マハーバーラタ · 章 14.56
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.56.1
उदङ्कः केन तपसा संयुक्तो वै महामनाः ।
यः शापं दातुकामोऽभूद्विष्णवे प्रभविष्ववे ॥ १४.५६.१ ॥
大きな心を持つウッタンカは、いかなる苦行に恵まれていたのか。偉大な主ヴィシュヌに呪いを与えようとした彼は。
14.56.2
उदङ्को महता युक्तस्तपसा जनमेजय ।
गुरभक्तः स तेजस्वी नान्यत्किञ्चिदपूजयत् ॥ १४.५६.२ ॥
ジャナメージャヤよ、ウッタンカは大いなる苦行に恵まれていた。輝かしく師に帰依し、他の何ものも敬わなかった。
14.56.3
सर्वेषामृषिपुत्राणामेष आसीन्मनोरथः ।
औदङ्कीं गुरुवृत्तिं वै प्राप्नुयामेति भारत ॥ १४.५६.३ ॥
バーラタよ、これが諸仙の子らすべての願いであった。ウッタンカのように師への奉仕を得たいと。
14.56.4
गौतमस्य तु शिष्याणां बहूनां जनमेजय ।
उदङ्केऽभ्यधिका प्रीतिः स्नेहश्चैवाभवत्तदा ॥ १४.५६.४ ॥
ジャナメージャヤよ、ゴータマの多くの弟子の中で、そのときウッタンカに対してより大きな愛情と親しみが生じた。
14.56.5
स तस्य दमशौचाभ्यां विक्रान्तेन च कर्मणा ।
सम्यक्चैवोपचारेण गौतमः प्रीतिमानभूत् ॥ १४.५६.५ ॥
彼の自制と清浄、勇敢な行い、そして正しい奉仕によって、ゴータマは彼に満足した。
14.56.6
अथ शिष्यसहस्राणि समनुज्ञाय गौतमः ।
उदङ्कं परया प्रीत्या नाभ्यनुज्ञातुमैच्छत ॥ १४.५६.६ ॥
その後ゴータマは千人の弟子を帰したが、深い愛情から、ウッタンカに許可を与えることを望まなかった。
14.56.7
तं क्रमेण जरा तात प्रतिपेदे महामुनिम् ।
न चान्वबुध्यत तदा स मुनिर्गुरुवत्सलः ॥ १४.५६.७ ॥
息子よ、やがて老いがその大聖者に徐々に追いついたが、師を慕うその聖者はそのときそれに気づかなかった。
14.56.8
ततः कदाचिद्राजेन्द्र काष्ठान्यानयितुं ययौ ।
उदङ्कः काष्ठभारं च महान्तं समुपानयत् ॥ १४.५६.८ ॥
ある時、王の中の王よ、ウッダンカは薪を取りに行き、大きな薪の束を持ち帰った。
14.56.9
स तद्भाराभिभूतात्मा काष्ठभारमरिंदम ।
निचिक्षेप क्षितौ राजन्परिश्रान्तो बुभुक्षितः ॥ १४.५६.९ ॥
その重荷に身も心も打ちのめされ、敵を征する者よ、彼は薪の束を地面に下ろした。王よ、彼は疲れ果て、空腹であった。
14.56.10
तस्य काष्ठे विलग्नाऽभूज्जटा रूप्यसमप्रभा ।
ततः काष्ठैः सह तदा पपात धरणीतलम् ॥ १४.५६.१० ॥
銀のように輝く彼の髪束は薪にからまり、そして彼は薪とともに地面に倒れた。
14.56.11
ततः स भारनिष्पिष्टः क्षुधाविष्टश्च भारत ।
दृष्ट्वा तां वयसोऽवस्थां रुरोदार्तस्वरं तदा ॥ १४.५६.११ ॥
そのとき、重荷に押しつぶされ空腹に襲われた彼は、バーラタよ、己の老いたその姿を見て、苦しげな声で泣いた。
14.56.12
ततो गुरुसुता तस्य पद्मपत्रनिभानना ।
जग्राहाश्रूणि सुश्रोणी करेण पृथुलोचना।
पितुर्नियोगाद्भावज्ञा शिरसाऽवनता तदा ॥ १४.५६.१२ ॥
そのとき、蓮の花びらのような顔をし、美しい腰と大きな目をもつ師の娘は、手で彼の涙をぬぐった。父の命により、彼の心を察して、そのとき彼女は頭を垂れて立った。
14.56.13
तस्या निपेततुर्दग्धौ करौ तैरश्रुबिन्दुभिः ।
न हि तानश्रुपातांस्तु शक्ता धारयितुं मही।
गौतमस्त्वब्रवीद्विप्रमुदङ्कं प्रीतमानसः ॥ १४.५६.१३ ॥
彼女の焼けただれた両手は、その涙の滴とともに落ちた。大地は落ちる涙を受けとめることができなかった。そのとき心喜ぶゴータマは、バラモンのウダンカに語った。
14.56.14
कस्मात्तात तवाद्येह शोकोत्तरमिदं मनः ।
स स्वैरं ब्रूहि विप्रर्षे श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः ॥ १४.५६.१४ ॥
わが子よ、今日ここでお前の心はなぜ悲しみを超えているのか。バラモンの聖仙よ、率直に語れ。真実として聞きたいのだ。
14.56.15
भवद्गतेन मनसा भवत्प्रियचिकीर्षया ।
भवद्भक्तिगतेनेह भवद्भावानुगेन च ॥ १४.५६.१५ ॥
あなたに心を向け、あなたの喜ぶことをしたいと願い、ここであなたへの帰依に没入し、あなたの心に従って。
14.56.16
जरेयं नाघबुद्धा मे नाभिज्ञातं सुखं च मे ।
शतवर्षोषितं मां हि न त्वमन्यनुजानिथाः ॥ १४.५६.१६ ॥
この老いは私にとって罪とは見なされず、私の喜びも知られていない。百年を過ごした私を、あなたは去ることを許さなかった。
14.56.17
भवता त्वभ्यनुज्ञाताः शिष्याः प्रत्यवरा मम ।
उपपन्ना द्विजश्रेष्ठ शतशोऽथ सहस्रशः ॥ १४.५६.१७ ॥
しかし、あなたに許された私の若い弟子たちが来ました。再生族の最勝よ、数百、そして数千。
14.56.18
त्वत्प्रीतियुक्तेन मया गुरुशुश्रूषया तव ।
व्यतिक्रामन्महाकालो नावबुद्धो द्विजर्षभ ॥ १४.५६.१८ ॥
あなたへの愛に満たされて師に仕えていた私は、バラモンの雄牛よ、長い時が過ぎたことに気づかなかった。
14.56.19
किं त्वद्य यदि ते श्रद्धा गमनं प्रति भार्गव ।
अनुज्ञां प्रतिगृह्य त्वं स्वगृहान्गच्छ माचिरम् ॥ १४.५६.१९ ॥
バールガヴァよ、もし今日出立したいのなら、許しを得て遅れることなく自分の家へ帰りなさい。
14.56.20
गुर्वर्तं कं प्रयच्छामि ब्रूहि त्वं द्विजसत्तम ।
तमुपाहृत्य गच्छेयमनुज्ञातस्त्वया विभो ॥ १४.५६.२० ॥
再生族の最勝者よ、師のために私はどのような布施を捧げるべきでしょうか。主よ、お教えください。それを持ってきて、お許しを得てから去りましょう。
14.56.21
दक्षिणापरितोषो वै गुरूणां सद्भिरुच्यते ।
तवि ह्याचरतो धर्मं तुष्टोऽहं वै न संशयः।
इत्थं च परितुष्टं मां विजानीहि भृगूद्वह ॥ १४.५६.२१ ॥
善き人々は、師への布施に満足することこそ当然だと言う。あなたは法を行じているので、私は確かに満足している、疑いはない。このように私が満足していると知りなさい、バルグの最勝者よ。
14.56.22
युवा षोडशवर्षो हि यद्यद्य भविता भवान् ।
ददानि पत्नीं कन्यां च स्वां ते दुहितरं द्विज।
एतामृतेऽङ्गना नान्या त्वत्तेजोऽर्हति सेवितुम् ॥ १४.५६.२२ ॥
もしあなたが今日にも十六歳の若者になるなら、再生族よ、私の実の娘をあなたの妻として与えよう。この娘のほかに、あなたの威光に仕えるにふさわしい女性はいない。
14.56.23
ततस्तां प्रतिजग्राह युवा भूत्वा यशस्विनीम् ।
गुरुणा चाभ्यनुज्ञातो गुरुपत्नीमथाब्रवीत् ॥ १४.५६.२३ ॥
そして若者となった彼は、その名高い女性を受け入れた。師の許しを得て、彼は師の妻に語りかけた。
14.56.24
किं भवत्यै प्रयच्छामि गुर्वर्थं विनियुङ्क्ष माम् ।
प्रियं हितं च काङ्क्षामि प्राणैरपि धनैरपि ॥ १४.५६.२४ ॥
あなたに何を差し上げましょうか。師の益のために私に命じてください。あなたの喜びと利益を願います。命でも富でも惜しみません。
14.56.25
यद्दुर्लभं हि लोकेऽस्मिन्रत्नमत्यद्भुतं महत् ।
तदानयेयं तपसा न हि मेऽत्रास्ति संशयः ॥ १४.५६.२५ ॥
この世で最も得がたく、最も驚くべき大いなる宝玉を、私は苦行によって持ってきましょう。これに疑いはありません。
14.56.26
अहल्योवाच ।
परितुष्टाऽस्मि ते विप्र नित्यं भक्त्या तवानघ।
पर्याप्तमेतद्भद्रं ते गच्छ तात यथेप्सितम् ॥ १४.५६.२६ ॥
罪なきバラモンよ、あなたの常なる帰依にわたしは大いに満足しました。これで十分です。あなたに吉祥がありますように、わが子よ。思うままに行きなさい。
14.56.27
उदङ्कस्तु महाराज पुनरेवाब्रवीद्वचः ।
आज्ञापयस्व मां मातः कर्तव्यं च तव प्रियम् ॥ १४.५६.२७ ॥
しかし大王よ、ウタンカは再びこう言った。母上、私に命じてください。あなたの喜ぶことで、なすべきことを私はいたします。
14.56.28
अहल्योवाच ।
सौदासपत्न्या विधृते दिव्ये ये मणिकुण्डले।
ते समानय भद्रं ते गुर्वर्थः सुकृतो भवेत् ॥ १४.५६.२८ ॥
サウダーサの妻が持つあの神聖な宝玉の耳飾りを持ってきなさい。あなたに吉祥がありますように。師の目的が善く成就しますように。
14.56.29
स तथेति प्रतिश्रुत्य जगाम जनमेजय ।
गुरुपत्नीप्रियार्थं वै ते समानयितुं तदा ॥ १४.५६.२९ ॥
ジャナメージャヤよ、彼は「その通りに」と言って約束し、師の妻を喜ばせるためにそれらを取りに出発した。
14.56.30
स जगाम ततः शीघ्रमुदङ्को ब्राह्मणर्षभः ।
सौदासं पुरुषादं वै भिक्षितुं मणिकुण्डले ॥ १४.५६.३० ॥
そこで婆羅門の中の牡牛ウッタンカは、人食いのサウダーサに宝玉の耳環を乞うため、急いで出かけた。
14.56.31
गौतमस्त्वब्रवीत्पत्नीमुदङ्को नात्र दृश्यते ।
इति पृष्टा तमाचष्ट कुण्डलार्थे गतं च सा ॥ १४.५६.३१ ॥
ガウタマは妻に言った。「ウッタンカがここに見えない。」問われて彼女は、彼が耳環のために出かけたと告げた。
14.56.32
ततः प्रोवाच पत्नीं स न ते सम्यगिदं कृतम् ।
शप्तः स पार्थिवो नूनं ब्राह्मणं तं वधिष्यति ॥ १४.५६.३२ ॥
そこで彼は妻に言った。「お前はこれを正しく行わなかった。呪われたあの王は、必ずやあのバラモンを殺すだろう。」
14.56.33
अहल्योवाच ।
अजानन्त्या नियुक्तः स भगवन्ब्राह्मणो मया।
भवत्प्रसादान्न भयं किञ्चित्तस्य भविष्यति ॥ १४.५६.३३ ॥
アハリヤーは言った。「尊い方よ、知らずに私があのバラモンを遣わしたのです。あなたの恩寵により、彼には何の恐れも及ばないでしょう。」
14.56.34
इत्युक्तः प्राह तां पत्नीमेवमस्त्विति गौतमः ।
उदङ्कोऽपि वने शून्ये राजानं तं ददर्श ह ॥ १४.५६.३४ ॥
これを聞いてガウタマは妻に言った。「そうあれ。」ウッタンカもまた人気のない森で、その王を見た。