Mahābhārata · Adhyāya 13.24
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.24.1
ततः कद्रूर्हसन्ती च विनतां धर्मचारिणीम् ।
दासीवत्प्रेषयामास सा च सर्वं चकार तत् ॥ १३.२४.१ ॥
Então Kadrū, rindo, fez com que Vinatā, que praticava o dharma, servisse como uma criada; e ela fez tudo aquilo.
13.24.2
न विवर्णा न संक्षुब्धा न च क्रुद्धा न दुःखिता ।
प्रेष्यकर्म चकारास्या विनता कमलेक्षणा ॥ १३.२४.२ ॥
Nem pálida, nem perturbada, nem irada, nem aflita, a de olhos de lótus Vinatā executou o trabalho de serva.
13.24.3
इमा दिशश्चतस्रोऽस्याः प्रेष्यभावेन वर्तिताः ।
अथ स्म वैनतेयं वै बलदर्पौ समीयतुः ॥ १३.२४.३ ॥
Estas quatro direções foram mantidas em seu estado de servidão. Então força e orgulho se uniram em Vainateya.
13.24.4
तं दर्पवशमापन्नं परिधावन्तमन्तिकात् ।
ददर्श नारदो राजन्देवर्षिर्दर्पसंयुतम् ॥ १३.२४.४ ॥
Ó rei, o sábio divino Nārada viu-o, caído sob o domínio do orgulho, correndo por perto, cheio de soberba.
13.24.5
तमब्रवीच्च देवर्षिर्नारदः प्रहसन्निव ।
किं दर्पवशमापन्नो न वै पश्यसि मातरम् ॥ १३.२४.५ ॥
Então o sábio divino Nārada, como que rindo, disse-lhe: 'Caído sob o domínio do orgulho, não vês a tua mãe?'
13.24.6
बलेन दृप्तः सततमहंमानकृतः सदा ।
दासीं पन्नगराजस्य मातुरन्तर्गृहे सतीम् ॥ १३.२४.६ ॥
Sempre orgulhoso pela força, sempre movido pelo amor-próprio, não vês tua mãe, uma serva virtuosa no interior da mãe do rei das serpentes?
13.24.7
तमब्रवीद्वैनतेयः कर्म किं तन्महामते ।
जनयित्री मयि सुते जाता दासी तपस्विनी ॥ १३.२४.७ ॥
Vainateya disse-lhe: Ó de grande sabedoria, que ação foi essa? Minha mãe, que me deu à luz, uma asceta, tornou-se serva.
13.24.8
अथाब्रवीदृषिर्वाक्यं दीव्यती विजिता खग ।
निकृत्या पन्नगेन्द्रस्य मात्रा पुत्रैः पुरा सह ॥ १३.२४.८ ॥
Então o sábio disse estas palavras: Ó ave, outrora a mãe do senhor das serpentes, junto com seus filhos, foi vencida no jogo de dados por engano.
13.24.9
कथं जिता निकृत्या सा भगवञ्जननी मम ।
ब्रूहि तन्मे यथावृत्तं श्रुत्वा वेत्स्ये ततः परम् ॥ १३.२४.९ ॥
Como minha mãe foi vencida pelo engano? Ó venerável, conte-me exatamente o que aconteceu, para que, ouvindo, eu saiba o que se seguiu.
13.24.10
ततस्तस्य यथावृत्तं सर्वं तन्नारदस्तदा ।
आचख्यौ भरतश्रेष्ठ यथावृत्तं पतत्रिणः ॥ १३.२४.१० ॥
Então Nārada lhe relatou tudo exatamente como havia acontecido, ó melhor dos Bharatas, ao alado, conforme se dera.
13.24.11
तच्छ्रुत्वा वैनतेयस्य कोपो हृदि समाविशत् ।
जगर्हे पन्नगान्सर्वान्मात्रा सह परंतपः ॥ १३.२४.११ ॥
Ao ouvir isso, a ira entrou no coração de Vainateya, e, ó atormentador dos inimigos, ele censurou todas as serpentes junto com a mãe.
13.24.12
ततस्तु रोषाद्दुःखाच्च तूर्णमुत्पत्यक पक्षिराट् ।
जगाम यत्र माताऽस्य कृच्छ्रे महति वर्तते ॥ १३.२४.१२ ॥
Então, por ira e dor, o rei das aves ergueu-se rapidamente e foi onde sua mãe estava em grande aflição.
13.24.13
तत्रापश्यत्ततो दीनां जटिलां मलिनां कृशाम् ।
तोयदेन प्रतिच्छन्नां सूर्याभामिव मातरम् ॥ १३.२४.१३ ॥
Ali viu sua mãe, desditosa, de cabelos emaranhados, suja e definhada, coberta por uma nuvem como o brilho do sol.
13.24.14
तस्य दुःखाच्च रोषाच्च नेत्राभ्यामश्रु चास्रवत् ।
प्रवृत्तिं च निवृत्तिं च पौरुषे प्रतितस्थुषः ॥ १३.२४.१४ ॥
De dor e ira, lágrimas correram de seus olhos; ele, que se mantinha firme no esforço viril, tanto na ação quanto na renúncia.
13.24.15
अनुक्त्वा मातरं किञ्चित्पतत्रिवरपुङ्गवः ।
कद्रूमेव स धर्मात्मा वचनं प्रत्यभाषत ॥ १३.२४.१५ ॥
Sem nada dizer à mãe, o melhor dos pássaros, de alma justa, respondeu como se falasse a Kadrū.
13.24.16
यदि धर्मेण मे माता जिता यद्यप्यधर्मतः ।
ज्येष्ठा त्वमसि मे माता धर्मः सर्वः स मे मतः ॥ १३.२४.१६ ॥
Quer minha mãe tenha sido vencida pela retidão, quer mesmo pela injustiça, tu és minha mãe mais velha; para mim, tudo isso é dharma.
13.24.17
इयं तु मे स्यात्कृपणा मयि पुत्रेऽम्ब दुःखिता ।
अनुजानीहि तां साधु मत्कृते धर्मदर्शिनि ॥ १३.२४.१७ ॥
Ela seria desditosa e aflita por minha causa, seu filho. Liberta-a bem, por minha causa, ó tu que vês o dharma.
13.24.18
कद्रूः श्रुत्वास्य तद्वाक्यं वैनतेयस्य धीमतः ।
उवाच वाक्यं दुष्प्रज्ञा परीता दुःखमूर्च्छिता ॥ १३.२४.१८ ॥
Ouvindo aquelas palavras do sábio Vainateya, Kadrū, de mau entendimento, dominada e atordoada pela dor, disse estas palavras.
13.24.19
नाहं तव न ते मातुर्वैनतेय कथञ्चन ।
कुर्यां प्रियमनिष्टात्मा मां ब्रवीषि खग द्विजा ॥ १३.२४.१९ ॥
Não sou tua nem da tua mãe, de maneira alguma, ó filho de Vinatā. Tu, de mau ânimo, me falas assim, ó pássaro, ó dvija.
13.24.20
तां तदा ब्रुवतीं वाक्यमनिष्टं क्रूरभाषिणीम् ।
दारुणां सूनृताभिस्तामनुनेतुं प्रचक्रमे ॥ १३.२४.२० ॥
Então começou a apaziguá-la, enquanto ela proferia palavras desagradáveis, duras e cruéis, com palavras gentis e verdadeiras.
13.24.21
ज्येष्ठा त्वमसि कल्याणि मातुर्मे भामिनि प्रिया ।
सोदर्यी मम चासि त्वं ज्येष्ठा माता न संशयः ॥ १३.२४.२१ ॥
Tu és a mais velha, ó auspiciosa, querida de minha mãe, ó radiante. Tu és também minha irmã, e és a mãe mais velha; não há dúvida.
13.24.22
विहङ्गम यथाकामं गच्छ कामगम द्विज ।
सूनृताभिस्त्वया माता नादासी शक्यमण्डज ॥ १३.२४.२२ ॥
Vai aonde quiseres, ó pássaro, ó dvija que vais à vontade. Ó nascido do ovo, com palavras gentis e verdadeiras tua mãe não pode ser feita escrava.
13.24.23
अमृतं यद्याहरेस्त्वं विहङ्गं जननीं तव ।
अदासीं मम पश्येमां वैनतेय न संशयः ॥ १३.२४.२३ ॥
Se trouxeres o néctar e libertares tua mãe da servidão, ó filho de Vinatā, então olha para esta minha mãe; não há dúvida.