മഹാഭാരതം · അധ്യായം 13.247
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.247.1
त्रियक्ष त्रिदशश्रेष्ठ त्र्यम्बक त्रिदशाधिप ।
त्रिपुरान्तक कामाङ्गहर त्रिपथगाधर ॥ १३.२४७.१ ॥
മൂന്നു കണ്ണുള്ളവനേ, ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ, ത്ര്യംബകനേ, ദേവാധിപനേ, ത്രിപുരാന്തകനേ, കാമാംഗഹരനേ, ത്രിപഥഗയെ ധരിക്കുന്നവനേ.
13.247.2
दक्षयज्ञप्रशमन सूलपाणेऽरिसूदन ।
नमस्ते लोकपालेश लोकपालवरप्रद ॥ १३.२४७.२ ॥
ദക്ഷയജ്ഞത്തെ ശമിപ്പിച്ചവനേ, ശൂലപാണിയേ, ശത്രുസൂദനനേ, നമസ്കാരം. ലോകപാലരുടെ ഈശനേ, ലോകപാലർക്ക് വരം നൽകുന്നവനേ.
13.247.3
नैकशाखमपर्यन्तमध्यात्मज्ञानमुत्तमम् ।
अप्रतर्क्यमविज्ञेयं साङ्ख्ययोगसमन्वितम् ॥ १३.२४७.३ ॥
അനേകം ശാഖകളുള്ളതും അവസാനമില്ലാത്തതും ഉത്തമവുമായ ആധ്യാത്മജ്ഞാനം; തർക്കത്തിനപ്പുറവും അറിയാനാവാത്തതും സാംഖ്യയോഗങ്ങളോടു കൂടിയതും.
13.247.4
भवता परिपृष्टेन शृण्वन्त्या मम भाषितम् ।
इदानीं श्रोतुमिच्छामि सायुज्यं त्वद्गतं विभो ॥ १३.२४७.४ ॥
നീ ചോദിച്ചതിനാൽ, എന്റെ വാക്ക് കേട്ടശേഷം, ഇപ്പോൾ ഓ വിഭോ, നിന്നിലേക്ക് ചേരുന്ന സായുജ്യം കേൾക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
13.247.5
कथं परिचरन्त्येते भक्तास्त्वां परमेष्ठिनम् ।
आचारः कीदृशस्तेषां केन तुष्टो भवेद्भवान्।
वर्ण्यमानं त्वया साक्षात्प्रीणयत्यधिकं हि मा ॥ १३.२४७.५ ॥
ഈ ഭക്തർ നിന്നെ, പരമേഷ്ഠിയെ, എങ്ങനെ സേവിക്കുന്നു? അവരുടെ ആചാരം എങ്ങനെയുള്ളതാണ്, എന്തിനാൽ നീ സംതൃപ്തനാകും? നീ നേരിട്ടു വർണ്ണിക്കുമ്പോൾ അത് എന്നെ വളരെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നു.
13.247.6
हन्त ते कथयिष्यामि मम सायुज्यमद्भुतम् ।
येन ते न निवर्तन्ते युक्ताः परमयोगिनः ॥ १३.२४७.६ ॥
ശരി, നിനക്ക് എന്റെ അദ്ഭുതകരമായ സായുജ്യം ഞാൻ പറയാം; അതു നേടിയ പരമയോഗികൾ തിരിച്ചുവരുന്നില്ല.
13.247.7
अव्यक्तोऽहमचिन्त्योऽहं पूर्वैरपि मुमुक्षुभिः ।
साङ्ख्ययोगौ मया सृष्टौ सर्वं चापि चराचरम् ॥ १३.२४७.७ ॥
ഞാൻ അവ്യക്തനാണ്, ഞാൻ അചിന്ത്യനാണ്; മുൻപുള്ള മോക്ഷകാംക്ഷികളാലും (ഞാൻ അറിയപ്പെട്ടു). സാംഖ്യവും യോഗവും എന്നാൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു; ചരാചരമായ സർവ്വവും.
13.247.8
अर्चनीयोऽहमीशोऽहमव्ययोऽहं सनातनः ।
अहं प्रसन्नो भक्तानां ददाम्यमरतामपि ॥ १३.२४७.८ ॥
ഞാൻ പൂജനീയനാണ്, ഞാൻ ഈശനാണ്, ഞാൻ അവ്യയനും സനാതനനുമാണ്. ഭക്തരിൽ പ്രസന്നനായി ഞാൻ അവർക്ക് അമരത്വം പോലും നൽകുന്നു.
13.247.9
न मां विदुः सुरगणा मुनयश्च तपोधनाः ।
त्वत्प्रियार्थमहं देवि मद्विभूतिं ब्रवीमि ते ॥ १३.२४७.९ ॥
ദേവഗണങ്ങളും തപസ്സു തന്നെ ധനമായ മുനിമാരും എന്നെ അറിയുന്നില്ല. ദേവീ, നിനക്ക് പ്രിയമായതിനായി എന്റെ വിഭൂതി ഞാൻ നിന്നോട് പറയുന്നു.
13.247.10
आश्रमेभ्यश्चतुर्भ्योऽहं चतुरो ब्राह्मणाञ्शुभे ।
मद्भक्तान्निर्मलान्पुण्यान्समानीय तपस्विनः ॥ १३.२४७.१० ॥
ശുഭേ, നാല് ആശ്രമങ്ങളിൽനിന്ന് എന്റെ ഭക്തരും നിർമലരും പുണ്യവാന്മാരും തപസ്വികളുമായ നാല് ബ്രാഹ്മണരെ ഞാൻ ഒരുമിച്ചുകൂട്ടി.
13.247.11
व्याचख्येऽहं तथा देवि योगं पाशुपतं महत् ।
गृहीतं तच्च तैः सर्वं मुखाच्च मम दक्षिणात् ॥ १३.२४७.११ ॥
ദേവീ, അങ്ങനെ ഞാൻ മഹത്തായ പാശുപതയോഗം വ്യാഖ്യാനിച്ചു. അവർ അതെല്ലാം എന്റെ വലത്തെ മുഖത്തുനിന്ന് സ്വീകരിച്ചു.
13.247.12
श्रुत्वा तत्त्रिषु लोकेषु स्थापितं चापि तैः पुनः ।
इदानीं च त्वया पृष्टो वदाम्येकमनाः शृणु ॥ १३.२४७.१२ ॥
അത് കേട്ട്, അവർ അത് മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും വീണ്ടും സ്ഥാപിച്ചു. ഇപ്പോൾ നീ ചോദിച്ചതിനാൽ ഏകാഗ്രമനസ്സോടെ ഞാൻ പറയുന്നു; കേൾക്കുക.
13.247.13
अहं पसुपतिर्नाम मद्भक्ता ये च मानवाः ।
सर्वे पाशुपता ज्ञेया भस्मदिग्धतनूरुहाः ॥ १३.२४७.१३ ॥
ഞാൻ പശുപതി എന്ന നാമത്തിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. എന്റെ ഭക്തരായ മനുഷ്യരെല്ലാം പാശുപതന്മാരെന്ന് അറിയണം; അവരുടെ ശരീരരോമങ്ങൾ ഭസ്മം പൂശിയിരിക്കും.
13.247.14
रक्षार्थं मङ्गलार्थं न पवित्रार्थं च भामिनि ।
लिङ्गार्थं चैव भक्तानां भस्म दत्तं मया पुरा ॥ १३.२४७.१४ ॥
ഹേ ഭാമിനി, സംരക്ഷണത്തിനും മംഗളത്തിനും പവിത്രതയ്ക്കും വേണ്ടിയല്ല; ലിംഗത്തിനായിത്തന്നെയാണ് ഞാൻ മുൻപ് ഭക്തർക്ക് ഈ ഭസ്മം നൽകിയത്.
13.247.15
तेन संदिग्धसर्वाङ्गा भस्मना ब्रह्मचारिणः ।
जटिला मुण्डिता वाऽपि नानाकारशिखण्डिनः ॥ १३.२४७.१५ ॥
ആ ഭസ്മത്താൽ എല്ലാ അവയവങ്ങളും പൂശപ്പെട്ട ബ്രഹ്മചാരികൾ; ജടയുള്ളവരോ മുണ്ഡിതശിരസ്കരോ, വിവിധാകൃതിയിലുള്ള ശിഖ ധരിച്ചവരോ.
13.247.16
विकृताः पिङ्गलाभिस्च नग्ना नानाप्रकारिणः ।
भैक्षं चरन्तः सर्वत्र निःस्पृहा निष्परिग्रहाः ॥ १३.२४७.१६ ॥
വികൃത രൂപമുള്ളവരും പിംഗള വർണ്ണമുള്ളവരും നഗ്നരും പലവിധക്കാരുമായി; എല്ലായിടത്തും ഭിക്ഷ തേടി സഞ്ചരിക്കുന്നവരും, ആഗ്രഹമില്ലാത്തവരും, സമ്പത്തില്ലാത്തവരും.
13.247.17
मृत्पात्रहस्ता मद्भक्ता मन्निवेशितबुद्ध्यः ।
चरन्तो निखिलं लोकं मम हर्षविवर्धनाः ॥ १३.२४७.१७ ॥
കയ്യിൽ മൺപാത്രം പിടിച്ച്, എന്റെ ഭക്തരായി, മനസ്സ് എന്നിൽ ഉറപ്പിച്ച്, സമസ്ത ലോകത്തും സഞ്ചരിച്ച് എന്റെ സന്തോഷം വർധിപ്പിക്കുന്നവർ.
13.247.18
मम पाशुपतं दिव्यं योगशास्त्रमनुत्तमम् ।
सूक्ष्मं सर्वेषु लोकेषु विमृशन्तश्चरन्ति ते ॥ १३.२४७.१८ ॥
എന്റെ പാശുപതം എന്ന ദിവ്യവും അത്യുത്തമവുമായ യോഗശാസ്ത്രം — സൂക്ഷ്മമാണത്; എല്ലാ ലോകങ്ങളിലും അതിനെക്കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട് അവർ സഞ്ചരിക്കുന്നു.
13.247.19
एवं नित्याभियुक्तानां मद्भक्तानां तपस्विनाम् ।
उपायं चिन्तयाम्याशु येन मामुपयान्ति ते ॥ १३.२४७.१९ ॥
ഇങ്ങനെ നിത്യം സമർപ്പിതരായ, എന്റെ ഭക്തരായ തപസ്വികൾ എന്നെ പ്രാപിക്കുന്ന ഉപായം ഞാൻ വേഗം ചിന്തിക്കുന്നു.
13.247.20
स्थापितं त्रिषु लोकेषु शिवलिङ्गं मया मम ।
नमस्कारेण वा तस्य मुच्यन्ते सर्वकिल्बिषैः ॥ १३.२४७.२० ॥
മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും ഞാൻ സ്ഥാപിച്ച എന്റെ ശിവലിംഗമുണ്ട്; അതിനെ നമസ്കരിക്കുന്നതിനാൽ തന്നെ സകല പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മുക്തരാകുന്നു.
13.247.21
इष्टं दत्तमधीतं च यज्ञाश्च बहुदक्षिणाः ।
शिवलिङ्गप्रणामस्य कलां नार्हन्ति षोडशीम् ॥ १३.२४७.२१ ॥
യാഗങ്ങളും ദാനങ്ങളും വേദപഠനവും ബഹുദക്ഷിണയുള്ള യജ്ഞങ്ങളും ശിവലിംഗപ്രണാമത്തിന്റെ പതിനാറിലൊരംശത്തിനും അർഹമല്ല.
13.247.22
अर्चया शिवलिङ्गस्य परितुष्याम्यहं प्रिये ।
शिवलिङ्गार्चनायां तु विदानमपि मे शृणु ॥ १३.२४७.२२ ॥
പ്രിയേ, ശിവലിംഗാർച്ചനയാൽ ഞാൻ സംതൃപ്തനാകുന്നു; ശിവലിംഗാർച്ചനയുടെ വിധി കൂടി എന്നിൽ നിന്ന് കേൾക്കുക.
13.247.23
गोक्षीरनवनीताभ्यामर्चयेद्यः शिवं मम ।
इष्टस्य हयमेधस्य यत्फलं तत्फलं भवेत् ॥ १३.२४७.२३ ॥
ആവിൻ പാലും വെണ്ണയും കൊണ്ട് എന്റെ ശിവനെ ആരാധിക്കുന്നവന് അശ്വമേധയജ്ഞത്തിന്റെ ഫലം തന്നെ ലഭിക്കും.
13.247.24
घृतमण्डेन यो नित्यमर्चयेद्यः शिवं मम ।
स फलं प्राप्नुयान्मर्त्यो ब्राह्मणस्याग्निहोत्रिणः ॥ १३.२४७.२४ ॥
ദിവസവും നെയ്യിന്റെ മണ്ഡം കൊണ്ട് എന്റെ ശിവനെ ആരാധിക്കുന്നവൻ അഗ്നിഹോത്രിയായ ബ്രാഹ്മണന്റെ ഫലം പ്രാപിക്കും.
13.247.25
केवलेनापि तोयेन स्नापयेद्यः शिवं मम ।
स चापि लभते पुण्यं प्रियं च लभते नरः ॥ १३.२४७.२५ ॥
ആരെങ്കിലും കേവലം വെള്ളം കൊണ്ടു പോലും എന്റെ ശിവലിംഗത്തെ സ്നാനം ചെയ്യിക്കുന്നുവോ, ആ മനുഷ്യനും പുണ്യം നേടുന്നു; പ്രിയമായതും നേടുന്നു.
13.247.26
सघृतं गुग्गुलु सम्यग्धूपयेद्यः शिवान्तिके ।
गोसवस्य तु यज्ञस्य यत्फलं तस्य तद्भवेत् ॥ १३.२४७.२६ ॥
ശിവസന്നിധിയിൽ നെയ്യോടുകൂടിയ ഗുഗ്ഗുലു കൊണ്ട് ശരിയായി ധൂപം കാട്ടുന്നവന് ഗോസവയജ്ഞത്തിന്റെ ഫലം തന്നെ ലഭിക്കും.
13.247.27
यस्तु गुग्गुलपिण्डेन केवलेनापि धूपयेत् ।
तस्य रुक्मप्रधानस्य यत्फलं तस्य तद्भवेत् ॥ १३.२४७.२७ ॥
ആരെങ്കിലും കേവലം ഗുഗ്ഗുലു ഉരുളകൊണ്ടു പോലും ധൂപം കാട്ടുന്നുവോ, സ്വർണ്ണം പ്രധാനദാനമായി നൽകുന്നവന് ലഭിക്കുന്ന ഫലം തന്നെ അവനും ലഭിക്കും.
13.247.28
यस्तु नानाविधैः पुष्पैर्मम लिङ्गं समर्चयेत् ।
स हि धेनुसहस्रस्य दत्तस्य फलमाप्नुयात्। ॥ १३.२४७.२८ ॥
ആരെങ്കിലും വിവിധതരം പൂക്കൾ കൊണ്ട് എന്റെ ലിംഗത്തെ നന്നായി പൂജിക്കുന്നുവോ, അവൻ ആയിരം പശുക്കളെ ദാനം ചെയ്ത ഫലം തന്നെ നേടും.
13.247.29
यस्तु देशान्तरं गत्वा शिवलिङ्गं समर्चयेत् ।
तस्मात्सर्वमनुष्येषु नास्ति मे प्रियकृत्तमः ॥ १३.२४७.२९ ॥
ആരെങ്കിലും മറ്റൊരു ദേശത്ത് ചെന്ന് ശിവലിംഗത്തെ നന്നായി പൂജിക്കുന്നുവോ, അവനെക്കാൾ എനിക്ക് പ്രിയം ചെയ്യുന്നവൻ മനുഷ്യരിൽ മറ്റാരുമില്ല.
13.247.30
एवं नानाविधैर्द्रव्यैः शिवलिङ्गं समर्चयेत् ।
मत्समानो मनुष्येषु न पुनर्जायते नरः ॥ १३.२४७.३० ॥
ഇങ്ങനെ വിവിധ ദ്രവ്യങ്ങൾ കൊണ്ട് ശിവലിംഗത്തെ നന്നായി പൂജിക്കുന്നവൻ മനുഷ്യരിൽ എനിക്ക് സമനാകുന്നു; ആ മനുഷ്യൻ പിന്നെ ജനിക്കുന്നില്ല.
13.247.31
अर्चनाभिर्नमस्कारैरुपहारैः स्तवैरपि ।
भक्तो मामर्चयेन्नित्यं शिवलिङ्गेष्वतन्द्रितः ॥ १३.२४७.३१ ॥
പൂജകളാലും നമസ്കാരങ്ങളാലും ഉപഹാരങ്ങളാലും സ്തുതികളാലും ഭക്തൻ അലസതയില്ലാതെ എന്നും ശിവലിംഗങ്ങളിൽ എന്നെ പൂജിക്കണം.
13.247.32
पलाशबिल्वपत्राणि राजवृक्षस्रजं तथा ।
अर्कपुष्पाणि मेध्यानि मत्प्रियाणि विशेषतः ॥ १३.२४७.३२ ॥
പലാശവും ബിൽവവും ഇലകൾ, രാജവൃക്ഷത്തിന്റെ മാല, അർക്ക പുഷ്പങ്ങൾ — അവ പവിത്രവും പ്രത്യേകിച്ച് എനിക്ക് പ്രിയവുമാണ്.
13.247.33
फलं वा यदि वा शाकं पुष्पं वा यदि वा जलम् ।
दत्तं सम्प्रीणयेद्देवि भक्तैर्मद्गतमानसैः ॥ १३.२४७.३३ ॥
പഴമോ പച്ചക്കറിയോ പുഷ്പമോ ജലമോ ആകട്ടെ — ദേവീ, എന്നിൽ മനസ്സുറപ്പിച്ച ഭക്തർ അർപ്പിക്കുന്നതിനാൽ എന്നെ പ്രസാദിപ്പിക്കണം.
13.247.34
ममाभिपरितुष्टस्य नास्ति लोकेषु दुर्लभम् ।
तस्मात्ते सततं भक्ता मामेवाभ्यर्चयन्त्युत ॥ १३.२४७.३४ ॥
എന്നിൽ പൂർണ്ണമായി പ്രസാദിച്ചവനായ എനിക്ക് ലോകങ്ങളിൽ ദുർലഭമായി ഒന്നുമില്ല. അതിനാൽ എന്റെ ഭക്തർ സദാ എന്നെത്തന്നെ പൂജിക്കുന്നു.
13.247.35
मद्भक्ता न विनश्यन्ति मद्भक्ता वीतकल्मषाः ।
मद्भक्ताः सर्वलोकेषु पूजनीया विशेषतः ॥ १३.२४७.३५ ॥
എന്റെ ഭക്തർ നശിക്കുന്നില്ല; എന്റെ ഭക്തർ പാപരഹിതരാണ്. എന്റെ ഭക്തർ എല്ലാ ലോകങ്ങളിലും പ്രത്യേകിച്ച് പൂജനീയരാണ്.
13.247.36
मद्द्वेषिणश्चि ये मर्त्या मद्भक्तद्वेषिणश्च वा ।
यान्ति ते नरकं घोरमिष्ट्वा क्रतुशतैरपि ॥ १३.२४७.३६ ॥
എന്നെ വെറുക്കുന്ന മനുഷ്യരും, എന്റെ ഭക്തരെ വെറുക്കുന്നവരും നൂറു യജ്ഞങ്ങൾ ചെയ്താലും ഭയങ്കരമായ നരകത്തിൽ പോകുന്നു.
13.247.37
एतत्ते सर्वमाख्यातं योगं पाशुपतं महत् ।
मद्भक्तैर्मनुजैर्देवि श्राव्यमेतद्दिनेदिने ॥ १३.२४७.३७ ॥
ദേവീ, ഇതെല്ലാം നിന്നോട് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; ഇത് മഹത്തായ പാശുപത യോഗം. എന്റെ ഭക്തരായ മനുഷ്യർ ഇത് ദിനംതോറും കേൾക്കണം.
13.247.38
शृणुयाद्यः पठेद्वाऽपि ममेदं धर्मनिश्चयम् ।
स्वर्गं कीर्तिं धनं धान्यं स लभेत नरोत्तमः ॥ १३.२४७.३८ ॥
എന്റെ ഈ ധർമനിശ്ചയം കേൾക്കുന്നവനോ പാരായണം ചെയ്യുന്നവനോ, ആ ഉത്തമ മനുഷ്യൻ സ്വർഗം, കീർത്തി, ധനം, ധാന്യം എന്നിവ നേടും.