Mahābhārata · Adhyāya 13.52
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.52.1
न बिभेति कथं सा स्त्री शापाच्च परमद्युते ।
कथं निवृत्तो भगवांस्तद्भवान्प्रब्रवीतु मे ॥ १३.५२.१ ॥
O du von höchstem Glanz, wie fürchtete jene Frau den Fluch nicht, und wie wurde der Erhabene befreit? Sage es mir.
13.52.2
अष्टावक्रोऽन्वपृच्छत्तां रूपं विकुरुषे कथम् ।
न चानृतं ते वक्तव्यं ब्रूहि ब्राह्मणकाम्यया ॥ १३.५२.२ ॥
Aṣṭāvakra fragte sie: »Wie veränderst du deine Gestalt? Du darfst nicht lügen; sprich aus Verlangen nach dem Brahmanen.«
13.52.3
द्यावापृथिव्योर्यत्रैषा काम्या ब्राह्मणसत्तम ।
शृणुष्वावहितः सर्वं यदिदं सत्यविक्रम ॥ १३.५२.३ ॥
O bester der Brahmanen, höre aufmerksam all dies, wo dieses Verlangen zwischen Himmel und Erde liegt, o du von wahrer Tapferkeit!
13.52.4
जिज्ञासेयं प्रयुक्ता मे स्थैर्यं कर्तुं तवानघ ।
अव्युत्थानेन ते लोका जिताः सत्यपराक्रम ॥ १३.५२.४ ॥
O Makelloser, diese Prüfung habe ich unternommen, um deine Standhaftigkeit zu erproben. O du von wahrer Tapferkeit, indem du nicht wankst, hast du die Welten gewonnen.
13.52.5
उत्तरां मां दिशं विद्धि दृष्टं स्त्रीचापलं च ते ।
स्थविराणामपि स्त्रीणां बाधते मैथुनज्वरः ॥ १३.५२.५ ॥
Erkenne mich als die nördliche Richtung; du hast die Unbeständigkeit der Frauen gesehen. Das Fieber der Begierde quält selbst alte Frauen.
13.52.6
अविश्वासो न व्यसनी नातिसक्तोऽप्रवासकः ।
विद्वान्सुशीलः पुरुषः सदारः सुखमश्नुते ॥ १३.५२.६ ॥
Der Mann, der nicht misstrauisch, nicht lasterhaft, nicht übermäßig anhänglich, kein Wanderer, gelehrt und wohlerzogen ist, genießt das Glück mit seiner Frau.
13.52.7
तुष्टः पितामहस्तेऽद्य तथा देवाः सवासवाः ॥ १३.५२.७ ॥
Heute sind der Großvater und ebenso die Götter samt Vāsava mit dir zufrieden.
13.52.8
सत्वं येन च कार्येण सम्प्राप्तो भगवानिह ।
प्रेषितस्तेन विप्रेण कन्यापित्रा द्विजर्षभः ॥ १३.५२.८ ॥
Zu dem Zweck, weswegen du hierher gekommen bist, hat dich der Vater der Jungfrau durch jenen Brahmanen gesandt, o Bester der Zweimalgeborenen.
13.52.9
प्रेषितश्चोपदेशाय तच्च सर्वं श्रुतं त्वया ॥ १३.५२.९ ॥
Und du wurdest zur Belehrung gesandt, und all das hast du gehört.
13.52.10
नितान्तं स्त्री भोगपरा प्रियवादाप्रवासनात् ।
रक्ष्यते चाकुचेलाद्यैरप्रसङ्गानुवर्तनैः ॥ १३.५२.१० ॥
Eine Frau, die ganz den Genüssen ergeben ist, wird durch freundliche Rede, durch das Nichtreisen in die Fremde, durch nicht schmutzige Kleidung und durch das Nichtfolgen unziemlicher Gesellschaft sehr behütet.
13.52.11
अपर्वस्वनिषिद्धासु रात्रिष्वप्यनृतौ व्रजेत् ।
रात्रौ च नातिनियमो न वै ह्यनियमो भवेत्॥ ॥ १३.५२.११ ॥
In Nächten, die weder Festtage noch verboten sind, darf man sich auch außerhalb der fruchtbaren Zeit nähern; in der Nacht soll es weder übermäßige Zucht noch gänzlich fehlende Zucht geben.
13.52.12
क्षेमैर्गमिष्यसि गृहं श्रमश्च न भविष्यति ।
कन्यां प्राप्स्यसि तां विप्र पुत्रिणी च भविष्यति ॥ १३.५२.१२ ॥
Du wirst sicher nach Hause gehen, und Erschöpfung wird dich nicht treffen. O Brahmane, du wirst jene Jungfrau erlangen, und sie wird auch Mutter von Söhnen werden.
13.52.13
काम्यया पृष्टवांस्त्वं मां ततो व्याहृतमुत्तरम् ।
अनतिक्रमणीया साकृत्स्नैर्लोकैस्त्रिभिः सदा ॥ १३.५२.१३ ॥
Aus Verlangen hast du mich gefragt, und dann wurde die Antwort gesprochen; sie ist in den drei Welten immer unübertretbar.
13.52.14
गच्छस्व कृतकृत्यस्त्वं किं वाऽन्यच्छ्रोतुमिच्छसि ।
यावद्ब्रवीमि विप्रर्षे अष्टावक्र यथातथम् ॥ १३.५२.१४ ॥
Geh, dein Anliegen ist erfüllt. Oder willst du noch etwas anderes hören? So weit ich spreche, spreche ich wahrhaftig, o Weiser Aṣṭāvakra.
13.52.15
ऋषिणा प्रसादिता चास्मि तव हेतोर्द्विजर्षभ ।
तस्य सम्माननार्थं मे त्वयि वाक्यं प्रभाषितम् ॥ १३.५२.१५ ॥
Vom Weisen besänftigt, bin ich deinetwegen hier, o Stier unter den Brahmanen; um ihn zu ehren, habe ich dir dieses Wort gesagt.
13.52.16
श्रुत्वा तु वचनं तस्याः स विप्रः प्राञ्जलिः स्थितः ।
अनुज्ञातस्तया चापि स्वगृहं पुनराव्रजत् ॥ १३.५२.१६ ॥
Als er ihre Worte gehört hatte, stand der Brahmane mit gefalteten Händen da; von ihr erlaubt, kehrte er wieder in sein Haus zurück.
13.52.17
गृहमागत्य विश्रान्तः स्वजनं परिपृच्छ्य च ।
अभ्यागच्छच्च तं विप्रं न्यायतः कुरुनन्दन ॥ १३.५२.१७ ॥
Nachdem er nach Hause gekommen, sich ausgeruht und nach seinen Angehörigen gefragt hatte, ging er, o Freude der Kurus, rechtmäßig wieder zu jenem Brahmanen.
13.52.18
पृष्टश्च तेन विप्रेण दृष्टं त्वेतन्निदर्शनम् ।
प्राह विप्रं तदा विप्रः सुप्रीतेनान्तरात्मना ॥ १३.५२.१८ ॥
Von jenem Brahmanen gefragt, sprach der Brahmane, der dieses Beispiel gesehen hatte, da mit sehr erfreutem Herzen zu ihm.
13.52.19
भवताऽहमनुज्ञातः प्रास्थितो गन्धमादनम् ।
तस्य चोत्तरतो देशे दृष्टं मे दैवतं महत् ॥ १३.५२.१९ ॥
Mit deiner Erlaubnis brach ich zum Gandhamādana auf. In der Gegend nördlich davon sah ich eine große Gottheit.
13.52.20
तया चाहमनुज्ञातो भवांश्चापि प्रकीर्तितः ।
श्रावितश्चापि तद्वाक्यं गृहं चाभ्यागतः प्रभो ॥ १३.५२.२० ॥
Sie gab mir die Erlaubnis und pries auch dich. Ich ließ ihre Worte hören, und, o Herr, ich kehrte nach Hause zurück.
13.52.21
तमुवाच तदा विप्रः सुतां प्रतिगृहाण मे ।
नक्षत्रतिथिसंयोगे पात्रं हि परमं भवान् ॥ १३.५२.२१ ॥
Da sprach der Brahmane zu ihm: »Nimm meine Tochter an. Bei der Konjunktion von Mondhaus und Mondtag bist du wahrlich der höchst geeignete Empfänger.«
13.52.22
अष्टावक्रस्तथेत्युक्त्वा प्रतिगृह्य च तां प्रभो ।
कन्यां परमधर्मात्मा प्रीतिमांश्चाभवत्तदा ॥ १३.५२.२२ ॥
Mit den Worten »So sei es« nahm Aṣṭāvakra jene Jungfrau an; o Herr, der von höchster rechtschaffener Seele wurde da erfreut.
13.52.23
कन्यां तां प्रतिगृह्यैव भार्यां परमशोभनाम् ।
उवास मुदितस्तत्र श्वाश्रमे विगतज्वरः ॥ १३.५२.२३ ॥
Nachdem er jene Jungfrau als Gattin angenommen hatte, wohnte er dort in seiner Einsiedelei, froh und sorgenfrei, mit jener überaus schönen Gattin.