महाभारत · अध्याय 13.17
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.17.1
श्रद्दात्यागं निर्वृतिं चापि पूजां ।
सत्यं धर्मं यः कृतं चाभ्युपैति।
कामद्वेषौ त्यज्य सर्वेषु तुल्यः ।
श्रद्धापूतः सर्वयज्ञेषु योग्यः ॥ १३.१७.१ ॥
श्रद्धा, त्याग, समाधान, पूजा, सत्य आणि आचरलेला धर्म जो स्वीकारतो; काम आणि द्वेष त्यागून जो सर्वांच्याबाबत समान राहतो — तो श्रद्धेने पवित्र होऊन सर्व यज्ञांस योग्य ठरतो.
13.17.2
यस्मिन्यज्ञे सर्वभूताः प्रहृष्टाः ।
सर्वे चारम्भाः शास्त्रदृष्टाः प्रवृत्ताः।
धर्म्यैरर्थ्यैर्ये यजन्ते ध्रुवं ते ।
पूतात्मानो धर्ममेकं भजन्ते ॥ १३.१७.२ ॥
ज्या यज्ञात सर्व प्राणी आनंदित होतात आणि शास्त्रविहित सर्व कार्ये आरंभली जातात, जे धर्मसंमत आणि योग्य हेतूंनी यज्ञ करतात ते निश्चितच पवित्रात्मे होऊन एकमेव धर्माला प्राप्त होतात.
13.17.3
एकाक्षरं द्व्यक्षरमेकमेव ।
सदा यजन्ते नियताः प्रतीताः।
दृष्ट्वा मनागर्चयित्वा स्म विप्राः ।
सतां मार्गं तं ध्रुवं सम्भजन्ते ॥ १३.१७.३ ॥
एकाक्षर व द्व्यक्षर मंत्रांनी, एकालाच सदैव संयमी आणि प्रसिद्ध ब्राह्मण यज्ञ करतात; थोडे पाहून व पूजन करून ते सज्जनांच्या त्या स्थिर मार्गाचे अनुसरण करतात.
13.17.4
पापात्मानः क्रोधरगाभिभूताः ।
कृष्णे भक्ता नाम सङ्कीर्तयन्तः।
पूतात्मानो यज्ञशीलाः सुमेधा ।
यज्ञस्यान्ते कीर्तिलोकान्भजन्ते ॥ १३.१७.४ ॥
पापी आत्मे, क्रोध व रागाने पराभूत झालेले लोकही कृष्णाचे भक्त होऊन त्याच्या नामाचे कीर्तन करतात; पवित्रात्मे, यज्ञशील आणि सुबुद्ध यज्ञाच्या अंती कीर्तिलोकांना प्राप्त होतात.
13.17.5
एको वेदो ब्राह्मणानां बभूव ।
चतुष्पादस्त्रिगुणो ब्रह्मशीर्षः।
पादंपादं ब्राह्मणा वेदमाहु-
स्त्रेताकाले तं च तं विद्धि शीर्षम् ॥ १३.१७.५ ॥
ब्राह्मणांचा वेद एकच होता. तो चार पादांचा, त्रिगुणी आणि ब्रह्म हेच शीर्ष असलेला होता. ब्राह्मण त्रेतायुगात त्याला पाद-पाद करून वेद म्हणतात; ते शीर्षही तसेच जाण.