ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 13.52
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.52.1
न बिभेति कथं सा स्त्री शापाच्च परमद्युते ।
कथं निवृत्तो भगवांस्तद्भवान्प्रब्रवीतु मे ॥ १३.५२.१ ॥
ହେ ପରମ ତେଜସ୍ବୀ, ସେହି ସ୍ତ୍ରୀ ଶାପକୁ କାହିଁକି ଭୟ କଲା ନାହିଁ? ସେହି ଭଗବାନ କିପରି ମୁକ୍ତ ହେଲେ? ତାହା ଆପଣ ମୋତେ କହନ୍ତୁ।
13.52.2
अष्टावक्रोऽन्वपृच्छत्तां रूपं विकुरुषे कथम् ।
न चानृतं ते वक्तव्यं ब्रूहि ब्राह्मणकाम्यया ॥ १३.५२.२ ॥
ଅଷ୍ଟାବକ୍ର ତାଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ: 'ତୁମେ ତୁମର ରୂପ କିପରି ବଦଳାଉଛ? ତୁମେ ମିଥ୍ୟା କହିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଇଚ୍ଛାରେ ସତ୍ୟ କୁହ।'
13.52.3
द्यावापृथिव्योर्यत्रैषा काम्या ब्राह्मणसत्तम ।
शृणुष्वावहितः सर्वं यदिदं सत्यविक्रम ॥ १३.५२.३ ॥
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଦ୍ୟୁଲୋକ ଓ ପୃଥିବୀ ମଧ୍ୟରେ ଏହି ଇଚ୍ଛା ଯେଉଁଠି ଅଛି, ତାହା ସବୁ ମନୋଯୋଗରେ ଶୁଣ, ହେ ସତ୍ୟପରାକ୍ରମୀ!
13.52.4
जिज्ञासेयं प्रयुक्ता मे स्थैर्यं कर्तुं तवानघ ।
अव्युत्थानेन ते लोका जिताः सत्यपराक्रम ॥ १३.५२.४ ॥
ହେ ନିଷ୍ପାପ, ତୁମର ସ୍ଥିରତା ପରୀକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ହିଁ ମୁଁ ଏହି ଜିଜ୍ଞାସା କରିଥିଲି। ହେ ସତ୍ୟପରାକ୍ରମୀ, ଅଚଳ ରହିବାରୁ ତୁମେ ଲୋକସମୂହ ଜୟ କରିଛ।
13.52.5
उत्तरां मां दिशं विद्धि दृष्टं स्त्रीचापलं च ते ।
स्थविराणामपि स्त्रीणां बाधते मैथुनज्वरः ॥ १३.५२.५ ॥
ମୋତେ ଉତ୍ତର ଦିଗ ବୋଲି ଜାଣ; ତୁମେ ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କର ଚଞ୍ଚଳତା ଦେଖିଛ। କାମଜ୍ବର ବୃଦ୍ଧା ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପୀଡ଼ା ଦିଏ।
13.52.6
अविश्वासो न व्यसनी नातिसक्तोऽप्रवासकः ।
विद्वान्सुशीलः पुरुषः सदारः सुखमश्नुते ॥ १३.५२.६ ॥
ଯେ ପୁରୁଷ ଅବିଶ୍ୱାସୀ ନୁହେଁ, ବ୍ୟସନୀ ନୁହେଁ, ଅତ୍ୟଧିକ ଆସକ୍ତ ନୁହେଁ, ପ୍ରବାସୀ ନୁହେଁ, ବିଦ୍ୱାନ ଓ ସୁଶୀଳ, ସେ ସ୍ତ୍ରୀ ସହିତ ସୁଖ ଭୋଗ କରେ।
13.52.7
तुष्टः पितामहस्तेऽद्य तथा देवाः सवासवाः ॥ १३.५२.७ ॥
ଆଜି ତୁମ ଉପରେ ପିତାମହ ଏବଂ ବାସବ ସହିତ ଦେବତାମାନେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇଛନ୍ତି।
13.52.8
सत्वं येन च कार्येण सम्प्राप्तो भगवानिह ।
प्रेषितस्तेन विप्रेण कन्यापित्रा द्विजर्षभः ॥ १३.५२.८ ॥
ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଆପଣ ଏଠାକୁ ଆସିଛନ୍ତି, ସେହି କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ କନ୍ୟାର ପିତା ସେହି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦ୍ୱାରା ଆପଣଙ୍କୁ ପଠାଇଛନ୍ତି, ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ।
13.52.9
प्रेषितश्चोपदेशाय तच्च सर्वं श्रुतं त्वया ॥ १३.५२.९ ॥
ଉପଦେଶ ପାଇଁ ଆପଣଙ୍କୁ ପଠାଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ତାହା ସବୁ ଆପଣ ଶୁଣିଛନ୍ତି।
13.52.10
नितान्तं स्त्री भोगपरा प्रियवादाप्रवासनात् ।
रक्ष्यते चाकुचेलाद्यैरप्रसङ्गानुवर्तनैः ॥ १३.५२.१० ॥
ଭୋଗାସକ୍ତ ସ୍ତ୍ରୀ, ପ୍ରିୟ ବାକ୍ୟ କହିବା, ବିଦେଶ ନ ଯିବା, ମଇଳା ବସ୍ତ୍ର ନ ପିନ୍ଧିବା ଓ ଅନୁଚିତ ସଙ୍ଗ ନ ଅନୁସରଣ କରିବା ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷିତ ହୁଏ।
13.52.11
अपर्वस्वनिषिद्धासु रात्रिष्वप्यनृतौ व्रजेत् ।
रात्रौ च नातिनियमो न वै ह्यनियमो भवेत्॥ ॥ १३.५२.११ ॥
ପର୍ବଦିନ ବ୍ୟତୀତ, ନିଷେଧ ନ ଥିବା ରାତ୍ରିରେ, ଋତୁକାଳ ନ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ନିକଟକୁ ଯିବା ଉଚିତ; ରାତ୍ରିରେ ଅତି ନିୟମ ନ ହେଉ, ଏବଂ ନିୟମହୀନତା ମଧ୍ୟ ନ ହେଉ।
13.52.12
क्षेमैर्गमिष्यसि गृहं श्रमश्च न भविष्यति ।
कन्यां प्राप्स्यसि तां विप्र पुत्रिणी च भविष्यति ॥ १३.५२.१२ ॥
ଆପଣ ସୁଖରେ ଘରକୁ ଯିବେ, ଏବଂ ଶ୍ରମ ମଧ୍ୟ ହେବ ନାହିଁ। ହେ ବିପ୍ର, ଆପଣ ସେହି କନ୍ୟାକୁ ପାଇବେ, ଏବଂ ସେ ପୁତ୍ରବତୀ ମଧ୍ୟ ହେବ।
13.52.13
काम्यया पृष्टवांस्त्वं मां ततो व्याहृतमुत्तरम् ।
अनतिक्रमणीया साकृत्स्नैर्लोकैस्त्रिभिः सदा ॥ १३.५२.१३ ॥
କାମନାରେ ତୁମେ ମୋତେ ପଚାରିଲ; ତା'ପରେ ଉତ୍ତର କୁହାଗଲା। ତାହା ତିନି ଲୋକରେ ସର୍ବଦା ଅଲଙ୍ଘନୀୟ।
13.52.14
गच्छस्व कृतकृत्यस्त्वं किं वाऽन्यच्छ्रोतुमिच्छसि ।
यावद्ब्रवीमि विप्रर्षे अष्टावक्र यथातथम् ॥ १३.५२.१४ ॥
ଯାଅ, ତୁମ କାର୍ଯ୍ୟ ସିଦ୍ଧ ହେଲା। ନା ଆଉ କିଛି ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କର? ହେ ବିପ୍ରର୍ଷି ଅଷ୍ଟାବକ୍ର, ଯେତିକି କହିବାର ମୁଁ ଯଥାର୍ଥ କହୁଛି।
13.52.15
ऋषिणा प्रसादिता चास्मि तव हेतोर्द्विजर्षभ ।
तस्य सम्माननार्थं मे त्वयि वाक्यं प्रभाषितम् ॥ १३.५२.१५ ॥
ଋଷିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇଥିବା ମୁଁ ତୁମ ନିମିତ୍ତ ଅଛି, ହେ ଦ୍ୱିଜର୍ଷଭ। ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେବା ପାଇଁ ମୁଁ ତୁମକୁ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲି।
13.52.16
श्रुत्वा तु वचनं तस्याः स विप्रः प्राञ्जलिः स्थितः ।
अनुज्ञातस्तया चापि स्वगृहं पुनराव्रजत् ॥ १३.५२.१६ ॥
ତାହାର ବାକ୍ୟ ଶୁଣି ସେ ବିପ୍ର ଯୋଡ଼ହାତରେ ଠିଆ ହେଲା। ତାହାର ଅନୁମତି ପାଇ ସେ ପୁନର୍ବାର ନିଜ ଘରକୁ ଫେରିଗଲା।
13.52.17
गृहमागत्य विश्रान्तः स्वजनं परिपृच्छ्य च ।
अभ्यागच्छच्च तं विप्रं न्यायतः कुरुनन्दन ॥ १३.५२.१७ ॥
ଘରକୁ ଆସି ବିଶ୍ରାମ କରି ଓ ନିଜ ଲୋକଙ୍କ ଖବର ପଚାରି, ହେ କୁରୁନନ୍ଦନ, ସେ ନ୍ୟାୟାନୁସାରେ ସେହି ବିପ୍ର ନିକଟକୁ ପୁନର୍ବାର ଗଲା।
13.52.18
पृष्टश्च तेन विप्रेण दृष्टं त्वेतन्निदर्शनम् ।
प्राह विप्रं तदा विप्रः सुप्रीतेनान्तरात्मना ॥ १३.५२.१८ ॥
ସେହି ବିପ୍ର ପଚାରିବାରୁ, ଏହି ନିଦର୍ଶନ ଦେଖିଥିବା ସେ ବିପ୍ର ସେତେବେଳେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସନ୍ନ ମନରେ ସେହି ବିପ୍ରଙ୍କୁ କହିଲେ।
13.52.19
भवताऽहमनुज्ञातः प्रास्थितो गन्धमादनम् ।
तस्य चोत्तरतो देशे दृष्टं मे दैवतं महत् ॥ १३.५२.१९ ॥
ଆପଣଙ୍କ ଅନୁମତିରେ ମୁଁ ଗନ୍ଧମାଦନ ଆଡ଼କୁ ଯାତ୍ରା କଲି। ତାହାର ଉତ୍ତର ପାର୍ଶ୍ୱର ପ୍ରଦେଶରେ ମୁଁ ଏକ ମହାନ ଦେବତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲି।
13.52.20
तया चाहमनुज्ञातो भवांश्चापि प्रकीर्तितः ।
श्रावितश्चापि तद्वाक्यं गृहं चाभ्यागतः प्रभो ॥ १३.५२.२० ॥
ସେ ମୋତେ ଅନୁମତି ଦେଲେ ଏବଂ ଆପଣଙ୍କର ମଧ୍ୟ ପ୍ରଶଂସା କଲେ। ତାଙ୍କ ବାଣୀ ମୁଁ ଶୁଣାଇଲି। ହେ ପ୍ରଭୋ, ମୁଁ ଘରକୁ ଫେରିଲି।
13.52.21
तमुवाच तदा विप्रः सुतां प्रतिगृहाण मे ।
नक्षत्रतिथिसंयोगे पात्रं हि परमं भवान् ॥ १३.५२.२१ ॥
ସେତେବେଳେ ସେଇ ବ୍ରାହ୍ମଣ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ମୋ କନ୍ୟାକୁ ଗ୍ରହଣ କର। ନକ୍ଷତ୍ର ଓ ତିଥିର ସଂଯୋଗରେ ଆପଣ ହିଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପାତ୍ର।'
13.52.22
अष्टावक्रस्तथेत्युक्त्वा प्रतिगृह्य च तां प्रभो ।
कन्यां परमधर्मात्मा प्रीतिमांश्चाभवत्तदा ॥ १३.५२.२२ ॥
'ସେପରି ହେଉ' ବୋଲି କହି ଅଷ୍ଟାବକ୍ର ସେହି କନ୍ୟାଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କଲେ। ହେ ପ୍ରଭୋ, ପରମ ଧର୍ମାତ୍ମା ସେ ତେବେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ।
13.52.23
कन्यां तां प्रतिगृह्यैव भार्यां परमशोभनाम् ।
उवास मुदितस्तत्र श्वाश्रमे विगतज्वरः ॥ १३.५२.२३ ॥
ସେହି କନ୍ୟାଙ୍କୁ ପତ୍ନୀ ରୂପେ ଗ୍ରହଣ କରି, ଅତି ସୁନ୍ଦରୀ ସେହି ପତ୍ନୀ ସହିତ ସେ ସେଠାରେ, ନିଜ ଆଶ୍ରମରେ, ଆନନ୍ଦରେ ଓ ଚିନ୍ତାହୀନ ଭାବରେ ବାସ କଲେ।