ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 12.44
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.44.1
प्राप्य राज्यं महाबाहुर्धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ।
यदन्यदकरोद्विप्र तन्मे वक्तुमिहार्हसि ॥ १२.४४.१ ॥
ମହାବାହୁ ଧର୍ମପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିର ରାଜ୍ୟ ପାଇ ଆଉ କଣ କଲେ, ହେ ବିପ୍ର, ତାହା ମୋତେ ଏଠାରେ କହିବା ଆପଣଙ୍କ ପକ୍ଷେ ଯୋଗ୍ୟ।
12.44.2
भगवान्वा हृषीकेशस्त्रैलोक्यस्य परो गुरुः ।
ऋषे यदकरोद्वीरस्तच्च व्याख्यातुमर्हसि ॥ १२.४४.२ ॥
ଅଥବା ତ୍ରିଲୋକର ପରମ ଗୁରୁ ଭଗବାନ ହୃଷୀକେଶ ଯାହା କଲେ, ହେ ଋଷି, ସେହି ବୀର ଯାହା କଲେ, ତାହା ମଧ୍ୟ ଆପଣ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବା ଉଚିତ।
12.44.3
शृणु तत्त्वेन राजेन्द्र कीर्त्यमानं मयाऽनघ ।
वासुदेवं पुरस्कृत्य यदकुर्वत पाण्डवाः ॥ १२.४४.३ ॥
ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ହେ ନିଷ୍ପାପ, ମୁଁ ଯାହା ବର୍ଣ୍ଣନା କରୁଛି ତାହା ଯଥାର୍ଥରେ ଶୁଣ — ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖି ପାଣ୍ଡବମାନେ ଯାହା କଲେ।
12.44.4
प्राप्य राज्यं महाराज कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
वर्णान्संस्थापयामास नयेन विनयेन च ॥ १२.४४.४ ॥
ହେ ମହାରାଜ, ରାଜ୍ୟ ପାଇ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିର ନୀତି ଓ ବିନୟ ଦ୍ୱାରା ବର୍ଣ୍ଣମାନଙ୍କୁ ସ୍ଥାପନ କଲେ।
12.44.5
ब्राह्मणानां सहस्रं च स्नातकानां महात्मनाम् ।
सहस्रनिष्कैरेकैकं तर्पयामास पाण्डवः ॥ १२.४४.५ ॥
ମହାତ୍ମା ସ୍ନାତକ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ହଜାରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ, ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କୁ ହଜାର ନିଷ୍କ ଦେଇ ପାଣ୍ଡବ ସେମାନଙ୍କୁ ତୃପ୍ତ କଲେ।
12.44.6
तथाऽनुजीविनो भृत्यान्संश्रितानतिथीनपि ।
कामैः संतर्पयामास कृपणांस्तार्किकानपि ॥ १२.४४.६ ॥
ସେହିପରି ଆଶ୍ରିତ, ଭୃତ୍ୟ, ଶରଣାଗତ, ଅତିଥି, ଦୀନ ଓ ତାର୍କିକମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସେ ଇଚ୍ଛିତ ବସ୍ତୁରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ତୃପ୍ତ କଲେ।
12.44.7
पुरोहिताय धौम्याय प्रादादयुतशः स गाः ।
धनं सुवर्णं रजतं वासांसि विविधान्यपि ॥ १२.४४.७ ॥
ସେ ପୁରୋହିତ ଧୌମ୍ୟଙ୍କୁ ଦଶ ହଜାର ଗାଈ, ଧନ, ସୁନା, ରୂପା ଓ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ବସ୍ତ୍ର ଦାନ କଲେ।
12.44.8
कृपाय च महाराज पितृवत्तमतर्पयत् ।
विदुराय च राजाऽसौ पूजां चक्रे यतव्रतः ॥ १२.४४.८ ॥
ହେ ମହାରାଜ, କୃପଙ୍କୁ ସେ ପିତାଙ୍କ ପରି ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କଲେ; ସେହି ବ୍ରତନିଷ୍ଠ ରାଜା ବିଦୁରଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସମ୍ମାନ ଦେଲେ।
12.44.9
भक्ष्यान्नपानैर्विविधैर्वासोभिः शयनासनैः ।
सर्वान्संतोपयामास संश्रितान्ददतां वरः ॥ १२.४४.९ ॥
ବିବିଧ ଭକ୍ଷ୍ୟ, ଅନ୍ନପାନ, ବସ୍ତ୍ର, ଶଯ୍ୟା ଓ ଆସନ ଦ୍ୱାରା ସେ ସମସ୍ତ ଆଶ୍ରିତଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କଲେ; ସେ ଦାତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
12.44.10
लब्धप्रशमनं कृत्वा स राजा राजसत्तम ।
युयुत्सोर्धार्तराष्ट्रस्य पूजां चक्रे महायेशाः ॥ १२.४४.१० ॥
ହେ ରାଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶାନ୍ତି ପାଇ ସେ ରାଜା ଯୁଯୁତ୍ସୁ ଓ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସମ୍ମାନ ଦେଲେ।
12.44.11
धृतराष्ट्राय तद्राज्यं गान्धार्यै विदुराय च ।
निवेद्य सुस्थवद्राजा सुखमास्ते युधिष्ठिरः ॥ १२.४४.११ ॥
ସେହି ରାଜ୍ୟ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର, ଗାନ୍ଧାରୀ ଓ ବିଦୁରଙ୍କୁ ସମର୍ପଣ କରି ରାଜା ଯୁଧିଷ୍ଠିର ସୁଖରେ ବାସ କଲେ।
12.44.12
तथा सर्वं स नगरं प्रसाद्य भरतर्षभ ।
वासुदेवं महात्मानमभ्यगच्छत्कृताञ्जलिः ॥ १२.४४.१२ ॥
ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହିପରି ସମସ୍ତ ନଗରକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରି ସେ କରଯୋଡ଼ି ମହାତ୍ମା ବାସୁଦେବଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ।
12.44.13
ततो महति पर्यङ्के मणिकाञ्चनभूषिते ।
ददर्श कृष्णमासीनं नीलं मेराविवाम्बुदम् ॥ १२.४४.१३ ॥
ତା'ପରେ ମଣି ଓ ସୁନାରେ ସଜ୍ଜିତ ଏକ ବୃହତ ପଲଙ୍ଗରେ ବସିଥିବା କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ସେ ଦେଖିଲେ; ମେରୁ ପର୍ବତରେ ନୀଳ ମେଘ ପରି।
12.44.14
जाज्वल्यमानं वपुषा दिव्याभरणभूषितम् ।
पीतकौशेयवसनं हेम्नेवोपगत मणिम् ॥ १२.४४.१४ ॥
ଶରୀରରେ ଜ୍ୱଳନ୍ତ, ଦିବ୍ୟ ଅଳଙ୍କାରରେ ସଜ୍ଜିତ, ପୀତ ରେଶମ ବସ୍ତ୍ର ପରିହିତ, ସୁନାରେ ବସାଯାଇଥିବା ମଣି ପରି।
12.44.15
कौस्तुभेनोरसिस्थेन मणिनाऽभिविराजितम् ।
उद्यतेवोदयं शैलं सूर्येणाभिविराजितम् ॥ १२.४४.१५ ॥
ବକ୍ଷସ୍ଥିତ କୌସ୍ତୁଭ ମଣିରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ; ଉଦୟ ପର୍ବତ ସୂର୍ଯ୍ୟରେ ଉଦ୍ଭାସିତ ପରି।
12.44.16
नौपम्यं विद्यते तस्य त्रिषु लोकेषु किंचन ॥ १२.४४.१६ ॥
ତ୍ରିଲୋକରେ ତାଙ୍କ ସହିତ ତୁଳନା ଯୋଗ୍ୟ କିଛି ନାହିଁ।
12.44.17
सोऽभिगम्य महात्मानं विष्णुं पुरुषसत्तमम् ।
उवाच मधुरं राजा स्मितपूर्वमिदं तदा ॥ १२.४४.१७ ॥
ସେହି ରାଜା ମହାତ୍ମା ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ନିକଟରେ ଯାଇ, ସ୍ମିତ ସହ ମଧୁରରେ ସେତେବେଳେ ଏହା କହିଲେ।
12.44.18
सुखेन ते निशा कच्चिद्व्युष्टा बुद्धिमतां वर ।
कच्चिज्ज्ञानानि सर्वाणि प्रसन्नानि तवाच्युत ॥ १२.४४.१८ ॥
ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମ ରାତି କ'ଣ ସୁଖରେ କଟିଲା? ହେ ଅଚ୍ୟୁତ, ତୁମ ସବୁ ଜ୍ଞାନ କ'ଣ ପ୍ରସନ୍ନ?
12.44.19
तथैवोपश्रिता देवी बुद्धिर्बुद्धिमतां वर ।
वयं राज्यमनुप्राप्ताः पृथिवी च वशे स्थिता ॥ १२.४४.१९ ॥
ସେହିପରି, ବୁଦ୍ଧିମାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହେ, ଦିବ୍ୟ ବୁଦ୍ଧି ଆମକୁ ଆଶ୍ରୟ କରି ରହିଛି। ଆମେ ରାଜ୍ୟ ପାଇଛୁ ଏବଂ ପୃଥିବୀ ଆମ ବଶରେ ଅଛି।
12.44.20
तव प्रसादाद्भगवंस्त्रिलोकगतिविक्रम ।
जयं प्राप्ता यशश्चाग्र्यं न च धर्मच्युता वयम् ॥ १२.४४.२० ॥
ହେ ଭଗବାନ, ତ୍ରିଲୋକରେ ଯାହାର ପରାକ୍ରମ ବ୍ୟାପ୍ତ, ଆପଣଙ୍କ କୃପାରେ ଆମେ ଜୟ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯଶ ପାଇଛୁ; ଆମେ ଧର୍ମରୁ ଚ୍ୟୁତ ହୋଇନାହୁଁ।
12.44.21
तं तथा भाषमाणं तु धर्मराजमरिंदमम् ।
नोवाच भगवान्किंचिद्ध्यानमेवान्वपद्यत ॥ १२.४४.२१ ॥
ଏହିପରି କହୁଥିବା ଅରିନ୍ଦମ ଧର୍ମରାଜଙ୍କୁ ଭଗବାନ କିଛି କହିଲେ ନାହିଁ; ସେ ଧ୍ୟାନରେ ହିଁ ମଗ୍ନ ହେଲେ।