Mahābhārata · Adhyāya 13.247
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.247.1
त्रियक्ष त्रिदशश्रेष्ठ त्र्यम्बक त्रिदशाधिप ।
त्रिपुरान्तक कामाङ्गहर त्रिपथगाधर ॥ १३.२४७.१ ॥
O Dreiäugiger, Bester der Götter, Tryambaka, Herr der Götter, Vernichter Tripuras, Entferner des Körpers Kāmas, Träger des Ganges der drei Wege.
13.247.2
दक्षयज्ञप्रशमन सूलपाणेऽरिसूदन ।
नमस्ते लोकपालेश लोकपालवरप्रद ॥ १३.२४७.२ ॥
O Besänftiger des Opfers Dakṣas, Träger des Dreizacks, Vernichter der Feinde, Ehrerbietung dir. O Herr der Weltenhüter, Gewährer von Gunst den Weltenhütern.
13.247.3
नैकशाखमपर्यन्तमध्यात्मज्ञानमुत्तमम् ।
अप्रतर्क्यमविज्ञेयं साङ्ख्ययोगसमन्वितम् ॥ १३.२४७.३ ॥
Das höchste Wissen vom Selbst, mit vielen Zweigen und ohne Ende, jenseits des Denkens und unerkennbar, verbunden mit Sāṅkhya und Yoga.
13.247.4
भवता परिपृष्टेन शृण्वन्त्या मम भाषितम् ।
इदानीं श्रोतुमिच्छामि सायुज्यं त्वद्गतं विभो ॥ १३.२४७.४ ॥
Da du gefragt hast und meine Worte gehört habe, möchte ich nun, o Herr, die Vereinigung mit dir hören, die dir eigen ist.
13.247.5
कथं परिचरन्त्येते भक्तास्त्वां परमेष्ठिनम् ।
आचारः कीदृशस्तेषां केन तुष्टो भवेद्भवान्।
वर्ण्यमानं त्वया साक्षात्प्रीणयत्यधिकं हि मा ॥ १३.२४७.५ ॥
Wie dienen diese Verehrer dir, dem Höchsten Herrn? Welches ist ihr Wandel, und womit wirst du zufrieden? Wenn du es selbst beschreibst, erfreut es mich sehr.
13.247.6
हन्त ते कथयिष्यामि मम सायुज्यमद्भुतम् ।
येन ते न निवर्तन्ते युक्ताः परमयोगिनः ॥ १३.२४७.६ ॥
Nun denn, ich werde dir meine wunderbare Vereinigung verkünden, durch die die höchsten Yogins, einmal vereint, nicht zurückkehren.
13.247.7
अव्यक्तोऽहमचिन्त्योऽहं पूर्वैरपि मुमुक्षुभिः ।
साङ्ख्ययोगौ मया सृष्टौ सर्वं चापि चराचरम् ॥ १३.२४७.७ ॥
Ich bin das Unoffenbarte, ich bin das Undenkbare, auch von den Suchern der Befreiung der Vorzeit erkannt. Sāṅkhya und Yoga wurden von mir geschaffen, und alles, was sich bewegt und was sich nicht bewegt.
13.247.8
अर्चनीयोऽहमीशोऽहमव्ययोऽहं सनातनः ।
अहं प्रसन्नो भक्तानां ददाम्यमरतामपि ॥ १३.२४७.८ ॥
Ich bin der Verehrung würdig, ich bin der Herr, unvergänglich und ewig. Den Hingebungsvollen gegenüber gnädig, gewähre ich ihnen sogar die Unsterblichkeit.
13.247.9
न मां विदुः सुरगणा मुनयश्च तपोधनाः ।
त्वत्प्रियार्थमहं देवि मद्विभूतिं ब्रवीमि ते ॥ १३.२४७.९ ॥
Nicht einmal die Scharen der Götter und die Weisen, deren Reichtum die Askese ist, kennen mich. O Göttin, um dessen willen, was dir lieb ist, verkünde ich dir meine göttliche Macht.
13.247.10
आश्रमेभ्यश्चतुर्भ्योऽहं चतुरो ब्राह्मणाञ्शुभे ।
मद्भक्तान्निर्मलान्पुण्यान्समानीय तपस्विनः ॥ १३.२४७.१० ॥
O Glückverheißende, aus den vier Lebensstufen versammelte ich vier Brahmanen, meine Verehrer, rein, verdienstvoll und asketisch.
13.247.11
व्याचख्येऽहं तथा देवि योगं पाशुपतं महत् ।
गृहीतं तच्च तैः सर्वं मुखाच्च मम दक्षिणात् ॥ १३.२४७.११ ॥
So, o Göttin, legte ich den großen Yoga Paśupatis dar. Sie empfingen alles aus meinem rechten Mund.
13.247.12
श्रुत्वा तत्त्रिषु लोकेषु स्थापितं चापि तैः पुनः ।
इदानीं च त्वया पृष्टो वदाम्येकमनाः शृणु ॥ १३.२४७.१२ ॥
Nachdem sie es gehört hatten, begründeten sie es erneut in den drei Welten. Nun, da du fragst, spreche ich mit gesammeltem Geist — höre.
13.247.13
अहं पसुपतिर्नाम मद्भक्ता ये च मानवाः ।
सर्वे पाशुपता ज्ञेया भस्मदिग्धतनूरुहाः ॥ १३.२४७.१३ ॥
Ich bin unter dem Namen Paśupati bekannt. Alle Menschen, die meine Verehrer sind, sollen als Pāśupatas gelten, deren Körperhaare mit Asche bestrichen sind.
13.247.14
रक्षार्थं मङ्गलार्थं न पवित्रार्थं च भामिनि ।
लिङ्गार्थं चैव भक्तानां भस्म दत्तं मया पुरा ॥ १३.२४७.१४ ॥
O strahlende Frau, ich gab diese Asche meinen Verehrern vor langer Zeit nicht zum Schutz, nicht zum Heil und nicht zur Reinigung, sondern um des Liṅga willen.
13.247.15
तेन संदिग्धसर्वाङ्गा भस्मना ब्रह्मचारिणः ।
जटिला मुण्डिता वाऽपि नानाकारशिखण्डिनः ॥ १३.२४७.१५ ॥
Enthaltsame Asketen, deren sämtliche Glieder mit jener Asche bestrichen sind, mit verfilztem Haar oder kahlem Kopf, die Schöpfe vielerlei Gestalt tragen.
13.247.16
विकृताः पिङ्गलाभिस्च नग्ना नानाप्रकारिणः ।
भैक्षं चरन्तः सर्वत्र निःस्पृहा निष्परिग्रहाः ॥ १३.२४७.१६ ॥
Mit verzerrtem Aussehen, gelblich-braun, nackt, von vielerlei Art, überall umherziehend und betteln, frei von Begierde und ohne Besitz.
13.247.17
मृत्पात्रहस्ता मद्भक्ता मन्निवेशितबुद्ध्यः ।
चरन्तो निखिलं लोकं मम हर्षविवर्धनाः ॥ १३.२४७.१७ ॥
Mit Tonschalen in der Hand, meine Verehrer, deren Geist auf mich gerichtet ist, die die ganze Welt durchwandern und meine Freude mehren.
13.247.18
मम पाशुपतं दिव्यं योगशास्त्रमनुत्तमम् ।
सूक्ष्मं सर्वेषु लोकेषु विमृशन्तश्चरन्ति ते ॥ १३.२४७.१८ ॥
Meine göttliche und höchste Lehre vom Yoga, das Pāśupata, ist fein; darüber nachsinnend in allen Welten, wandern sie umher.
13.247.19
एवं नित्याभियुक्तानां मद्भक्तानां तपस्विनाम् ।
उपायं चिन्तयाम्याशु येन मामुपयान्ति ते ॥ १३.२४७.१९ ॥
So sinne ich für meine stets hingegebenen Verehrer und Asketen rasch auf ein Mittel, durch das sie zu mir gelangen.
13.247.20
स्थापितं त्रिषु लोकेषु शिवलिङ्गं मया मम ।
नमस्कारेण वा तस्य मुच्यन्ते सर्वकिल्बिषैः ॥ १३.२४७.२० ॥
In den drei Welten steht mein Śivaliṅga, von mir errichtet; allein durch ehrfürchtigen Gruß an ihn werden die Menschen von allen Sünden befreit.
13.247.21
इष्टं दत्तमधीतं च यज्ञाश्च बहुदक्षिणाः ।
शिवलिङ्गप्रणामस्य कलां नार्हन्ति षोडशीम् ॥ १३.२४७.२१ ॥
Opfer, Gaben, das Studium der Veden und große Opfer mit reichen Gebühren sind nicht einmal den sechzehnten Teil der Verehrung des Śivaliṅga wert.
13.247.22
अर्चया शिवलिङ्गस्य परितुष्याम्यहं प्रिये ।
शिवलिङ्गार्चनायां तु विदानमपि मे शृणु ॥ १३.२४७.२२ ॥
O Geliebte, ich bin durch die Verehrung des Śivaliṅga sehr erfreut. Höre nun auch von mir die Vorschrift für die Verehrung des Śivaliṅga.
13.247.23
गोक्षीरनवनीताभ्यामर्चयेद्यः शिवं मम ।
इष्टस्य हयमेधस्य यत्फलं तत्फलं भवेत् ॥ १३.२४७.२३ ॥
Wer meinen Śiva mit Kuhmilch und Butter verehrt, erlangt genau die Frucht des Rosselopfers.
13.247.24
घृतमण्डेन यो नित्यमर्चयेद्यः शिवं मम ।
स फलं प्राप्नुयान्मर्त्यो ब्राह्मणस्याग्निहोत्रिणः ॥ १३.२४७.२४ ॥
Der Sterbliche, der meinen Śiva täglich mit Ghee-Rahm verehrt, erlangt die Frucht eines Brahmanen, der das Agnihotra vollzieht.
13.247.25
केवलेनापि तोयेन स्नापयेद्यः शिवं मम ।
स चापि लभते पुण्यं प्रियं च लभते नरः ॥ १३.२४७.२५ ॥
Wer mein Śiva-Liṅga auch nur mit Wasser badet, erlangt Verdienst, und dieser Mensch erlangt, was ihm lieb ist.
13.247.26
सघृतं गुग्गुलु सम्यग्धूपयेद्यः शिवान्तिके ।
गोसवस्य तु यज्ञस्य यत्फलं तस्य तद्भवेत् ॥ १३.२४७.२६ ॥
Wer vor Śiva Guggulu mit Ghee richtig als Rauchopfer darbringt, dem wird die Frucht des Go-sava-Opfers zuteil.
13.247.27
यस्तु गुग्गुलपिण्डेन केवलेनापि धूपयेत् ।
तस्य रुक्मप्रधानस्य यत्फलं तस्य तद्भवेत् ॥ १३.२४७.२७ ॥
Wer nur mit einer Kugel Guggulu räuchert, erlangt dieselbe Frucht wie derjenige, der Gold als Hauptgabe schenkt.
13.247.28
यस्तु नानाविधैः पुष्पैर्मम लिङ्गं समर्चयेत् ।
स हि धेनुसहस्रस्य दत्तस्य फलमाप्नुयात्। ॥ १३.२४७.२८ ॥
Wer mein Liṅga gut mit vielerlei Blumen verehrt, erlangt die Frucht der Gabe von tausend Kühen.
13.247.29
यस्तु देशान्तरं गत्वा शिवलिङ्गं समर्चयेत् ।
तस्मात्सर्वमनुष्येषु नास्ति मे प्रियकृत्तमः ॥ १३.२४७.२९ ॥
Wer in ein fernes Land zieht und das Śiva-Liṅga gut verehrt — unter allen Menschen gibt es keinen, der mir einen lieberen Dienst erweist.
13.247.30
एवं नानाविधैर्द्रव्यैः शिवलिङ्गं समर्चयेत् ।
मत्समानो मनुष्येषु न पुनर्जायते नरः ॥ १३.२४७.३० ॥
So wird, wer das Śiva-Liṅga gut mit vielerlei Gaben verehrt, unter den Menschen mir gleich, und dieser Mensch wird nicht wieder geboren.
13.247.31
अर्चनाभिर्नमस्कारैरुपहारैः स्तवैरपि ।
भक्तो मामर्चयेन्नित्यं शिवलिङ्गेष्वतन्द्रितः ॥ १३.२४७.३१ ॥
Mit Verehrung, Grüßen, Gaben und Lobpreisungen soll der Verehrer mich stets, ohne Nachlässigkeit, in den Śiva-Liṅgas ehren.
13.247.32
पलाशबिल्वपत्राणि राजवृक्षस्रजं तथा ।
अर्कपुष्पाणि मेध्यानि मत्प्रियाणि विशेषतः ॥ १३.२४७.३२ ॥
Blätter von palāśa und bilva, ein Kranz vom rāja-Baum und Blüten der arka-Pflanze – reine Dinge, und mir besonders lieb.
13.247.33
फलं वा यदि वा शाकं पुष्पं वा यदि वा जलम् ।
दत्तं सम्प्रीणयेद्देवि भक्तैर्मद्गतमानसैः ॥ १३.२४७.३३ ॥
Frucht oder Gemüse, Blume oder Wasser – was auch immer geopfert wird, o Göttin: Die Verehrer, deren Geist auf mich gerichtet ist, sollen mich damit erfreuen.
13.247.34
ममाभिपरितुष्टस्य नास्ति लोकेषु दुर्लभम् ।
तस्मात्ते सततं भक्ता मामेवाभ्यर्चयन्त्युत ॥ १३.२४७.३४ ॥
Für mich, der ich völlig erfreut bin, ist nichts in den Welten schwer zu erlangen. Darum verehren deine Verehrer ständig nur mich.
13.247.35
मद्भक्ता न विनश्यन्ति मद्भक्ता वीतकल्मषाः ।
मद्भक्ताः सर्वलोकेषु पूजनीया विशेषतः ॥ १३.२४७.३५ ॥
Meine Verehrer gehen nicht zugrunde; meine Verehrer sind frei von Makel. Meine Verehrer sind in allen Welten besonders verehrungswürdig.
13.247.36
मद्द्वेषिणश्चि ये मर्त्या मद्भक्तद्वेषिणश्च वा ।
यान्ति ते नरकं घोरमिष्ट्वा क्रतुशतैरपि ॥ १३.२४७.३६ ॥
Die Sterblichen, die mich hassen oder meine Verehrer hassen, gehen selbst nach hundert Opfern in die furchtbare Hölle.
13.247.37
एतत्ते सर्वमाख्यातं योगं पाशुपतं महत् ।
मद्भक्तैर्मनुजैर्देवि श्राव्यमेतद्दिनेदिने ॥ १३.२४७.३७ ॥
Göttin, dies alles ist dir verkündet worden: dies ist der große Yoga Paśupatis. Von den Menschen, die meine Verehrer sind, soll er Tag für Tag gehört werden.
13.247.38
शृणुयाद्यः पठेद्वाऽपि ममेदं धर्मनिश्चयम् ।
स्वर्गं कीर्तिं धनं धान्यं स लभेत नरोत्तमः ॥ १३.२४७.३८ ॥
Wer diese Gewissheit meines Dharma hört oder rezitiert, der beste der Männer, erlangt Himmel, Ruhm, Reichtum und Getreide.