મહાભારત · અધ્યાય 12.44
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.44.1
प्राप्य राज्यं महाबाहुर्धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ।
यदन्यदकरोद्विप्र तन्मे वक्तुमिहार्हसि ॥ १२.४४.१ ॥
મહાબાહુ ધર્મપુત્ર યુધિષ્ઠિરે રાજ્ય મેળવ્યા પછી બીજું શું કર્યું, હે વિપ્ર, તે મને અહીં કહેવું આપને યોગ્ય છે.
12.44.2
भगवान्वा हृषीकेशस्त्रैलोक्यस्य परो गुरुः ।
ऋषे यदकरोद्वीरस्तच्च व्याख्यातुमर्हसि ॥ १२.४४.२ ॥
અથવા ત્રિલોકના પરમ ગુરુ ભગવાન હૃષીકેશે જે કર્યું, હે ઋષિ, તે વીરે જે કર્યું તે પણ આપે સમજાવવું જોઈએ.
12.44.3
शृणु तत्त्वेन राजेन्द्र कीर्त्यमानं मयाऽनघ ।
वासुदेवं पुरस्कृत्य यदकुर्वत पाण्डवाः ॥ १२.४४.३ ॥
હે રાજેન્દ્ર, હે નિષ્પાપ, હું જે વર્ણવી રહ્યો છું તે યથાર્થ રીતે સાંભળો — વાસુદેવને આગળ રાખીને પાંડવોએ જે કર્યું તે.
12.44.4
प्राप्य राज्यं महाराज कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
वर्णान्संस्थापयामास नयेन विनयेन च ॥ १२.४४.४ ॥
હે મહારાજ, રાજ્ય મેળવીને કુંતીપુત્ર યુધિષ્ઠિરે નીતિ અને વિનય વડે વર્ણોની સ્થાપના કરી.
12.44.5
ब्राह्मणानां सहस्रं च स्नातकानां महात्मनाम् ।
सहस्रनिष्कैरेकैकं तर्पयामास पाण्डवः ॥ १२.४४.५ ॥
મહાત્મા સ્નાતક બ્રાહ્મણોમાંથી હજાર બ્રાહ્મણોને, દરેકને હજાર નિષ્ક આપીને પાંડવે તેમને તૃપ્ત કર્યા.
12.44.6
तथाऽनुजीविनो भृत्यान्संश्रितानतिथीनपि ।
कामैः संतर्पयामास कृपणांस्तार्किकानपि ॥ १२.४४.६ ॥
એ જ રીતે આશ્રિતો, સેવકો, શરણે આવેલા, અતિથિઓ, દીનો અને તાર્કિકોને પણ તેણે ઇચ્છિત વસ્તુઓથી સંપૂર્ણ તૃપ્ત કર્યા.
12.44.7
पुरोहिताय धौम्याय प्रादादयुतशः स गाः ।
धनं सुवर्णं रजतं वासांसि विविधान्यपि ॥ १२.४४.७ ॥
તેણે પુરોહિત ધૌમ્યને હજારો ગાયો, ધન, સોનું, ચાંદી અને વિવિધ વસ્ત્રો આપ્યાં.
12.44.8
कृपाय च महाराज पितृवत्तमतर्पयत् ।
विदुराय च राजाऽसौ पूजां चक्रे यतव्रतः ॥ १२.४४.८ ॥
હે મહારાજ, કૃપને તેણે પિતાની જેમ તૃપ્ત કર્યા; તે વ્રતનિષ્ઠ રાજાએ વિદુરનો પણ સત્કાર કર્યો.
12.44.9
भक्ष्यान्नपानैर्विविधैर्वासोभिः शयनासनैः ।
सर्वान्संतोपयामास संश्रितान्ददतां वरः ॥ १२.४४.९ ॥
વિવિધ ભોજ્ય, અન્નપાન, વસ્ત્રો, શય્યા અને આસનો વડે તેણે સર્વ આશ્રિતોને સંતોષ્યા; તે દાતાઓમાં શ્રેષ્ઠ હતો.
12.44.10
लब्धप्रशमनं कृत्वा स राजा राजसत्तम ।
युयुत्सोर्धार्तराष्ट्रस्य पूजां चक्रे महायेशाः ॥ १२.४४.१० ॥
હે રાજશ્રેષ્ઠ, શાંતિ મેળવીને તે રાજાએ યુયુત્સુ અને ધૃતરાષ્ટ્રના પુત્રનો પણ સત્કાર કર્યો.
12.44.11
धृतराष्ट्राय तद्राज्यं गान्धार्यै विदुराय च ।
निवेद्य सुस्थवद्राजा सुखमास्ते युधिष्ठिरः ॥ १२.४४.११ ॥
તે રાજ્ય ધૃતરાષ્ટ્ર, ગાંધારી અને વિદુરને અર્પણ કરીને રાજા યુધિષ્ઠિર સુખપૂર્વક રહેવા લાગ્યા.
12.44.12
तथा सर्वं स नगरं प्रसाद्य भरतर्षभ ।
वासुदेवं महात्मानमभ्यगच्छत्कृताञ्जलिः ॥ १२.४४.१२ ॥
હે ભરતશ્રેષ્ઠ, આ રીતે સમગ્ર નગરને પ્રસન્ન કરીને તે હાથ જોડીને મહાત્મા વાસુદેવ પાસે ગયા.
12.44.13
ततो महति पर्यङ्के मणिकाञ्चनभूषिते ।
ददर्श कृष्णमासीनं नीलं मेराविवाम्बुदम् ॥ १२.४४.१३ ॥
પછી મણિ અને સોનાથી શણગારેલી મોટી પથારી પર બેઠેલા કૃષ્ણને તેણે જોયા; મેરુ પર્વત પરના નીલ મેઘ જેવા.
12.44.14
जाज्वल्यमानं वपुषा दिव्याभरणभूषितम् ।
पीतकौशेयवसनं हेम्नेवोपगत मणिम् ॥ १२.४४.१४ ॥
શરીરથી ઝળહળતા, દિવ્ય આભૂષણોથી શણગારેલા, પીળા રેશમી વસ્ત્રધારી, સોનામાં જડેલા મણિ જેવા.
12.44.15
कौस्तुभेनोरसिस्थेन मणिनाऽभिविराजितम् ।
उद्यतेवोदयं शैलं सूर्येणाभिविराजितम् ॥ १२.४४.१५ ॥
છાતી પર રહેલા કૌસ્તુભ મણિથી ઝળહળતા; ઉદયાચલ પર્વત સૂર્યથી પ્રકાશિત થયો હોય તેમ.
12.44.16
नौपम्यं विद्यते तस्य त्रिषु लोकेषु किंचन ॥ १२.४४.१६ ॥
ત્રણ લોકમાં તેની કોઈ ઉપમા નથી.
12.44.17
सोऽभिगम्य महात्मानं विष्णुं पुरुषसत्तमम् ।
उवाच मधुरं राजा स्मितपूर्वमिदं तदा ॥ १२.४४.१७ ॥
તે રાજાએ મહાત્મા પુરુષોત્તમ વિષ્ણુ પાસે જઈ, સ્મિતપૂર્વક મધુરતાથી ત્યારે આ કહ્યું.
12.44.18
सुखेन ते निशा कच्चिद्व्युष्टा बुद्धिमतां वर ।
कच्चिज्ज्ञानानि सर्वाणि प्रसन्नानि तवाच्युत ॥ १२.४४.१८ ॥
હે બુદ્ધિમાનોમાં શ્રેષ્ઠ, તારી રાત્રિ સુખેથી વીતી કે? હે અચ્યુત, તારાં બધાં જ્ઞાન પ્રસન્ન છે કે?
12.44.19
तथैवोपश्रिता देवी बुद्धिर्बुद्धिमतां वर ।
वयं राज्यमनुप्राप्ताः पृथिवी च वशे स्थिता ॥ १२.४४.१९ ॥
એ જ રીતે, બુદ્ધિમાનોમાં શ્રેષ્ઠ, દૈવી બુદ્ધિએ અમારો આશ્રય લીધો છે. અમને રાજ્ય મળ્યું છે અને પૃથ્વી અમારા વશમાં સ્થિર છે.
12.44.20
तव प्रसादाद्भगवंस्त्रिलोकगतिविक्रम ।
जयं प्राप्ता यशश्चाग्र्यं न च धर्मच्युता वयम् ॥ १२.४४.२० ॥
હે ભગવન્, ત્રણે લોકમાં જેમનો પરાક્રમ પહોંચે છે, આપની કૃપાથી અમને વિજય અને શ્રેષ્ઠ યશ મળ્યાં છે, અને અમે ધર્મથી ચ્યુત થયા નથી.
12.44.21
तं तथा भाषमाणं तु धर्मराजमरिंदमम् ।
नोवाच भगवान्किंचिद्ध्यानमेवान्वपद्यत ॥ १२.४४.२१ ॥
એ રીતે બોલતા અરિંદમ ધર્મરાજને ભગવાને કંઈ જ કહ્યું નહિ; તેઓ ધ્યાનમાં જ લીન થઈ ગયા.