ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 13.247
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.247.1
त्रियक्ष त्रिदशश्रेष्ठ त्र्यम्बक त्रिदशाधिप ।
त्रिपुरान्तक कामाङ्गहर त्रिपथगाधर ॥ १३.२४७.१ ॥
ಮೂರು ಕಣ್ಣಿನವನೇ, ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ತ್ರ್ಯಂಬಕನೇ, ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿಯೇ, ತ್ರಿಪುರಾಂತಕನೇ, ಕಾಮನ ಅಂಗವನ್ನು ಹರಿಸಿದವನೇ, ತ್ರಿಪಥಗೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿದವನೇ.
13.247.2
दक्षयज्ञप्रशमन सूलपाणेऽरिसूदन ।
नमस्ते लोकपालेश लोकपालवरप्रद ॥ १३.२४७.२ ॥
ದಕ್ಷಯಜ್ಞವನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸಿದವನೇ, ಶೂಲಪಾಣಿಯೇ, ಶತ್ರುಸೂದನನೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಲೋಕಪಾಲರ ಈಶ್ವರನೇ, ಲೋಕಪಾಲರಿಗೆ ವರ ನೀಡುವವನೇ.
13.247.3
नैकशाखमपर्यन्तमध्यात्मज्ञानमुत्तमम् ।
अप्रतर्क्यमविज्ञेयं साङ्ख्ययोगसमन्वितम् ॥ १३.२४७.३ ॥
ಅನೇಕ ಶಾಖೆಗಳುಳ್ಳ, ಅಂತವಿಲ್ಲದ, ಉತ್ತಮವಾದ ಅಧ್ಯಾತ್ಮ ಜ್ಞಾನ; ತರ್ಕಕ್ಕೆ ಮೀರಿದ, ತಿಳಿಯಲಾಗದ, ಸಾಂಖ್ಯ ಮತ್ತು ಯೋಗದಿಂದ ಕೂಡಿದ.
13.247.4
भवता परिपृष्टेन शृण्वन्त्या मम भाषितम् ।
इदानीं श्रोतुमिच्छामि सायुज्यं त्वद्गतं विभो ॥ १३.२४७.४ ॥
ನೀನು ಕೇಳಿದ್ದರಿಂದ, ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿದ ನಂತರ, ಈಗ ಓ ವಿಭೋ, ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗುವ ಸಾಯುಜ್ಯವನ್ನು ಕೇಳಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.
13.247.5
कथं परिचरन्त्येते भक्तास्त्वां परमेष्ठिनम् ।
आचारः कीदृशस्तेषां केन तुष्टो भवेद्भवान्।
वर्ण्यमानं त्वया साक्षात्प्रीणयत्यधिकं हि मा ॥ १३.२४७.५ ॥
ಈ ಭಕ್ತರು ನಿನ್ನನ್ನು, ಪರಮೇಷ್ಠಿಯನ್ನು, ಹೇಗೆ ಸೇವಿಸುತ್ತಾರೆ? ಅವರ ಆಚಾರ ಹೇಗಿದೆ, ಯಾವುದರಿಂದ ನೀನು ಸಂತುಷ್ಟನಾಗುತ್ತೀಯೆ? ನೀನು ನೇರವಾಗಿ ವರ್ಣಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ಅದು ನನ್ನನ್ನು ಬಹಳ ಸಂತೋಷಪಡಿಸುತ್ತದೆ.
13.247.6
हन्त ते कथयिष्यामि मम सायुज्यमद्भुतम् ।
येन ते न निवर्तन्ते युक्ताः परमयोगिनः ॥ १३.२४७.६ ॥
ಸರಿ, ನಿನಗೆ ನನ್ನ ಅದ್ಭುತ ಸಾಯುಜ್ಯವನ್ನು ಹೇಳುವೆನು; ಅದನ್ನು ಪಡೆದ ಪರಮ ಯೋಗಿಗಳು ಹಿಂತಿರುಗುವುದಿಲ್ಲ.
13.247.7
अव्यक्तोऽहमचिन्त्योऽहं पूर्वैरपि मुमुक्षुभिः ।
साङ्ख्ययोगौ मया सृष्टौ सर्वं चापि चराचरम् ॥ १३.२४७.७ ॥
ನಾನು ಅವ್ಯಕ್ತನು, ನಾನು ಅಚಿಂತ್ಯನು; ಹಿಂದಿನ ಮುಮುಕ್ಷುಗಳಿಂದಲೂ (ನಾನು ಅರಿಯಲ್ಪಟ್ಟೆನು). ಸಾಂಖ್ಯ ಮತ್ತು ಯೋಗ ನನ್ನಿಂದಲೇ ಸೃಷ್ಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು, ಚರಾಚರವಾದ ಎಲ್ಲವೂ ಕೂಡ.
13.247.8
अर्चनीयोऽहमीशोऽहमव्ययोऽहं सनातनः ।
अहं प्रसन्नो भक्तानां ददाम्यमरतामपि ॥ १३.२४७.८ ॥
ನಾನು ಪೂಜನೀಯನು, ನಾನು ಈಶ, ನಾನು ಅವ್ಯಯ, ನಾನು ಸನಾತನ. ಭಕ್ತರ ಮೇಲೆ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಿ ಅವರಿಗೆ ಅಮರತ್ವವನ್ನೂ ನೀಡುತ್ತೇನೆ.
13.247.9
न मां विदुः सुरगणा मुनयश्च तपोधनाः ।
त्वत्प्रियार्थमहं देवि मद्विभूतिं ब्रवीमि ते ॥ १३.२४७.९ ॥
ದೇವಗಣಗಳೂ ತಪೋಧನರಾದ ಮುನಿಗಳೂ ನನ್ನನ್ನು ಅರಿಯರು. ದೇವಿ, ನಿನ್ನ ಪ್ರಿಯಕ್ಕಾಗಿ ನನ್ನ ವಿಭೂತಿಯನ್ನು ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.
13.247.10
आश्रमेभ्यश्चतुर्भ्योऽहं चतुरो ब्राह्मणाञ्शुभे ।
मद्भक्तान्निर्मलान्पुण्यान्समानीय तपस्विनः ॥ १३.२४७.१० ॥
ಓ ಶುಭೆ, ನಾಲ್ಕು ಆಶ್ರಮಗಳಿಂದ ನನ್ನ ಭಕ್ತರೂ, ನಿರ್ಮಲರೂ, ಪುಣ್ಯರೂ, ತಪಸ್ವಿಗಳೂ ಆದ ನಾಲ್ಕು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ನಾನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿದೆ.
13.247.11
व्याचख्येऽहं तथा देवि योगं पाशुपतं महत् ।
गृहीतं तच्च तैः सर्वं मुखाच्च मम दक्षिणात् ॥ १३.२४७.११ ॥
ದೇವಿ, ಹಾಗೆಯೇ ನಾನು ಮಹಾ ಪಾಶುಪತ ಯೋಗವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದೆನು. ಅವರು ಅದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನನ್ನ ಬಲ ಮುಖದಿಂದ ಗ್ರಹಿಸಿದರು.
13.247.12
श्रुत्वा तत्त्रिषु लोकेषु स्थापितं चापि तैः पुनः ।
इदानीं च त्वया पृष्टो वदाम्येकमनाः शृणु ॥ १३.२४७.१२ ॥
ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅವರು ಅದನ್ನು ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಪುನಃ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು. ಈಗ ನೀನು ಕೇಳಿದ್ದರಿಂದ ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತನಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ಕೇಳು.
13.247.13
अहं पसुपतिर्नाम मद्भक्ता ये च मानवाः ।
सर्वे पाशुपता ज्ञेया भस्मदिग्धतनूरुहाः ॥ १३.२४७.१३ ॥
ನಾನು ಪಶುಪತಿ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನವನು. ನನ್ನ ಭಕ್ತರಾದ ಮಾನವರೆಲ್ಲರೂ ಪಾಶುಪತರೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಅವರ ದೇಹದ ರೋಮಗಳು ಭಸ್ಮದಿಂದ ಲೇಪಿತವಾಗಿರುತ್ತವೆ.
13.247.14
रक्षार्थं मङ्गलार्थं न पवित्रार्थं च भामिनि ।
लिङ्गार्थं चैव भक्तानां भस्म दत्तं मया पुरा ॥ १३.२४७.१४ ॥
ಓ ಭಾಮಿನಿ, ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ, ಮಂಗಳಕ್ಕಾಗಿ, ಪವಿತ್ರತೆಗಾಗಿ ಅಲ್ಲ; ಲಿಂಗಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಭಕ್ತರಿಗೆ ನಾನು ಹಿಂದೆ ಈ ಭಸ್ಮವನ್ನು ನೀಡಿದ್ದೆ.
13.247.15
तेन संदिग्धसर्वाङ्गा भस्मना ब्रह्मचारिणः ।
जटिला मुण्डिता वाऽपि नानाकारशिखण्डिनः ॥ १३.२४७.१५ ॥
ಆ ಭಸ್ಮದಿಂದ ಎಲ್ಲ ಅಂಗಗಳು ಲೇಪಿತವಾದ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಗಳು; ಜಟೆಯುಳ್ಳವರು, ಬೋಳಿಸಿಕೊಂಡವರು, ನಾನಾ ಆಕಾರದ ಶಿಖೆ ಧರಿಸಿದವರು.
13.247.16
विकृताः पिङ्गलाभिस्च नग्ना नानाप्रकारिणः ।
भैक्षं चरन्तः सर्वत्र निःस्पृहा निष्परिग्रहाः ॥ १३.२४७.१६ ॥
ವಿಕೃತ ರೂಪದವರು, ಪಿಂಗಳ ವರ್ಣದವರು, ನಗ್ನರು, ನಾನಾ ಪ್ರಕಾರದವರು; ಎಲ್ಲೆಡೆ ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡುವವರು, ಆಸೆಯಿಲ್ಲದವರು, ಪರಿಗ್ರಹವಿಲ್ಲದವರು.
13.247.17
मृत्पात्रहस्ता मद्भक्ता मन्निवेशितबुद्ध्यः ।
चरन्तो निखिलं लोकं मम हर्षविवर्धनाः ॥ १३.२४७.१७ ॥
ಕೈಯಲ್ಲಿ ಮಣ್ಣಿನ ಪಾತ್ರೆ ಹಿಡಿದು, ನನ್ನ ಭಕ್ತರಾಗಿ, ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ನನ್ನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಳಿಸಿ, ಸಮಸ್ತ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾ ನನ್ನ ಹರ್ಷವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವವರು.
13.247.18
मम पाशुपतं दिव्यं योगशास्त्रमनुत्तमम् ।
सूक्ष्मं सर्वेषु लोकेषु विमृशन्तश्चरन्ति ते ॥ १३.२४७.१८ ॥
ನನ್ನ ಪಾಶುಪತ ಎಂಬ ದಿವ್ಯ, ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಯೋಗಶಾಸ್ತ್ರ — ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದುದು; ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಅದನ್ನೇ ವಿಚಾರಿಸುತ್ತಾ ಅವರು ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾರೆ.
13.247.19
एवं नित्याभियुक्तानां मद्भक्तानां तपस्विनाम् ।
उपायं चिन्तयाम्याशु येन मामुपयान्ति ते ॥ १३.२४७.१९ ॥
ಹೀಗೆ ನಿತ್ಯವೂ ಅರ್ಪಿತರಾದ, ನನ್ನ ಭಕ್ತರಾದ ತಪಸ್ವಿಗಳು ನನ್ನನ್ನು ಸೇರುವ ಉಪಾಯವನ್ನು ನಾನು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಚಿಂತಿಸುತ್ತೇನೆ.
13.247.20
स्थापितं त्रिषु लोकेषु शिवलिङ्गं मया मम ।
नमस्कारेण वा तस्य मुच्यन्ते सर्वकिल्बिषैः ॥ १३.२४७.२० ॥
ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನಿಂದ ಸ್ಥಾಪಿತವಾದ ನನ್ನ ಶಿವಲಿಂಗವಿದೆ; ಅದಕ್ಕೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುವುದರಿಂದಲೇ ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.
13.247.21
इष्टं दत्तमधीतं च यज्ञाश्च बहुदक्षिणाः ।
शिवलिङ्गप्रणामस्य कलां नार्हन्ति षोडशीम् ॥ १३.२४७.२१ ॥
ಇಷ್ಟಯಾಗ, ದಾನ, ಅಧ್ಯಯನ, ಬಹುದಕ್ಷಿಣೆಯ ಯಜ್ಞಗಳು ಶಿವಲಿಂಗಪ್ರಣಾಮದ ಹದಿನಾರನೆಯ ಭಾಗಕ್ಕೂ ಸಮವಲ್ಲ.
13.247.22
अर्चया शिवलिङ्गस्य परितुष्याम्यहं प्रिये ।
शिवलिङ्गार्चनायां तु विदानमपि मे शृणु ॥ १३.२४७.२२ ॥
ಪ್ರಿಯೆ, ಶಿವಲಿಂಗದ ಪೂಜೆಯಿಂದ ನಾನು ಸಂತುಷ್ಟನಾಗುತ್ತೇನೆ; ಶಿವಲಿಂಗಾರ್ಚನೆಯ ವಿಧಾನವನ್ನೂ ನನ್ನಿಂದ ಕೇಳು.
13.247.23
गोक्षीरनवनीताभ्यामर्चयेद्यः शिवं मम ।
इष्टस्य हयमेधस्य यत्फलं तत्फलं भवेत् ॥ १३.२४७.२३ ॥
ಗೋಕ್ಷೀರ ಮತ್ತು ಬೆಣ್ಣೆಯಿಂದ ನನ್ನ ಶಿವನನ್ನು ಯಾರು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನಿಗೆ ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞದ ಫಲವೇ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.
13.247.24
घृतमण्डेन यो नित्यमर्चयेद्यः शिवं मम ।
स फलं प्राप्नुयान्मर्त्यो ब्राह्मणस्याग्निहोत्रिणः ॥ १३.२४७.२४ ॥
ನಿತ್ಯವೂ ತುಪ್ಪದ ಮಂಡೆಯಿಂದ ನನ್ನ ಶಿವನನ್ನು ಯಾರು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾನೋ, ಆ ಮರ್ತ್ಯನು ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
13.247.25
केवलेनापि तोयेन स्नापयेद्यः शिवं मम ।
स चापि लभते पुण्यं प्रियं च लभते नरः ॥ १३.२४७.२५ ॥
ಯಾರು ಕೇವಲ ನೀರಿನಿಂದಲಾದರೂ ನನ್ನ ಶಿವಲಿಂಗವನ್ನು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸುತ್ತಾನೋ, ಆ ಮನುಷ್ಯನೂ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಿಯವಾದುದನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
13.247.26
सघृतं गुग्गुलु सम्यग्धूपयेद्यः शिवान्तिके ।
गोसवस्य तु यज्ञस्य यत्फलं तस्य तद्भवेत् ॥ १३.२४७.२६ ॥
ಶಿವನ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ತುಪ್ಪದೊಂದಿಗೆ ಗುಗ್ಗುಳದಿಂದ ಸರಿಯಾಗಿ ಧೂಪ ಹಾಕುವವನಿಗೆ, ಗೋಸವ ಯಜ್ಞದ ಫಲವೇ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.
13.247.27
यस्तु गुग्गुलपिण्डेन केवलेनापि धूपयेत् ।
तस्य रुक्मप्रधानस्य यत्फलं तस्य तद्भवेत् ॥ १३.२४७.२७ ॥
ಯಾರು ಕೇವಲ ಗುಗ್ಗುಳದ ಉಂಡೆಯಿಂದಲಾದರೂ ಧೂಪ ಹಾಕುತ್ತಾನೋ, ಚಿನ್ನವನ್ನು ಪ್ರಧಾನ ದಾನವಾಗಿ ನೀಡುವವನಿಗೆ ಯಾವ ಫಲ ಉಂಟೋ ಅದೇ ಫಲ ಅವನಿಗೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.
13.247.28
यस्तु नानाविधैः पुष्पैर्मम लिङ्गं समर्चयेत् ।
स हि धेनुसहस्रस्य दत्तस्य फलमाप्नुयात्। ॥ १३.२४७.२८ ॥
ಯಾರು ವಿವಿಧ ಬಗೆಯ ಹೂಗಳಿಂದ ನನ್ನ ಲಿಂಗವನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಸಾವಿರ ಹಸುಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
13.247.29
यस्तु देशान्तरं गत्वा शिवलिङ्गं समर्चयेत् ।
तस्मात्सर्वमनुष्येषु नास्ति मे प्रियकृत्तमः ॥ १३.२४७.२९ ॥
ಯಾರು ಬೇರೆ ದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಶಿವಲಿಂಗವನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನಿಗಿಂತ ನನಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಿಯವಾದುದನ್ನು ಮಾಡುವವನು ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ.
13.247.30
एवं नानाविधैर्द्रव्यैः शिवलिङ्गं समर्चयेत् ।
मत्समानो मनुष्येषु न पुनर्जायते नरः ॥ १३.२४७.३० ॥
ಹೀಗೆ ಬಗೆಬಗೆಯ ದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದ ಶಿವಲಿಂಗವನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಪೂಜಿಸುವವನು ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಸಮಾನನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಆ ಮನುಷ್ಯ ಮತ್ತೆ ಹುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ.
13.247.31
अर्चनाभिर्नमस्कारैरुपहारैः स्तवैरपि ।
भक्तो मामर्चयेन्नित्यं शिवलिङ्गेष्वतन्द्रितः ॥ १३.२४७.३१ ॥
ಪೂಜೆ, ನಮಸ್ಕಾರ, ಉಪಹಾರ ಮತ್ತು ಸ್ತೋತ್ರಗಳಿಂದ ಭಕ್ತನು ಆಲಸ್ಯವಿಲ್ಲದೆ ನಿತ್ಯವೂ ಶಿವಲಿಂಗಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.
13.247.32
पलाशबिल्वपत्राणि राजवृक्षस्रजं तथा ।
अर्कपुष्पाणि मेध्यानि मत्प्रियाणि विशेषतः ॥ १३.२४७.३२ ॥
ಪಲಾಶ ಮತ್ತು ಬಿಲ್ವ ಎಲೆಗಳು, ರಾಜವೃಕ್ಷದ ಮಾಲೆ, ಅರ್ಕ ಹೂವುಗಳು — ಅವು ಪವಿತ್ರವಾಗಿದ್ದು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನನಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದವು.
13.247.33
फलं वा यदि वा शाकं पुष्पं वा यदि वा जलम् ।
दत्तं सम्प्रीणयेद्देवि भक्तैर्मद्गतमानसैः ॥ १३.२४७.३३ ॥
ಹಣ್ಣಾಗಲಿ, ತರಕಾರಿಯಾಗಲಿ, ಹೂವಾಗಲಿ, ನೀರಾಗಲಿ — ದೇವಿ, ನನ್ನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ನೆಟ್ಟ ಭಕ್ತರು ಅರ್ಪಿಸಿದುದರಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಬೇಕು.
13.247.34
ममाभिपरितुष्टस्य नास्ति लोकेषु दुर्लभम् ।
तस्मात्ते सततं भक्ता मामेवाभ्यर्चयन्त्युत ॥ १३.२४७.३४ ॥
ನನ್ನಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಂತುಷ್ಟನಾದವನಿಗೆ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ದುರ್ಲಭವಾದುದು ಏನೂ ಇಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ನನ್ನ ಭಕ್ತರು ಸತತವಾಗಿ ನನ್ನನ್ನೇ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ.
13.247.35
मद्भक्ता न विनश्यन्ति मद्भक्ता वीतकल्मषाः ।
मद्भक्ताः सर्वलोकेषु पूजनीया विशेषतः ॥ १३.२४७.३५ ॥
ನನ್ನ ಭಕ್ತರು ನಾಶವಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ನನ್ನ ಭಕ್ತರು ಪಾಪರಹಿತರು. ನನ್ನ ಭಕ್ತರು ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳಲ್ಲೂ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪೂಜನೀಯರು.
13.247.36
मद्द्वेषिणश्चि ये मर्त्या मद्भक्तद्वेषिणश्च वा ।
यान्ति ते नरकं घोरमिष्ट्वा क्रतुशतैरपि ॥ १३.२४७.३६ ॥
ನನ್ನನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುವ ಮನುಷ್ಯರು, ಅಥವಾ ನನ್ನ ಭಕ್ತರನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುವವರು, ನೂರಾರು ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರೂ ಭಯಂಕರ ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
13.247.37
एतत्ते सर्वमाख्यातं योगं पाशुपतं महत् ।
मद्भक्तैर्मनुजैर्देवि श्राव्यमेतद्दिनेदिने ॥ १३.२४७.३७ ॥
ದೇವಿ, ಇದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿನಗೆ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಇದು ಮಹಾ ಪಾಶುಪತ ಯೋಗ. ನನ್ನ ಭಕ್ತರಾದ ಮನುಷ್ಯರು ಇದನ್ನು ದಿನದಿನವೂ ಕೇಳಬೇಕು.
13.247.38
शृणुयाद्यः पठेद्वाऽपि ममेदं धर्मनिश्चयम् ।
स्वर्गं कीर्तिं धनं धान्यं स लभेत नरोत्तमः ॥ १३.२४७.३८ ॥
ನನ್ನ ಈ ಧರ್ಮನಿಶ್ಚಯವನ್ನು ಕೇಳುವವನೋ ಅಥವಾ ಪಠಿಸುವವನೋ, ಆ ಉತ್ತಮ ಮನುಷ್ಯನು ಸ್ವರ್ಗ, ಕೀರ್ತಿ, ಧನ, ಧಾನ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.