มหาภารตะ · อัธยายะ 13.272
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.272.1
शरतल्पगते भीष्मे कौरवाणां धुरन्धरे ।
शयाने वीरशयने पाण्डवैः समुपस्थिते ॥ १३.२७२.१ ॥
เมื่อภีษมะผู้เป็นยอดแห่งเหล่าเการพ ทอดกายอยู่บนเตียงลูกศร นอนบนแท่นของวีรบุรุษ และเหล่าปาณฑพมาเฝ้าอยู่ใกล้ ๆ
13.272.2
युधिष्ठिरो महाप्राज्ञो मम पूर्वपितामहः ।
धर्माणामागमं श्रुत्वा विदित्वा सर्वसंशयान् ॥ १३.२७२.२ ॥
ยุธิษฐิระผู้มีปัญญายิ่งใหญ่ ซึ่งเป็นปู่รุ่นก่อนของข้า ได้ฟังคำสอนว่าด้วยธรรมทั้งหลาย และรู้แจ้งความสงสัยทั้งปวงแล้ว
13.272.3
दानानां च विधिं श्रुत्वा च्छिन्नधर्मार्थसंशयः ।
यदन्यदकरोद्विप्र तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२७२.३ ॥
เมื่อฟังหลักแห่งการให้ทานแล้ว และความสงสัยในธรรมกับทรัพย์ได้ถูกตัดขาดไป สิ่งอื่นใดที่ท่านได้ทำ โอ้พราหมณ์ ขอท่านโปรดเล่าให้ข้าฟังด้วยเถิด
13.272.4
अभून्मुहूर्तं स्तिमितं सर्वं तद्राजमण्डलम् ।
तूष्णींभूते ततस्तस्मिन्पटे चित्रमिवार्पितम् ॥ १३.२७२.४ ॥
ชั่วครู่หนึ่ง ที่ประชุมของเหล่ากษัตริย์ทั้งหมดนั้นก็นิ่งสงบ เมื่อทุกคนเงียบลง พวกเขาก็นิ่งอยู่ดุจภาพวาดที่ปักอยู่บนผืนผ้า
13.272.5
मुहूर्तमिव च ध्यात्वा व्यासःक सत्यवतीसुतः ।
नृपं शयानं गाङ्गेयमिदमाह वचस्त्वरन् ॥ १३.२७२.५ ॥
วยาสบุตรแห่งสัตยวดี ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วกล่าววาจานี้แก่คาคเคยะผู้นอนอยู่อย่างเร่งรีบ
13.272.6
राजन्प्रकृतिमापन्नः कुरुराजो युधिष्ठिरः ।
सहितो भ्रातृभिः सर्वैः पार्तिवैश्चानुयायिभिः ॥ १३.२७२.६ ॥
ข้าแต่พระราชา ยุธิษฐิระกษัตริย์แห่งกุรุ ได้กลับคืนสู่ความสงบแล้ว ร่วมด้วยพี่น้องทั้งปวง ทั้งเหล่ากษัตริย์และผู้ติดตามทั้งหลาย
13.272.7
उपास्ते त्वां नरव्याघ्र सह कृष्णेन धीमता ।
तमिमं पुरयानाय समनुज्ञातुमर्हसि ॥ १३.२७२.७ ॥
โอ้เสือในหมู่มนุษย์ ท่านผู้มีปัญญากับพระกฤษณะเฝ้ารับใช้ท่านอยู่ ขอท่านโปรดอนุญาตให้เขากลับสู่นครเถิด
13.272.8
एवमुक्तो भगवता व्यासेन पृथिवीपतिः ।
युधिष्ठिरं सहामात्यमनुजज्ञे नदीसुतः ॥ १३.२७२.८ ॥
เมื่อพระภควัต วยาสตรัสเช่นนี้แล้ว ท้าวแผ่นดินผู้เป็นบุตรแห่งแม่น้ำ จึงอนุญาตให้ยุธิษฐิระพร้อมด้วยเหล่าอำมาตย์ไป
13.272.9
उवाच चैनं मधुरं नृपं शान्तनवो नृपः ।
प्रविशस्व पुरीं राजन्धर्मे च ध्रियतां मनः ॥ १३.२७२.९ ॥
และพระเจ้าศานตนุผู้เป็นกษัตริย์ ตรัสกับยุธิษฐิระด้วยถ้อยคำอ่อนหวานว่า ข้าแต่พระราชา จงเข้าสู่นครเถิด และตั้งจิตมั่นอยู่ในธรรม
13.272.10
यजस्व विविधैर्यजैर्बह्वन्नैः स्वाप्तदक्षिणैः ।
ययातिरिव राजेन्द्र श्रकद्धादमपुरःसरः ॥ १३.२७२.१० ॥
ข้าแต่จอมกษัตริย์ จงประกอบยัญพิธีต่าง ๆ พร้อมด้วยอาหารอันอุดมและทักษิณาที่มอบด้วยศรัทธา เหมือนพระยยาติ โดยมีความเชื่อและความสำรวมนำหน้าเถิด
13.272.11
क्षत्रधर्मरतः पार्थ पितॄन्देवांश्च तर्पय ।
श्रेयसा योक्ष्यसे चैव व्येतु ते मानसो ज्वरः ॥ १३.२७२.११ ॥
โอ้บุตรแห่งปฤถา เมื่อยินดีในหน้าที่ของกษัตริย์ จงให้บรรพบุรุษและเทพทั้งหลายได้รับความพอใจเถิด ท่านจะได้ประสบความเจริญ และความร้อนรุ่มในใจของท่านจะสิ้นไป
13.272.12
रञ्जयस्व प्रजाः सर्वाः प्रकृतीः परिसान्त्वय ।
सुहृदः फलसत्कारैरर्चयस्व यथार्हतः ॥ १३.२७२.१२ ॥
จงทำให้ประชาราษฎร์ทั้งปวงเบิกบาน และปลอบโยนเหล่าข้าราชการผู้ดูแลแว่นแคว้นให้มั่นคง จงให้เกียรติแก่มิตรสหายด้วยรางวัลและการต้อนรับตามสมควรแก่ฐานะของเขา
13.272.13
अनुं त्वां तात जीवन्तु मित्राणि सुहृकदस्तथा ।
चैत्यस्थाने स्थितं वृक्षं फलवन्तमिव द्विजाः ॥ १३.२७२.१३ ॥
ลูกรัก ขอให้มิตรสหายและผู้หวังดีของท่านได้อยู่ร่วมกับท่านต่อไป เหมือนต้นไม้ที่เติบโตอยู่ที่ศาลเจ้าและออกผลดก โอ้ผู้เกิดสองครั้งทั้งหลาย
13.272.14
आगन्तव्यं च भवता समये मम पार्थिव ।
विनिवृत्ते दिनकरे प्रवृत्ते चोत्तरायणे ॥ १३.२७२.१४ ॥
ข้าแต่พระราชา เมื่อถึงเวลาที่ข้ากำหนด ท่านต้องมาหาข้า คือเมื่อพระอาทิตย์เคลื่อนกลับและการเดินทางสู่ทิศเหนือได้เริ่มขึ้นแล้ว
13.272.15
तथेत्युक्त्वा च कौन्तेयः सोभिवाद्य पितामहम् ।
प्रययौ सपरीवारो नगरं नागसाह्वयम् ॥ १३.२७२.१५ ॥
บุตรแห่งกุนตีกล่าวว่า "ตกลงตามนั้น" แล้วกราบไหว้ปู่ของตน จากนั้นก็เดินทางพร้อมบริวารไปยังนครที่เรียกว่านาคสาหวัย
13.272.16
धृतराष्ट्रं पुरस्कृत्य गान्धारीं च पतिव्रताम् ।
सह तैर्ऋषिभिः सर्वैर्भ्रातृभिः केशवेन च ॥ १३.२७२.१६ ॥
โดยมีพระธฤตราษฎร์นำหน้า และพระคานธารีผู้ซื่อสัตย์ต่อสามี พร้อมด้วยฤๅษีทั้งหมด พี่น้อง และพระเกศวะ
13.272.17
पौरजानपदैश्चैव मन्त्रिवृद्धैश्च पार्थिव ।
प्रविवेश कुरुश्रेष्ठः पुरं वारणसाह्वयम् ॥ १३.२७२.१७ ॥
ข้าแต่พระราชา กุรุศรษฐ์ได้เข้าสู่นครที่เรียกว่าวารณสาหวัย พร้อมด้วยชาวเมือง ชาวชนบท และเหล่าเสนาบดีผู้ใหญ่