Mahābhārata · Adhyāya 14.70
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.70.1
ब्रह्मास्त्रं तु यदा राजन्कृष्णेन प्रतिसंहृतम् ।
तदा तद्वेश्म ते पित्रा तेजसाऽभिविदीपितम् ॥ १४.७०.१ ॥
Oh rey, cuando Kṛṣṇa retiró el arma Brahma, aquella cámara fue iluminada por completo con el resplandor de tu padre.
14.70.2
ततो रक्षांसि सर्वाणि नेशुस्त्यक्त्वा गृहं तु तत् ।
अन्तरिक्षे च वागासीत्साधु केशव साध्विति ॥ १४.७०.२ ॥
Entonces todos los demonios, abandonando aquella casa, perecieron; y una voz surgió en el cielo: «¡Bien hecho, Keśava, bien hecho!».
14.70.3
तदस्त्रं ज्वलितं चापि पितामहमगात्तदा ।
ततः प्राणान्पुनर्लेभे पिता तव नरेश्वर ॥ १४.७०.३ ॥
Aquella arma ardiente también regresó entonces al abuelo; y entonces, oh señor de los hombres, tu padre recobró el aliento vital.
14.70.4
व्यचेष्टत च बालोसौ यथोत्साहं यताबलम् ।
बभूवुर्मुदिता राजंस्ततस्ता भरतस्त्रियः ॥ १४.७०.४ ॥
Y aquel niño comenzó a moverse con vigor, según sus fuerzas; entonces, oh rey, las mujeres de los Bharatas se alegraron.
14.70.5
ब्राह्मणा वाचयामासुर्गोविन्दस्यैव शासनात् ।
ततस्ता मुदिताः सर्वाः प्रशशंसुर्जनार्दनम् ॥ १४.७०.५ ॥
Por orden de Govinda, los brahmanes hicieron recitar bendiciones; entonces todas las mujeres, llenas de alegría, alabaron a Janārdana.
14.70.6
स्त्रियो भरतसिंहानां नावं लब्ध्वेव पारगाः ।
कुन्ती द्रुपदपुत्री च सुभद्रा चोत्तरा तथा।
स्त्रियश्चान्या नृसिंहानां बभूवुर्हृष्टमानसाः ॥ १४.७०.६ ॥
Las mujeres de los leones entre los Bharatas, como si hubieran obtenido una barca, alcanzaron la otra orilla; Kuntī, Draupadī la hija de Drupada, Subhadrā y Uttarā, y las demás mujeres de los leones entre los hombres se llenaron de alegría.
14.70.7
तत्र मल्ला नटाश्चैव ग्रन्थिकाः सौख्यशायिकाः ।
सूतमागधसङ्घाश्चाप्यस्तुवंस्तं जनार्दनम् ॥ १४.७०.७ ॥
Allí los luchadores, bailarines, narradores de acertijos, cantores de placer y las compañías de sūtas y māgadhas también alabaron a Janārdana.
14.70.8
कुरुवंशस्तवाख्याभिराशीर्भिर्भरतर्षभ ।
सभाजयत संहृष्टो महाराज महाजनः ॥ १४.७०.८ ॥
Con bendiciones que narraban las alabanzas de la estirpe kuru, oh toro de los Bharatas, la gran asamblea, alegre, lo honró.
14.70.9
उत्थाय तु यथाकालमुत्तरा यदुनन्दनम् ।
अभ्यवादयत प्रीता सह पुत्रेण भारत ॥ १४.७०.९ ॥
Levantándose a su debido tiempo, Uttarā, complacida, saludó con su hijo al gozo de los Yadus, oh Bhārata.
14.70.10
ततस्तस्यै ददौ प्रीतो बहुरत्नं विशेषतः ।
तथैव वृष्णिशार्दूलो नाम चास्याकरोत्प्रभुः।
पितुस्तव महाराज सत्यसन्धो जनार्दनः ॥ १४.७०.१० ॥
Entonces, complacido, le dio muchas joyas en especial, y el señor, tigre de los Vṛṣṇis, también le dio un nombre. Oh gran rey, esto lo hizo Janārdana, fiel a su palabra, por tu padre.
14.70.11
परिक्षीणे कुले यस्माज्जातोऽयमभिमन्युजः ।
परिक्षिदिति नामास्य भवत्वित्यब्रवीत्तदा ॥ १४.७०.११ ॥
Porque nació de Abhimanyu cuando la estirpe casi se había extinguido, entonces dijo: 'Que su nombre sea Parīkṣit.'
14.70.12
सोऽवर्धत यथाकालं पिता तव जनाधिप ।
मनःप्रह्लादनश्चासीत्सर्वलोकस्य भारत ॥ १४.७०.१२ ॥
Creció a su debido tiempo — tu padre, oh señor de los hombres; y, oh Bhārata, fue deleite de las mentes de todo el mundo.
14.70.13
मासजातस्तु ते वीर पिता भवति भारत ।
अथाजग्मुः सुबहुलं रत्नमादाय पाण्डवाः ॥ १४.७०.१३ ॥
Oh héroe, Bhārata, tu padre era entonces un niño de un mes. Entonces llegaron los Pāṇḍavas, llevando abundantes joyas.
14.70.14
मेरुकूटनिभान्भाण्डान्कलशान्भाजनानि च ।
कृताकृतं महद्भीममादाय पुरुषोत्तमाः ॥ १४.७०.१४ ॥
Vasijas semejantes a las cumbres del Meru, cántaros y recipientes, labrados y sin labrar, cosas grandes y temibles, tomándolos, llegaron los mejores de los hombres.
14.70.15
भारतैर्वाहनैस्तत्र गोरुते गोरुते पथि ।
निवसन्तो ययुर्देवं स्मरन्तः परमेष्ठिनः ॥ १४.७०.१५ ॥
Allí los Bhāratas, con sus vehículos, deteniéndose en cada gorute del camino, avanzaron recordando al dios supremo.
14.70.16
नासीत्तत्र नृपः कश्चिदभारार्तो नृपं विना ।
भीमादयोऽपि यज्ञार्थं वहन्ते किं पुनर्जनाः ॥ १४.७०.१६ ॥
No había allí rey alguno agobiado por la carga; incluso sin rey, Bhīma y los demás llevaban cargas para el sacrificio, cuánto más lo harían las gentes comunes.
14.70.17
तान्समीपगताञ्श्रुत्वा निर्ययुर्वृष्णिपुङ्गवाः ।
अलञ्चक्रुश्च माल्यौघैर्नगरं नागसाह्वयम् ॥ १४.७०.१७ ॥
Al oír que se habían acercado, salieron los toros de los Vṛṣṇi y adornaron la ciudad llamada Nāgasāhvaya con montones de guirnaldas.
14.70.18
पताकाभिर्विचित्राभिर्ध्वजैश्च विविधैरपि ।
वेश्मानि समलञ्चक्रुः पौराश्चापि जनेश्वरः ॥ १४.७०.१८ ॥
Con banderas multicolores y estandartes diversos, los ciudadanos y el señor de los pueblos también adornaron las casas por completo.
14.70.19
देवतायतनानां च पूजाः सुविविधास्तथा ।
संदिदेशाथ विदुरः पाण्डुपुत्रप्रियेप्सया ॥ १४.७०.१९ ॥
Y para los templos de los dioses y sus diversas formas de culto, Vidura dio órdenes, deseando complacer a los hijos de Pāṇḍu.
14.70.20
राजमार्गाश्च तत्रासन्सुमनोभिरलङ्कृताः ।
शुशुभे तत्पुरं चापि समुद्रौघनिभस्वनम् ॥ १४.७०.२० ॥
Las calzadas reales estaban adornadas con flores, y aquella ciudad resplandecía con un rumor semejante al oleaje del mar.
14.70.21
नर्तकैश्चापि नृत्यद्भिर्गायकानां च निःस्वनैः ।
आसीद्वैश्रवणस्येव निवासस्तत्पुरं तदा ॥ १४.७०.२१ ॥
Con bailarines que danzaban y las voces de los cantores, aquella ciudad se volvió entonces como la morada de Vaiśravaṇa (Kubera).
14.70.22
बन्दिभिश्च नरै राजन्स्त्रीसहायैश्च सर्वशः ।
तत्रतत्र विविक्तेषु समन्तादुपशोभितम् ॥ १४.७०.२२ ॥
¡Oh rey! Aquí y allá, en lugares apartados y por todas partes, aquella ciudad estaba adornada con bardos, hombres y mujeres como compañeros.
14.70.23
पताका धूयमानाश्च समन्तान्मातरिश्वना ।
अदर्शयन्निव तदा कुरून्वै दक्षिणोत्तरान् ॥ १४.७०.२३ ॥
Las banderas, agitadas por el viento por todos lados, parecían entonces mostrar a los Kurus del sur y del norte.
14.70.24
अघोषयंस्तदा चाप पुरुषा राजमार्गतः ।
सर्वरात्रविहारोऽद्य रत्नाभरणलक्षणः ॥ १४.७०.२४ ॥
Entonces los hombres proclamaron por la calzada real: 'Hoy habrá un festejo durante toda la noche, con joyas y adornos.'