മഹാഭാരതം · അധ്യായം 13.24
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.24.1
ततः कद्रूर्हसन्ती च विनतां धर्मचारिणीम् ।
दासीवत्प्रेषयामास सा च सर्वं चकार तत् ॥ १३.२४.१ ॥
അപ്പോൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് കദ്രു, ധർമ്മം പാലിച്ചിരുന്ന വിനതയെ ദാസിയെപ്പോലെ പണിചെയ്യിച്ചു; അവൾ അതെല്ലാം ചെയ്തു.
13.24.2
न विवर्णा न संक्षुब्धा न च क्रुद्धा न दुःखिता ।
प्रेष्यकर्म चकारास्या विनता कमलेक्षणा ॥ १३.२४.२ ॥
അവളുടെ മുഖം വാടിയില്ല, അവൾ ക്ഷോഭിച്ചില്ല, കോപിച്ചില്ല, ദുഃഖിച്ചുമില്ല; താമരക്കണ്ണുള്ള വിനത അവൾക്കായി ദാസ്യവേല ചെയ്തു.
13.24.3
इमा दिशश्चतस्रोऽस्याः प्रेष्यभावेन वर्तिताः ।
अथ स्म वैनतेयं वै बलदर्पौ समीयतुः ॥ १३.२४.३ ॥
ഈ നാല് ദിക്കുകളും അവളുടെ ദാസ്യഭാവത്തിൽ വ്യാപൃതമായിരുന്നു. അപ്പോൾ ബലവും ദർപ്പവും വൈനതേയനോടു ചേർന്നു.
13.24.4
तं दर्पवशमापन्नं परिधावन्तमन्तिकात् ।
ददर्श नारदो राजन्देवर्षिर्दर्पसंयुतम् ॥ १३.२४.४ ॥
രാജാവേ, ദർപ്പവശനായി അടുത്തുകൂടി ഓടിനടന്ന ആ ദർപ്പിതനെ ദേവർഷി നാരദൻ കണ്ടു.
13.24.5
तमब्रवीच्च देवर्षिर्नारदः प्रहसन्निव ।
किं दर्पवशमापन्नो न वै पश्यसि मातरम् ॥ १३.२४.५ ॥
അപ്പോൾ ദേവർഷി നാരദൻ ചിരിക്കുന്നതുപോലെ അവനോടു പറഞ്ഞു: 'ദർപ്പവശനായി നീ നിന്റെ അമ്മയെ കാണുന്നില്ലേ?'
13.24.6
बलेन दृप्तः सततमहंमानकृतः सदा ।
दासीं पन्नगराजस्य मातुरन्तर्गृहे सतीम् ॥ १३.२४.६ ॥
ബലംകൊണ്ട് എപ്പോഴും ദൃപ്തനായി, അഹങ്കാരത്താൽ പ്രേരിതനായി, നാഗരാജാവിന്റെ മാതാവിന്റെ അന്തഃപുരത്തിൽ സതിയായ ദാസിയായി നിൽക്കുന്ന നിന്റെ അമ്മയെ നീ കാണുന്നില്ലേ?
13.24.7
तमब्रवीद्वैनतेयः कर्म किं तन्महामते ।
जनयित्री मयि सुते जाता दासी तपस्विनी ॥ १३.२४.७ ॥
വൈനതേയൻ അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞു: ഹേ മഹാമതേ, അത് ഏത് കർമ്മമാണ്? എന്നെ പ്രസവിച്ച അമ്മ, തപസ്വിനിയായിരുന്നിട്ടും ദാസിയായി.
13.24.8
अथाब्रवीदृषिर्वाक्यं दीव्यती विजिता खग ।
निकृत्या पन्नगेन्द्रस्य मात्रा पुत्रैः पुरा सह ॥ १३.२४.८ ॥
അപ്പോൾ ഋഷി പറഞ്ഞു: ഹേ പക്ഷീ, പണ്ട് പന്നഗരാജന്റെ മാതാവ് പുത്രന്മാരോടൊപ്പം ചതിയാൽ ചൂതിൽ തോൽപ്പിക്കപ്പെട്ടു.
13.24.9
कथं जिता निकृत्या सा भगवञ्जननी मम ।
ब्रूहि तन्मे यथावृत्तं श्रुत्वा वेत्स्ये ततः परम् ॥ १३.२४.९ ॥
എന്റെ അമ്മ ചതിയാൽ എങ്ങനെ തോൽപ്പിക്കപ്പെട്ടു? ഭഗവാനേ, നടന്നത് യഥാർത്ഥമായി എന്നോട് പറഞ്ഞാലും; കേട്ട ശേഷം ഞാൻ മേലും അറിയും.
13.24.10
ततस्तस्य यथावृत्तं सर्वं तन्नारदस्तदा ।
आचख्यौ भरतश्रेष्ठ यथावृत्तं पतत्रिणः ॥ १३.२४.१० ॥
അപ്പോൾ നാരദൻ അദ്ദേഹത്തോട് നടന്നതെല്ലാം യഥാർത്ഥമായി പറഞ്ഞു; ഹേ ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, ആ പക്ഷിയോട് നടന്നതുപോലെ വിവരിച്ചു.
13.24.11
तच्छ्रुत्वा वैनतेयस्य कोपो हृदि समाविशत् ।
जगर्हे पन्नगान्सर्वान्मात्रा सह परंतपः ॥ १३.२४.११ ॥
അത് കേട്ടപ്പോൾ വൈനതേയന്റെ ഹൃദയത്തിൽ കോപം കടന്നു; ഹേ പരന്തപാ, അമ്മയോടൊപ്പം എല്ലാ നാഗങ്ങളെയും അവൻ നിന്ദിച്ചു.
13.24.12
ततस्तु रोषाद्दुःखाच्च तूर्णमुत्पत्यक पक्षिराट् ।
जगाम यत्र माताऽस्य कृच्छ्रे महति वर्तते ॥ १३.२४.१२ ॥
പിന്നെ കോപവും ദുഃഖവും കൊണ്ട് പക്ഷിരാജൻ ഉടൻ പറന്നുയർന്ന് അമ്മ വലിയ ദുരിതത്തിൽ കഴിയുന്നിടത്തേക്ക് പോയി.
13.24.13
तत्रापश्यत्ततो दीनां जटिलां मलिनां कृशाम् ।
तोयदेन प्रतिच्छन्नां सूर्याभामिव मातरम् ॥ १३.२४.१३ ॥
അവിടെ അവൻ തന്റെ അമ്മയെ കണ്ടു; അവൾ ദീനയും ജടാധാരിണിയും മലിനയും ക്ഷീണിതയുമായിരുന്നു, മേഘം മറച്ച സൂര്യപ്രഭപോലെ.
13.24.14
तस्य दुःखाच्च रोषाच्च नेत्राभ्यामश्रु चास्रवत् ।
प्रवृत्तिं च निवृत्तिं च पौरुषे प्रतितस्थुषः ॥ १३.२४.१४ ॥
ദുഃഖത്താലും കോപത്താലും അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് കണ്ണുനീർ ഒഴുകി; പൗരുഷത്തിൽ പ്രവൃത്തിയിലും നിവൃത്തിയിലും ഉറച്ചുനിന്നവനായിരുന്നു അവൻ.
13.24.15
अनुक्त्वा मातरं किञ्चित्पतत्रिवरपुङ्गवः ।
कद्रूमेव स धर्मात्मा वचनं प्रत्यभाषत ॥ १३.२४.१५ ॥
അമ്മയോട് ഒന്നും പറയാതെ, പക്ഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ആ ധർമ്മാത്മാവ് കദ്രുവിനോടെന്നപോലെ വാക്ക് പറഞ്ഞു.
13.24.16
यदि धर्मेण मे माता जिता यद्यप्यधर्मतः ।
ज्येष्ठा त्वमसि मे माता धर्मः सर्वः स मे मतः ॥ १३.२४.१६ ॥
എന്റെ അമ്മ ധർമ്മത്താൽ ജയിച്ചാലും അധർമ്മത്താൽ ജയിച്ചാലും നീയാണ് എന്റെ മൂത്ത മാതാവ്; എനിക്ക് അതെല്ലാം ധർമ്മമായി കരുതപ്പെടുന്നു.
13.24.17
इयं तु मे स्यात्कृपणा मयि पुत्रेऽम्ब दुःखिता ।
अनुजानीहि तां साधु मत्कृते धर्मदर्शिनि ॥ १३.२४.१७ ॥
ഇവൾ എന്റെ കാരണത്താൽ, എന്റെ പുത്രനെക്കുറിച്ച്, ദീനയും ദുഃഖിതയുമാകും; ധർമ്മം കാണുന്നവളേ, എന്നെ പ്രതി അവളെ നല്ലവണ്ണം വിട്ടയക്കൂ.
13.24.18
कद्रूः श्रुत्वास्य तद्वाक्यं वैनतेयस्य धीमतः ।
उवाच वाक्यं दुष्प्रज्ञा परीता दुःखमूर्च्छिता ॥ १३.२४.१८ ॥
ബുദ്ധിമാനായ വൈനതേയന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ദുഷ്പ്രജ്ഞയായ കദ്രു ദുഃഖത്താൽ വലയപ്പെട്ട് മൂർച്ഛിതയായി ഈ വാക്ക് പറഞ്ഞു.
13.24.19
नाहं तव न ते मातुर्वैनतेय कथञ्चन ।
कुर्यां प्रियमनिष्टात्मा मां ब्रवीषि खग द्विजा ॥ १३.२४.१९ ॥
വൈനതേയാ, ഞാൻ നിന്റേതോ നിന്റെ മാതാവിന്റേതോ അല്ല; ഒരു വിധത്തിലും അല്ല. ദുഷ്ടമനസ്സുള്ളവനേ, നീ എന്നോട് ഇങ്ങനെ പറയുന്നു, ഹേ പക്ഷീ, ഹേ ദ്വിജാ.
13.24.20
तां तदा ब्रुवतीं वाक्यमनिष्टं क्रूरभाषिणीम् ।
दारुणां सूनृताभिस्तामनुनेतुं प्रचक्रमे ॥ १३.२४.२० ॥
അപ്പോൾ അനിഷ്ടവും കഠിനവുമായ വാക്കുകൾ പറയുന്ന, ക്രൂരമായി സംസാരിക്കുന്ന അവളെ മധുരവും സത്യവുമായ വാക്കുകളാൽ സാന്ത്വനിപ്പിക്കാൻ അവൻ തുടങ്ങി.
13.24.21
ज्येष्ठा त्वमसि कल्याणि मातुर्मे भामिनि प्रिया ।
सोदर्यी मम चासि त्वं ज्येष्ठा माता न संशयः ॥ १३.२४.२१ ॥
ഹേ കല്യാണീ, ഹേ ഭാമിനീ, നീ എന്റെ മാതാവിന് പ്രിയപ്പെട്ട മൂത്തവളാണ്. നീ എന്റെ സഹോദരിയുമാണ്; നീ മൂത്ത മാതാവാണ്, സംശയമില്ല.
13.24.22
विहङ्गम यथाकामं गच्छ कामगम द्विज ।
सूनृताभिस्त्वया माता नादासी शक्यमण्डज ॥ १३.२४.२२ ॥
ഹേ വിഹംഗമാ, ഇഷ്ടം പോലെ പോകൂ; ഹേ കാമഗാ, ഹേ ദ്വിജാ. ഹേ അണ്ഡജാ, മധുരവും സത്യവുമായ വാക്കുകളാൽ നിന്റെ മാതാവിനെ ദാസിയാക്കാനാവില്ല.
13.24.23
अमृतं यद्याहरेस्त्वं विहङ्गं जननीं तव ।
अदासीं मम पश्येमां वैनतेय न संशयः ॥ १३.२४.२३ ॥
നീ അമൃതം കൊണ്ടുവന്ന് നിന്റെ മാതാവിനെ അടിമത്തത്തിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിച്ചാൽ, ഹേ വൈനതേയാ, എന്റെ ഈ മാതാവിനെ നീ കാണും—സംശയമില്ല.