மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.366
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.366.1
अतिभारोद्यतस्यैव भारावतरणं महत् ।
पराश्वासकरं वाक्यमिदं मे भवतः श्रुतम् ॥ १२.३६६.१ ॥
அதிக சுமையைத் தாங்கியவனுக்கு சுமையை இறக்குவது பெரியது; உங்களிடமிருந்து நான் கேட்ட இந்த சொற்கள் எனக்கு ஆறுதல் அளிப்பவை.
12.366.2
अध्यक्लान्तस्य शयनं स्थानक्लान्तस्य चासनम् ।
तृषितस्येव पानीयं क्षुधार्तस्येव भोजनम् ॥ १२.३६६.२ ॥
வழியில் களைத்தவனுக்கு படுக்கை, நின்று களைத்தவனுக்கு இருக்கை, தாகமுள்ளவனுக்கு நீர், பசியுள்ளவனுக்கு உணவு போல.
12.366.3
ईप्सितस्येव संप्राप्तिरर्थस्य समयेऽतिथे ।
एपितस्यात्मनः काले बृद्धस्यैव सुता यथा ॥ १२.३६६.३ ॥
விருந்தினரே, சரியான நேரத்தில் விரும்பிய பொருளைப் பெறுவது போலவும், முதியவருக்கு உரிய காலத்தில் தன் மகன் கிடைப்பது போலவும் இருக்கிறது.
12.366.4
मनसा चिन्तितस्येव प्रीतिस्निग्धस्य दर्शनम् ।
प्रह्लादयति मां वाक्यं भवता यदुदीरितम् ॥ १२.३६६.४ ॥
மனதில் நினைத்ததைப் போல, அன்பால் நிறைந்தவரின் தரிசனம் போல, நீங்கள் சொன்ன இந்த சொற்கள் என்னை மகிழ்விக்கின்றன.
12.366.5
मनश्चक्षुरिवाकाशे पश्यामि विमृशामि च ।
प्रज्ञानवचनाद्योयमुपदेशो हि मे कृतः ॥ १२.३६६.५ ॥
மனக்கண்ணால் ஆகாயத்தில் பார்ப்பது போல நான் காண்கிறேன், ஆராய்கிறேன்; ஞானமான சொற்களால் நீங்கள் எனக்கு அளித்த இந்த உபதேசம்.
12.366.6
वाढमेवं करिष्यामि यथा मे भाषते भवान् ।
इमां हि रजनीं साधो निवसस्व मया सह ॥ १२.३६६.६ ॥
சரி, நீங்கள் சொன்னபடியே செய்வேன். நல்லவரே, இந்த இரவு என்னுடன் தங்குங்கள்.
12.366.7
प्रभाते यास्यति चवान्पर्याश्वस्तः सुखोपितः ।
असौ हि भगवान्सूर्यो मन्दरश्मिरवाङ्भुखः ॥ १२.३६६.७ ॥
விடியும்போது நீங்கள் நன்கு ஓய்வெடுத்து மனநிறைவுடன் புறப்படுவீர்கள்; இதோ, பகவான் சூரியன் மெல்லிய கதிர்களுடன் கீழ்நோக்கித் தாழ்கிறார்.
12.366.8
ततस्तेन कृतातिथ्यः सोऽनिथिः शत्रुसूदन ।
उवास किल तां रात्रिं सह तेन द्विजेन वै ॥ १२.३६६.८ ॥
அப்போது அந்த அந்தணரால் விருந்தோம்பல் பெற்ற அந்த விருந்தினர், எதிரிகளை அழிப்பவனே, அந்த இரவை அந்த த்விஜருடன் தங்கிக் கழித்தார்.
12.366.9
तत्वं च धर्मसंयुक्तं तयोः कथयतोस्तदा ।
व्यतीता सा निशा कृत्स्ना सुखेन दिवसोपमा ॥ १२.३६६.९ ॥
அவர்கள் இருவரும் தர்மம் பொருந்திய உரையாடலில் ஈடுபட்டிருக்க, அந்த இரவு முழுவதும் சுகமாக பகல் போலக் கழிந்தது.
12.366.10
ततः प्रभातसमये सोऽतिथिस्तेन पूजितः ।
ब्राह्मणेन यथाशक्त्या स्वकार्यमभिकाङ्क्षता ॥ १२.३६६.१० ॥
பின்னர் விடியும் வேளையில், தன் காரியத்தை விரும்பிய அந்த விருந்தினர், அந்தணரால் தம் சக்திக்கேற்ப மதிக்கப்பட்டார்.
12.366.11
ततः स विप्रः कृतकर्मनिश्चयः ।
कृताभ्यनुज्ञः स्वजनेन धर्मकृत्।
यथोपदिष्टं भुजगेन्द्रसंश्रयं ।
जगाम काले सुकृतैकनिश्चयः ॥ १२.३६६.११ ॥
பின்னர் அந்த அந்தணர், தம் கர்மத்தை உறுதி செய்து, தம் உறவினரிடம் அனுமதி பெற்று, தர்மத்தைச் செய்பவராய், கற்பிக்கப்பட்டபடி நாகராஜனின் அடைக்கலத்தை நோக்கி, உரிய காலத்தில் சென்றார்; நல்வினையையே தம் ஒரே உறுதியாகக் கொண்டவராய்.