महाभारत · अध्याय 13.52
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.52.1
न बिभेति कथं सा स्त्री शापाच्च परमद्युते ।
कथं निवृत्तो भगवांस्तद्भवान्प्रब्रवीतु मे ॥ १३.५२.१ ॥
हे परमतेजस्वी, ती स्त्री शापाला कशी भीत नव्हती? ते भगवान कसे मुक्त झाले? ते तुम्ही मला सांगा.
13.52.2
अष्टावक्रोऽन्वपृच्छत्तां रूपं विकुरुषे कथम् ।
न चानृतं ते वक्तव्यं ब्रूहि ब्राह्मणकाम्यया ॥ १३.५२.२ ॥
अष्टावक्र तिला म्हणाला, 'तू आपले रूप कसे बदलतेस? तू खोटे बोलू नयेस; ब्राह्मणाच्या इच्छेने सत्य सांग.'
13.52.3
द्यावापृथिव्योर्यत्रैषा काम्या ब्राह्मणसत्तम ।
शृणुष्वावहितः सर्वं यदिदं सत्यविक्रम ॥ १३.५२.३ ॥
हे ब्राह्मणश्रेष्ठा, द्युलोक आणि पृथ्वी यांच्यामध्ये ही इच्छा जिथे आहे, ते सर्व लक्षपूर्वक ऐका, हे सत्यपराक्रमी!
13.52.4
जिज्ञासेयं प्रयुक्ता मे स्थैर्यं कर्तुं तवानघ ।
अव्युत्थानेन ते लोका जिताः सत्यपराक्रम ॥ १३.५२.४ ॥
हे निष्पाप, तुझी स्थिरता तपासण्यासाठीच मी ही चौकशी केली. हे सत्यपराक्रमी, न ढळल्यामुळे तू लोक जिंकलेस.
13.52.5
उत्तरां मां दिशं विद्धि दृष्टं स्त्रीचापलं च ते ।
स्थविराणामपि स्त्रीणां बाधते मैथुनज्वरः ॥ १३.५२.५ ॥
मला उत्तर दिशा समज; तू स्त्रियांचा चंचलपणा पाहिलास. कामज्वर वृद्ध स्त्रियांनाही पीडा देतो.
13.52.6
अविश्वासो न व्यसनी नातिसक्तोऽप्रवासकः ।
विद्वान्सुशीलः पुरुषः सदारः सुखमश्नुते ॥ १३.५२.६ ॥
जो पुरुष अविश्वासू नाही, व्यसनी नाही, अतिआसक्त नाही, प्रवासी नाही, विद्वान आणि सुशील आहे, तो पत्नीसह सुख भोगतो.
13.52.7
तुष्टः पितामहस्तेऽद्य तथा देवाः सवासवाः ॥ १३.५२.७ ॥
आज तुझ्यावर पितामह आणि वासवासह सर्व देव प्रसन्न झाले आहेत.
13.52.8
सत्वं येन च कार्येण सम्प्राप्तो भगवानिह ।
प्रेषितस्तेन विप्रेण कन्यापित्रा द्विजर्षभः ॥ १३.५२.८ ॥
ज्या कार्यासाठी आपण येथे आलात, त्याच कार्यासाठी कन्येच्या पित्याने त्या ब्राह्मणाद्वारे आपल्याला पाठवले, हे द्विजश्रेष्ठा.
13.52.9
प्रेषितश्चोपदेशाय तच्च सर्वं श्रुतं त्वया ॥ १३.५२.९ ॥
उपदेशासाठी आपल्याला पाठवले होते, ते सर्व आपण ऐकले आहे.
13.52.10
नितान्तं स्त्री भोगपरा प्रियवादाप्रवासनात् ।
रक्ष्यते चाकुचेलाद्यैरप्रसङ्गानुवर्तनैः ॥ १३.५२.१० ॥
भोगात अत्यंत रमलेली स्त्री प्रिय बोलण्याने, परदेशी न जाण्याने, मळके वस्त्र न घालण्याने आणि अयोग्य संगतीचे अनुसरण न करण्याने रक्षिली जाते.
13.52.11
अपर्वस्वनिषिद्धासु रात्रिष्वप्यनृतौ व्रजेत् ।
रात्रौ च नातिनियमो न वै ह्यनियमो भवेत्॥ ॥ १३.५२.११ ॥
पर्वदिवस सोडून, निषिद्ध नसलेल्या रात्री, ऋतुकाल नसतानाही जवळ जावे; रात्री अतिनियम नसावा, आणि नियमच नसावा असेही नाही.
13.52.12
क्षेमैर्गमिष्यसि गृहं श्रमश्च न भविष्यति ।
कन्यां प्राप्स्यसि तां विप्र पुत्रिणी च भविष्यति ॥ १३.५२.१२ ॥
आपण सुखरूप घरी जाल, श्रमही होणार नाहीत. हे विप्रा, आपल्याला ती कन्या मिळेल आणि ती पुत्रवतीही होईल.
13.52.13
काम्यया पृष्टवांस्त्वं मां ततो व्याहृतमुत्तरम् ।
अनतिक्रमणीया साकृत्स्नैर्लोकैस्त्रिभिः सदा ॥ १३.५२.१३ ॥
इच्छेने तू मला विचारलेस; तेव्हा उत्तर सांगितले गेले. ते तिन्ही लोकांत सदैव न उल्लंघण्याजोगे आहे.
13.52.14
गच्छस्व कृतकृत्यस्त्वं किं वाऽन्यच्छ्रोतुमिच्छसि ।
यावद्ब्रवीमि विप्रर्षे अष्टावक्र यथातथम् ॥ १३.५२.१४ ॥
जा, तुझे कार्य सिद्ध झाले. की आणखी काही ऐकू इच्छितोस? हे विप्रर्षी अष्टावक्रा, जितके सांगायचे तितके मी यथार्थ सांगते.
13.52.15
ऋषिणा प्रसादिता चास्मि तव हेतोर्द्विजर्षभ ।
तस्य सम्माननार्थं मे त्वयि वाक्यं प्रभाषितम् ॥ १३.५२.१५ ॥
ऋषींनी प्रसन्न केलेली मी तुझ्या कारणाने आहे, हे द्विजश्रेष्ठा. त्यांच्या सन्मानासाठी मी तुला हे वचन सांगितले.
13.52.16
श्रुत्वा तु वचनं तस्याः स विप्रः प्राञ्जलिः स्थितः ।
अनुज्ञातस्तया चापि स्वगृहं पुनराव्रजत् ॥ १३.५२.१६ ॥
तिचे बोल ऐकून तो विप्र हात जोडून उभा राहिला. तिची अनुज्ञा मिळाल्यावर तो पुन्हा आपल्या घरी परतला.
13.52.17
गृहमागत्य विश्रान्तः स्वजनं परिपृच्छ्य च ।
अभ्यागच्छच्च तं विप्रं न्यायतः कुरुनन्दन ॥ १३.५२.१७ ॥
घरी येऊन विश्रांती घेऊन आणि आपल्या लोकांची चौकशी करून, हे कुरुनंदना, तो योग्य रीतीने त्या विप्राकडे पुन्हा गेला.
13.52.18
पृष्टश्च तेन विप्रेण दृष्टं त्वेतन्निदर्शनम् ।
प्राह विप्रं तदा विप्रः सुप्रीतेनान्तरात्मना ॥ १३.५२.१८ ॥
त्या विप्राने विचारल्यावर, हे उदाहरण पाहिलेल्या त्या विप्राने तेव्हा अत्यंत प्रसन्न मनाने त्या विप्राला सांगितले.
13.52.19
भवताऽहमनुज्ञातः प्रास्थितो गन्धमादनम् ।
तस्य चोत्तरतो देशे दृष्टं मे दैवतं महत् ॥ १३.५२.१९ ॥
आपली अनुज्ञा घेऊन मी गंधमादनाकडे प्रस्थान केले. त्याच्या उत्तरेकडील प्रदेशात मला एक महान देवता दिसली.
13.52.20
तया चाहमनुज्ञातो भवांश्चापि प्रकीर्तितः ।
श्रावितश्चापि तद्वाक्यं गृहं चाभ्यागतः प्रभो ॥ १३.५२.२० ॥
तिने मला अनुज्ञा दिली आणि तुमचीही प्रशंसा केली. तिचे वचन मी ऐकवले. हे प्रभो, मी घरी परतलो.
13.52.21
तमुवाच तदा विप्रः सुतां प्रतिगृहाण मे ।
नक्षत्रतिथिसंयोगे पात्रं हि परमं भवान् ॥ १३.५२.२१ ॥
तेव्हा तो ब्राह्मण त्याला म्हणाला, 'माझ्या कन्येचा स्वीकार करा. नक्षत्र आणि तिथीच्या संयोगावर तुम्हीच श्रेष्ठ पात्र आहात.'
13.52.22
अष्टावक्रस्तथेत्युक्त्वा प्रतिगृह्य च तां प्रभो ।
कन्यां परमधर्मात्मा प्रीतिमांश्चाभवत्तदा ॥ १३.५२.२२ ॥
'तसेच होवो' असे म्हणून अष्टावक्राने त्या कन्येचा स्वीकार केला. हे प्रभो, परमधर्मात्मा तो तेव्हा प्रसन्न झाला.
13.52.23
कन्यां तां प्रतिगृह्यैव भार्यां परमशोभनाम् ।
उवास मुदितस्तत्र श्वाश्रमे विगतज्वरः ॥ १३.५२.२३ ॥
त्या कन्येला पत्नी म्हणून स्वीकारून, परम सुंदर त्या भार्येसह तो तेथेच, आपल्या आश्रमात, आनंदाने व चिंतारहित होऊन राहू लागला.