மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.24
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.24.1
ततः कद्रूर्हसन्ती च विनतां धर्मचारिणीम् ।
दासीवत्प्रेषयामास सा च सर्वं चकार तत् ॥ १३.२४.१ ॥
அதன் பின் சிரித்துக்கொண்டே கத்ரு, தர்மம் கடைப்பிடித்த வினதையை ஓர் அடிமைப்பெண்ணைப் போல ஏவினாள்; அவளும் அனைத்தையும் செய்தாள்.
13.24.2
न विवर्णा न संक्षुब्धा न च क्रुद्धा न दुःखिता ।
प्रेष्यकर्म चकारास्या विनता कमलेक्षणा ॥ १३.२४.२ ॥
அவள் முகம் வாடவில்லை, கலங்கவில்லை, கோபமடையவில்லை, துன்புறவுமில்லை; தாமரைக்கண்ணி வினதை அவளுக்கான அடிமைப் பணியைச் செய்தாள்.
13.24.3
इमा दिशश्चतस्रोऽस्याः प्रेष्यभावेन वर्तिताः ।
अथ स्म वैनतेयं वै बलदर्पौ समीयतुः ॥ १३.२४.३ ॥
இந்த நான்கு திசைகளும் அவளது அடிமை நிலையில் இயக்கப்பட்டிருந்தன. அப்போது வலியும் செருக்கும் வைனதேயனை வந்தடைந்தன.
13.24.4
तं दर्पवशमापन्नं परिधावन्तमन्तिकात् ।
ददर्श नारदो राजन्देवर्षिर्दर्पसंयुतम् ॥ १३.२४.४ ॥
அரசே, செருக்கின் வசப்பட்டு அருகில் ஓடித்திரிந்த அந்த செருக்குள்ளவனை தேவர்ஷி நாரதர் கண்டார்.
13.24.5
तमब्रवीच्च देवर्षिर्नारदः प्रहसन्निव ।
किं दर्पवशमापन्नो न वै पश्यसि मातरम् ॥ १३.२४.५ ॥
அப்போது தேவர்ஷி நாரதர் சிரிப்பவர் போல அவனிடம் கூறினார்: 'செருக்கின் வசப்பட்டவனே, உன் தாயை நீ பார்க்கவில்லையா?'
13.24.6
बलेन दृप्तः सततमहंमानकृतः सदा ।
दासीं पन्नगराजस्य मातुरन्तर्गृहे सतीम् ॥ १३.२४.६ ॥
வலிமையால் எப்போதும் செருக்குற்று, அகங்காரத்தால் தூண்டப்பட்டவனே, பாம்பரசனின் தாயின் அந்தப்புரத்தில் ஒரு கற்புள்ள அடிமைப்பெண்ணாக இருக்கும் உன் தாயைப் பார்க்கவில்லையா?
13.24.7
तमब्रवीद्वैनतेयः कर्म किं तन्महामते ।
जनयित्री मयि सुते जाता दासी तपस्विनी ॥ १३.२४.७ ॥
வைனதேயன் அவரிடம் கூறினான்: ஓ மகாமதி, அது என்ன செயல்? என்னைப் பெற்ற தாய், தவமுடைய பெண்ணாக இருந்தும் அடிமையானாளே.
13.24.8
अथाब्रवीदृषिर्वाक्यं दीव्यती विजिता खग ।
निकृत्या पन्नगेन्द्रस्य मात्रा पुत्रैः पुरा सह ॥ १३.२४.८ ॥
அப்போது முனிவர் கூறினார்: ஓ பறவையே, முன்பு பாம்புகளின் அரசனின் தாய், தன் மகன்களுடன் சூதாட்டத்தில் வஞ்சனையால் தோற்கடிக்கப்பட்டாள்.
13.24.9
कथं जिता निकृत्या सा भगवञ्जननी मम ।
ब्रूहि तन्मे यथावृत्तं श्रुत्वा वेत्स्ये ततः परम् ॥ १३.२४.९ ॥
என் தாய் வஞ்சனையால் எவ்வாறு தோற்கடிக்கப்பட்டாள்? ஓ பகவனே, நடந்ததை உள்ளபடி எனக்குச் சொல்லுங்கள்; கேட்டபின் நான் மேலும் அறிவேன்.
13.24.10
ततस्तस्य यथावृत्तं सर्वं तन्नारदस्तदा ।
आचख्यौ भरतश्रेष्ठ यथावृत्तं पतत्रिणः ॥ १३.२४.१० ॥
அப்போது நாரதர் அவருக்கு நடந்த அனைத்தையும் உள்ளபடி கூறினார்; ஓ பரதர்களில் சிறந்தவனே, அது பறவையினுக்கு நடந்தபடியே சொல்லப்பட்டது.
13.24.11
तच्छ्रुत्वा वैनतेयस्य कोपो हृदि समाविशत् ।
जगर्हे पन्नगान्सर्वान्मात्रा सह परंतपः ॥ १३.२४.११ ॥
அதைக் கேட்டதும் வைனதேயனின் இதயத்தில் கோபம் புகுந்தது; எதிரிகளை வாட்டுபவனே, தாயுடன் கூட அனைத்து நாகங்களையும் அவன் நிந்தித்தான்.
13.24.12
ततस्तु रोषाद्दुःखाच्च तूर्णमुत्पत्यक पक्षिराट् ।
जगाम यत्र माताऽस्य कृच्छ्रे महति वर्तते ॥ १३.२४.१२ ॥
பின்னர் கோபத்தாலும் துயரத்தாலும் பறவைகளின் அரசன் உடனே எழுந்தான்; அவனுடைய தாய் பெரும் துன்பத்தில் இருந்த இடத்திற்குச் சென்றான்.
13.24.13
तत्रापश्यत्ततो दीनां जटिलां मलिनां कृशाम् ।
तोयदेन प्रतिच्छन्नां सूर्याभामिव मातरम् ॥ १३.२४.१३ ॥
அங்கே அவர் தம் தாயைக் கண்டார்; அவள் துயருற்றவளாய், சடை முடியுடையவளாய், அழுக்கடைந்து, மெலிந்தவளாய் இருந்தாள், மேகத்தால் மூடப்பட்ட சூரியனின் ஒளி போல.
13.24.14
तस्य दुःखाच्च रोषाच्च नेत्राभ्यामश्रु चास्रवत् ।
प्रवृत्तिं च निवृत्तिं च पौरुषे प्रतितस्थुषः ॥ १३.२४.१४ ॥
துயரத்தாலும் சினத்தாலும் அவருடைய கண்களிலிருந்து கண்ணீர் வடிந்தது; அவர் மனித முயற்சியில், செயலிலும் விலகலிலும், உறுதியாக நின்றிருந்தார்.
13.24.15
अनुक्त्वा मातरं किञ्चित्पतत्रिवरपुङ्गवः ।
कद्रूमेव स धर्मात्मा वचनं प्रत्यभाषत ॥ १३.२४.१५ ॥
தாயிடம் ஒன்றும் சொல்லாமல், பறவைகளில் சிறந்தவரான அந்த தர்மாத்மா, கத்ருவிடம் பேசுபவர் போல பதில் சொன்னார்.
13.24.16
यदि धर्मेण मे माता जिता यद्यप्यधर्मतः ।
ज्येष्ठा त्वमसि मे माता धर्मः सर्वः स मे मतः ॥ १३.२४.१६ ॥
என் தாய் தர்மத்தால் வென்றாலும், அதர்மத்தால் வென்றாலும், நீயே என் மூத்த தாய்; எனக்கு அதுவே முழு தர்மம் என்று கருதப்படுகிறது.
13.24.17
इयं तु मे स्यात्कृपणा मयि पुत्रेऽम्ब दुःखिता ।
अनुजानीहि तां साधु मत्कृते धर्मदर्शिनि ॥ १३.२४.१७ ॥
இவள் என் காரணமாக, என் மகனாகிய என்னால் பரிதாபமும் துயரமும் அடைந்திருக்கிறாள்; ஓ தர்மத்தைக் காண்பவளே, என் பொருட்டு இவளை நன்றாக விடுவிப்பாயாக.
13.24.18
कद्रूः श्रुत्वास्य तद्वाक्यं वैनतेयस्य धीमतः ।
उवाच वाक्यं दुष्प्रज्ञा परीता दुःखमूर्च्छिता ॥ १३.२४.१८ ॥
அறிவுள்ள வைனதேயனின் அந்த வார்த்தைகளைக் கேட்ட துஷ்டபுத்தி கத்ரு, துயரத்தால் சூழப்பட்டு மயங்கியவளாய் இந்த வார்த்தையைச் சொன்னாள்.
13.24.19
नाहं तव न ते मातुर्वैनतेय कथञ्चन ।
कुर्यां प्रियमनिष्टात्मा मां ब्रवीषि खग द्विजा ॥ १३.२४.१९ ॥
வைனதேயனே, நான் உன்னுடையவளும் அல்லேன்; உன் தாயின் பொருட்டும் எந்த வகையிலும் நான் அல்லேன். தீய மனம் கொண்ட நீ என்னிடம் இப்படிச் சொல்கிறாய், ஓ பறவையே, ஓ இருபிறப்பாளனே.
13.24.20
तां तदा ब्रुवतीं वाक्यमनिष्टं क्रूरभाषिणीम् ।
दारुणां सूनृताभिस्तामनुनेतुं प्रचक्रमे ॥ १३.२४.२० ॥
அப்போது விரும்பத்தகாத, கடுமையாகப் பேசிய, கொடுஞ்சொல் சொல்லிக்கொண்டிருந்த அவளை இனிய உண்மையான சொற்களால் சமாதானப்படுத்தத் தொடங்கினான்.
13.24.21
ज्येष्ठा त्वमसि कल्याणि मातुर्मे भामिनि प्रिया ।
सोदर्यी मम चासि त्वं ज्येष्ठा माता न संशयः ॥ १३.२४.२१ ॥
ஓ மங்களமானவளே, ஓ அழகியே, நீ என் தாயின் அன்புக்குரிய மூத்தவள். நீ என் உடன்பிறந்தவளும் ஆவாய்; நீ மூத்த தாய் என்பதில் சந்தேகமில்லை.
13.24.22
विहङ्गम यथाकामं गच्छ कामगम द्विज ।
सूनृताभिस्त्वया माता नादासी शक्यमण्डज ॥ १३.२४.२२ ॥
ஓ பறவையே, விரும்பியபடி போ; ஓ விருப்பம்போல் செல்பவனே, ஓ இருபிறப்பாளனே. ஓ முட்டையில் பிறந்தவனே, இனிய உண்மைச் சொற்களால் உன் தாயை அடிமையாக்க முடியாது.
13.24.23
अमृतं यद्याहरेस्त्वं विहङ्गं जननीं तव ।
अदासीं मम पश्येमां वैनतेय न संशयः ॥ १३.२४.२३ ॥
நீ அமிர்தத்தைக் கொண்டுவந்து உன் தாயை அடிமைத்தனத்திலிருந்து விடுவித்தால், ஓ வைனதேயனே, என் இந்தத் தாயைப் பார்—சந்தேகமில்லை.