മഹാഭാരതം · അധ്യായം 14.70
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.70.1
ब्रह्मास्त्रं तु यदा राजन्कृष्णेन प्रतिसंहृतम् ।
तदा तद्वेश्म ते पित्रा तेजसाऽभिविदीपितम् ॥ १४.७०.१ ॥
രാജാവേ, കൃഷ്ണൻ ബ്രഹ്മാസ്ത്രം പിൻവലിച്ചപ്പോൾ, നിന്റെ പിതാവിന്റെ തേജസ്സിനാൽ ആ ഭവനം പൂർണ്ണമായി പ്രകാശിച്ചു.
14.70.2
ततो रक्षांसि सर्वाणि नेशुस्त्यक्त्वा गृहं तु तत् ।
अन्तरिक्षे च वागासीत्साधु केशव साध्विति ॥ १४.७०.२ ॥
അപ്പോൾ എല്ലാ രാക്ഷസന്മാരും ആ ഭവനം ഉപേക്ഷിച്ചു നശിച്ചു; ആകാശത്ത് ഒരു ശബ്ദം ഉയർന്നു—'സാധു കേശവാ, സാധു!'
14.70.3
तदस्त्रं ज्वलितं चापि पितामहमगात्तदा ।
ततः प्राणान्पुनर्लेभे पिता तव नरेश्वर ॥ १४.७०.३ ॥
ആ ജ്വലിക്കുന്ന അസ്ത്രവും അപ്പോൾ പിതാമഹനിലേക്കു പോയി; അപ്പോൾ, നരേശ്വരാ, നിന്റെ പിതാവ് വീണ്ടും പ്രാണൻ വീണ്ടെടുത്തു.
14.70.4
व्यचेष्टत च बालोसौ यथोत्साहं यताबलम् ।
बभूवुर्मुदिता राजंस्ततस्ता भरतस्त्रियः ॥ १४.७०.४ ॥
ആ ശിശു തന്റെ ശക്തിക്കനുസരിച്ച് ഉത്സാഹത്തോടെ ചലിക്കാൻ തുടങ്ങി; അപ്പോൾ, രാജാവേ, ഭരതവംശത്തിലെ സ്ത്രീകൾ ആനന്ദിച്ചു.
14.70.5
ब्राह्मणा वाचयामासुर्गोविन्दस्यैव शासनात् ।
ततस्ता मुदिताः सर्वाः प्रशशंसुर्जनार्दनम् ॥ १४.७०.५ ॥
ഗോവിന്ദന്റെ കല്പനയനുസരിച്ചു ബ്രാഹ്മണർ മംഗളാശംസകൾ ചൊല്ലിച്ചു; അപ്പോൾ ആനന്ദിച്ച സ്ത്രീകളെല്ലാം ജനാർദ്ദനനെ പ്രശംസിച്ചു.
14.70.6
स्त्रियो भरतसिंहानां नावं लब्ध्वेव पारगाः ।
कुन्ती द्रुपदपुत्री च सुभद्रा चोत्तरा तथा।
स्त्रियश्चान्या नृसिंहानां बभूवुर्हृष्टमानसाः ॥ १४.७०.६ ॥
ഭരതസിംഹങ്ങളുടെ സ്ത്രീകൾ ഒരു തോണി കിട്ടിയപോലെ കരകടന്നവരായി; കുന്തി, ദ്രുപദപുത്രി (ദ്രൗപദി), സുഭദ്ര, ഉത്തര എന്നിവരും നൃസിംഹങ്ങളുടെ മറ്റു സ്ത്രീകളും സന്തുഷ്ടമനസ്കരായി.
14.70.7
तत्र मल्ला नटाश्चैव ग्रन्थिकाः सौख्यशायिकाः ।
सूतमागधसङ्घाश्चाप्यस्तुवंस्तं जनार्दनम् ॥ १४.७०.७ ॥
അവിടെ മല്ലന്മാരും നടന്മാരും ഗ്രന്ഥികന്മാരും സൗഖ്യശായികന്മാരും സൂതമാഗധസംഘങ്ങളും ആ ജനാർദ്ദനനെ സ്തുതിച്ചു.
14.70.8
कुरुवंशस्तवाख्याभिराशीर्भिर्भरतर्षभ ।
सभाजयत संहृष्टो महाराज महाजनः ॥ १४.७०.८ ॥
കുരുവംശസ്തുതി ചൊല്ലുന്ന ആശീർവാദങ്ങളാൽ, ഭരതർഷഭാ, സന്തുഷ്ടനായ മഹാജനം അദ്ദേഹത്തെ ആദരിച്ചു.
14.70.9
उत्थाय तु यथाकालमुत्तरा यदुनन्दनम् ।
अभ्यवादयत प्रीता सह पुत्रेण भारत ॥ १४.७०.९ ॥
യഥാകാലം എഴുന്നേറ്റ്, പ്രീതയായ ഉത്തര പുത്രനോടൊപ്പം യദുനന്ദനനെ വന്ദിച്ചു, ഭാരതാ.
14.70.10
ततस्तस्यै ददौ प्रीतो बहुरत्नं विशेषतः ।
तथैव वृष्णिशार्दूलो नाम चास्याकरोत्प्रभुः।
पितुस्तव महाराज सत्यसन्धो जनार्दनः ॥ १४.७०.१० ॥
പിന്നെ പ്രീതനായി അദ്ദേഹം അവൾക്ക് വിശേഷിച്ച് ഒട്ടേറെ രത്നങ്ങൾ നൽകി; വൃഷ്ണിശാർദ്ദൂലനായ പ്രഭു ഇവന് പേരും നൽകി. മഹാരാജാവേ, നിന്റെ പിതാവിനുവേണ്ടി സത്യസന്ധനായ ജനാർദ്ദനൻ അങ്ങനെ ചെയ്തു.
14.70.11
परिक्षीणे कुले यस्माज्जातोऽयमभिमन्युजः ।
परिक्षिदिति नामास्य भवत्वित्यब्रवीत्तदा ॥ १४.७०.११ ॥
കുലം ക്ഷയിച്ചിരുന്നപ്പോൾ അഭിമന്യുവിന്റെ പുത്രനായി ഇവൻ ജനിച്ചതിനാൽ, 'ഇവന് പരീക്ഷിത്ത് എന്ന് പേരാകട്ടെ' എന്ന് അപ്പോൾ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.
14.70.12
सोऽवर्धत यथाकालं पिता तव जनाधिप ।
मनःप्रह्लादनश्चासीत्सर्वलोकस्य भारत ॥ १४.७०.१२ ॥
അദ്ദേഹം യഥാകാലം വളർന്നു — നിന്റെ പിതാവ്, ജനാധിപാ; ഭാരതാ, അദ്ദേഹം സർവലോകത്തിനും മനസ്സിന് ആനന്ദം നൽകുന്നവനായിരുന്നു.
14.70.13
मासजातस्तु ते वीर पिता भवति भारत ।
अथाजग्मुः सुबहुलं रत्नमादाय पाण्डवाः ॥ १४.७०.१३ ॥
വീരാ, ഭാരതാ, നിന്റെ പിതാവ് അന്ന് ഒരു മാസം പ്രായമുള്ള ശിശുവായിരുന്നു. അപ്പോൾ പാണ്ഡവർ ധാരാളം രത്നങ്ങളുമായി വന്നു.
14.70.14
मेरुकूटनिभान्भाण्डान्कलशान्भाजनानि च ।
कृताकृतं महद्भीममादाय पुरुषोत्तमाः ॥ १४.७०.१४ ॥
മേരുശിഖരങ്ങൾ പോലുള്ള പാത്രങ്ങളും കലശങ്ങളും പാത്രങ്ങളും, നിർമ്മിച്ചതും നിർമ്മിക്കാത്തതുമായ വലിയ ഭീമമായ വസ്തുക്കളും എടുത്തുകൊണ്ട് പുരുഷോത്തമന്മാർ (വന്നു).
14.70.15
भारतैर्वाहनैस्तत्र गोरुते गोरुते पथि ।
निवसन्तो ययुर्देवं स्मरन्तः परमेष्ठिनः ॥ १४.७०.१५ ॥
അവിടെ ഭാരതർ തങ്ങളുടെ വാഹനങ്ങളോടെ, ഓരോ ഗോരുത ദൂരത്തിലും തങ്ങി, പരമേഷ്ഠി ദേവനെ സ്മരിച്ചുകൊണ്ട് യാത്ര ചെയ്തു.
14.70.16
नासीत्तत्र नृपः कश्चिदभारार्तो नृपं विना ।
भीमादयोऽपि यज्ञार्थं वहन्ते किं पुनर्जनाः ॥ १४.७०.१६ ॥
അവിടെ ഭാരം കൊണ്ട് വലഞ്ഞ ഒരു രാജാവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല; രാജാവില്ലാതെയും ഭീമാദികൾ യജ്ഞത്തിനായി ഭാരം ചുമന്നു, മറ്റു ജനങ്ങൾ ചുമക്കുന്നതിൽ എന്തത്ഭുതം?
14.70.17
तान्समीपगताञ्श्रुत्वा निर्ययुर्वृष्णिपुङ्गवाः ।
अलञ्चक्रुश्च माल्यौघैर्नगरं नागसाह्वयम् ॥ १४.७०.१७ ॥
അവർ സമീപിച്ചു എന്നു കേട്ട് വൃഷ്ണിവീരർ പുറത്തേക്കിറങ്ങി; മാലകളുടെ കൂമ്പാരങ്ങളാൽ നാഗസാഹ്വയ നഗരം അലങ്കരിച്ചു.
14.70.18
पताकाभिर्विचित्राभिर्ध्वजैश्च विविधैरपि ।
वेश्मानि समलञ्चक्रुः पौराश्चापि जनेश्वरः ॥ १४.७०.१८ ॥
വിചിത്രമായ പതാകകളാലും പലതരം കൊടികളാലും പൗരന്മാരും ജനേശ്വരനും വീടുകൾ നന്നായി അലങ്കരിച്ചു.
14.70.19
देवतायतनानां च पूजाः सुविविधास्तथा ।
संदिदेशाथ विदुरः पाण्डुपुत्रप्रियेप्सया ॥ १४.७०.१९ ॥
ദേവാലയങ്ങൾക്കും വിവിധ പൂജകൾക്കും ക്രമീകരണം ചെയ്യാൻ പാണ്ഡുപുത്രന്മാരെ സന്തോഷിപ്പിക്കുവാനുള്ള ആഗ്രഹത്താൽ വിദുരൻ അപ്പോൾ നിർദ്ദേശിച്ചു.
14.70.20
राजमार्गाश्च तत्रासन्सुमनोभिरलङ्कृताः ।
शुशुभे तत्पुरं चापि समुद्रौघनिभस्वनम् ॥ १४.७०.२० ॥
അവിടത്തെ രാജവീഥികൾ പുഷ്പങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു; സമുദ്രത്തിരമാലയുടെ ഇരമ്പൽ പോലെയുള്ള ശബ്ദത്തോടെ ആ നഗരം തിളങ്ങി.
14.70.21
नर्तकैश्चापि नृत्यद्भिर्गायकानां च निःस्वनैः ।
आसीद्वैश्रवणस्येव निवासस्तत्पुरं तदा ॥ १४.७०.२१ ॥
നൃത്തം ചെയ്യുന്ന നർത്തകന്മാരുടെയും പാടുന്ന ഗായകരുടെയും ശബ്ദങ്ങളാൽ ആ നഗരം അപ്പോൾ കുബേരന്റെ വാസസ്ഥലം പോലെ ആയി.
14.70.22
बन्दिभिश्च नरै राजन्स्त्रीसहायैश्च सर्वशः ।
तत्रतत्र विविक्तेषु समन्तादुपशोभितम् ॥ १४.७०.२२ ॥
രാജാവേ! അവിടവിടെയും ഏകാന്ത സ്ഥലങ്ങളിലും ചുറ്റുപാടും ബന്ദികളും പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളുടെ കൂട്ടുമായി ആ നഗരം എല്ലായിടത്തും ശോഭിച്ചു.
14.70.23
पताका धूयमानाश्च समन्तान्मातरिश्वना ।
अदर्शयन्निव तदा कुरून्वै दक्षिणोत्तरान् ॥ १४.७०.२३ ॥
കാറ്റിനാൽ ചുറ്റും ഇളകിക്കൊണ്ടിരുന്ന പതാകകൾ അപ്പോൾ തെക്കും വടക്കും ഉള്ള കുരുക്കളെ കാണിക്കുന്നതുപോലെയായിരുന്നു.
14.70.24
अघोषयंस्तदा चाप पुरुषा राजमार्गतः ।
सर्वरात्रविहारोऽद्य रत्नाभरणलक्षणः ॥ १४.७०.२४ ॥
അപ്പോൾ ആളുകൾ രാജവീഥിയിലൂടെ വിളംബരം ചെയ്തു: ഇന്ന് രാത്രി മുഴുവൻ രത്നാഭരണങ്ങളോടു കൂടിയ വിഹാരം ഉണ്ടായിരിക്കും.