ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 12.366
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.366.1
अतिभारोद्यतस्यैव भारावतरणं महत् ।
पराश्वासकरं वाक्यमिदं मे भवतः श्रुतम् ॥ १२.३६६.१ ॥
ଅତିଭାର ବହନକାରୀ ପାଇଁ ଭାର ଓହ୍ଲାଇବା ମହତ୍; ଆପଣଙ୍କ ମୁଖରୁ ଶୁଣିଥିବା ଏହି ବାକ୍ୟ ମୋତେ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦିଏ।
12.366.2
अध्यक्लान्तस्य शयनं स्थानक्लान्तस्य चासनम् ।
तृषितस्येव पानीयं क्षुधार्तस्येव भोजनम् ॥ १२.३६६.२ ॥
ପଥ ଚାଲିଥିବା କ୍ଳାନ୍ତଙ୍କୁ ଶଯ୍ୟା, ଠିଆ ହୋଇ କ୍ଳାନ୍ତଙ୍କୁ ଆସନ, ତୃଷ୍ଣାର୍ତ୍ତଙ୍କୁ ଜଳ, କ୍ଷୁଧାର୍ତ୍ତଙ୍କୁ ଭୋଜନ ପରି।
12.366.3
ईप्सितस्येव संप्राप्तिरर्थस्य समयेऽतिथे ।
एपितस्यात्मनः काले बृद्धस्यैव सुता यथा ॥ १२.३६६.३ ॥
ହେ ଅତିଥି, ସମୟରେ ଇଚ୍ଛିତ ବସ୍ତୁ ପ୍ରାପ୍ତି ପରି, କିମ୍ବା ବୃଦ୍ଧଙ୍କୁ ସମୟରେ ନିଜ ପୁତ୍ର ମିଳିବା ପରି।
12.366.4
मनसा चिन्तितस्येव प्रीतिस्निग्धस्य दर्शनम् ।
प्रह्लादयति मां वाक्यं भवता यदुदीरितम् ॥ १२.३६६.४ ॥
ମନରେ ଭାବିଥିବା ବସ୍ତୁ ପରି, ସ୍ନେହମୟଙ୍କ ଦର୍ଶନ ପରି, ଆପଣ କହିଥିବା ଏହି ବାକ୍ୟ ମୋତେ ଆନନ୍ଦିତ କରେ।
12.366.5
मनश्चक्षुरिवाकाशे पश्यामि विमृशामि च ।
प्रज्ञानवचनाद्योयमुपदेशो हि मे कृतः ॥ १२.३६६.५ ॥
ମନର ଚକ୍ଷୁରେ ଆକାଶରେ ଦେଖିବା ପରି ମୁଁ ଦେଖେ ଓ ବିଚାରେ; ପ୍ରଜ୍ଞାପୂର୍ଣ୍ଣ ବାକ୍ୟରୁ ଆପଣ ମୋତେ ଦେଇଥିବା ଏହି ଉପଦେଶ।
12.366.6
वाढमेवं करिष्यामि यथा मे भाषते भवान् ।
इमां हि रजनीं साधो निवसस्व मया सह ॥ १२.३६६.६ ॥
ହଁ, ଆପଣ କହିଲାପରି ହିଁ କରିବି। ହେ ସାଧୁ, ଏ ରାତିରେ ମୋ ସହିତ ରୁହନ୍ତୁ।
12.366.7
प्रभाते यास्यति चवान्पर्याश्वस्तः सुखोपितः ।
असौ हि भगवान्सूर्यो मन्दरश्मिरवाङ्भुखः ॥ १२.३६६.७ ॥
ପ୍ରଭାତରେ ଆପଣ ଭଲ ବିଶ୍ରାମ ନେଇ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ଯିବେ; ଦେଖନ୍ତୁ, ଭଗବାନ ସୂର୍ଯ୍ୟ ମନ୍ଦ କିରଣ ସହିତ ତଳକୁ ଝୁଙ୍କୁଛନ୍ତି।
12.366.8
ततस्तेन कृतातिथ्यः सोऽनिथिः शत्रुसूदन ।
उवास किल तां रात्रिं सह तेन द्विजेन वै ॥ १२.३६६.८ ॥
ତା'ପରେ ସେହି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କଠାରୁ ଆତିଥ୍ୟ ପାଇ ସେହି ଅତିଥି, ହେ ଶତ୍ରୁସୂଦନ, ସେହି ରାତ୍ରି ସେହି ଦ୍ୱିଜଙ୍କ ସହିତ ରହିଲେ।
12.366.9
तत्वं च धर्मसंयुक्तं तयोः कथयतोस्तदा ।
व्यतीता सा निशा कृत्स्ना सुखेन दिवसोपमा ॥ १२.३६६.९ ॥
ସେମାନେ ଦୁହେଁ ଧର୍ମଯୁକ୍ତ କଥାବାର୍ତ୍ତା କରୁଥିବା ବେଳେ ସେହି ସମଗ୍ର ରାତ୍ରି ସୁଖରେ ଦିନ ପରି ବିତିଗଲା।
12.366.10
ततः प्रभातसमये सोऽतिथिस्तेन पूजितः ।
ब्राह्मणेन यथाशक्त्या स्वकार्यमभिकाङ्क्षता ॥ १२.३६६.१० ॥
ତା'ପରେ ପ୍ରଭାତ ସମୟରେ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା ସେହି ଅତିଥିଙ୍କୁ ସେହି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଯଥାଶକ୍ତି ସମ୍ମାନ କଲେ।
12.366.11
ततः स विप्रः कृतकर्मनिश्चयः ।
कृताभ्यनुज्ञः स्वजनेन धर्मकृत्।
यथोपदिष्टं भुजगेन्द्रसंश्रयं ।
जगाम काले सुकृतैकनिश्चयः ॥ १२.३६६.११ ॥
ତା'ପରେ ସେହି ବ୍ରାହ୍ମଣ ନିଜ କର୍ମ ସ୍ଥିର କରି, ସ୍ୱଜନଙ୍କ ଅନୁମତି ପାଇ, ଧର୍ମାଚରଣ କରି, ଉପଦିଷ୍ଟ ଭାବେ ନାଗରାଜଙ୍କ ଆଶ୍ରୟ ଆଡ଼କୁ ଉଚିତ ସମୟରେ ଗଲେ; ସୁକର୍ମ ହିଁ ଯାହାର ଏକମାତ୍ର ନିଶ୍ଚୟ ଥିଲା।