மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 14.70
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.70.1
ब्रह्मास्त्रं तु यदा राजन्कृष्णेन प्रतिसंहृतम् ।
तदा तद्वेश्म ते पित्रा तेजसाऽभिविदीपितम् ॥ १४.७०.१ ॥
அரசே, கிருஷ்ணன் பிரம்மாஸ்திரத்தைத் திரும்பப் பெற்றபோது, உன் தந்தையின் ஒளியால் அந்த அரண்மனை முழுவதும் பிரகாசித்தது.
14.70.2
ततो रक्षांसि सर्वाणि नेशुस्त्यक्त्वा गृहं तु तत् ।
अन्तरिक्षे च वागासीत्साधु केशव साध्विति ॥ १४.७०.२ ॥
அப்போது அனைத்து அரக்கர்களும் அந்த வீட்டை விட்டு அழிந்தனர்; வானில் ஒரு குரல் எழுந்தது: 'சாது கேசவா, சாது!'
14.70.3
तदस्त्रं ज्वलितं चापि पितामहमगात्तदा ।
ततः प्राणान्पुनर्लेभे पिता तव नरेश्वर ॥ १४.७०.३ ॥
அந்த எரியும் அஸ்திரமும் அப்போது பிதாமகரிடம் சென்றது; அப்போது, நரேசுவரா, உன் தந்தை மீண்டும் உயிர் பெற்றான்.
14.70.4
व्यचेष्टत च बालोसौ यथोत्साहं यताबलम् ।
बभूवुर्मुदिता राजंस्ततस्ता भरतस्त्रियः ॥ १४.७०.४ ॥
அந்தக் குழந்தை தன் வலிமைக்கேற்ப உற்சாகத்துடன் அசையத் தொடங்கியது; அப்போது, அரசே, பரத குலப் பெண்கள் மகிழ்ந்தனர்.
14.70.5
ब्राह्मणा वाचयामासुर्गोविन्दस्यैव शासनात् ।
ततस्ता मुदिताः सर्वाः प्रशशंसुर्जनार्दनम् ॥ १४.७०.५ ॥
கோவிந்தனின் கட்டளைப்படியே பிராமணர்கள் மங்கல வாழ்த்துகளை ஓதச் செய்தனர்; அப்போது மகிழ்ந்த அனைத்துப் பெண்களும் ஜனார்தனனைப் புகழ்ந்தனர்.
14.70.6
स्त्रियो भरतसिंहानां नावं लब्ध्वेव पारगाः ।
कुन्ती द्रुपदपुत्री च सुभद्रा चोत्तरा तथा।
स्त्रियश्चान्या नृसिंहानां बभूवुर्हृष्टमानसाः ॥ १४.७०.६ ॥
பரத சிங்கங்களின் பெண்கள் படகு கிடைத்ததைப் போல கரை சேர்ந்தவர்களாக ஆயினர்; குந்தி, துருபதனின் மகளான திரௌபதி, சுபத்திரை, உத்தரை மற்றும் நரசிம்மர்களின் பிற பெண்களும் மகிழ்ந்த மனத்தினராயினர்.
14.70.7
तत्र मल्ला नटाश्चैव ग्रन्थिकाः सौख्यशायिकाः ।
सूतमागधसङ्घाश्चाप्यस्तुवंस्तं जनार्दनम् ॥ १४.७०.७ ॥
அங்கு மல்லர்களும், நடனக்காரர்களும், புதிர் கூறுவோரும், இன்ப-பாடகர்களும், சூதர் மற்றும் மாகதர் கூட்டங்களும் அந்த ஜனார்தனரைப் புகழ்ந்தனர்.
14.70.8
कुरुवंशस्तवाख्याभिराशीर्भिर्भरतर्षभ ।
सभाजयत संहृष्टो महाराज महाजनः ॥ १४.७०.८ ॥
குரு வம்சத்தைப் புகழும் ஆசிகளால், பரதரில் காளையே, மகிழ்ந்த மகாஜனம் அவரை மதித்தது.
14.70.9
उत्थाय तु यथाकालमुत्तरा यदुनन्दनम् ।
अभ्यवादयत प्रीता सह पुत्रेण भारत ॥ १४.७०.९ ॥
உரிய நேரத்தில் எழுந்து, மகிழ்ந்த உத்தரை தன் மகனுடன் யதுநந்தனரை வணங்கினாள், பாரதா.
14.70.10
ततस्तस्यै ददौ प्रीतो बहुरत्नं विशेषतः ।
तथैव वृष्णिशार्दूलो नाम चास्याकरोत्प्रभुः।
पितुस्तव महाराज सत्यसन्धो जनार्दनः ॥ १४.७०.१० ॥
பின்னர் மகிழ்ந்த அவர் அவளுக்கு விசேஷமாக பல ரத்தினங்களைக் கொடுத்தார்; விருஷ்ணி-சார்தூலரான அந்தப் பிரபு இவனுக்குப் பெயரும் சூட்டினார். மகாராஜா, உன் தந்தைக்காக சத்யசந்தரான ஜனார்தனர் அப்படிச் செய்தார்.
14.70.11
परिक्षीणे कुले यस्माज्जातोऽयमभिमन्युजः ।
परिक्षिदिति नामास्य भवत्वित्यब्रवीत्तदा ॥ १४.७०.११ ॥
குலம் தேய்ந்திருந்த நேரத்தில் அபிமன்யுவின் மகனாக இவன் பிறந்ததால், 'இவனுக்கு பரீக்ஷித் என்று பெயர் இருக்கட்டும்' என்று அப்போது அவர் கூறினார்.
14.70.12
सोऽवर्धत यथाकालं पिता तव जनाधिप ।
मनःप्रह्लादनश्चासीत्सर्वलोकस्य भारत ॥ १४.७०.१२ ॥
அவன் உரிய காலத்தில் வளர்ந்தான் — உன் தந்தை, மக்களின் அதிபதியே; பாரதா, அவன் எல்லா உலகிற்கும் மனதுக்கு இன்பம் தருபவனாக இருந்தான்.
14.70.13
मासजातस्तु ते वीर पिता भवति भारत ।
अथाजग्मुः सुबहुलं रत्नमादाय पाण्डवाः ॥ १४.७०.१३ ॥
வீரனே, பாரதா, உன் தந்தை அப்போது ஒரு மாதக் குழந்தையாக இருந்தார். அப்பொழுது பாண்டவர்கள் மிகுந்த இரத்தினங்களை எடுத்துக்கொண்டு வந்தனர்.
14.70.14
मेरुकूटनिभान्भाण्डान्कलशान्भाजनानि च ।
कृताकृतं महद्भीममादाय पुरुषोत्तमाः ॥ १४.७०.१४ ॥
மேரு மலை உச்சிகளைப் போன்ற பாத்திரங்களையும் குடங்களையும் பாத்திரங்களையும், செய்யப்பட்டவையும் செய்யப்படாதவையுமான பெரிய, அச்சம் தரும் பொருட்களையும் எடுத்துக்கொண்டு சிறந்த புருடர்கள் (வந்தனர்).
14.70.15
भारतैर्वाहनैस्तत्र गोरुते गोरुते पथि ।
निवसन्तो ययुर्देवं स्मरन्तः परमेष्ठिनः ॥ १४.७०.१५ ॥
அங்கே பாரதர்கள் தங்கள் வாகனங்களுடன், ஒவ்வொரு கோரூதம் தூரத்திலும் தங்கி, பரமேஷ்டி தேவனை நினைத்துக்கொண்டு சென்றனர்.
14.70.16
नासीत्तत्र नृपः कश्चिदभारार्तो नृपं विना ।
भीमादयोऽपि यज्ञार्थं वहन्ते किं पुनर्जनाः ॥ १४.७०.१६ ॥
அங்கே சுமையால் வருந்திய எந்த அரசனும் இல்லை; அரசன் இல்லாமலும் பீமன் முதலானோர் யாகத்திற்காகச் சுமந்தனர், மற்றவர்கள் சுமப்பதில் என்ன வியப்பு?
14.70.17
तान्समीपगताञ्श्रुत्वा निर्ययुर्वृष्णिपुङ्गवाः ।
अलञ्चक्रुश्च माल्यौघैर्नगरं नागसाह्वयम् ॥ १४.७०.१७ ॥
அவர்கள் அருகில் வந்ததைக் கேட்டு வ்ருஷ்ணி வீரர்கள் வெளியே சென்றனர்; மாலைக் குவியல்களால் நாகசாஹ்வய நகரத்தை அலங்கரித்தனர்.
14.70.18
पताकाभिर्विचित्राभिर्ध्वजैश्च विविधैरपि ।
वेश्मानि समलञ्चक्रुः पौराश्चापि जनेश्वरः ॥ १४.७०.१८ ॥
பல வண்ண கொடிகளாலும் பல்வேறு துவஜங்களாலும் வீடுகளை நகர மக்களும் மக்களின் தலைவனும் நன்கு அலங்கரித்தனர்.
14.70.19
देवतायतनानां च पूजाः सुविविधास्तथा ।
संदिदेशाथ विदुरः पाण्डुपुत्रप्रियेप्सया ॥ १४.७०.१९ ॥
தேவாலயங்களுக்கும் பல்வேறு வழிபாடுகளுக்கும் ஏற்பாடு செய்யுமாறு பாண்டுவின் மகன்களை மகிழ்விக்கும் விருப்பத்தால் விதுரர் அப்போது கட்டளையிட்டார்.
14.70.20
राजमार्गाश्च तत्रासन्सुमनोभिरलङ्कृताः ।
शुशुभे तत्पुरं चापि समुद्रौघनिभस्वनम् ॥ १४.७०.२० ॥
அங்குள்ள அரசப் பெருவழிகள் மலர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தன; கடலலையின் ஓசை போன்ற முழக்கத்துடன் அந்நகரம் ஒளிர்ந்தது.
14.70.21
नर्तकैश्चापि नृत्यद्भिर्गायकानां च निःस्वनैः ।
आसीद्वैश्रवणस्येव निवासस्तत्पुरं तदा ॥ १४.७०.२१ ॥
ஆடும் நடனக்காரர்களாலும் பாடகர்களின் ஒலிகளாலும் அந்நகரம் அப்போது குபேரனின் இருப்பிடம் போல் ஆனது.
14.70.22
बन्दिभिश्च नरै राजन्स्त्रीसहायैश्च सर्वशः ।
तत्रतत्र विविक्तेषु समन्तादुपशोभितम् ॥ १४.७०.२२ ॥
அரசே! அங்கும் இங்கும், தனித்த இடங்களிலும் எல்லாப் பக்கங்களிலும், பாடகர்களாலும் ஆண்களாலும் பெண்களின் துணையுடனும் அந்நகரம் அழகுற விளங்கியது.
14.70.23
पताका धूयमानाश्च समन्तान्मातरिश्वना ।
अदर्शयन्निव तदा कुरून्वै दक्षिणोत्तरान् ॥ १४.७०.२३ ॥
காற்றால் எல்லாப் பக்கங்களிலும் அசைந்த கொடிகள், அப்போது தெற்கும் வடக்கும் உள்ள குருக்களை காட்டுவது போல் இருந்தன.
14.70.24
अघोषयंस्तदा चाप पुरुषा राजमार्गतः ।
सर्वरात्रविहारोऽद्य रत्नाभरणलक्षणः ॥ १४.७०.२४ ॥
அப்போது மனிதர்கள் அரசப் பெருவழியில் அறிவித்தனர்: இன்று இரவு முழுவதும் இரத்தின ஆபரணங்களுடன் கூடிய விழா நடைபெறும்.