مهابهاراتا · أدهيايا 13.24
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.24.1
ततः कद्रूर्हसन्ती च विनतां धर्मचारिणीम् ।
दासीवत्प्रेषयामास सा च सर्वं चकार तत् ॥ १३.२४.१ ॥
فأخذت كدرو، ضاحكةً، تُسخّر فينتا، المتّبعة للدارما، كأنها خادمة، فأدّت كل ذلك.
13.24.2
न विवर्णा न संक्षुब्धा न च क्रुद्धा न दुःखिता ।
प्रेष्यकर्म चकारास्या विनता कमलेक्षणा ॥ १३.२४.२ ॥
لم يشحب وجهها، ولم تضطرب، ولم تغضب، ولم تحزن؛ فينتا ذات العينين كاللوتس أدّت عمل الخادمة.
13.24.3
इमा दिशश्चतस्रोऽस्याः प्रेष्यभावेन वर्तिताः ।
अथ स्म वैनतेयं वै बलदर्पौ समीयतुः ॥ १३.२४.३ ॥
كانت هذه الجهات الأربع في حال خدمتها مُسخَّرة. ثم اجتمعت القوة والكبرياء في ابن فينتا.
13.24.4
तं दर्पवशमापन्नं परिधावन्तमन्तिकात् ।
ददर्श नारदो राजन्देवर्षिर्दर्पसंयुतम् ॥ १३.२४.४ ॥
أيها الملك، رآه الحكيم الإلهي ناراداً، وقد وقع تحت سلطان الكبرياء، يعدو قريباً، ممتلئاً بالغطرسة.
13.24.5
तमब्रवीच्च देवर्षिर्नारदः प्रहसन्निव ।
किं दर्पवशमापन्नो न वै पश्यसि मातरम् ॥ १३.२४.५ ॥
فقال له الحكيم الإلهي ناراداً كأنه يضحك: «أوَ لا ترى أمك، وقد وقعت تحت سلطان الكبرياء؟»
13.24.6
बलेन दृप्तः सततमहंमानकृतः सदा ।
दासीं पन्नगराजस्य मातुरन्तर्गृहे सतीम् ॥ १३.२४.६ ॥
أنت المتكبّر دائماً بقوّتك، المدفوع دائماً بالعُجب، أفلا ترى أمك، الخادمة الفاضلة في الحجرة الداخلية لأم ملك الثعابين؟
13.24.7
तमब्रवीद्वैनतेयः कर्म किं तन्महामते ।
जनयित्री मयि सुते जाता दासी तपस्विनी ॥ १३.२४.७ ॥
قال له فاينتيا: يا عظيم الحكمة، ما ذلك الفعل؟ أمي التي ولدتني، المتقشفة، صارت خادمة.
13.24.8
अथाब्रवीदृषिर्वाक्यं दीव्यती विजिता खग ।
निकृत्या पन्नगेन्द्रस्य मात्रा पुत्रैः पुरा सह ॥ १३.२४.८ ॥
ثم قال الحكيم هذه الكلمات: أيها الطائر، إن أم ملك الثعابين قد هُزمت قديماً مع أبنائها في لعب النرد بالخداع.
13.24.9
कथं जिता निकृत्या सा भगवञ्जननी मम ।
ब्रूहि तन्मे यथावृत्तं श्रुत्वा वेत्स्ये ततः परम् ॥ १३.२४.९ ॥
كيف هُزمت أمي بالخداع؟ أيها الجليل، أخبرني بما حدث كما وقع، لأعلم بعد أن أسمعه ما يلي.
13.24.10
ततस्तस्य यथावृत्तं सर्वं तन्नारदस्तदा ।
आचख्यौ भरतश्रेष्ठ यथावृत्तं पतत्रिणः ॥ १३.२४.१० ॥
ثم روى له ناراда كل ما حدث كما وقع، يا خير البهاراتا، لذلك الطائر كما جرى.
13.24.11
तच्छ्रुत्वा वैनतेयस्य कोपो हृदि समाविशत् ।
जगर्हे पन्नगान्सर्वान्मात्रा सह परंतपः ॥ १३.२४.११ ॥
فلما سمع ذلك دخل الغضب قلب فاينتيا، وأيها المُعذّب للأعداء، عاب جميع الثعابين مع أمهم.
13.24.12
ततस्तु रोषाद्दुःखाच्च तूर्णमुत्पत्यक पक्षिराट् ।
जगाम यत्र माताऽस्य कृच्छ्रे महति वर्तते ॥ १३.२४.१२ ॥
ثم، من الغضب والحزن، نهض ملك الطيور مسرعاً وذهب إلى حيث كانت أمه في ضيق شديد.
13.24.13
तत्रापश्यत्ततो दीनां जटिलां मलिनां कृशाम् ।
तोयदेन प्रतिच्छन्नां सूर्याभामिव मातरम् ॥ १३.२४.१३ ॥
هناك رأى أمّه، بائسةً، مُشعثة الشعر، متسخةً، هزيلةً، محجوبةً بسحابة كضوء الشمس.
13.24.14
तस्य दुःखाच्च रोषाच्च नेत्राभ्यामश्रु चास्रवत् ।
प्रवृत्तिं च निवृत्तिं च पौरुषे प्रतितस्थुषः ॥ १३.२४.१४ ॥
من الحزن والغضب سالت الدموع من عينيه؛ وهو الثابت في الجهد الرجولي، في الفعل كما في الترك.
13.24.15
अनुक्त्वा मातरं किञ्चित्पतत्रिवरपुङ्गवः ।
कद्रूमेव स धर्मात्मा वचनं प्रत्यभाषत ॥ १३.२४.१५ ॥
دون أن يقول لأمّه شيئاً، أجاب خيرُ الطيور، الصالحُ النفس، كأنما يخاطب كدرو.
13.24.16
यदि धर्मेण मे माता जिता यद्यप्यधर्मतः ।
ज्येष्ठा त्वमसि मे माता धर्मः सर्वः स मे मतः ॥ १३.२४.१६ ॥
سواء غُلبت أمي بالبرّ أو حتى بالظلم، فأنتِ أمّي الكبرى؛ وعندي أن ذلك كله دَرْمَة.
13.24.17
इयं तु मे स्यात्कृपणा मयि पुत्रेऽम्ब दुःखिता ।
अनुजानीहि तां साधु मत्कृते धर्मदर्शिनि ॥ १३.२४.१७ ॥
ستكون بائسةً حزينةً بسببي، أنا ابنها؛ فأطلقيها كما ينبغي من أجلي، يا من ترين الدَّرْمة.
13.24.18
कद्रूः श्रुत्वास्य तद्वाक्यं वैनतेयस्य धीमतः ।
उवाच वाक्यं दुष्प्रज्ञा परीता दुःखमूर्च्छिता ॥ १३.२४.१८ ॥
لما سمعت كدرو، ذات الفهم الفاسد، كلام الحكيم فاينتيا، وقد غلبها الحزن وأذهلها، قالت هذه الكلمات.
13.24.19
नाहं तव न ते मातुर्वैनतेय कथञ्चन ।
कुर्यां प्रियमनिष्टात्मा मां ब्रवीषि खग द्विजा ॥ १३.२४.१९ ॥
لستُ لكَ ولا لأمّك بأي حال، يا ابن فيناتا. أنتَ، يا سيئ النية، تقول لي هذا، أيها الطائر، أيها المولود مرتين.
13.24.20
तां तदा ब्रुवतीं वाक्यमनिष्टं क्रूरभाषिणीम् ।
दारुणां सूनृताभिस्तामनुनेतुं प्रचक्रमे ॥ १३.२४.२० ॥
فشرع يهدّئها بكلام لطيف وصادق، فيما هي تنطق بكلمات غير مرضية وقاسية وفظة.
13.24.21
ज्येष्ठा त्वमसि कल्याणि मातुर्मे भामिनि प्रिया ।
सोदर्यी मम चासि त्वं ज्येष्ठा माता न संशयः ॥ १३.२४.२१ ॥
أنتِ الكبرى، يا مباركة، المحبوبة لأمي، يا مشرقة. أنتِ أيضًا أختي، وأنتِ الأم الكبرى؛ لا ريب في ذلك.
13.24.22
विहङ्गम यथाकामं गच्छ कामगम द्विज ।
सूनृताभिस्त्वया माता नादासी शक्यमण्डज ॥ १३.२४.२२ ॥
اذهب حيث شئتَ، أيها الطائر، أيها المولود مرتين الذي يطير كما يشاء. يا مولود البيض، لا يمكن أن تُجعل أمّك جارية بكلام لطيف وصادق.
13.24.23
अमृतं यद्याहरेस्त्वं विहङ्गं जननीं तव ।
अदासीं मम पश्येमां वैनतेय न संशयः ॥ १३.२४.२३ ॥
إن أحضرتَ الأمرتَ وحررتَ أمّك من العبودية، يا ابن فيناتا، فانظر إلى أمّي هذه، لا ريب في ذلك.