ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 14.70
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.70.1
ब्रह्मास्त्रं तु यदा राजन्कृष्णेन प्रतिसंहृतम् ।
तदा तद्वेश्म ते पित्रा तेजसाऽभिविदीपितम् ॥ १४.७०.१ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಕೃಷ್ಣನು ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಹಿಂಪಡೆದಾಗ, ನಿನ್ನ ತಂದೆಯ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಆ ಅರಮನೆ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬೆಳಗಿತು.
14.70.2
ततो रक्षांसि सर्वाणि नेशुस्त्यक्त्वा गृहं तु तत् ।
अन्तरिक्षे च वागासीत्साधु केशव साध्विति ॥ १४.७०.२ ॥
ಆಗ ಎಲ್ಲಾ ರಾಕ್ಷಸರೂ ಆ ಮನೆಯನ್ನು ತೊರೆದು ನಾಶವಾದರು; ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಾಣಿ ಕೇಳಿಸಿತು—'ಸಾಧು ಕೇಶವ, ಸಾಧು!'
14.70.3
तदस्त्रं ज्वलितं चापि पितामहमगात्तदा ।
ततः प्राणान्पुनर्लेभे पिता तव नरेश्वर ॥ १४.७०.३ ॥
ಆ ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ಅಸ್ತ್ರವೂ ಆಗ ಪಿತಾಮಹನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಯಿತು; ಆಗ, ಓ ನರೇಶ್ವರ, ನಿನ್ನ ತಂದೆ ಮತ್ತೆ ಪ್ರಾಣ ಪಡೆದನು.
14.70.4
व्यचेष्टत च बालोसौ यथोत्साहं यताबलम् ।
बभूवुर्मुदिता राजंस्ततस्ता भरतस्त्रियः ॥ १४.७०.४ ॥
ಆ ಮಗು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಚಲಿಸತೊಡಗಿತು; ಆಗ, ಓ ರಾಜನೇ, ಭರತ ವಂಶದ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಹರ್ಷಗೊಂಡರು.
14.70.5
ब्राह्मणा वाचयामासुर्गोविन्दस्यैव शासनात् ।
ततस्ता मुदिताः सर्वाः प्रशशंसुर्जनार्दनम् ॥ १४.७०.५ ॥
ಗೋವಿಂದನ ಆಜ್ಞೆಯಂತೆಯೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮಂಗಳಾಶೀರ್ವಚನಗಳನ್ನು ಪಠಿಸಿದರು; ಆಗ ಹರ್ಷಗೊಂಡ ಎಲ್ಲ ಸ್ತ್ರೀಯರೂ ಜನಾರ್ದನನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು.
14.70.6
स्त्रियो भरतसिंहानां नावं लब्ध्वेव पारगाः ।
कुन्ती द्रुपदपुत्री च सुभद्रा चोत्तरा तथा।
स्त्रियश्चान्या नृसिंहानां बभूवुर्हृष्टमानसाः ॥ १४.७०.६ ॥
ಭರತ ಸಿಂಹಗಳ ಸ್ತ್ರೀಯರು ದೋಣಿ ದೊರೆತಂತೆ ದಡ ಸೇರಿದವರಾದರು; ಕುಂತಿ, ದ್ರುಪದನ ಮಗಳು (ದ್ರೌಪದಿ), ಸುಭದ್ರೆ, ಉತ್ತರೆ ಮತ್ತು ನೃಸಿಂಹರ ಇತರ ಸ್ತ್ರೀಯರೂ ಹರ್ಷಮನಸ್ಕರಾದರು.
14.70.7
तत्र मल्ला नटाश्चैव ग्रन्थिकाः सौख्यशायिकाः ।
सूतमागधसङ्घाश्चाप्यस्तुवंस्तं जनार्दनम् ॥ १४.७०.७ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಮಲ್ಲರು, ನಟರು, ಗ್ರಂಥಿಕರು, ಸೌಖ್ಯಶಾಯಿಕರು, ಸೂತರು ಮತ್ತು ಮಾಗಧರ ಗುಂಪುಗಳು ಆ ಜನಾರ್ದನನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು.
14.70.8
कुरुवंशस्तवाख्याभिराशीर्भिर्भरतर्षभ ।
सभाजयत संहृष्टो महाराज महाजनः ॥ १४.७०.८ ॥
ಕುರುವಂಶದ ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ಹೇಳುವ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳಿಂದ, ಭರತರ್ಷಭ, ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಮಹಾಜನರು ಅವರನ್ನು ಸತ್ಕರಿಸಿದರು.
14.70.9
उत्थाय तु यथाकालमुत्तरा यदुनन्दनम् ।
अभ्यवादयत प्रीता सह पुत्रेण भारत ॥ १४.७०.९ ॥
ಸೂಕ್ತ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಎದ್ದು, ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಉತ್ತರೆ ತನ್ನ ಮಗನೊಂದಿಗೆ ಯದುನಂದನನಿಗೆ ವಂದಿಸಿದಳು, ಭಾರತ.
14.70.10
ततस्तस्यै ददौ प्रीतो बहुरत्नं विशेषतः ।
तथैव वृष्णिशार्दूलो नाम चास्याकरोत्प्रभुः।
पितुस्तव महाराज सत्यसन्धो जनार्दनः ॥ १४.७०.१० ॥
ನಂತರ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಅವರು ಅವಳಿಗೆ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಬಹಳ ರತ್ನಗಳನ್ನು ನೀಡಿದರು; ವೃಷ್ಣಿಶಾರ್ದೂಲನಾದ ಪ್ರಭುವು ಇವನಿಗೆ ಹೆಸರನ್ನೂ ಇಟ್ಟನು. ಮಹಾರಾಜ, ನಿನ್ನ ತಂದೆಗಾಗಿ ಸತ್ಯಸಂಧ ಜನಾರ್ದನ ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದನು.
14.70.11
परिक्षीणे कुले यस्माज्जातोऽयमभिमन्युजः ।
परिक्षिदिति नामास्य भवत्वित्यब्रवीत्तदा ॥ १४.७०.११ ॥
ವಂಶವು ಕ್ಷೀಣಿಸಿದ್ದಾಗ ಅಭಿಮನ್ಯುವಿನ ಮಗನಾಗಿ ಇವನು ಜನಿಸಿದ್ದರಿಂದ, 'ಇವನಿಗೆ ಪರೀಕ್ಷಿತ್ ಎಂಬ ಹೆಸರಾಗಲಿ' ಎಂದು ಆಗ ಅವರು ಹೇಳಿದರು.
14.70.12
सोऽवर्धत यथाकालं पिता तव जनाधिप ।
मनःप्रह्लादनश्चासीत्सर्वलोकस्य भारत ॥ १४.७०.१२ ॥
ಅವನು ಸೂಕ್ತ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದನು — ನಿನ್ನ ತಂದೆ, ಜನಾಧಿಪ; ಭಾರತ, ಅವನು ಸರ್ವಲೋಕಕ್ಕೂ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಆನಂದ ನೀಡುವವನಾಗಿದ್ದನು.
14.70.13
मासजातस्तु ते वीर पिता भवति भारत ।
अथाजग्मुः सुबहुलं रत्नमादाय पाण्डवाः ॥ १४.७०.१३ ॥
ಓ ವೀರನೇ, ಭಾರತನೇ, ನಿನ್ನ ತಂದೆ ಆಗ ಒಂದು ತಿಂಗಳ ಶಿಶುವಾಗಿದ್ದನು. ಆಗ ಪಾಂಡವರು ಬಹಳ ರತ್ನಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬಂದರು.
14.70.14
मेरुकूटनिभान्भाण्डान्कलशान्भाजनानि च ।
कृताकृतं महद्भीममादाय पुरुषोत्तमाः ॥ १४.७०.१४ ॥
ಮೇರು ಶಿಖರಗಳಂತಿದ್ದ ಪಾತ್ರೆಗಳು, ಕಲಶಗಳು, ಭಾಂಡಗಳು, ಮಾಡಿದ ಮತ್ತು ಮಾಡದ ದೊಡ್ಡ ಭಯಂಕರ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಪುರುಷೋತ್ತಮರು (ಬಂದರು).
14.70.15
भारतैर्वाहनैस्तत्र गोरुते गोरुते पथि ।
निवसन्तो ययुर्देवं स्मरन्तः परमेष्ठिनः ॥ १४.७०.१५ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಭಾರತರು ತಮ್ಮ ವಾಹನಗಳೊಂದಿಗೆ, ಪ್ರತಿ ಗೋರುತದ ದೂರದಲ್ಲಿ ತಂಗುತ್ತಾ, ಪರಮೇಷ್ಠಿ ದೇವನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾ ಸಾಗಿದರು.
14.70.16
नासीत्तत्र नृपः कश्चिदभारार्तो नृपं विना ।
भीमादयोऽपि यज्ञार्थं वहन्ते किं पुनर्जनाः ॥ १४.७०.१६ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಭಾರದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದ ಯಾವ ರಾಜನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ; ರಾಜನಿಲ್ಲದೆಯೂ ಭೀಮಾದಿಗಳು ಯಜ್ಞಕ್ಕಾಗಿ ಭಾರ ಹೊತ್ತರು, ಇತರ ಜನರು ಹೊರುವುದರಲ್ಲಿ ಆಶ್ಚರ್ಯವೇನು?
14.70.17
तान्समीपगताञ्श्रुत्वा निर्ययुर्वृष्णिपुङ्गवाः ।
अलञ्चक्रुश्च माल्यौघैर्नगरं नागसाह्वयम् ॥ १४.७०.१७ ॥
ಅವರು ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬಂದರೆಂದು ಕೇಳಿ ವೃಷ್ಣಿ ವೀರರು ಹೊರಬಂದರು; ಮಾಲೆಗಳ ರಾಶಿಯಿಂದ ನಾಗಸಾಹ್ವಯ ನಗರವನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿದರು.
14.70.18
पताकाभिर्विचित्राभिर्ध्वजैश्च विविधैरपि ।
वेश्मानि समलञ्चक्रुः पौराश्चापि जनेश्वरः ॥ १४.७०.१८ ॥
ವಿವಿಧ ಬಣ್ಣದ ಪತಾಕೆಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ಧ್ವಜಗಳಿಂದ ನಾಗರಿಕರು ಮತ್ತು ಜನೇಶ್ವರನೂ ಮನೆಗಳನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅಲಂಕರಿಸಿದರು.
14.70.19
देवतायतनानां च पूजाः सुविविधास्तथा ।
संदिदेशाथ विदुरः पाण्डुपुत्रप्रियेप्सया ॥ १४.७०.१९ ॥
ದೇವಾಲಯಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ಪೂಜೆಗಳಿಗೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಪಾಂಡುಪುತ್ರರನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ವಿದುರನು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು.
14.70.20
राजमार्गाश्च तत्रासन्सुमनोभिरलङ्कृताः ।
शुशुभे तत्पुरं चापि समुद्रौघनिभस्वनम् ॥ १४.७०.२० ॥
ಅಲ್ಲಿನ ರಾಜಮಾರ್ಗಗಳು ಹೂವುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿದ್ದವು; ಸಮುದ್ರದ ಅಲೆಗಳ ಘೋಷದಂತಹ ಧ್ವನಿಯೊಂದಿಗೆ ಆ ನಗರವು ಶೋಭಿಸಿತು.
14.70.21
नर्तकैश्चापि नृत्यद्भिर्गायकानां च निःस्वनैः ।
आसीद्वैश्रवणस्येव निवासस्तत्पुरं तदा ॥ १४.७०.२१ ॥
ನರ್ತಿಸುತ್ತಿದ್ದ ನರ್ತಕರು ಮತ್ತು ಗಾಯಕರ ಧ್ವನಿಗಳಿಂದ ಆ ನಗರವು ಆಗ ಕುಬೇರನ ನಿವಾಸದಂತಾಗಿತ್ತು.
14.70.22
बन्दिभिश्च नरै राजन्स्त्रीसहायैश्च सर्वशः ।
तत्रतत्र विविक्तेषु समन्तादुपशोभितम् ॥ १४.७०.२२ ॥
ಓ ರಾಜನೇ! ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ, ಏಕಾಂತ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ, ಸುತ್ತಲೂ ಬಂದಿಗಳು, ಪುರುಷರು ಮತ್ತು ಸ್ತ್ರೀಯರ ಸಹಚರ್ಯದಿಂದ ಆ ನಗರವು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಶೋಭಿಸಿತ್ತು.
14.70.23
पताका धूयमानाश्च समन्तान्मातरिश्वना ।
अदर्शयन्निव तदा कुरून्वै दक्षिणोत्तरान् ॥ १४.७०.२३ ॥
ಗಾಳಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಅಲೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಧ್ವಜಗಳು ಆಗ ದಕ್ಷಿಣ ಮತ್ತು ಉತ್ತರದ ಕುರುಗಳನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆ ಇದ್ದವು.
14.70.24
अघोषयंस्तदा चाप पुरुषा राजमार्गतः ।
सर्वरात्रविहारोऽद्य रत्नाभरणलक्षणः ॥ १४.७०.२४ ॥
ಆಗ ಜನರು ರಾಜಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಘೋಷಿಸಿದರು: ಇಂದು ರಾತ್ರಿಯಿಡೀ ರತ್ನಾಭರಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ವಿಹಾರ ಉತ್ಸವ ನಡೆಯುವುದು.