Mahābhārata · Adhyāya 12.366
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.366.1
अतिभारोद्यतस्यैव भारावतरणं महत् ।
पराश्वासकरं वाक्यमिदं मे भवतः श्रुतम् ॥ १२.३६६.१ ॥
Para quien ha cargado un peso excesivo, deponerlo es algo grande; estas palabras tuyas, que dan consuelo, he escuchado.
12.366.2
अध्यक्लान्तस्य शयनं स्थानक्लान्तस्य चासनम् ।
तृषितस्येव पानीयं क्षुधार्तस्येव भोजनम् ॥ १२.३६६.२ ॥
Como un lecho para quien está agotado del camino, un asiento para quien está agotado de estar de pie, agua para el sediento y comida para el hambriento.
12.366.3
ईप्सितस्येव संप्राप्तिरर्थस्य समयेऽतिथे ।
एपितस्यात्मनः काले बृद्धस्यैव सुता यथा ॥ १२.३६६.३ ॥
Oh huésped, es como alcanzar a tiempo lo deseado, o como un anciano que recibe a su hijo en el momento oportuno.
12.366.4
मनसा चिन्तितस्येव प्रीतिस्निग्धस्य दर्शनम् ।
प्रह्लादयति मां वाक्यं भवता यदुदीरितम् ॥ १२.३६६.४ ॥
Como lo pensado en la mente, o la visión de quien está lleno de afecto, las palabras que has pronunciado me alegran.
12.366.5
मनश्चक्षुरिवाकाशे पश्यामि विमृशामि च ।
प्रज्ञानवचनाद्योयमुपदेशो हि मे कृतः ॥ १२.३६६.५ ॥
Como con el ojo de la mente veo en el cielo y reflexiono, así es esta enseñanza que me has dado con tus palabras sabias.
12.366.6
वाढमेवं करिष्यामि यथा मे भाषते भवान् ।
इमां हि रजनीं साधो निवसस्व मया सह ॥ १२.३६६.६ ॥
Muy bien, haré como dices. Oh buen hombre, quédate esta noche conmigo.
12.366.7
प्रभाते यास्यति चवान्पर्याश्वस्तः सुखोपितः ।
असौ हि भगवान्सूर्यो मन्दरश्मिरवाङ्भुखः ॥ १२.३६६.७ ॥
Al amanecer partiréis, descansado y satisfecho. Mirad, el venerable sol, con sus rayos suaves, se inclina hacia abajo.
12.366.8
ततस्तेन कृतातिथ्यः सोऽनिथिः शत्रुसूदन ।
उवास किल तां रात्रिं सह तेन द्विजेन वै ॥ १२.३६६.८ ॥
Entonces, habiendo recibido hospitalidad de él, aquel huésped, oh destructor de enemigos, pasó aquella noche junto a aquel brahmán.
12.366.9
तत्वं च धर्मसंयुक्तं तयोः कथयतोस्तदा ।
व्यतीता सा निशा कृत्स्ना सुखेन दिवसोपमा ॥ १२.३६६.९ ॥
Mientras ambos conversaban sobre el dharma, aquella noche entera transcurrió agradablemente, como un día.
12.366.10
ततः प्रभातसमये सोऽतिथिस्तेन पूजितः ।
ब्राह्मणेन यथाशक्त्या स्वकार्यमभिकाङ्क्षता ॥ १२.३६६.१० ॥
Entonces, al amanecer, aquel huésped, que deseaba cumplir su propia tarea, fue honrado por el brahmán según sus posibilidades.
12.366.11
ततः स विप्रः कृतकर्मनिश्चयः ।
कृताभ्यनुज्ञः स्वजनेन धर्मकृत्।
यथोपदिष्टं भुजगेन्द्रसंश्रयं ।
जगाम काले सुकृतैकनिश्चयः ॥ १२.३६६.११ ॥
Entonces aquel brahmán, habiendo resuelto su tarea y recibido permiso de los suyos, practicante del dharma, marchó a su debido tiempo al refugio del señor de las serpientes, según se le había indicado, con la única resolución de hacer el bien.