மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.272
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.272.1
शरतल्पगते भीष्मे कौरवाणां धुरन्धरे ।
शयाने वीरशयने पाण्डवैः समुपस्थिते ॥ १३.२७२.१ ॥
குருக்களின் தலைவரான பீஷ்மர் அம்புப் படுக்கையில் கிடந்தபோது, வீரர்களின் அப்படுக்கையில் படுத்திருக்க, பாண்டவர்கள் அருகில் கூடியிருந்தனர்.
13.272.2
युधिष्ठिरो महाप्राज्ञो मम पूर्वपितामहः ।
धर्माणामागमं श्रुत्वा विदित्वा सर्वसंशयान् ॥ १३.२७२.२ ॥
மிகுந்த ஞானமுடைய யுதிஷ்டிரர், என் முன்னோர் பிதாமகர், தர்மங்களின் மரபைக் கேட்டு, எல்லா ஐயங்களையும் அறிந்து.
13.272.3
दानानां च विधिं श्रुत्वा च्छिन्नधर्मार्थसंशयः ।
यदन्यदकरोद्विप्र तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२७२.३ ॥
தானங்களின் விதியைக் கேட்டு, தர்மம், பொருள் பற்றிய ஐயம் நீங்கியவராய், அந்தணரே, அவர் வேறு என்ன செய்தார் என்பதை எனக்குச் சொல்ல வேண்டும்.
13.272.4
अभून्मुहूर्तं स्तिमितं सर्वं तद्राजमण्डलम् ।
तूष्णींभूते ततस्तस्मिन्पटे चित्रमिवार्पितम् ॥ १३.२७२.४ ॥
ஒரு கணம் அந்த முழு அரச அவையும் அசைவற்று நின்றது. அவர்கள் மௌனமானபோது, அவர்கள் ஒரு துணியில் வரையப்பட்ட ஓவியம் போல் இருந்தனர்.
13.272.5
मुहूर्तमिव च ध्यात्वा व्यासःक सत्यवतीसुतः ।
नृपं शयानं गाङ्गेयमिदमाह वचस्त्वरन् ॥ १३.२७२.५ ॥
ஒரு கணம் தியானித்த பின், சத்யவதியின் மகன் வியாசர், அம்புப் படுக்கையில் கிடந்த கங்கையின் மகனை நோக்கி, விரைவாக இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னார்.
13.272.6
राजन्प्रकृतिमापन्नः कुरुराजो युधिष्ठिरः ।
सहितो भ्रातृभिः सर्वैः पार्तिवैश्चानुयायिभिः ॥ १३.२७२.६ ॥
அரசே, குருக்களின் அரசன் யுதிஷ்டிரர் இயல்பு நிலைக்குத் திரும்பி, எல்லா சகோதரர்களுடனும், அரசர்களுடனும், பின்தொடர்ந்தவர்களுடனும்.
13.272.7
उपास्ते त्वां नरव्याघ्र सह कृष्णेन धीमता ।
तमिमं पुरयानाय समनुज्ञातुमर्हसि ॥ १३.२७२.७ ॥
மனிதர்களில் புலியே, அறிவுள்ள கிருஷ்ணருடன் அவர் உம்மை வணங்கிக் கொண்டிருக்கிறார். அவரை நகரத்திற்குத் திரும்பிச் செல்ல அனுமதிப்பது உமக்குத் தகும்.
13.272.8
एवमुक्तो भगवता व्यासेन पृथिवीपतिः ।
युधिष्ठिरं सहामात्यमनुजज्ञे नदीसुतः ॥ १३.२७२.८ ॥
பகவான் வியாசர் இவ்வாறு கூறியதும், பூமிபதியான நதியின் மகன் அமைச்சர்களுடன் கூடிய யுதிஷ்டிரருக்கு அனுமதி அளித்தார்.
13.272.9
उवाच चैनं मधुरं नृपं शान्तनवो नृपः ।
प्रविशस्व पुरीं राजन्धर्मे च ध्रियतां मनः ॥ १३.२७२.९ ॥
சாந்தனுவின் மகனாகிய அரசன் அந்த அரசனிடம் இனிய சொற்களில் கூறினார்: அரசே, நகரத்தில் நுழைவாயாக; உன் மனதை தர்மத்தில் நிலைநிறுத்து.
13.272.10
यजस्व विविधैर्यजैर्बह्वन्नैः स्वाप्तदक्षिणैः ।
ययातिरिव राजेन्द्र श्रकद्धादमपुरःसरः ॥ १३.२७२.१० ॥
அரசர்களின் அரசே, யயாதியைப் போல பலவிதமான யாகங்களைச் செய்; ஏராளமான உணவுடனும் நன்கு அளிக்கப்பட்ட தட்சிணைகளுடனும், சிரத்தையும் அடக்கமும் முன்னிற்க.
13.272.11
क्षत्रधर्मरतः पार्थ पितॄन्देवांश्च तर्पय ।
श्रेयसा योक्ष्यसे चैव व्येतु ते मानसो ज्वरः ॥ १३.२७२.११ ॥
பிருதையின் மகனே, சத்திரிய தர்மத்தில் ஈடுபட்டு, முன்னோர்களையும் தேவர்களையும் திருப்திப்படுத்து. நலனுடன் இணைவாய்; உன் மனத்தின் வேதனை நீங்கட்டும்.
13.272.12
रञ्जयस्व प्रजाः सर्वाः प्रकृतीः परिसान्त्वय ।
सुहृदः फलसत्कारैरर्चयस्व यथार्हतः ॥ १३.२७२.१२ ॥
அனைத்து குடிமக்களையும் மகிழ்வி; அரசின் அங்கங்களை நன்கு ஆறுதல்படுத்து; நண்பர்களை அவரவர் தகுதிக்கேற்ப பரிசுகளாலும் மரியாதையாலும் கௌரவி.
13.272.13
अनुं त्वां तात जीवन्तु मित्राणि सुहृकदस्तथा ।
चैत्यस्थाने स्थितं वृक्षं फलवन्तमिव द्विजाः ॥ १३.२७२.१३ ॥
அன்பனே, நண்பர்களும் நலம் விரும்பிகளும் உன்னுடன் வாழட்டும்; சைத்திய இடத்தில் நிற்கும் கனிதரும் மரம் போல், ஓ துவிஜர்களே.
13.272.14
आगन्तव्यं च भवता समये मम पार्थिव ।
विनिवृत्ते दिनकरे प्रवृत्ते चोत्तरायणे ॥ १३.२७२.१४ ॥
ஓ அரசே, நீ என் குறிப்பிட்ட காலத்தில் வர வேண்டும்; சூரியன் திரும்பி உத்தராயணம் தொடங்கும் போது.
13.272.15
तथेत्युक्त्वा च कौन्तेयः सोभिवाद्य पितामहम् ।
प्रययौ सपरीवारो नगरं नागसाह्वयम् ॥ १३.२७२.१५ ॥
'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று சொல்லி, குந்தியின் மகன் பிதாமகரை வணங்கி, பரிவாரத்துடன் நாகசாஹ்வய நகரத்திற்குச் சென்றான்.
13.272.16
धृतराष्ट्रं पुरस्कृत्य गान्धारीं च पतिव्रताम् ।
सह तैर्ऋषिभिः सर्वैर्भ्रातृभिः केशवेन च ॥ १३.२७२.१६ ॥
திருதராஷ்டிரனை முன்னிட்டு, பதிவிரதையான காந்தாரியையும், அந்த முனிவர்கள் அனைவருடனும், சகோதரர்களுடனும், கேசவனுடனும்.
13.272.17
पौरजानपदैश्चैव मन्त्रिवृद्धैश्च पार्थिव ।
प्रविवेश कुरुश्रेष्ठः पुरं वारणसाह्वयम् ॥ १३.२७२.१७ ॥
ஓ அரசே, நகர மக்கள், நாட்டுப்புற மக்கள் மற்றும் மூத்த அமைச்சர்களுடன், குருக்களில் சிறந்தவன் வாரணசாஹ்வய நகரத்தில் நுழைந்தான்.