మహాభారతం · అధ్యాయం 12.367

12.367.1

स वनानि विचित्राणि तीर्थानि च सरांसि च ।
अभिगच्छन्क्रमेण स्म कंचिन्मुनिमुपस्थितः ॥ १२.३६७.१ ॥

అతడు విచిత్రమైన అడవులను, పుణ్యతీర్థాలను, సరస్సులను దాటుతూ క్రమంగా వెళ్ళి ఒక ముని వద్దకు చేరుకున్నాడు.

तं स तेन यथोद्दिष्टं नागं विप्रेण ब्राह्मणः ।
पर्यपृच्छद्यथान्यायं श्रुत्वैव च जगाम सः ॥ १२.३६७.२ ॥

ఆ బ్రాహ్మణుడు ఆ విప్రుడు సూచించిన నాగం గురించి న్యాయబద్ధంగా ప్రశ్నించాడు; విని వెళ్ళిపోయాడు.

सोऽभिगम्य यथान्यायं नागायतनमर्थवित् ।
प्रोक्तवानहमस्मीति भोःशब्दालंकृतं वचः ॥ १२.३६७.३ ॥

అర్థం తెలిసిన అతడు న్యాయబద్ధంగా నాగనివాసానికి చేరి, 'భో' అనే పదంతో అలంకరించిన మాటలతో 'నేను వచ్చాను' అని పలికాడు.

तत्तस्य वचनं श्रुत्वा रूपिणी धर्मवत्सला ।
दर्शयामास तं विप्रं नागपत्नी पतिव्रता। ॥ १२.३६७.४ ॥

అతని మాటలు విని, ధర్మప్రియురాలు, రూపం ధరించిన, పతివ్రత అయిన నాగపత్ని ఆ విప్రునికి దర్శనమిచ్చింది.

सा तस्मै विधिवत्पूजां चक्रे धर्मपरायणा ।
स्वागतेनागतं कृत्वा किं करोमीति चाब्रवीत् ॥ १२.३६७.५ ॥

ధర్మపరాయణురాలైన ఆమె అతనికి విధిప్రకారం పూజ చేసింది; స్వాగతంతో వచ్చినవానిని సత్కరించి, 'నేను ఏమి చేయాలి?' అని అడిగింది.

विश्रान्तोऽभ्यर्चिंतश्चास्मि भवत्या श्लक्ष्णया गिरा ।
द्रष्टुमिच्छामि भवति देवं नागमनुत्तमम् ॥ १२.३६७.६ ॥

అమ్మా, మీ మృదు వాక్కులతో నేను విశ్రాంతి పొంది, సత్కారం పొందాను. ఆ ఉత్తమ దివ్య నాగాన్ని చూడాలనుకుంటున్నాను.

एतद्धि परमं कार्यमेतन्मे परमप्सितम् ।
अनेन चार्थेनास्म्यद्य संप्राप्तः पन्नगाश्रमम् ॥ १२.३६७.७ ॥

ఇదే నా పరమ కర్తవ్యం, ఇదే నా అత్యంత కోరిక. ఈ ప్రయోజనం కోసమే నేను నేడు నాగుల ఆశ్రమానికి వచ్చాను.

आर्यः सूर्यरथं वोढुं गतोऽसौ मासचारिकः ।
सप्ताष्टभिर्दिनैर्विप्र दर्शयिष्यत्यसंशयम् ॥ १२.३६७.८ ॥

ఆర్యుడు సూర్యరథాన్ని మోయడానికి వెళ్ళారు, నెల రోజుల ప్రయాణానికి. విప్రుడా, ఏడెనిమిది రోజుల్లో ఆయన నిస్సందేహంగా దర్శనమిస్తారు.

एतद्विदितमार्यस्य विवासकरणं तव ।
भर्तुर्भवतु किंचान्यत्क्रियतां तद्वदस्व मे ॥ १२.३६७.९ ॥

మీరు ఇక్కడ నివసించడం ఆర్యునికి తెలుసు. భర్త కోసం ఇంకేదైనా చేయాలంటే, అది నాకు చెప్పండి.

अनेन निश्चयेनाहं साध्वि संप्राप्तवानिह ।
प्रतीक्षन्नागमं देवि वत्स्याम्यस्मिन्प्रहावने ॥ १२.३६७.१० ॥

ఈ నిశ్చయంతోనే నేను, సాధ్వీ, ఇక్కడికి వచ్చాను. దేవీ, ఆయన రాకను ఎదురుచూస్తూ ఈ మహావనంలో ఉంటాను.

संप्राप्तस्यैव चाव्यग्रमावेद्योऽहमिहागतः ।
मयाभिगमनं प्राप्तो वाच्यश्च वचनं त्वया ॥ १२.३६७.११ ॥

ఆయన వచ్చిన వెంటనే, ప్రశాంతంగా నేను ఇక్కడికి వచ్చానని ఆయనకు తెలియజేయాలి. నా రాకను, మీరు నా మాటను కూడా చెప్పాలి.

अहमप्यत्र वत्स्यामि गोमत्याः पुलिने शुभे ।
कालं परिमिताहारो यथोक्तं परिपालयन् ॥ १२.३६७.१२ ॥

నేను కూడా ఇక్కడ, శుభే, గోమతి నది ఒడ్డున ఉంటాను; పరిమిత ఆహారం తీసుకుంటూ, చెప్పినట్లుగా నియమాన్ని పాటిస్తూ కాలం గడుపుతాను.

ततः स विप्रस्तां नागीं समाधाय पुनःपुनः ।
वेदवित्पुलिनं नद्याः प्रययौ ब्राह्मणर्भषः ॥ १२.३६७.१३ ॥

అప్పుడు ఆ వేదజ్ఞుడైన బ్రాహ్మణుడు ఆ నాగినిని మళ్లీ మళ్లీ ఓదార్చి, నది ఇసుక తిప్పకు వెళ్లాడు; అతడు బ్రాహ్మణులలో శ్రేష్ఠుడు.