મહાભારત · અધ્યાય 13.17
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.17.1
श्रद्दात्यागं निर्वृतिं चापि पूजां ।
सत्यं धर्मं यः कृतं चाभ्युपैति।
कामद्वेषौ त्यज्य सर्वेषु तुल्यः ।
श्रद्धापूतः सर्वयज्ञेषु योग्यः ॥ १३.१७.१ ॥
શ્રદ્ધા, ત્યાગ, સંતોષ, પૂજા, સત્ય અને આચરેલો ધર્મ જે સ્વીકારે છે; કામ અને દ્વેષ છોડીને જે સર્વ પ્રત્યે સમાન રહે છે — તે શ્રદ્ધાથી પવિત્ર થઈ સર્વ યજ્ઞોને યોગ્ય બને છે.
13.17.2
यस्मिन्यज्ञे सर्वभूताः प्रहृष्टाः ।
सर्वे चारम्भाः शास्त्रदृष्टाः प्रवृत्ताः।
धर्म्यैरर्थ्यैर्ये यजन्ते ध्रुवं ते ।
पूतात्मानो धर्ममेकं भजन्ते ॥ १३.१७.२ ॥
જે યજ્ઞમાં સર્વ પ્રાણીઓ પ્રસન્ન થાય છે અને શાસ્ત્રવિહિત સર્વ કાર્યો આરંભાય છે, જે ધર્મસંમત અને યોગ્ય હેતુઓથી યજ્ઞ કરે છે તેઓ નિશ્ચયપૂર્વક પવિત્રાત્મા થઈ એકમાત્ર ધર્મને પામે છે.
13.17.3
एकाक्षरं द्व्यक्षरमेकमेव ।
सदा यजन्ते नियताः प्रतीताः।
दृष्ट्वा मनागर्चयित्वा स्म विप्राः ।
सतां मार्गं तं ध्रुवं सम्भजन्ते ॥ १३.१७.३ ॥
એકાક્ષર અને દ્વ્યક્ષર મંત્રોથી, એકને જ સદા સંયમી અને પ્રસિદ્ધ બ્રાહ્મણો યજ્ઞ કરે છે; થોડું જોઈને અને પૂજા કરીને તેઓ સજ્જનોના તે નિશ્ચિત માર્ગને અનુસરે છે.
13.17.4
पापात्मानः क्रोधरगाभिभूताः ।
कृष्णे भक्ता नाम सङ्कीर्तयन्तः।
पूतात्मानो यज्ञशीलाः सुमेधा ।
यज्ञस्यान्ते कीर्तिलोकान्भजन्ते ॥ १३.१७.४ ॥
પાપી આત્માઓ, ક્રોધ અને રાગથી અભિભૂત લોકો પણ કૃષ્ણના ભક્ત બનીને તેમનું નામ કીર્તન કરે છે; પવિત્રાત્મા, યજ્ઞશીલ અને સુબુદ્ધિવાળા યજ્ઞના અંતે કીર્તિલોક પામે છે.
13.17.5
एको वेदो ब्राह्मणानां बभूव ।
चतुष्पादस्त्रिगुणो ब्रह्मशीर्षः।
पादंपादं ब्राह्मणा वेदमाहु-
स्त्रेताकाले तं च तं विद्धि शीर्षम् ॥ १३.१७.५ ॥
બ્રાહ્મણોનો વેદ એક જ હતો. તે ચાર પાદવાળો, ત્રિગુણી અને બ્રહ્મને શીર્ષ ધરાવતો હતો. ત્રેતાયુગમાં બ્રાહ્મણો તેને પાદ-પાદ કરીને વેદ કહે છે; તે શીર્ષને પણ એ જ રીતે જાણ.