Mahābhārata · Adhyāya 12.44
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.44.1
प्राप्य राज्यं महाबाहुर्धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ।
यदन्यदकरोद्विप्र तन्मे वक्तुमिहार्हसि ॥ १२.४४.१ ॥
Tendo obtido o reino, o de braços poderosos, filho de Dharma, Yudhiṣṭhira, o que mais fez? Ó brâmane, deverias contar-me isso aqui.
12.44.2
भगवान्वा हृषीकेशस्त्रैलोक्यस्य परो गुरुः ।
ऋषे यदकरोद्वीरस्तच्च व्याख्यातुमर्हसि ॥ १२.४४.२ ॥
Ou o que fez o bem-aventurado Hṛṣīkeśa, o supremo mestre dos três mundos, e o que fez aquele herói, ó sábio, deverias também explicar.
12.44.3
शृणु तत्त्वेन राजेन्द्र कीर्त्यमानं मयाऽनघ ।
वासुदेवं पुरस्कृत्य यदकुर्वत पाण्डवाः ॥ १२.४४.३ ॥
Ouve com verdade, ó senhor dos reis, ó imaculado, o que relato: o que fizeram os Pāṇḍavas, pondo Vāsudeva à frente.
12.44.4
प्राप्य राज्यं महाराज कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
वर्णान्संस्थापयामास नयेन विनयेन च ॥ १२.४४.४ ॥
Tendo obtido o reino, ó grande rei, o filho de Kuntī, Yudhiṣṭhira, estabeleceu os varṇas pela prudência política e pela humildade.
12.44.5
ब्राह्मणानां सहस्रं च स्नातकानां महात्मनाम् ।
सहस्रनिष्कैरेकैकं तर्पयामास पाण्डवः ॥ १२.४४.५ ॥
A mil brâmanes, grandes almas graduadas no estudo védico, o Pāṇḍava contentou cada um com mil niṣkas.
12.44.6
तथाऽनुजीविनो भृत्यान्संश्रितानतिथीनपि ।
कामैः संतर्पयामास कृपणांस्तार्किकानपि ॥ १२.४४.६ ॥
Da mesma forma contentou plenamente, com coisas desejadas, seus dependentes, servos, os que buscavam refúgio, hóspedes, os necessitados e até os lógicos.
12.44.7
पुरोहिताय धौम्याय प्रादादयुतशः स गाः ।
धनं सुवर्णं रजतं वासांसि विविधान्यपि ॥ १२.४४.७ ॥
Deu ao sacerdote doméstico Dhaumya dezenas de milhares de vacas, riquezas, ouro, prata e vestes de muitos tipos.
12.44.8
कृपाय च महाराज पितृवत्तमतर्पयत् ।
विदुराय च राजाऽसौ पूजां चक्रे यतव्रतः ॥ १२.४४.८ ॥
E, grande rei, satisfez Kṛpa como um pai faria, e aquele rei firme em seus votos honrou também Vidura.
12.44.9
भक्ष्यान्नपानैर्विविधैर्वासोभिः शयनासनैः ।
सर्वान्संतोपयामास संश्रितान्ददतां वरः ॥ १२.४४.९ ॥
Com diversos alimentos e bebidas, vestes, leitos e assentos, satisfez todos os seus dependentes; era o melhor dos doadores.
12.44.10
लब्धप्रशमनं कृत्वा स राजा राजसत्तम ।
युयुत्सोर्धार्तराष्ट्रस्य पूजां चक्रे महायेशाः ॥ १२.४४.१० ॥
Tendo alcançado a tranquilidade, ó melhor dos reis, aquele rei também honrou Yuyutsu e o filho de Dhṛtarāṣṭra, homens de grande fama.
12.44.11
धृतराष्ट्राय तद्राज्यं गान्धार्यै विदुराय च ।
निवेद्य सुस्थवद्राजा सुखमास्ते युधिष्ठिरः ॥ १२.४४.११ ॥
Tendo entregue aquele reino a Dhṛtarāṣṭra, Gāndhārī e Vidura, o rei Yudhiṣṭhira vivia feliz, como que em paz.
12.44.12
तथा सर्वं स नगरं प्रसाद्य भरतर्षभ ।
वासुदेवं महात्मानमभ्यगच्छत्कृताञ्जलिः ॥ १२.४४.१२ ॥
Assim, ó touro dos Bhāratas, tendo apaziguado toda a cidade, aproximou-se do magnânimo Vāsudeva com as mãos juntas.
12.44.13
ततो महति पर्यङ्के मणिकाञ्चनभूषिते ।
ददर्श कृष्णमासीनं नीलं मेराविवाम्बुदम् ॥ १२.४४.१३ ॥
Então viu Kṛṣṇa sentado num grande leito adornado com gemas e ouro, azul-escuro como uma nuvem sobre o Meru.
12.44.14
जाज्वल्यमानं वपुषा दिव्याभरणभूषितम् ।
पीतकौशेयवसनं हेम्नेवोपगत मणिम् ॥ १२.४४.१४ ॥
Resplandecente no corpo, adornado de joias divinas, vestido de seda amarela, como uma gema engastada em ouro.
12.44.15
कौस्तुभेनोरसिस्थेन मणिनाऽभिविराजितम् ।
उद्यतेवोदयं शैलं सूर्येणाभिविराजितम् ॥ १२.४४.१५ ॥
Radiante com a gema Kaustubha pousada em seu peito, como uma montanha nascente iluminada pelo sol.
12.44.16
नौपम्यं विद्यते तस्य त्रिषु लोकेषु किंचन ॥ १२.४४.१६ ॥
Não há nada comparável a ele em nenhum dos três mundos.
12.44.17
सोऽभिगम्य महात्मानं विष्णुं पुरुषसत्तमम् ।
उवाच मधुरं राजा स्मितपूर्वमिदं तदा ॥ १२.४४.१७ ॥
Aquele rei, aproximando-se do magnânimo Viṣṇu, o melhor dos homens, falou então estas doces palavras com um sorriso.
12.44.18
सुखेन ते निशा कच्चिद्व्युष्टा बुद्धिमतां वर ।
कच्चिज्ज्ञानानि सर्वाणि प्रसन्नानि तवाच्युत ॥ १२.४४.१८ ॥
Ó melhor dos sábios, passou tua noite em paz? Ó Acyuta, estão todos os teus conhecimentos claros e serenos?
12.44.19
तथैवोपश्रिता देवी बुद्धिर्बुद्धिमतां वर ।
वयं राज्यमनुप्राप्ताः पृथिवी च वशे स्थिता ॥ १२.४४.१९ ॥
Da mesma forma, a divina inteligência nos acompanhou, ó melhor dos sábios. Obtivemos o reino, e a terra permanece sob o nosso domínio.
12.44.20
तव प्रसादाद्भगवंस्त्रिलोकगतिविक्रम ।
जयं प्राप्ता यशश्चाग्र्यं न च धर्मच्युता वयम् ॥ १२.४४.२० ॥
Ó bem-aventurado senhor, cujo valor alcança os três mundos, pela tua graça obtivemos a vitória e a glória suprema, e não caímos do dharma.
12.44.21
तं तथा भाषमाणं तु धर्मराजमरिंदमम् ।
नोवाच भगवान्किंचिद्ध्यानमेवान्वपद्यत ॥ १२.४४.२१ ॥
Ao rei do dharma, o domador dos inimigos, que assim falava, o bem-aventurado nada disse; mergulhou na meditação.