మహాభారతం · అధ్యాయం 12.44
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.44.1
प्राप्य राज्यं महाबाहुर्धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ।
यदन्यदकरोद्विप्र तन्मे वक्तुमिहार्हसि ॥ १२.४४.१ ॥
మహాబాహువు ధర్మపుత్రుడు యుధిష్ఠిరుడు రాజ్యం పొందిన తరువాత ఇంకా ఏమి చేశాడో, ఓ విప్రుడా, అది నాకు ఇక్కడ చెప్పడం తగును.
12.44.2
भगवान्वा हृषीकेशस्त्रैलोक्यस्य परो गुरुः ।
ऋषे यदकरोद्वीरस्तच्च व्याख्यातुमर्हसि ॥ १२.४४.२ ॥
లేదా త్రిలోకాలకు పరమ గురువైన భగవాన్ హృషీకేశుడు చేసినదాన్ని, ఓ ఋషీ, ఆ వీరుడు చేసినదాన్ని కూడా మీరు వివరించాలి.
12.44.3
शृणु तत्त्वेन राजेन्द्र कीर्त्यमानं मयाऽनघ ।
वासुदेवं पुरस्कृत्य यदकुर्वत पाण्डवाः ॥ १२.४४.३ ॥
ఓ రాజేంద్రా, ఓ పాపరహితుడా, నేను చెప్పబోయేది యథార్థంగా వినుము — వాసుదేవుని ముందుంచుకొని పాండవులు చేసినది ఇది.
12.44.4
प्राप्य राज्यं महाराज कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
वर्णान्संस्थापयामास नयेन विनयेन च ॥ १२.४४.४ ॥
మహారాజా, రాజ్యం పొంది కుంతీపుత్రుడు యుధిష్ఠిరుడు నీతితో, వినయంతో వర్ణాలను స్థిరపరచాడు.
12.44.5
ब्राह्मणानां सहस्रं च स्नातकानां महात्मनाम् ।
सहस्रनिष्कैरेकैकं तर्पयामास पाण्डवः ॥ १२.४४.५ ॥
మహాత్ములైన స్నాతక బ్రాహ్మణులు వేయి మందికి, ఒక్కొక్కరికి వేయి నిష్కాలు ఇచ్చి పాండవుడు వారిని తృప్తిపరిచాడు.
12.44.6
तथाऽनुजीविनो भृत्यान्संश्रितानतिथीनपि ।
कामैः संतर्पयामास कृपणांस्तार्किकानपि ॥ १२.४४.६ ॥
అలాగే ఆశ్రితులను, సేవకులను, శరణుజొచ్చినవారిని, అతిథులను, దీనులను, తార్కికులను కూడా కోరిన వస్తువులతో పూర్తిగా తృప్తిపరిచాడు.
12.44.7
पुरोहिताय धौम्याय प्रादादयुतशः स गाः ।
धनं सुवर्णं रजतं वासांसि विविधान्यपि ॥ १२.४४.७ ॥
అతడు పురోహితుడు ధౌమ్యునికి పదివేలకొలది గోవులను, ధనాన్ని, బంగారాన్ని, వెండిని, అనేక రకాల వస్త్రాలను ఇచ్చాడు.
12.44.8
कृपाय च महाराज पितृवत्तमतर्पयत् ।
विदुराय च राजाऽसौ पूजां चक्रे यतव्रतः ॥ १२.४४.८ ॥
మహారాజా, కృపుణ్ని అతడు తండ్రివలె తృప్తిపరచాడు; ఆ వ్రతనిష్ఠుడైన రాజు విదురుని కూడా సత్కరించాడు.
12.44.9
भक्ष्यान्नपानैर्विविधैर्वासोभिः शयनासनैः ।
सर्वान्संतोपयामास संश्रितान्ददतां वरः ॥ १२.४४.९ ॥
అనేక రకాల భక్ష్యాలు, అన్నపానాలు, వస్త్రాలు, శయ్యలు, ఆసనాలతో అతడు ఆశ్రితులందరినీ సంతృప్తిపరిచాడు; అతడు దాతలలో శ్రేష్ఠుడు.
12.44.10
लब्धप्रशमनं कृत्वा स राजा राजसत्तम ।
युयुत्सोर्धार्तराष्ट्रस्य पूजां चक्रे महायेशाः ॥ १२.४४.१० ॥
రాజశ్రేష్ఠా, శాంతిని పొందిన ఆ రాజు యుయుత్సు, ధృతరాష్ట్రుని కుమారుని కూడా సత్కరించాడు.
12.44.11
धृतराष्ट्राय तद्राज्यं गान्धार्यै विदुराय च ।
निवेद्य सुस्थवद्राजा सुखमास्ते युधिष्ठिरः ॥ १२.४४.११ ॥
ఆ రాజ్యాన్ని ధృతరాష్ట్రునికి, గాంధారికి, విదురునికి సమర్పించి, రాజు యుధిష్ఠిరుడు సుఖంగా నివసించాడు.
12.44.12
तथा सर्वं स नगरं प्रसाद्य भरतर्षभ ।
वासुदेवं महात्मानमभ्यगच्छत्कृताञ्जलिः ॥ १२.४४.१२ ॥
భరతశ్రేష్ఠా, ఇలా నగరమంతటినీ సంతృప్తిపరచి, అతడు చేతులు జోడించి మహాత్ముడైన వాసుదేవుని వద్దకు వెళ్లాడు.
12.44.13
ततो महति पर्यङ्के मणिकाञ्चनभूषिते ।
ददर्श कृष्णमासीनं नीलं मेराविवाम्बुदम् ॥ १२.४४.१३ ॥
అప్పుడు మణులతో బంగారంతో అలంకరించిన పెద్ద పడకపై కూర్చున్న కృష్ణుడిని అతడు చూశాడు; మేరు పర్వతంపై నీలమేఘంలా ఉన్నాడు.
12.44.14
जाज्वल्यमानं वपुषा दिव्याभरणभूषितम् ।
पीतकौशेयवसनं हेम्नेवोपगत मणिम् ॥ १२.४४.१४ ॥
శరీరంతో మెరుస్తూ, దివ్య ఆభరణాలతో అలంకరించుకొని, పసుపు పట్టువస్త్రం ధరించి, బంగారంలో పొదిగిన మణిలా.
12.44.15
कौस्तुभेनोरसिस्थेन मणिनाऽभिविराजितम् ।
उद्यतेवोदयं शैलं सूर्येणाभिविराजितम् ॥ १२.४४.१५ ॥
ఛాతిపై ఉన్న కౌస్తుభ మణితో ప్రకాశిస్తూ; ఉదయపర్వతం సూర్యునితో ప్రకాశించినట్లు.
12.44.16
नौपम्यं विद्यते तस्य त्रिषु लोकेषु किंचन ॥ १२.४४.१६ ॥
మూడు లోకాలలోనూ అతనికి సాటి ఏదీ లేదు.
12.44.17
सोऽभिगम्य महात्मानं विष्णुं पुरुषसत्तमम् ।
उवाच मधुरं राजा स्मितपूर्वमिदं तदा ॥ १२.४४.१७ ॥
ఆ రాజు మహాత్ముడు, పురుషోత్తముడైన విష్ణువును సమీపించి, చిరునవ్వుతో మధురంగా ఇలా అన్నాడు.
12.44.18
सुखेन ते निशा कच्चिद्व्युष्टा बुद्धिमतां वर ।
कच्चिज्ज्ञानानि सर्वाणि प्रसन्नानि तवाच्युत ॥ १२.४४.१८ ॥
బుద్ధిమంతులలో శ్రేష్ఠుడా, నీ రాత్రి సుఖంగా గడిచిందా? అచ్యుతా, నీ జ్ఞానమంతా ప్రసన్నంగా ఉందా?
12.44.19
तथैवोपश्रिता देवी बुद्धिर्बुद्धिमतां वर ।
वयं राज्यमनुप्राप्ताः पृथिवी च वशे स्थिता ॥ १२.४४.१९ ॥
అలాగే, బుద్ధిమంతులలో శ్రేష్ఠుడా, దివ్యమైన బుద్ధి మమ్ములను ఆశ్రయించింది. మేము రాజ్యాన్ని పొందాము, భూమి మా వశంలో ఉంది.
12.44.20
तव प्रसादाद्भगवंस्त्रिलोकगतिविक्रम ।
जयं प्राप्ता यशश्चाग्र्यं न च धर्मच्युता वयम् ॥ १२.४४.२० ॥
ఓ భగవానుడా, త్రిలోకాలలో నీ పరాక్రమం వ్యాపించినవాడా, నీ అనుగ్రహంతో మేము విజయాన్ని, శ్రేష్ఠమైన కీర్తిని పొందాము; మేము ధర్మం నుండి తప్పలేదు.
12.44.21
तं तथा भाषमाणं तु धर्मराजमरिंदमम् ।
नोवाच भगवान्किंचिद्ध्यानमेवान्वपद्यत ॥ १२.४४.२१ ॥
అలా మాట్లాడుతున్న శత్రుదమనుడైన ధర్మరాజుతో భగవానుడు ఏమీ పలకలేదు; ఆయన ధ్యానంలోనే మునిగిపోయాడు.