Mahābhārata · Adhyāya 13.100
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.100.1
सर्वान्कामान्प्रयच्छन्ति ये प्रयच्छन्ति काञ्चनम् ।
इत्येवं भगवानत्रिः पितामहसुतोऽब्रवीत् ॥ १३.१००.१ ॥
Quienes dan oro conceden todos los deseos. Así habló el venerable Atri, hijo del abuelo.
13.100.2
पवित्रं शुच्यथायुष्यं पितृणामक्ष्यं च तत् ।
सुवर्णं मनुजेन्द्रेण हरिश्चन्द्रेण कीर्तितम् ॥ १३.१००.२ ॥
Ese oro es purificador, puro, dador de larga vida e imperecedero para los antepasados, según declaró Hariścandra, señor de los hombres.
13.100.3
पानीयपरमं दानं दानानां मनुरब्रवीत् ।
तस्मात्कूपांश्च वापीश्च तटाकानि च स्वानयेत् ॥ १३.१००.३ ॥
Manu declaró que el don del agua potable es el más alto de los dones; por eso se deben excavar pozos, pozos escalonados y estanques.
13.100.4
सर्वं विनाशयेत्पापं पुरुषस्येह कर्मणः ।
कूपः प्रवृत्तपानीयः सुप्रवृत्तश्च नित्यशः ॥ १३.१००.४ ॥
Tal acción aquí destruye todo pecado del hombre. Un pozo cuya agua fluye continuamente y que siempre funciona bien es (el mejor).
13.100.5
सर्वं तारयते वंशं यस्य खाते जलाशये ।
गावः पिबन्ति विप्राश्च साधवश्च नराः सदा ॥ १३.१००.५ ॥
Aquel en cuyo estanque excavado beben siempre vacas, brahmanes, hombres buenos y personas, salva a todo su linaje.
13.100.6
निदाघकाले पानीयं यस्य तिष्ठत्यवारितम् ।
स दुर्गं विषमं कृत्स्नं न कदाचिदवाप्नुते ॥ १३.१००.६ ॥
Aquel cuyo agua permanece libre de obstáculos en el calor del verano jamás encuentra ninguna desgracia dura o grave.
13.100.7
बृहस्पतेर्भगवतः पूष्णश्चैव भगस्य च ।
अश्विनोश्चैव वह्नेश्च प्रीतिर्भवति सर्पिषा ॥ १३.१००.७ ॥
Con mantequilla clarificada se complacen Bṛhaspati, el venerable Pūṣan, Bhaga, los Aśvins y Agni.
13.100.8
परमं भेषजं ह्येतद्यज्ञानामेतदुत्तमम् ।
रसानामुत्तमं चैतत्फलानां चैतदुत्तमम् ॥ १३.१००.८ ॥
Este es el remedio supremo; de los sacrificios, este es el mejor; de los jugos, este es el mejor, y de los frutos, este es el mejor.
13.100.9
फलकामो यशस्कामः पुष्टिकामश्च नित्यदा ।
घृतं दद्याद्द्विजातिभ्यः पुरुषः शुचिरात्मवान् ॥ १३.१००.९ ॥
Un hombre que desee fruto, fama y prosperidad, siempre puro y dueño de sí, debe dar mantequilla clarificada a los dvijas.
13.100.10
घृतं मासे आश्वयुजि विप्रभ्यो यः प्रयच्छति ।
तस्मै प्रयच्छतो रूपं प्रीतौ देवाविहाश्विनौ ॥ १३.१००.१० ॥
Para quien da mantequilla clarificada a los brahmanes en el mes de Āśvayuja, los dioses Aśvin, complacidos, muestran aquí su forma.
13.100.11
पायसं सर्पिषा मिश्रं द्विजेभ्यो यः प्रयच्छति ।
गृहं तस्य न रक्षांसि धर्षयन्ति कदाचन ॥ १३.१००.११ ॥
La casa de quien da arroz con leche mezclado con mantequilla clarificada a los dvijas nunca es asaltada por los rakṣasas.
13.100.12
पिपासया न म्रियते सोपच्छन्दश्च जायते ।
न प्राप्नुयाच्च व्यसनं करकान्यः प्रयच्छति ॥ १३.१००.१२ ॥
Quien da cántaros de agua no muere de sed; nace con firme voluntad y no sufre desgracia alguna.
13.100.13
प्रयतो ब्राह्मणाग्रे यः श्रद्धया परया युतः ।
उपस्पर्शनषड्भागं लभते पुरुषः सदा ॥ १३.१००.१३ ॥
El hombre que, dominado a sí mismo y dotado de suprema fe en presencia de los brāhmaṇas, siempre obtiene la sexta parte del mérito de la ablución ritual con agua.
13.100.14
यः साधनार्थं काष्ठानि ब्राह्मणेभ्यः प्रयच्छति ।
प्रतापनार्थं राजेन्द्र वृत्तवद्भ्यः सदा नरः ॥ १३.१००.१४ ॥
Oh señor de reyes, el hombre que siempre da leña a los brāhmaṇas de conducta virtuosa, para sus ritos y para encender el fuego, (obtiene mérito).
13.100.15
सिद्ध्यन्त्यर्थाः सदा तस्य कार्याणि विविधानि च ।
उपर्युपरि शत्रूणां वपुषा दीप्यते च सः ॥ १३.१००.१५ ॥
Sus fines y sus diversas empresas siempre se cumplen, y él brilla, elevándose cada vez más por encima de sus enemigos, con su cuerpo resplandeciente.
13.100.16
भगवांश्चापि सम्प्रतो वह्निर्भवति नित्यशः ।
न तं त्यजन्ति पशवः सङ्ग्रामे च जयत्यपि ॥ १३.१००.१६ ॥
Y el bendito Fuego mismo siempre se le manifiesta; los animales no lo abandonan, y hasta vence en la batalla.
13.100.17
पुत्राञ्श्रियं च लभते यश्छत्रं सम्प्रच्छति ।
न चक्षुर्व्याधिं लभते यज्ञभागमथाश्नुते ॥ १३.१००.१७ ॥
Quien da un parasol obtiene hijos y prosperidad; no contrae enfermedades de los ojos y también disfruta de una parte del sacrificio.
13.100.18
निदाघकाले वर्षे वा यश्छत्रं सम्प्रयच्छति ।
नास्य कश्चिन्मनोदाहः कदाचिदपि जायते।
कृच्छ्रात्स विषमाच्चैव क्षिप्रं मोक्षमवाप्नुते ॥ १३.१००.१८ ॥
Quien da un parasol en la estación calurosa o en la de lluvias nunca sufre ninguna angustia mental; alcanza pronto la liberación de la aflicción y de la adversidad.
13.100.19
प्रदानं सर्वदानानां शकटस्य विशाम्पते ।
एवमाह महाभागः शाण्डिल्यो भगवानृषिः ॥ १३.१००.१९ ॥
Oh señor de los hombres, el gran afortunado sabio Śāṇḍilya, el venerable vidente, habló así: de todos los dones, el don de un carro es el supremo.