ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 13.24
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.24.1
ततः कद्रूर्हसन्ती च विनतां धर्मचारिणीम् ।
दासीवत्प्रेषयामास सा च सर्वं चकार तत् ॥ १३.२४.१ ॥
ಆಗ ನಗುತ್ತಾ ಕದ್ರು ಧರ್ಮಾಚಾರಿಣಿಯಾದ ವಿನತೆಯನ್ನು ದಾಸಿಯಂತೆ ಸೇವೆಗೆ ನಿಯೋಜಿಸಿದಳು; ಅವಳು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಾಡಿದಳು.
13.24.2
न विवर्णा न संक्षुब्धा न च क्रुद्धा न दुःखिता ।
प्रेष्यकर्म चकारास्या विनता कमलेक्षणा ॥ १३.२४.२ ॥
ಅವಳ ಮುಖ ಬಾಡಲಿಲ್ಲ, ಅವಳು ಕಳವಳಗೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ, ಕೋಪಗೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ, ದುಃಖಿಸಲಿಲ್ಲ; ಕಮಲನೇತ್ರೆ ವಿನತೆ ಅವಳ ದಾಸ್ಯಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿದಳು.
13.24.3
इमा दिशश्चतस्रोऽस्याः प्रेष्यभावेन वर्तिताः ।
अथ स्म वैनतेयं वै बलदर्पौ समीयतुः ॥ १३.२४.३ ॥
ಈ ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕುಗಳು ಅವಳ ದಾಸ್ಯಭಾವದಲ್ಲಿ ನಿಯೋಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು. ಆಗ ಬಲವೂ ಅಹಂಕಾರವೂ ವೈನತೇಯನನ್ನು ಸೇರಿದವು.
13.24.4
तं दर्पवशमापन्नं परिधावन्तमन्तिकात् ।
ददर्श नारदो राजन्देवर्षिर्दर्पसंयुतम् ॥ १३.२४.४ ॥
ರಾಜನೇ, ಅಹಂಕಾರದ ವಶವಾಗಿ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿ ಓಡಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಅಹಂಕಾರಿಯನ್ನು ದೇವರ್ಷಿ ನಾರದರು ನೋಡಿದರು.
13.24.5
तमब्रवीच्च देवर्षिर्नारदः प्रहसन्निव ।
किं दर्पवशमापन्नो न वै पश्यसि मातरम् ॥ १३.२४.५ ॥
ಆಗ ದೇವರ್ಷಿ ನಾರದರು ನಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ಅಹಂಕಾರದ ವಶನಾಗಿ ನೀನು ನಿನ್ನ ತಾಯಿಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿಲ್ಲವೇ?'
13.24.6
बलेन दृप्तः सततमहंमानकृतः सदा ।
दासीं पन्नगराजस्य मातुरन्तर्गृहे सतीम् ॥ १३.२४.६ ॥
ಬಲದಿಂದ ಸದಾ ಗರ್ವಿತನಾಗಿ, ಅಹಂಭಾವದಿಂದ ಪ್ರೇರಿತನಾಗಿ, ನಾಗರಾಜನ ತಾಯಿಯ ಅಂತಃಪುರದಲ್ಲಿ ಸತಿಯಾದ ದಾಸಿಯಾಗಿರುವ ನಿನ್ನ ತಾಯಿಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿಲ್ಲವೇ?
13.24.7
तमब्रवीद्वैनतेयः कर्म किं तन्महामते ।
जनयित्री मयि सुते जाता दासी तपस्विनी ॥ १३.२४.७ ॥
ವೈನತೇಯನು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಓ ಮಹಾಮತಿ, ಅದು ಯಾವ ಕರ್ಮ? ನನ್ನನ್ನು ಹೆತ್ತ ತಾಯಿ, ತಪಸ್ವಿನಿಯಾಗಿದ್ದರೂ ದಾಸಿಯಾದಳು.
13.24.8
अथाब्रवीदृषिर्वाक्यं दीव्यती विजिता खग ।
निकृत्या पन्नगेन्द्रस्य मात्रा पुत्रैः पुरा सह ॥ १३.२४.८ ॥
ಆಗ ಋಷಿ ಹೇಳಿದನು: ಓ ಖಗನೇ, ಹಿಂದೆ ನಾಗರಾಜನ ತಾಯಿಯು ತನ್ನ ಪುತ್ರರೊಂದಿಗೆ ಜೂಜಿನಲ್ಲಿ ವಂಚನೆಯಿಂದ ಸೋತಳು.
13.24.9
कथं जिता निकृत्या सा भगवञ्जननी मम ।
ब्रूहि तन्मे यथावृत्तं श्रुत्वा वेत्स्ये ततः परम् ॥ १३.२४.९ ॥
ನನ್ನ ತಾಯಿ ವಂಚನೆಯಿಂದ ಹೇಗೆ ಸೋತಳು? ಓ ಭಗವಂತನೇ, ನಡೆದದ್ದನ್ನು ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ನನಗೆ ಹೇಳಿ; ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ ನಾನು ಮುಂದೆ ತಿಳಿಯುತ್ತೇನೆ.
13.24.10
ततस्तस्य यथावृत्तं सर्वं तन्नारदस्तदा ।
आचख्यौ भरतश्रेष्ठ यथावृत्तं पतत्रिणः ॥ १३.२४.१० ॥
ಆಗ ನಾರದನು ಅವನಿಗೆ ನಡೆದದ್ದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ಹೇಳಿದನು; ಓ ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಆ ಪಕ್ಷಿಗೆ ನಡೆದಂತೆಯೇ ವಿವರಿಸಿದನು.
13.24.11
तच्छ्रुत्वा वैनतेयस्य कोपो हृदि समाविशत् ।
जगर्हे पन्नगान्सर्वान्मात्रा सह परंतपः ॥ १३.२४.११ ॥
ಅದನ್ನು ಕೇಳಿದ ವೈನತೇಯನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಕೋಪ ಪ್ರವೇಶಿಸಿತು; ಓ ಪರಂತಪನೇ, ತಾಯಿಯೊಂದಿಗೆ ಎಲ್ಲಾ ನಾಗಗಳನ್ನೂ ಅವನು ನಿಂದಿಸಿದನು.
13.24.12
ततस्तु रोषाद्दुःखाच्च तूर्णमुत्पत्यक पक्षिराट् ।
जगाम यत्र माताऽस्य कृच्छ्रे महति वर्तते ॥ १३.२४.१२ ॥
ಆಗ ಕೋಪ ಮತ್ತು ದುಃಖದಿಂದ ಪಕ್ಷಿರಾಜನು ತಕ್ಷಣವೇ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹಾರಿ, ತಾಯಿ ಮಹಾ ಕಷ್ಟದಲ್ಲಿದ್ದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋದನು.
13.24.13
तत्रापश्यत्ततो दीनां जटिलां मलिनां कृशाम् ।
तोयदेन प्रतिच्छन्नां सूर्याभामिव मातरम् ॥ १३.२४.१३ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ತನ್ನ ತಾಯಿಯನ್ನು ಕಂಡನು; ಅವಳು ದೀನಳು, ಜಟಾಧಾರಿಣಿ, ಮಲಿನಳು, ಕೃಶಳು, ಮೋಡದಿಂದ ಮರೆಯಾದ ಸೂರ್ಯನ ಕಾಂತಿಯಂತೆ ಇದ್ದಳು.
13.24.14
तस्य दुःखाच्च रोषाच्च नेत्राभ्यामश्रु चास्रवत् ।
प्रवृत्तिं च निवृत्तिं च पौरुषे प्रतितस्थुषः ॥ १३.२४.१४ ॥
ದುಃಖ ಮತ್ತು ಕೋಪದಿಂದ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಕಣ್ಣೀರು ಹರಿಯಿತು; ಪೌರುಷದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೃತ್ತಿ ಮತ್ತು ನಿವೃತ್ತಿ ಎರಡರಲ್ಲೂ ದೃಢನಾಗಿದ್ದವನು.
13.24.15
अनुक्त्वा मातरं किञ्चित्पतत्रिवरपुङ्गवः ।
कद्रूमेव स धर्मात्मा वचनं प्रत्यभाषत ॥ १३.२४.१५ ॥
ತಾಯಿಗೆ ಏನನ್ನೂ ಹೇಳದೆ, ಪಕ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಆ ಧರ್ಮಾತ್ಮನು ಕದ್ರುವಿಗೆ ಹೇಳುವಂತೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.
13.24.16
यदि धर्मेण मे माता जिता यद्यप्यधर्मतः ।
ज्येष्ठा त्वमसि मे माता धर्मः सर्वः स मे मतः ॥ १३.२४.१६ ॥
ನನ್ನ ತಾಯಿ ಧರ್ಮದಿಂದ ಗೆದ್ದರೂ ಅಥವಾ ಅಧರ್ಮದಿಂದ ಗೆದ್ದರೂ, ನೀನೇ ನನಗೆ ಹಿರಿಯ ತಾಯಿ; ನನಗೆ ಅದೆಲ್ಲವೂ ಧರ್ಮವೆಂದು ಮಾನ್ಯ.
13.24.17
इयं तु मे स्यात्कृपणा मयि पुत्रेऽम्ब दुःखिता ।
अनुजानीहि तां साधु मत्कृते धर्मदर्शिनि ॥ १३.२४.१७ ॥
ಇವಳು ನನ್ನಿಂದಾಗಿ, ನನ್ನ ಮಗನಾಗಿ, ದೀನಳಾಗಿ ದುಃಖಿತಳಾಗುತ್ತಾಳೆ; ಓ ಧರ್ಮದರ್ಶಿನೀ, ನನ್ನ ಸಲುವಾಗಿ ಇವಳನ್ನು ಸಮ್ಮತಿಸಿ ಬಿಡು.
13.24.18
कद्रूः श्रुत्वास्य तद्वाक्यं वैनतेयस्य धीमतः ।
उवाच वाक्यं दुष्प्रज्ञा परीता दुःखमूर्च्छिता ॥ १३.२४.१८ ॥
ಬುದ್ಧಿವಂತ ವೈನತೇಯನ ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ದುಷ್ಟಬುದ್ಧಿಯ ಕದ್ರು, ದುಃಖದಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಮೂರ್ಛಿತಳಾಗಿ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದಳು.
13.24.19
नाहं तव न ते मातुर्वैनतेय कथञ्चन ।
कुर्यां प्रियमनिष्टात्मा मां ब्रवीषि खग द्विजा ॥ १३.२४.१९ ॥
ಓ ವೈನತೇಯ, ನಾನು ನಿನ್ನವಳೂ ಅಲ್ಲ, ನಿನ್ನ ತಾಯಿಯವಳೂ ಅಲ್ಲ; ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಅಲ್ಲ. ದುಷ್ಟಮನದವನೇ, ನೀನು ನನ್ನೊಡನೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿರುವೆ, ಓ ಪಕ್ಷಿಯೇ, ಓ ದ್ವಿಜನೇ.
13.24.20
तां तदा ब्रुवतीं वाक्यमनिष्टं क्रूरभाषिणीम् ।
दारुणां सूनृताभिस्तामनुनेतुं प्रचक्रमे ॥ १३.२४.२० ॥
ಆಗ ಅಪ್ರಿಯವಾದ, ಕಠೋರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದ, ಕ್ರೂರ ವಚನಗಳನ್ನಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಅವಳನ್ನು ಮಧುರ ಸತ್ಯವಚನಗಳಿಂದ ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು.
13.24.21
ज्येष्ठा त्वमसि कल्याणि मातुर्मे भामिनि प्रिया ।
सोदर्यी मम चासि त्वं ज्येष्ठा माता न संशयः ॥ १३.२४.२१ ॥
ಓ ಕಲ್ಯಾಣಿ, ಓ ಭಾಮಿನಿ, ನೀನು ನನ್ನ ತಾಯಿಗೆ ಪ್ರಿಯಳಾದ ಹಿರಿಯವಳು. ನೀನು ನನ್ನ ಸಹೋದರಿಯೂ ಆಗಿರುವೆ; ನೀನು ಹಿರಿಯ ತಾಯಿ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.
13.24.22
विहङ्गम यथाकामं गच्छ कामगम द्विज ।
सूनृताभिस्त्वया माता नादासी शक्यमण्डज ॥ १३.२४.२२ ॥
ಓ ವಿಹಂಗಮ, ಇಷ್ಟಬಂದಂತೆ ಹೋಗು; ಓ ಕಾಮಗ, ಓ ದ್ವಿಜ. ಓ ಅಂಡಜ, ಮಧುರ ಸತ್ಯವಚನಗಳಿಂದ ನಿನ್ನ ತಾಯಿಯನ್ನು ದಾಸಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಲಾಗದು.
13.24.23
अमृतं यद्याहरेस्त्वं विहङ्गं जननीं तव ।
अदासीं मम पश्येमां वैनतेय न संशयः ॥ १३.२४.२३ ॥
ನೀನು ಅಮೃತವನ್ನು ತಂದು ನಿನ್ನ ತಾಯಿಯನ್ನು ದಾಸ್ಯದಿಂದ ಬಿಡಿಸಿದರೆ, ಓ ವೈನತೇಯ, ನನ್ನ ಈ ತಾಯಿಯನ್ನು ನೋಡು—ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.