Mahābhārata · Adhyāya 12.366
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.366.1
अतिभारोद्यतस्यैव भारावतरणं महत् ।
पराश्वासकरं वाक्यमिदं मे भवतः श्रुतम् ॥ १२.३६६.१ ॥
Für den, der eine übermäßige Last auf sich genommen hat, ist das Abnehmen der Last etwas Großes; diese tröstenden Worte von dir habe ich gehört.
12.366.2
अध्यक्लान्तस्य शयनं स्थानक्लान्तस्य चासनम् ।
तृषितस्येव पानीयं क्षुधार्तस्येव भोजनम् ॥ १२.३६६.२ ॥
Wie ein Lager dem vom Weg Ermatteten, ein Sitz dem vom Stehen Ermatteten, Wasser dem Durstigen und Speise dem Hungernden.
12.366.3
ईप्सितस्येव संप्राप्तिरर्थस्य समयेऽतिथे ।
एपितस्यात्मनः काले बृद्धस्यैव सुता यथा ॥ १२.३६६.३ ॥
O Gast, es ist wie das rechtzeitige Erlangen des ersehnten Gutes, oder wie einem Greis zur rechten Zeit sein Sohn geschenkt wird.
12.366.4
मनसा चिन्तितस्येव प्रीतिस्निग्धस्य दर्शनम् ।
प्रह्लादयति मां वाक्यं भवता यदुदीरितम् ॥ १२.३६६.४ ॥
Wie etwas, das man im Geiste ersonnen hat, oder der Anblick eines liebevoll Zugewandten, so erfreuen mich die Worte, die du gesprochen hast.
12.366.5
मनश्चक्षुरिवाकाशे पश्यामि विमृशामि च ।
प्रज्ञानवचनाद्योयमुपदेशो हि मे कृतः ॥ १२.३६६.५ ॥
Wie mit dem Auge des Geistes sehe ich in den Himmel und denke nach; so ist diese Belehrung, die mir durch deine weisen Worte gegeben wurde.
12.366.6
वाढमेवं करिष्यामि यथा मे भाषते भवान् ।
इमां हि रजनीं साधो निवसस्व मया सह ॥ १२.३६६.६ ॥
Gut, ich werde tun, wie du sagst. O Guter, bleibe diese Nacht bei mir.
12.366.7
प्रभाते यास्यति चवान्पर्याश्वस्तः सुखोपितः ।
असौ हि भगवान्सूर्यो मन्दरश्मिरवाङ्भुखः ॥ १२.३६६.७ ॥
Im Morgengrauen wirst du, ausgeruht und zufrieden, aufbrechen. Sieh, die verehrte Sonne neigt sich mit sanften Strahlen nach unten.
12.366.8
ततस्तेन कृतातिथ्यः सोऽनिथिः शत्रुसूदन ।
उवास किल तां रात्रिं सह तेन द्विजेन वै ॥ १२.३६६.८ ॥
Da verbrachte der Gast, der von ihm Gastfreundschaft empfangen hatte, o Vernichter der Feinde, jene Nacht gemeinsam mit jenem Zweimalgeborenen.
12.366.9
तत्वं च धर्मसंयुक्तं तयोः कथयतोस्तदा ।
व्यतीता सा निशा कृत्स्ना सुखेन दिवसोपमा ॥ १२.३६६.९ ॥
Während die beiden über das Dharma sprachen, verging jene ganze Nacht angenehm, wie ein Tag.
12.366.10
ततः प्रभातसमये सोऽतिथिस्तेन पूजितः ।
ब्राह्मणेन यथाशक्त्या स्वकार्यमभिकाङ्क्षता ॥ १२.३६६.१० ॥
Dann, zur Morgenzeit, wurde der Gast, der seiner eigenen Aufgabe nachgehen wollte, vom Brahmanen nach seinen Möglichkeiten geehrt.
12.366.11
ततः स विप्रः कृतकर्मनिश्चयः ।
कृताभ्यनुज्ञः स्वजनेन धर्मकृत्।
यथोपदिष्टं भुजगेन्द्रसंश्रयं ।
जगाम काले सुकृतैकनिश्चयः ॥ १२.३६६.११ ॥
Da ging jener Brahmane, nachdem er sein Vorhaben gefasst und die Erlaubnis der Seinen erhalten hatte, als Ausübender des Dharma zur rechten Zeit zur Zuflucht des Schlangenkönigs, wie es ihm gelehrt worden war; sein einziger Entschluss waren gute Taten.