Mahābhārata · Adhyāya 12.44
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.44.1
प्राप्य राज्यं महाबाहुर्धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ।
यदन्यदकरोद्विप्र तन्मे वक्तुमिहार्हसि ॥ १२.४४.१ ॥
Nachdem der starkarmige Dharma-Sohn Yudhiṣṭhira das Königreich erlangt hatte, was tat er da sonst? O Brahmane, du solltest es mir hier erzählen.
12.44.2
भगवान्वा हृषीकेशस्त्रैलोक्यस्य परो गुरुः ।
ऋषे यदकरोद्वीरस्तच्च व्याख्यातुमर्हसि ॥ १२.४४.२ ॥
Oder was der erhabene Hṛṣīkeśa, der höchste Lehrer der drei Welten, tat und was jener Held tat, o Weiser, das solltest du ebenfalls erklären.
12.44.3
शृणु तत्त्वेन राजेन्द्र कीर्त्यमानं मयाऽनघ ।
वासुदेवं पुरस्कृत्य यदकुर्वत पाण्डवाः ॥ १२.४४.३ ॥
Höre wahrhaftig, o Herr der Könige, o Makelloser, was ich berichte: was die Pāṇḍavas taten, indem sie Vāsudeva an die Spitze stellten.
12.44.4
प्राप्य राज्यं महाराज कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
वर्णान्संस्थापयामास नयेन विनयेन च ॥ १२.४४.४ ॥
Nachdem er das Königreich erlangt hatte, o großer König, stellte der Sohn der Kuntī, Yudhiṣṭhira, die Varṇas durch kluge Politik und Bescheidenheit wieder her.
12.44.5
ब्राह्मणानां सहस्रं च स्नातकानां महात्मनाम् ।
सहस्रनिष्कैरेकैकं तर्पयामास पाण्डवः ॥ १२.४४.५ ॥
Tausend Brahmanen, großen Seelen, die das Vedastudium abgeschlossen hatten, beschenkte der Pāṇḍava, jeden mit tausend Niṣkas.
12.44.6
तथाऽनुजीविनो भृत्यान्संश्रितानतिथीनपि ।
कामैः संतर्पयामास कृपणांस्तार्किकानपि ॥ १२.४४.६ ॥
Ebenso erfreute er seine Abhängigen, Diener, Zufluchtsuchenden, Gäste, die Bedürftigen und sogar die Logiker mit Wünschenswertem vollauf.
12.44.7
पुरोहिताय धौम्याय प्रादादयुतशः स गाः ।
धनं सुवर्णं रजतं वासांसि विविधान्यपि ॥ १२.४४.७ ॥
Er gab dem Hauspriester Dhaumya zehntausendfach Kühe, Reichtum, Gold, Silber und Gewänder vielerlei Art.
12.44.8
कृपाय च महाराज पितृवत्तमतर्पयत् ।
विदुराय च राजाऽसौ पूजां चक्रे यतव्रतः ॥ १२.४४.८ ॥
Und, großer König, er befriedigte Kṛpa wie ein Vater, und jener Gelübde treue König ehrte auch Vidura.
12.44.9
भक्ष्यान्नपानैर्विविधैर्वासोभिः शयनासनैः ।
सर्वान्संतोपयामास संश्रितान्ददतां वरः ॥ १२.४४.९ ॥
Mit vielerlei Speisen und Getränken, Gewändern, Lagern und Sitzen befriedigte er alle seine Abhängigen; er war der Beste unter den Gebenden.
12.44.10
लब्धप्रशमनं कृत्वा स राजा राजसत्तम ।
युयुत्सोर्धार्तराष्ट्रस्य पूजां चक्रे महायेशाः ॥ १२.४४.१० ॥
Nachdem er Ruhe erlangt hatte, o Bester der Könige, ehrte jener König auch Yuyutsu und den Sohn Dhṛtarāṣṭras, die Männer von großem Ruhm.
12.44.11
धृतराष्ट्राय तद्राज्यं गान्धार्यै विदुराय च ।
निवेद्य सुस्थवद्राजा सुखमास्ते युधिष्ठिरः ॥ १२.४४.११ ॥
Nachdem König Yudhiṣṭhira das Reich Dhṛtarāṣṭra, Gāndhārī und Vidura übergeben hatte, lebte er glücklich, als wäre er in Ruhe.
12.44.12
तथा सर्वं स नगरं प्रसाद्य भरतर्षभ ।
वासुदेवं महात्मानमभ्यगच्छत्कृताञ्जलिः ॥ १२.४४.१२ ॥
So, o Stier der Bhāratas, besänftigte er die ganze Stadt und trat mit gefalteten Händen vor den großherzigen Vāsudeva.
12.44.13
ततो महति पर्यङ्के मणिकाञ्चनभूषिते ।
ददर्श कृष्णमासीनं नीलं मेराविवाम्बुदम् ॥ १२.४४.१३ ॥
Dann sah er Kṛṣṇa auf einem großen, mit Edelsteinen und Gold geschmückten Lager sitzen, dunkelblau wie eine Wolke über dem Meru.
12.44.14
जाज्वल्यमानं वपुषा दिव्याभरणभूषितम् ।
पीतकौशेयवसनं हेम्नेवोपगत मणिम् ॥ १२.४४.१४ ॥
Strahlend an seinem Körper, mit göttlichen Schmuckstücken geschmückt, in gelbe Seide gekleidet, wie ein in Gold gefasster Edelstein.
12.44.15
कौस्तुभेनोरसिस्थेन मणिनाऽभिविराजितम् ।
उद्यतेवोदयं शैलं सूर्येणाभिविराजितम् ॥ १२.४४.१५ ॥
Leuchtend durch den Edelstein Kaustubha auf seiner Brust, wie ein aufsteigender Berg von der Sonne erhellt.
12.44.16
नौपम्यं विद्यते तस्य त्रिषु लोकेषु किंचन ॥ १२.४४.१६ ॥
In den drei Welten gibt es nichts, das ihm gleichkäme.
12.44.17
सोऽभिगम्य महात्मानं विष्णुं पुरुषसत्तमम् ।
उवाच मधुरं राजा स्मितपूर्वमिदं तदा ॥ १२.४४.१७ ॥
Der König trat zu dem großherzigen Viṣṇu, dem besten der Männer, und sprach dann mit einem Lächeln diese süßen Worte.
12.44.18
सुखेन ते निशा कच्चिद्व्युष्टा बुद्धिमतां वर ।
कच्चिज्ज्ञानानि सर्वाणि प्रसन्नानि तवाच्युत ॥ १२.४४.१८ ॥
O Bester der Weisen, ist deine Nacht in Ruhe vergangen? O Acyuta, sind all deine Erkenntnisse klar und heiter?
12.44.19
तथैवोपश्रिता देवी बुद्धिर्बुद्धिमतां वर ।
वयं राज्यमनुप्राप्ताः पृथिवी च वशे स्थिता ॥ १२.४४.१९ ॥
Ebenso hat uns die göttliche Einsicht begleitet, o Bester der Weisen. Wir haben das Königreich erlangt, und die Erde steht unter unserer Herrschaft.
12.44.20
तव प्रसादाद्भगवंस्त्रिलोकगतिविक्रम ।
जयं प्राप्ता यशश्चाग्र्यं न च धर्मच्युता वयम् ॥ १२.४४.२० ॥
O Gesegneter, dessen Macht die drei Welten erreicht, durch deine Gnade haben wir Sieg und höchsten Ruhm erlangt und sind nicht vom Dharma abgefallen.
12.44.21
तं तथा भाषमाणं तु धर्मराजमरिंदमम् ।
नोवाच भगवान्किंचिद्ध्यानमेवान्वपद्यत ॥ १२.४४.२१ ॥
Dem Dharma-König, dem Bezwinger der Feinde, der so sprach, sagte der Gesegnete nichts; er versank in Meditation.