुधार्तस्येव भोजनम् ॥ १२.३६६.२ ॥
كالفراش لمن أنهكه الطريق، وكالمقعد لمن أتعبه الوقوف، وكالماء للعطشان، وكالطعام للجائع.
12.366.3
ईप्सितस्येव संप्राप्तिरर्थस्य समयेऽतिथे ।
एपितस्यात्मनः काले बृद्धस्यैव सुता यथा ॥ १२.३६६.३ ॥
أيها الضيف، إنه كبلوغ المرء ما يبتغيه في وقته، أو كالشيخ الذي يرزق ابنه في أوانه.
12.366.4
मनसा चिन्तितस्येव प्रीतिस्निग्धस्य दर्शनम् ।
प्रह्लादयति मां वाक्यं भवता यदुदीरितम् ॥ १२.३६६.४ ॥
كالشيء الذي خطر في البال، أو كرؤية من يفيض حباً، تُسرّني الكلمات التي نطقتَ بها.
12.366.5
मनश्चक्षुरिवाकाशे पश्यामि विमृशामि च ।
प्रज्ञानवचनाद्योयमुपदेशो हि मे कृतः ॥ १२.३६६.५ ॥
كما أنظر بعين العقل إلى السماء وأتأمل، كذلك هذا التعليم الذي أعطيتني بكلماتك الحكيمة.
12.366.6
वाढमेवं करिष्यामि यथा मे भाषते भवान् ।
इमां हि रजनीं साधो निवसस्व मया सह ॥ १२.३६६.६ ॥
حسناً، سأفعل كما تقول. أيها الفاضل، أقم معي هذه الليلة.
12.366.7
प्रभाते यास्यति चवान्पर्याश्वस्तः सुखोपितः ।
असौ हि भगवान्सूर्यो मन्दरश्मिरवाङ्भुखः ॥ १२.३६६.७ ॥
عند الفجر ستمضي مستريحًا مطمئنًا. انظر، فإن الشمس المجيدة بأشعتها اللطيفة تميل نحو الأسفل.
12.366.8
ततस्तेन कृतातिथ्यः सोऽनिथिः शत्रुसूदन ।
उवास किल तां रात्रिं सह तेन द्विजेन वै ॥ १२.३६६.८ ॥
ثم أقام ذلك الضيف، بعد أن أكرمه ذلك البراهمي، يا قاهر الأعداء، تلك الليلة مع ذلك المولود مرتين.
12.366.9
तत्वं च धर्मसंयुक्तं तयोः कथयतोस्तदा ।
व्यतीता सा निशा कृत्स्ना सुखेन दिवसोपमा ॥ १२.३६६.९ ॥
وبينما كان الاثنان يتحدثان في الدارما، مرت تلك الليلة كلها بسعادة كأنها نهار.
12.366.10
ततः प्रभातसमये सोऽतिथिस्तेन पूजितः ।
ब्राह्मणेन यथाशक्त्या स्वकार्यमभिकाङ्क्षता ॥ १२.३६६.१० ॥
ثم عند الفجر، كُرّم ذلك الضيف، الذي كان يرغب في إنجاز مهمته، من البراهمي بحسب طاقته.
12.366.11
ततः स विप्रः कृतकर्मनिश्चयः ।
कृताभ्यनुज्ञः स्वजनेन धर्मकृत्।
यथोपदिष्टं भुजगेन्द्रसंश्रयं ।
जगाम काले सुकृतैकनिश्चयः ॥ १२.३६६.११ ॥
ثم مضى ذلك البراهمي، بعد أن عزم على عمله ونال إذن أهله، وهو عامل بالدارما، في وقته المناسب إلى ملجأ ملك الأفاعي كما أُرشد، وكان عزمه الوحيد الأعمال الصالحة.