महाभारत · अध्याय 12.366
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.366.1
अतिभारोद्यतस्यैव भारावतरणं महत् ।
पराश्वासकरं वाक्यमिदं मे भवतः श्रुतम् ॥ १२.३६६.१ ॥
अतिभार उचलणाऱ्याला भार उतरवणे फार मोठे असते; तुमचे हे वचन, जे मला सांत्वन देते, ते मी ऐकले.
12.366.2
अध्यक्लान्तस्य शयनं स्थानक्लान्तस्य चासनम् ।
तृषितस्येव पानीयं क्षुधार्तस्येव भोजनम् ॥ १२.३६६.२ ॥
मार्गाने थकलेल्याला शय्या, उभे राहून थकलेल्याला आसन, तहानलेल्याला पाणी, आणि भुकेलेल्याला भोजन जसे.
12.366.3
ईप्सितस्येव संप्राप्तिरर्थस्य समयेऽतिथे ।
एपितस्यात्मनः काले बृद्धस्यैव सुता यथा ॥ १२.३६६.३ ॥
हे अतिथी, योग्य वेळी इच्छित वस्तू मिळाल्यासारखे, किंवा वृद्धाला योग्य काळी आपला पुत्र मिळाल्यासारखे.
12.366.4
मनसा चिन्तितस्येव प्रीतिस्निग्धस्य दर्शनम् ।
प्रह्लादयति मां वाक्यं भवता यदुदीरितम् ॥ १२.३६६.४ ॥
मनात चिंतिलेल्या वस्तूसारखे, प्रेमळ व्यक्तीच्या दर्शनासारखे, तुम्ही उच्चारलेले हे वचन मला आनंदित करते.
12.366.5
मनश्चक्षुरिवाकाशे पश्यामि विमृशामि च ।
प्रज्ञानवचनाद्योयमुपदेशो हि मे कृतः ॥ १२.३६६.५ ॥
मनाच्या डोळ्यांनी आकाशात पाहावे तसे मी पाहतो आणि विचार करतो; प्रज्ञापूर्ण वचनांनी तुम्ही मला दिलेला हा उपदेश.
12.366.6
वाढमेवं करिष्यामि यथा मे भाषते भवान् ।
इमां हि रजनीं साधो निवसस्व मया सह ॥ १२.३६६.६ ॥
ठीक आहे, तुम्ही सांगाल तसेच मी करीन. हे साधो, ही रात्र माझ्यासोबत राहा.
12.366.7
प्रभाते यास्यति चवान्पर्याश्वस्तः सुखोपितः ।
असौ हि भगवान्सूर्यो मन्दरश्मिरवाङ्भुखः ॥ १२.३६६.७ ॥
प्रभाती तुम्ही चांगली विश्रांती घेऊन समाधानाने निघाल; पाहा, भगवान सूर्य मंद किरणांसह खाली झुकत आहे.
12.366.8
ततस्तेन कृतातिथ्यः सोऽनिथिः शत्रुसूदन ।
उवास किल तां रात्रिं सह तेन द्विजेन वै ॥ १२.३६६.८ ॥
मग त्या ब्राह्मणाने आतिथ्य दिलेला तो अतिथी, हे शत्रुसूदना, ती रात्र त्या द्विजासह राहिला.
12.366.9
तत्वं च धर्मसंयुक्तं तयोः कथयतोस्तदा ।
व्यतीता सा निशा कृत्स्ना सुखेन दिवसोपमा ॥ १२.३६६.९ ॥
ते दोघे धर्मयुक्त संभाषण करत असताना ती संपूर्ण रात्र सुखाने दिवसासारखी सरली.
12.366.10
ततः प्रभातसमये सोऽतिथिस्तेन पूजितः ।
ब्राह्मणेन यथाशक्त्या स्वकार्यमभिकाङ्क्षता ॥ १२.३६६.१० ॥
मग प्रभातसमयी आपले कार्य इच्छिणाऱ्या त्या अतिथीला त्या ब्राह्मणाने यथाशक्ती सन्मानले.
12.366.11
ततः स विप्रः कृतकर्मनिश्चयः ।
कृताभ्यनुज्ञः स्वजनेन धर्मकृत्।
यथोपदिष्टं भुजगेन्द्रसंश्रयं ।
जगाम काले सुकृतैकनिश्चयः ॥ १२.३६६.११ ॥
मग तो ब्राह्मण आपले कर्म निश्चित करून, स्वजनांची अनुमती घेऊन, धर्माचरण करणारा होऊन, उपदेशल्याप्रमाणे नागराजाच्या आश्रयाकडे योग्य काळी गेला; सत्कर्म हाच ज्याचा एकमेव निश्चय होता.