ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 13.17
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.17.1
श्रद्दात्यागं निर्वृतिं चापि पूजां ।
सत्यं धर्मं यः कृतं चाभ्युपैति।
कामद्वेषौ त्यज्य सर्वेषु तुल्यः ।
श्रद्धापूतः सर्वयज्ञेषु योग्यः ॥ १३.१७.१ ॥
ଯେ ଶ୍ରଦ୍ଧା, ତ୍ୟାଗ, ସନ୍ତୋଷ, ପୂଜା, ସତ୍ୟ ଓ ଆଚରିତ ଧର୍ମକୁ ଗ୍ରହଣ କରେ; କାମ ଓ ଦ୍ଵେଷ ତ୍ୟାଗ କରି ଯେ ସମସ୍ତଙ୍କ ପ୍ରତି ସମାନ ରହେ — ସେ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ପବିତ୍ର ହୋଇ ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞର ଯୋଗ୍ୟ ହୁଏ।
13.17.2
यस्मिन्यज्ञे सर्वभूताः प्रहृष्टाः ।
सर्वे चारम्भाः शास्त्रदृष्टाः प्रवृत्ताः।
धर्म्यैरर्थ्यैर्ये यजन्ते ध्रुवं ते ।
पूतात्मानो धर्ममेकं भजन्ते ॥ १३.१७.२ ॥
ଯେଉଁ ଯଜ୍ଞରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅନ୍ତି ଓ ଶାସ୍ତ୍ରବିହିତ ସମସ୍ତ କର୍ମ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ଯେଉଁମାନେ ଧର୍ମସମ୍ମତ ଓ ଯଥାର୍ଥ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ପବିତ୍ରାତ୍ମା ହୋଇ ଏକମାତ୍ର ଧର୍ମକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।
13.17.3
एकाक्षरं द्व्यक्षरमेकमेव ।
सदा यजन्ते नियताः प्रतीताः।
दृष्ट्वा मनागर्चयित्वा स्म विप्राः ।
सतां मार्गं तं ध्रुवं सम्भजन्ते ॥ १३.१७.३ ॥
ଏକାକ୍ଷର ଓ ଦ୍ୱ୍ୟକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ରରେ, ଏକକୁ ହିଁ ସଦା ସଂଯମୀ ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତି; କିଛି ଦେଖି ଓ ପୂଜା କରି ସେମାନେ ସଜ୍ଜନଙ୍କ ସେହି ସ୍ଥିର ପଥ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି।
13.17.4
पापात्मानः क्रोधरगाभिभूताः ।
कृष्णे भक्ता नाम सङ्कीर्तयन्तः।
पूतात्मानो यज्ञशीलाः सुमेधा ।
यज्ञस्यान्ते कीर्तिलोकान्भजन्ते ॥ १३.१७.४ ॥
ପାପାତ୍ମା, କ୍ରୋଧ ଓ ରାଗରେ ଅଭିଭୂତ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଭକ୍ତ ହୋଇ ତାଙ୍କ ନାମ କୀର୍ତ୍ତନ କରନ୍ତି; ପବିତ୍ରାତ୍ମା, ଯଜ୍ଞଶୀଳ ଓ ସୁବୁଦ୍ଧି ଯୁକ୍ତ ଲୋକମାନେ ଯଜ୍ଞର ଶେଷରେ କୀର୍ତ୍ତିଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।
13.17.5
एको वेदो ब्राह्मणानां बभूव ।
चतुष्पादस्त्रिगुणो ब्रह्मशीर्षः।
पादंपादं ब्राह्मणा वेदमाहु-
स्त्रेताकाले तं च तं विद्धि शीर्षम् ॥ १३.१७.५ ॥
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କର ବେଦ ଏକ ହିଁ ଥିଲା। ତାହା ଚାରି ପାଦ, ତ୍ରିଗୁଣ ଓ ବ୍ରହ୍ମ ଯାହାର ଶିର ଥିଲା। ତ୍ରେତା ଯୁଗରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ତାହାକୁ ପାଦ ପାଦ କରି ବେଦ କହନ୍ତି; ସେହି ଶିରକୁ ମଧ୍ୟ ସେପରି ଜାଣ।