ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 13.17
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.17.1
श्रद्दात्यागं निर्वृतिं चापि पूजां ।
सत्यं धर्मं यः कृतं चाभ्युपैति।
कामद्वेषौ त्यज्य सर्वेषु तुल्यः ।
श्रद्धापूतः सर्वयज्ञेषु योग्यः ॥ १३.१७.१ ॥
ಶ್ರದ್ಧೆ, ತ್ಯಾಗ, ಸಂತೃಪ್ತಿ, ಪೂಜೆ, ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಆಚರಿಸಿದ ಧರ್ಮವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವವನು; ಕಾಮ ಮತ್ತು ದ್ವೇಷವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಎಲ್ಲರಲ್ಲಿಯೂ ಸಮನಾಗಿರುವವನು — ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಪವಿತ್ರನಾಗಿ ಎಲ್ಲ ಯಜ್ಞಗಳಿಗೂ ಯೋಗ್ಯನು.
13.17.2
यस्मिन्यज्ञे सर्वभूताः प्रहृष्टाः ।
सर्वे चारम्भाः शास्त्रदृष्टाः प्रवृत्ताः।
धर्म्यैरर्थ्यैर्ये यजन्ते ध्रुवं ते ।
पूतात्मानो धर्ममेकं भजन्ते ॥ १३.१७.२ ॥
ಯಾವ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಸಂತೋಷಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆಯೋ, ಶಾಸ್ತ್ರವಿಹಿತ ಕಾರ್ಯಗಳೆಲ್ಲ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತವೆಯೋ, ಧರ್ಮಯುಕ್ತ ಮತ್ತು ಯೋಗ್ಯ ಉದ್ದೇಶಗಳಿಂದ ಯಜ್ಞ ಮಾಡುವವರು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರಾಗಿ ಏಕಮಾತ್ರ ಧರ್ಮವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
13.17.3
एकाक्षरं द्व्यक्षरमेकमेव ।
सदा यजन्ते नियताः प्रतीताः।
दृष्ट्वा मनागर्चयित्वा स्म विप्राः ।
सतां मार्गं तं ध्रुवं सम्भजन्ते ॥ १३.१७.३ ॥
ಏಕಾಕ್ಷರ, ದ್ವ್ಯಕ್ಷರ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ, ಒಂದನ್ನೇ ಸದಾ ನಿಯಮಬದ್ಧರಾಗಿ ಯಜ್ಞ ಮಾಡುವ ಖ್ಯಾತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು; ಸ್ವಲ್ಪ ನೋಡಿ ಪೂಜಿಸಿ, ಸತ್ಪುರುಷರ ಆ ನಿಶ್ಚಿತ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾರೆ.
13.17.4
पापात्मानः क्रोधरगाभिभूताः ।
कृष्णे भक्ता नाम सङ्कीर्तयन्तः।
पूतात्मानो यज्ञशीलाः सुमेधा ।
यज्ञस्यान्ते कीर्तिलोकान्भजन्ते ॥ १३.१७.४ ॥
ಪಾಪಾತ್ಮರು, ಕ್ರೋಧ ಮತ್ತು ರಾಗದಿಂದ ಅಭಿಭೂತರಾದವರೂ ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ಭಕ್ತರಾಗಿ ಅವನ ನಾಮವನ್ನು ಕೀರ್ತಿಸುತ್ತಾರೆ; ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರು, ಯಜ್ಞಶೀಲರು, ಸುಬುದ್ಧಿಯುಳ್ಳವರು ಯಜ್ಞದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಕೀರ್ತಿಲೋಕಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
13.17.5
एको वेदो ब्राह्मणानां बभूव ।
चतुष्पादस्त्रिगुणो ब्रह्मशीर्षः।
पादंपादं ब्राह्मणा वेदमाहु-
स्त्रेताकाले तं च तं विद्धि शीर्षम् ॥ १३.१७.५ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ವೇದವು ಒಂದೇ ಆಗಿತ್ತು. ಅದು ನಾಲ್ಕು ಪಾದಗಳು, ಮೂರು ಗುಣಗಳು ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನೇ ಶಿರಸ್ಸಾಗಿ ಹೊಂದಿತ್ತು. ತ್ರೇತಾಯುಗದಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಅದನ್ನು ಪಾದ ಪಾದವಾಗಿ ವೇದವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಆ ಶಿರಸ್ಸನ್ನೂ ಅದೇ ರೀತಿ ತಿಳಿ.