Mahābhārata · Adhyāya 13.24
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.24.1
ततः कद्रूर्हसन्ती च विनतां धर्मचारिणीम् ।
दासीवत्प्रेषयामास सा च सर्वं चकार तत् ॥ १३.२४.१ ॥
Da ließ Kadrū, lachend, die dharma-übende Vinatā wie eine Magd dienen, und sie tat alles.
13.24.2
न विवर्णा न संक्षुब्धा न च क्रुद्धा न दुःखिता ।
प्रेष्यकर्म चकारास्या विनता कमलेक्षणा ॥ १३.२४.२ ॥
Weder blass, noch erregt, noch zornig, noch betrübt, verrichtete die lotusäugige Vinatā den Dienst der Magd.
13.24.3
इमा दिशश्चतस्रोऽस्याः प्रेष्यभावेन वर्तिताः ।
अथ स्म वैनतेयं वै बलदर्पौ समीयतुः ॥ १३.२४.३ ॥
Diese vier Richtungen waren in ihrem Dienstzustand beschäftigt. Da vereinigten sich Kraft und Stolz in Vainateya.
13.24.4
तं दर्पवशमापन्नं परिधावन्तमन्तिकात् ।
ददर्श नारदो राजन्देवर्षिर्दर्पसंयुतम् ॥ १३.२४.४ ॥
O König, der göttliche Seher Nārada sah ihn, unter der Herrschaft des Stolzes, in der Nähe umherlaufend, voller Hochmut.
13.24.5
तमब्रवीच्च देवर्षिर्नारदः प्रहसन्निव ।
किं दर्पवशमापन्नो न वै पश्यसि मातरम् ॥ १३.२४.५ ॥
Da sprach der göttliche Seher Nārada zu ihm, gleichsam lachend: 'Unter der Herrschaft des Stolzes gefallen, siehst du deine Mutter nicht?'
13.24.6
बलेन दृप्तः सततमहंमानकृतः सदा ।
दासीं पन्नगराजस्य मातुरन्तर्गृहे सतीम् ॥ १३.२४.६ ॥
Stets stolz durch deine Kraft, stets getrieben von Eigendünkel – siehst du nicht deine Mutter, eine tugendhafte Magd im inneren Gemach der Mutter des Schlangenkönigs?
13.24.7
तमब्रवीद्वैनतेयः कर्म किं तन्महामते ।
जनयित्री मयि सुते जाता दासी तपस्विनी ॥ १३.२४.७ ॥
Vainateya sprach zu ihm: O Großweiser, was war jene Tat? Meine Mutter, die mich als Sohn gebar, eine Asketin, wurde zur Dienerin.
13.24.8
अथाब्रवीदृषिर्वाक्यं दीव्यती विजिता खग ।
निकृत्या पन्नगेन्द्रस्य मात्रा पुत्रैः पुरा सह ॥ १३.२४.८ ॥
Da sprach der Weise diese Worte: O Vogel, einst wurde die Mutter des Schlangenkönigs zusammen mit ihren Söhnen durch List beim Würfelspiel besiegt.
13.24.9
कथं जिता निकृत्या सा भगवञ्जननी मम ।
ब्रूहि तन्मे यथावृत्तं श्रुत्वा वेत्स्ये ततः परम् ॥ १३.२४.९ ॥
Wie wurde meine Mutter durch List besiegt? O Verehrungswürdiger, erzähle mir genau, was geschah, damit ich es nach dem Hören weiß.
13.24.10
ततस्तस्य यथावृत्तं सर्वं तन्नारदस्तदा ।
आचख्यौ भरतश्रेष्ठ यथावृत्तं पतत्रिणः ॥ १३.२४.१० ॥
Da berichtete Nārada ihm alles genau so, wie es geschehen war, o Bester der Bharatas, dem Vogel, wie es sich zugetragen hatte.
13.24.11
तच्छ्रुत्वा वैनतेयस्य कोपो हृदि समाविशत् ।
जगर्हे पन्नगान्सर्वान्मात्रा सह परंतपः ॥ १३.२४.११ ॥
Als er dies hörte, drang Zorn in das Herz Vainateyas, und, o Bezwinger der Feinde, er tadelte alle Schlangen samt ihrer Mutter.
13.24.12
ततस्तु रोषाद्दुःखाच्च तूर्णमुत्पत्यक पक्षिराट् ।
जगाम यत्र माताऽस्य कृच्छ्रे महति वर्तते ॥ १३.२४.१२ ॥
Da erhob sich der König der Vögel vor Zorn und Kummer rasch und flog dorthin, wo seine Mutter in großer Not war.
13.24.13
तत्रापश्यत्ततो दीनां जटिलां मलिनां कृशाम् ।
तोयदेन प्रतिच्छन्नां सूर्याभामिव मातरम् ॥ १३.२४.१३ ॥
Dort sah er seine Mutter, elend, mit verfilzten Haaren, beschmutzt und abgemagert, verhüllt von einer Wolke wie der Glanz der Sonne.
13.24.14
तस्य दुःखाच्च रोषाच्च नेत्राभ्यामश्रु चास्रवत् ।
प्रवृत्तिं च निवृत्तिं च पौरुषे प्रतितस्थुषः ॥ १३.२४.१४ ॥
Vor Schmerz und Zorn flossen Tränen aus seinen Augen; er, der im männlichen Bemühen fest stand, im Handeln wie im Verzicht.
13.24.15
अनुक्त्वा मातरं किञ्चित्पतत्रिवरपुङ्गवः ।
कद्रूमेव स धर्मात्मा वचनं प्रत्यभाषत ॥ १३.२४.१५ ॥
Ohne seiner Mutter etwas zu sagen, antwortete der Beste der Vögel, der Rechtschaffene, als spräche er zu Kadrū.
13.24.16
यदि धर्मेण मे माता जिता यद्यप्यधर्मतः ।
ज्येष्ठा त्वमसि मे माता धर्मः सर्वः स मे मतः ॥ १३.२४.१६ ॥
Ob meine Mutter durch Rechtschaffenheit gewonnen wurde oder selbst durch Unrecht, du bist meine ältere Mutter; für mich gilt das alles als Dharma.
13.24.17
इयं तु मे स्यात्कृपणा मयि पुत्रेऽम्ब दुःखिता ।
अनुजानीहि तां साधु मत्कृते धर्मदर्शिनि ॥ १३.२४.१७ ॥
Sie würde meinetwegen, ihres Sohnes wegen, elend und betrübt sein. Gib sie frei, um meinetwillen, o du, die du das Dharma siehst.
13.24.18
कद्रूः श्रुत्वास्य तद्वाक्यं वैनतेयस्य धीमतः ।
उवाच वाक्यं दुष्प्रज्ञा परीता दुःखमूर्च्छिता ॥ १३.२४.१८ ॥
Als Kadrū, von schlechtem Sinn, die Worte des weisen Vainateya hörte, sprach sie, von Schmerz überwältigt und betäubt, diese Worte.
13.24.19
नाहं तव न ते मातुर्वैनतेय कथञ्चन ।
कुर्यां प्रियमनिष्टात्मा मां ब्रवीषि खग द्विजा ॥ १३.२४.१९ ॥
Ich gehöre weder dir noch deiner Mutter, auf keine Weise, o Sohn der Vinatā. Du von übler Gesinnung sprichst so zu mir, o Vogel, o Zweimalgeborener.
13.24.20
तां तदा ब्रुवतीं वाक्यमनिष्टं क्रूरभाषिणीम् ।
दारुणां सूनृताभिस्तामनुनेतुं प्रचक्रमे ॥ १३.२४.२० ॥
Da begann er, sie mit sanften und wahren Worten zu beschwichtigen, während sie unangenehme, harte und grausame Reden führte.
13.24.21
ज्येष्ठा त्वमसि कल्याणि मातुर्मे भामिनि प्रिया ।
सोदर्यी मम चासि त्वं ज्येष्ठा माता न संशयः ॥ १३.२४.२१ ॥
Du bist die Ältere, o Glückverheißende, der Mutter meiner Mutter lieb, o Strahlende. Du bist auch meine Schwester, und du bist die ältere Mutter; daran ist kein Zweifel.
13.24.22
विहङ्गम यथाकामं गच्छ कामगम द्विज ।
सूनृताभिस्त्वया माता नादासी शक्यमण्डज ॥ १३.२४.२२ ॥
Geh, wohin du willst, o Vogel, o Zweimalgeborener, der du nach Belieben gehst. O Eigeborener, deine Mutter kann nicht durch sanfte und wahre Worte zur Sklavin gemacht werden.
13.24.23
अमृतं यद्याहरेस्त्वं विहङ्गं जननीं तव ।
अदासीं मम पश्येमां वैनतेय न संशयः ॥ १३.२४.२३ ॥
Wenn du das Nektar herbeibringst und deine Mutter aus der Knechtschaft befreist, o Sohn der Vinatā, dann sieh diese meine Mutter an, daran ist kein Zweifel.