மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.247
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.247.1
त्रियक्ष त्रिदशश्रेष्ठ त्र्यम्बक त्रिदशाधिप ।
त्रिपुरान्तक कामाङ्गहर त्रिपथगाधर ॥ १३.२४७.१ ॥
முக்கண்ணனே, தேவர்களில் சிறந்தவனே, த்ர்யம்பகனே, தேவர்களின் தலைவனே, திரிபுரத்தை அழித்தவனே, காமனின் உடலை அழித்தவனே, மூவழிப் பாயும் கங்கையைத் தாங்குபவனே.
13.247.2
दक्षयज्ञप्रशमन सूलपाणेऽरिसूदन ।
नमस्ते लोकपालेश लोकपालवरप्रद ॥ १३.२४७.२ ॥
தக்ஷனின் யாகத்தை அமைதிப்படுத்தியவனே, சூலபாணியே, எதிரிகளை அழிப்பவனே, உனக்கு வணக்கம். உலகக் காவலர்களின் தலைவனே, உலகக் காவலர்களுக்கு வரம் அளிப்பவனே.
13.247.3
नैकशाखमपर्यन्तमध्यात्मज्ञानमुत्तमम् ।
अप्रतर्क्यमविज्ञेयं साङ्ख्ययोगसमन्वितम् ॥ १३.२४७.३ ॥
பல கிளைகளைக் கொண்டதும், முடிவற்றதும், உயர்ந்ததுமான ஆன்ம ஞானம்; தர்க்கத்தால் அறிய முடியாததும், அறிய இயலாததும், சாங்கியமும் யோகமும் கூடியதுமாகும்.
13.247.4
भवता परिपृष्टेन शृण्वन्त्या मम भाषितम् ।
इदानीं श्रोतुमिच्छामि सायुज्यं त्वद्गतं विभो ॥ १३.२४७.४ ॥
நீ கேட்டதால், என் சொல்லைக் கேட்டு, இப்போது ஓ விபோ, உன்னில் ஒன்றுதல் என்ற சாயுஜ்யத்தைக் கேட்க விரும்புகிறேன்.
13.247.5
कथं परिचरन्त्येते भक्तास्त्वां परमेष्ठिनम् ।
आचारः कीदृशस्तेषां केन तुष्टो भवेद्भवान्।
वर्ण्यमानं त्वया साक्षात्प्रीणयत्यधिकं हि मा ॥ १३.२४७.५ ॥
இந்த பக்தர்கள் உன்னை, பரமேஷ்டியை, எப்படிச் சேவிக்கிறார்கள்? அவர்களின் ஒழுக்கம் எத்தகையது, எதனால் நீ மகிழ்வாய்? நீயே நேரில் வர்ணிக்கும்போது அது என்னை மிகவும் மகிழ்விக்கிறது.
13.247.6
हन्त ते कथयिष्यामि मम सायुज्यमद्भुतम् ।
येन ते न निवर्तन्ते युक्ताः परमयोगिनः ॥ १३.२४७.६ ॥
சரி, உனக்கு என் அற்புதமான சாயுஜ்யத்தைச் சொல்வேன்; அதை அடைந்த பரம யோகிகள் திரும்புவதில்லை.
13.247.7
अव्यक्तोऽहमचिन्त्योऽहं पूर्वैरपि मुमुक्षुभिः ।
साङ्ख्ययोगौ मया सृष्टौ सर्वं चापि चराचरम् ॥ १३.२४७.७ ॥
நான் வெளிப்படாதவன், நான் சிந்திக்க முடியாதவன்; முன்னிருந்த முக்திவேட்கையாளர்களாலும் (நான் அறியப்பட்டேன்). சாங்கியமும் யோகமும் என்னால் உருவாக்கப்பட்டன; அசைவனவும் அசையாதனவுமான அனைத்தும் கூட.
13.247.8
अर्चनीयोऽहमीशोऽहमव्ययोऽहं सनातनः ।
अहं प्रसन्नो भक्तानां ददाम्यमरतामपि ॥ १३.२४७.८ ॥
நான் வணங்கத்தக்கவன், நான் ஈசன், நான் அழியாதவன், நான் நித்தியன். பக்தர்கள்மீது மகிழ்ந்து அவர்களுக்கு அமரத்துவத்தையும் நான் அளிக்கிறேன்.
13.247.9
न मां विदुः सुरगणा मुनयश्च तपोधनाः ।
त्वत्प्रियार्थमहं देवि मद्विभूतिं ब्रवीमि ते ॥ १३.२४७.९ ॥
தேவர்களும் தவமே செல்வமான முனிவர்களும் என்னை அறிவதில்லை. தேவியே, உனக்குப் பிரியமானதற்காக என் விபூதியை உனக்குச் சொல்கிறேன்.
13.247.10
आश्रमेभ्यश्चतुर्भ्योऽहं चतुरो ब्राह्मणाञ्शुभे ।
मद्भक्तान्निर्मलान्पुण्यान्समानीय तपस्विनः ॥ १३.२४७.१० ॥
ஓ மங்கலையே, நான்கு ஆசிரமங்களிலிருந்தும் என் பக்தர்களும், தூய்மையும் புண்ணியமும் உடைய தவசிகளுமான நான்கு பிராமணர்களை நான் ஒன்றுசேர்த்தேன்.
13.247.11
व्याचख्येऽहं तथा देवि योगं पाशुपतं महत् ।
गृहीतं तच्च तैः सर्वं मुखाच्च मम दक्षिणात् ॥ १३.२४७.११ ॥
தேவியே, அவ்வாறே நான் பெரிய பாசுபத யோகத்தை விளக்கினேன். அவர்கள் அதனை அனைத்தையும் என் வலது முகத்திலிருந்து பெற்றுக்கொண்டனர்.
13.247.12
श्रुत्वा तत्त्रिषु लोकेषु स्थापितं चापि तैः पुनः ।
इदानीं च त्वया पृष्टो वदाम्येकमनाः शृणु ॥ १३.२४७.१२ ॥
அதைக் கேட்டு, அவர்கள் அதனை மூன்று உலகங்களிலும் மீண்டும் நிலைநாட்டினர். இப்போது நீ கேட்டதால் ஒருமனதோடு நான் சொல்கிறேன்; கேள்.
13.247.13
अहं पसुपतिर्नाम मद्भक्ता ये च मानवाः ।
सर्वे पाशुपता ज्ञेया भस्मदिग्धतनूरुहाः ॥ १३.२४७.१३ ॥
நான் பசுபதி என்ற பெயருடையவன். என் பக்தர்களான மனிதர்கள் அனைவரும் பாசுபதர் என அறியப்பட வேண்டும்; அவர்களின் உடல் மயிர்கள் சாம்பலால் பூசப்பட்டிருக்கும்.
13.247.14
रक्षार्थं मङ्गलार्थं न पवित्रार्थं च भामिनि ।
लिङ्गार्थं चैव भक्तानां भस्म दत्तं मया पुरा ॥ १३.२४७.१४ ॥
ஓ அழகியே, பாதுகாப்புக்காகவும், மங்கலத்திற்காகவும், தூய்மைக்காகவும் அல்ல; லிங்கத்தின் பொருட்டே பக்தர்களுக்கு முன்பு நான் இந்தச் சாம்பலைக் கொடுத்தேன்.
13.247.15
तेन संदिग्धसर्वाङ्गा भस्मना ब्रह्मचारिणः ।
जटिला मुण्डिता वाऽपि नानाकारशिखण्डिनः ॥ १३.२४७.१५ ॥
அந்தச் சாம்பலால் அனைத்து உறுப்புகளும் பூசப்பட்ட பிரம்மசாரிகள்; சடை முடி உடையவர்களும், மொட்டையடித்தவர்களும், பல வடிவ குடுமிகள் கொண்டவர்களும்.
13.247.16
विकृताः पिङ्गलाभिस्च नग्ना नानाप्रकारिणः ।
भैक्षं चरन्तः सर्वत्र निःस्पृहा निष्परिग्रहाः ॥ १३.२४७.१६ ॥
விகாரமான தோற்றமுடையவர்கள், பொன்னிறமானவர்கள், நிர்வாணர்கள், பலவகையினர்; எங்கும் பிச்சை எடுத்துத் திரிபவர்கள், ஆசையற்றவர்கள், உடைமை இல்லாதவர்கள்.
13.247.17
मृत्पात्रहस्ता मद्भक्ता मन्निवेशितबुद्ध्यः ।
चरन्तो निखिलं लोकं मम हर्षविवर्धनाः ॥ १३.२४७.१७ ॥
கையில் மண் பாத்திரம் ஏந்தி, என் பக்தர்களாய், மனம் என்னிடத்தில் நிலைத்தவர்களாய், முழு உலகிலும் திரிந்து, என் மகிழ்ச்சியை வளர்ப்பவர்கள்.
13.247.18
मम पाशुपतं दिव्यं योगशास्त्रमनुत्तमम् ।
सूक्ष्मं सर्वेषु लोकेषु विमृशन्तश्चरन्ति ते ॥ १३.२४७.१८ ॥
என்னுடைய பாசுபதம் என்ற தெய்வீக, மிக உயர்ந்த யோக சாஸ்திரம் — நுண்மையானது; எல்லா உலகங்களிலும் அதையே ஆராய்ந்தபடி அவர்கள் திரிகிறார்கள்.
13.247.19
एवं नित्याभियुक्तानां मद्भक्तानां तपस्विनाम् ।
उपायं चिन्तयाम्याशु येन मामुपयान्ति ते ॥ १३.२४७.१९ ॥
இவ்வாறு எப்போதும் ஈடுபட்டிருக்கும், என் பக்தர்களும் தவசிகளுமான அவர்கள் என்னை அடையும் வழியை நான் விரைவில் சிந்திக்கிறேன்.
13.247.20
स्थापितं त्रिषु लोकेषु शिवलिङ्गं मया मम ।
नमस्कारेण वा तस्य मुच्यन्ते सर्वकिल्बिषैः ॥ १३.२४७.२० ॥
மூன்று உலகங்களிலும் நான் நிறுவிய என் சிவலிங்கம் உள்ளது; அதற்கு வணக்கம் செலுத்துவதால் அனைத்துப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுகின்றனர்.
13.247.21
इष्टं दत्तमधीतं च यज्ञाश्च बहुदक्षिणाः ।
शिवलिङ्गप्रणामस्य कलां नार्हन्ति षोडशीम् ॥ १३.२४७.२१ ॥
வேள்விகளும், தானங்களும், வேத ஓதலும், பல தட்சிணைகளுடன் கூடிய யாகங்களும் சிவலிங்கத்திற்கான வணக்கத்தின் பதினாறில் ஒரு பகுதிக்கும் ஈடாகா.
13.247.22
अर्चया शिवलिङ्गस्य परितुष्याम्यहं प्रिये ।
शिवलिङ्गार्चनायां तु विदानमपि मे शृणु ॥ १३.२४७.२२ ॥
அன்பே, சிவலிங்கத்தின் வழிபாட்டால் நான் மகிழ்ச்சியடைகிறேன்; சிவலிங்க வழிபாட்டின் முறையையும் என்னிடமிருந்து கேள்.
13.247.23
गोक्षीरनवनीताभ्यामर्चयेद्यः शिवं मम ।
इष्टस्य हयमेधस्य यत्फलं तत्फलं भवेत् ॥ १३.२४७.२३ ॥
எவன் பசுவின் பாலாலும் வெண்ணெயாலும் என் சிவனை வழிபடுகிறானோ, அவனுக்கு அசுவமேத யாகத்தின் பலனே கிடைக்கும்.
13.247.24
घृतमण्डेन यो नित्यमर्चयेद्यः शिवं मम ।
स फलं प्राप्नुयान्मर्त्यो ब्राह्मणस्याग्निहोत्रिणः ॥ १३.२४७.२४ ॥
எவன் நாள்தோறும் நெய்ச் செறிவால் என் சிவனை வழிபடுகிறானோ, அவ்வாறு வழிபடும் மனிதன் அக்னிஹோத்ரம் செய்யும் பிராமணனின் பலனைப் பெறுவான்.
13.247.25
केवलेनापि तोयेन स्नापयेद्यः शिवं मम ।
स चापि लभते पुण्यं प्रियं च लभते नरः ॥ १३.२४७.२५ ॥
எவன் வெறும் நீரினால் கூட என் சிவ-லிங்கத்தை நீராட்டுகிறானோ, அந்த மனிதனும் புண்ணியத்தைப் பெறுகிறான், விருப்பமானதையும் அடைகிறான்.
13.247.26
सघृतं गुग्गुलु सम्यग्धूपयेद्यः शिवान्तिके ।
गोसवस्य तु यज्ञस्य यत्फलं तस्य तद्भवेत् ॥ १३.२४७.२६ ॥
சிவனுக்கு அருகில் நெய்யுடன் கூடிய குக்குலுவால் முறையாக தூபம் காட்டுபவனுக்கு, கோசவ யாகத்தின் எந்தப் பலன் உண்டோ அதே பலன் உண்டாகும்.
13.247.27
यस्तु गुग्गुलपिण्डेन केवलेनापि धूपयेत् ।
तस्य रुक्मप्रधानस्य यत्फलं तस्य तद्भवेत् ॥ १३.२४७.२७ ॥
எவன் வெறும் குக்குலு உருண்டையால் கூட தூபம் காட்டுகிறானோ, தங்கத்தை முதன்மையான காணிக்கையாகக் கொடுப்பவனுக்கு எந்தப் பலன் உண்டோ அதே பலன் அவனுக்கு உண்டாகும்.
13.247.28
यस्तु नानाविधैः पुष्पैर्मम लिङ्गं समर्चयेत् ।
स हि धेनुसहस्रस्य दत्तस्य फलमाप्नुयात्। ॥ १३.२४७.२८ ॥
எவன் பல்வேறு வகையான மலர்களால் என் லிங்கத்தை நன்றாக வழிபடுகிறானோ, அவன் ஆயிரம் பசுக்கள் தானம் செய்த பலனைப் பெறுவான்.
13.247.29
यस्तु देशान्तरं गत्वा शिवलिङ्गं समर्चयेत् ।
तस्मात्सर्वमनुष्येषु नास्ति मे प्रियकृत्तमः ॥ १३.२४७.२९ ॥
எவன் வேறு தேசத்திற்குச் சென்று சிவ-லிங்கத்தை நன்றாக வழிபடுகிறானோ, அவனைவிட எனக்கு மிகவும் பிரியமானவன் அனைத்து மனிதர்களிலும் வேறு எவனும் இல்லை.
13.247.30
एवं नानाविधैर्द्रव्यैः शिवलिङ्गं समर्चयेत् ।
मत्समानो मनुष्येषु न पुनर्जायते नरः ॥ १३.२४७.३० ॥
இவ்வாறு பல்வேறு பொருட்களால் சிவ-லிங்கத்தை நன்றாக வழிபடுபவன் மனிதர்களில் எனக்குச் சமமாகிறான்; அந்த மனிதன் மீண்டும் பிறப்பதில்லை.
13.247.31
अर्चनाभिर्नमस्कारैरुपहारैः स्तवैरपि ।
भक्तो मामर्चयेन्नित्यं शिवलिङ्गेष्वतन्द्रितः ॥ १३.२४७.३१ ॥
வழிபாடுகளாலும், வணக்கங்களாலும், காணிக்கைகளாலும், துதிகளாலும் பக்தன் சோம்பலின்றி எப்போதும் சிவலிங்கங்களில் என்னை வழிபட வேண்டும்.
13.247.32
पलाशबिल्वपत्राणि राजवृक्षस्रजं तथा ।
अर्कपुष्पाणि मेध्यानि मत्प्रियाणि विशेषतः ॥ १३.२४७.३२ ॥
பலாச இலைகளும் வில்வ இலைகளும், ராஜவிருட்சத்தின் மாலையும், அர்க மலர்களும் — அவை தூயவை, குறிப்பாக எனக்கு விருப்பமானவை.
13.247.33
फलं वा यदि वा शाकं पुष्पं वा यदि वा जलम् ।
दत्तं सम्प्रीणयेद्देवि भक्तैर्मद्गतमानसैः ॥ १३.२४७.३३ ॥
பழமோ, காயோ, கீரையோ, மலரோ, நீரோ — தேவி, எதுவாயினும் என்னிடம் மனம் நிலைத்த பக்தர்கள் அளித்தால் அது என்னை மகிழ்விக்கும்.
13.247.34
ममाभिपरितुष्टस्य नास्ति लोकेषु दुर्लभम् ।
तस्मात्ते सततं भक्ता मामेवाभ्यर्चयन्त्युत ॥ १३.२४७.३४ ॥
முழுமையாக மகிழ்ந்த எனக்கு உலகங்களில் அரியது எதுவும் இல்லை. ஆகையால், என் பக்தர்கள் எப்போதும் என்னையே வழிபடுகின்றனர்.
13.247.35
मद्भक्ता न विनश्यन्ति मद्भक्ता वीतकल्मषाः ।
मद्भक्ताः सर्वलोकेषु पूजनीया विशेषतः ॥ १३.२४७.३५ ॥
என் பக்தர்கள் அழிவதில்லை; என் பக்தர்கள் பாவமற்றவர்கள். என் பக்தர்கள் எல்லா உலகங்களிலும் குறிப்பாக வணங்கத்தக்கவர்கள்.
13.247.36
मद्द्वेषिणश्चि ये मर्त्या मद्भक्तद्वेषिणश्च वा ।
यान्ति ते नरकं घोरमिष्ट्वा क्रतुशतैरपि ॥ १३.२४७.३६ ॥
என்னை வெறுக்கும் மனிதர்களும், என் பக்தர்களை வெறுக்கும் மனிதர்களும் நூறு யாகங்கள் செய்தாலும் கொடிய நரகத்திற்குச் செல்கின்றனர்.
13.247.37
एतत्ते सर्वमाख्यातं योगं पाशुपतं महत् ।
मद्भक्तैर्मनुजैर्देवि श्राव्यमेतद्दिनेदिने ॥ १३.२४७.३७ ॥
தேவி, இவை அனைத்தும் உனக்குச் சொல்லப்பட்டன; இது பாசுபத யோகம், மிகப் பெரியது. என் பக்தர்களான மனிதர்கள் இதை நாள்தோறும் கேட்க வேண்டும்.
13.247.38
शृणुयाद्यः पठेद्वाऽपि ममेदं धर्मनिश्चयम् ।
स्वर्गं कीर्तिं धनं धान्यं स लभेत नरोत्तमः ॥ १३.२४७.३८ ॥
என்னுடைய இந்த தர்ம நிச்சயத்தைக் கேட்பவனோ அல்லது ஓதுபவனோ, அந்த உத்தமமான மனிதன் சொர்க்கம், புகழ், செல்வம், தானியம் ஆகியவற்றைப் பெறுவான்.