మహాభారతం · అధ్యాయం 14.70
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.70.1
ब्रह्मास्त्रं तु यदा राजन्कृष्णेन प्रतिसंहृतम् ।
तदा तद्वेश्म ते पित्रा तेजसाऽभिविदीपितम् ॥ १४.७०.१ ॥
ఓ రాజా, కృష్ణుడు బ్రహ్మాస్త్రాన్ని ఉపసంహరించినప్పుడు, నీ తండ్రి తేజస్సుతో ఆ భవనం పూర్తిగా ప్రకాశించింది.
14.70.2
ततो रक्षांसि सर्वाणि नेशुस्त्यक्त्वा गृहं तु तत् ।
अन्तरिक्षे च वागासीत्साधु केशव साध्विति ॥ १४.७०.२ ॥
అప్పుడు రాక్షసులందరూ ఆ ఇంటిని విడిచి నశించారు; ఆకాశంలో ఒక వాణి వినిపించింది—'సాధు కేశవా, సాధు!'
14.70.3
तदस्त्रं ज्वलितं चापि पितामहमगात्तदा ।
ततः प्राणान्पुनर्लेभे पिता तव नरेश्वर ॥ १४.७०.३ ॥
ఆ మండుతున్న అస్త్రం కూడా అప్పుడు పితామహుని వద్దకు వెళ్లింది; అప్పుడు, ఓ నరేశ్వరా, నీ తండ్రి మళ్లీ ప్రాణాలు పొందాడు.
14.70.4
व्यचेष्टत च बालोसौ यथोत्साहं यताबलम् ।
बभूवुर्मुदिता राजंस्ततस्ता भरतस्त्रियः ॥ १४.७०.४ ॥
ఆ బాలుడు తన బలానుసారం ఉత్సాహంతో కదలడం మొదలుపెట్టాడు; అప్పుడు, ఓ రాజా, భరత వంశ స్త్రీలు ఆనందించారు.
14.70.5
ब्राह्मणा वाचयामासुर्गोविन्दस्यैव शासनात् ।
ततस्ता मुदिताः सर्वाः प्रशशंसुर्जनार्दनम् ॥ १४.७०.५ ॥
గోవిందుని ఆజ్ఞ మేరకే బ్రాహ్మణులు మంగళ ఆశీర్వచనాలు పఠింపజేశారు; అప్పుడు ఆనందించిన స్త్రీలందరూ జనార్దనుని స్తుతించారు.
14.70.6
स्त्रियो भरतसिंहानां नावं लब्ध्वेव पारगाः ।
कुन्ती द्रुपदपुत्री च सुभद्रा चोत्तरा तथा।
स्त्रियश्चान्या नृसिंहानां बभूवुर्हृष्टमानसाः ॥ १४.७०.६ ॥
భరత సింహాల స్త్రీలు నావ లభించినట్లు ఒడ్డుకు చేరినట్లయ్యారు; కుంతి, ద్రుపదుని కుమార్తె (ద్రౌపది), సుభద్ర, ఉత్తర, మరియు నృసింహుల ఇతర స్త్రీలు కూడా ఆనందమనస్కులయ్యారు.
14.70.7
तत्र मल्ला नटाश्चैव ग्रन्थिकाः सौख्यशायिकाः ।
सूतमागधसङ्घाश्चाप्यस्तुवंस्तं जनार्दनम् ॥ १४.७०.७ ॥
అక్కడ మల్లులు, నటులు, గ్రంథికులు, సౌఖ్యశాయికులు, సూతులు, మాగధులు సమూహాలుగా ఆ జనార్దనుని స్తుతించారు.
14.70.8
कुरुवंशस्तवाख्याभिराशीर्भिर्भरतर्षभ ।
सभाजयत संहृष्टो महाराज महाजनः ॥ १४.७०.८ ॥
కురువంశ స్తుతులను చెప్పే ఆశీర్వచనాలతో, భరతర్షభా, సంతోషించిన మహాజనులు ఆయనను సత్కరించారు.
14.70.9
उत्थाय तु यथाकालमुत्तरा यदुनन्दनम् ।
अभ्यवादयत प्रीता सह पुत्रेण भारत ॥ १४.७०.९ ॥
తగిన సమయంలో లేచి, సంతోషించిన ఉత్తర తన కుమారునితో కలిసి యదునందనునికి నమస్కరించింది, భారత.
14.70.10
ततस्तस्यै ददौ प्रीतो बहुरत्नं विशेषतः ।
तथैव वृष्णिशार्दूलो नाम चास्याकरोत्प्रभुः।
पितुस्तव महाराज सत्यसन्धो जनार्दनः ॥ १४.७०.१० ॥
తరువాత సంతోషించి ఆయన ఆమెకు విశేషంగా అనేక రత్నాలను ఇచ్చాడు; అలాగే వృష్ణిశార్దూలుడైన ప్రభువు ఇతనికి పేరు కూడా పెట్టాడు. మహారాజా, నీ తండ్రి కోసం సత్యసంధుడైన జనార్దనుడు అలా చేశాడు.
14.70.11
परिक्षीणे कुले यस्माज्जातोऽयमभिमन्युजः ।
परिक्षिदिति नामास्य भवत्वित्यब्रवीत्तदा ॥ १४.७०.११ ॥
వంశం క్షీణించిన సమయంలో అభిమన్యుని కుమారునిగా ఇతడు జన్మించినందున, 'ఇతనికి పరీక్షిత్ అనే పేరు ఉండుగాక' అని అప్పుడు ఆయన అన్నాడు.
14.70.12
सोऽवर्धत यथाकालं पिता तव जनाधिप ।
मनःप्रह्लादनश्चासीत्सर्वलोकस्य भारत ॥ १४.७०.१२ ॥
అతడు తగిన కాలంలో పెరిగాడు — నీ తండ్రి, జనాధిపా; భారత, అతడు సర్వలోకానికి మనస్సుకు ఆనందం కలిగించేవాడయ్యాడు.
14.70.13
मासजातस्तु ते वीर पिता भवति भारत ।
अथाजग्मुः सुबहुलं रत्नमादाय पाण्डवाः ॥ १४.७०.१३ ॥
ఓ వీరుడా, భారతా, నీ తండ్రి అప్పుడు నెలవయసు శిశువుగా ఉన్నాడు. అప్పుడు పాండవులు అధికంగా రత్నాలను తీసుకుని వచ్చారు.
14.70.14
मेरुकूटनिभान्भाण्डान्कलशान्भाजनानि च ।
कृताकृतं महद्भीममादाय पुरुषोत्तमाः ॥ १४.७०.१४ ॥
మేరు శిఖరాల వంటి పాత్రలు, కలశాలు, పాత్రలు, తయారైనవి మరియు తయారుకానివి, గొప్పవి మరియు భయంకరమైనవి తీసుకుని పురుషోత్తములు (వచ్చారు).
14.70.15
भारतैर्वाहनैस्तत्र गोरुते गोरुते पथि ।
निवसन्तो ययुर्देवं स्मरन्तः परमेष्ठिनः ॥ १४.७०.१५ ॥
అక్కడ భరతులు తమ వాహనాలతో, ప్రతి గోరుతం దూరంలో విడిది చేస్తూ, పరమేష్ఠి దేవుని స్మరిస్తూ ప్రయాణించారు.
14.70.16
नासीत्तत्र नृपः कश्चिदभारार्तो नृपं विना ।
भीमादयोऽपि यज्ञार्थं वहन्ते किं पुनर्जनाः ॥ १४.७०.१६ ॥
అక్కడ బరువుతో బాధపడిన ఏ రాజూ లేడు; రాజు లేకుండానే భీముడు మొదలైనవారు యజ్ఞం కోసం భారాన్ని మోశారు, ఇతర జనులు మోయడంలో ఆశ్చర్యమేముంది?
14.70.17
तान्समीपगताञ्श्रुत्वा निर्ययुर्वृष्णिपुङ्गवाः ।
अलञ्चक्रुश्च माल्यौघैर्नगरं नागसाह्वयम् ॥ १४.७०.१७ ॥
వారు సమీపించారని విని వృష్ణి వీరులు బయటకు వెళ్లారు; పూలమాలల రాశులతో నాగసాహ్వయ నగరాన్ని అలంకరించారు.
14.70.18
पताकाभिर्विचित्राभिर्ध्वजैश्च विविधैरपि ।
वेश्मानि समलञ्चक्रुः पौराश्चापि जनेश्वरः ॥ १४.७०.१८ ॥
రంగురంగుల పతాకలతో, వివిధ ధ్వజాలతో పౌరులు, జనేశ్వరుడు కూడా ఇళ్లను పూర్తిగా అలంకరించారు.
14.70.19
देवतायतनानां च पूजाः सुविविधास्तथा ।
संदिदेशाथ विदुरः पाण्डुपुत्रप्रियेप्सया ॥ १४.७०.१९ ॥
దేవాలయాలకు, వివిధ పూజలకు ఏర్పాట్లు చేయాలని పాండుపుత్రులను సంతోషపెట్టాలనే కోరికతో విదురుడు ఆజ్ఞాపించాడు.
14.70.20
राजमार्गाश्च तत्रासन्सुमनोभिरलङ्कृताः ।
शुशुभे तत्पुरं चापि समुद्रौघनिभस्वनम् ॥ १४.७०.२० ॥
అక్కడి రాజమార్గాలు పూలతో అలంకరింపబడ్డాయి; సముద్రపు అలల ధ్వనిలా గర్జిస్తూ ఆ నగరం ప్రకాశించింది.
14.70.21
नर्तकैश्चापि नृत्यद्भिर्गायकानां च निःस्वनैः ।
आसीद्वैश्रवणस्येव निवासस्तत्पुरं तदा ॥ १४.७०.२१ ॥
నాట్యం చేస్తున్న నర్తకుల వలన, గాయకుల గానధ్వనులతో ఆ నగరం అప్పుడు కుబేరుని నివాసంలా ఉంది.
14.70.22
बन्दिभिश्च नरै राजन्स्त्रीसहायैश्च सर्वशः ।
तत्रतत्र विविक्तेषु समन्तादुपशोभितम् ॥ १४.७०.२२ ॥
ఓ రాజా! అక్కడక్కడ, ఏకాంత ప్రదేశాలలో, చుట్టుపక్కల బంది జనులు, పురుషులు, స్త్రీల సహచర్యంతో ఆ నగరం అంతటా శోభించింది.
14.70.23
पताका धूयमानाश्च समन्तान्मातरिश्वना ।
अदर्शयन्निव तदा कुरून्वै दक्षिणोत्तरान् ॥ १४.७०.२३ ॥
గాలికి అన్ని వైపులా ఊగుతున్న పతాకలు అప్పుడు దక్షిణ, ఉత్తర కురువంశీయులను చూపుతున్నట్లుగా ఉన్నాయి.
14.70.24
अघोषयंस्तदा चाप पुरुषा राजमार्गतः ।
सर्वरात्रविहारोऽद्य रत्नाभरणलक्षणः ॥ १४.७०.२४ ॥
అప్పుడు పురుషులు రాజమార్గం వెంట ప్రకటించారు: ఈ రోజు రాత్రంతా రత్నాభరణాలతో కూడిన విహారం ఉంటుందని.