Mahābhārata · Adhyāya 14.70
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.70.1
ब्रह्मास्त्रं तु यदा राजन्कृष्णेन प्रतिसंहृतम् ।
तदा तद्वेश्म ते पित्रा तेजसाऽभिविदीपितम् ॥ १४.७०.१ ॥
O König, als Kṛṣṇa die Brahma-Waffe zurückzog, erstrahlte jenes Gemach ganz vom Glanz deines Vaters.
14.70.2
ततो रक्षांसि सर्वाणि नेशुस्त्यक्त्वा गृहं तु तत् ।
अन्तरिक्षे च वागासीत्साधु केशव साध्विति ॥ १४.७०.२ ॥
Da verschwanden alle Dämonen, nachdem sie jenes Haus verlassen hatten; und eine Stimme erhob sich am Himmel: »Gut so, Keśava, gut so!«
14.70.3
तदस्त्रं ज्वलितं चापि पितामहमगात्तदा ।
ततः प्राणान्पुनर्लेभे पिता तव नरेश्वर ॥ १४.७०.३ ॥
Jene lodernde Waffe kehrte auch zum Großvater zurück; und dann, o Herr der Menschen, erlangte dein Vater seinen Lebensatem wieder.
14.70.4
व्यचेष्टत च बालोसौ यथोत्साहं यताबलम् ।
बभूवुर्मुदिता राजंस्ततस्ता भरतस्त्रियः ॥ १४.७०.४ ॥
Und das Kind begann sich kräftig zu regen, je nach seiner Stärke; da, o König, freuten sich die Frauen der Bharatas.
14.70.5
ब्राह्मणा वाचयामासुर्गोविन्दस्यैव शासनात् ।
ततस्ता मुदिताः सर्वाः प्रशशंसुर्जनार्दनम् ॥ १४.७०.५ ॥
Auf Govindas Befehl hin ließen die Brahmanen Segenssprüche rezitieren; da lobten alle erfreuten Frauen Janārdana.
14.70.6
स्त्रियो भरतसिंहानां नावं लब्ध्वेव पारगाः ।
कुन्ती द्रुपदपुत्री च सुभद्रा चोत्तरा तथा।
स्त्रियश्चान्या नृसिंहानां बभूवुर्हृष्टमानसाः ॥ १४.७०.६ ॥
Die Frauen der Löwen unter den Bharatas gelangten wie durch ein gewonnenes Boot ans andere Ufer; Kuntī, Draupadī, Drupadas Tochter, Subhadrā und Uttarā sowie die übrigen Frauen der Löwen unter den Menschen wurden froh gestimmt.
14.70.7
तत्र मल्ला नटाश्चैव ग्रन्थिकाः सौख्यशायिकाः ।
सूतमागधसङ्घाश्चाप्यस्तुवंस्तं जनार्दनम् ॥ १४.७०.७ ॥
Dort priesen auch die Ringer, Tänzer, Rätselsprecher, Lustsänger sowie die Scharen der Sūtas und Māgadhas Janārdana.
14.70.8
कुरुवंशस्तवाख्याभिराशीर्भिर्भरतर्षभ ।
सभाजयत संहृष्टो महाराज महाजनः ॥ १४.७०.८ ॥
Mit Segenswünschen, die das Lob des Kuru-Geschlechts erzählten, o Stier der Bharatas, ehrte ihn die erfreute große Versammlung.
14.70.9
उत्थाय तु यथाकालमुत्तरा यदुनन्दनम् ।
अभ्यवादयत प्रीता सह पुत्रेण भारत ॥ १४.७०.९ ॥
Zur rechten Zeit aufgestanden, grüßte die erfreute Uttarā mit ihrem Sohn den Wonnespender der Yadus, o Bhārata.
14.70.10
ततस्तस्यै ददौ प्रीतो बहुरत्नं विशेषतः ।
तथैव वृष्णिशार्दूलो नाम चास्याकरोत्प्रभुः।
पितुस्तव महाराज सत्यसन्धो जनार्दनः ॥ १४.७०.१० ॥
Dann gab er ihr erfreut besonders viele Juwelen, und der Herr, der Tiger der Vṛṣṇis, gab ihm auch einen Namen. O großer König, dies tat Janārdana, treu seinem Wort, für deinen Vater.
14.70.11
परिक्षीणे कुले यस्माज्जातोऽयमभिमन्युजः ।
परिक्षिदिति नामास्य भवत्वित्यब्रवीत्तदा ॥ १४.७०.११ ॥
Weil er, als das Geschlecht fast erloschen war, von Abhimanyu geboren wurde, sprach er da: „Sein Name sei Parīkṣit.“
14.70.12
सोऽवर्धत यथाकालं पिता तव जनाधिप ।
मनःप्रह्लादनश्चासीत्सर्वलोकस्य भारत ॥ १४.७०.१२ ॥
Er wuchs zur rechten Zeit heran — dein Vater, o Herr der Menschen; und, o Bhārata, er war eine Freude für den Sinn der ganzen Welt.
14.70.13
मासजातस्तु ते वीर पिता भवति भारत ।
अथाजग्मुः सुबहुलं रत्नमादाय पाण्डवाः ॥ १४.७०.१३ ॥
O Held, Bhārata, dein Vater war damals ein einmonatiges Kind. Da kamen die Pāṇḍavas und brachten viele Juwelen mit.
14.70.14
मेरुकूटनिभान्भाण्डान्कलशान्भाजनानि च ।
कृताकृतं महद्भीममादाय पुरुषोत्तमाः ॥ १४.७०.१४ ॥
Gefäße gleich den Gipfeln des Meru, Krüge und Behälter, bearbeitete und unbearbeitete, große und furchtbare Dinge nahmen die besten der Männer und kamen.
14.70.15
भारतैर्वाहनैस्तत्र गोरुते गोरुते पथि ।
निवसन्तो ययुर्देवं स्मरन्तः परमेष्ठिनः ॥ १४.७०.१५ ॥
Dort zogen die Bhāratas mit ihren Fahrzeugen, an jedem Gorute der Straße rastend, weiter und gedachten des höchsten Gottes.
14.70.16
नासीत्तत्र नृपः कश्चिदभारार्तो नृपं विना ।
भीमादयोऽपि यज्ञार्थं वहन्ते किं पुनर्जनाः ॥ १४.७०.१६ ॥
Dort war kein König, der vom Gewicht bedrückt war; auch ohne König trugen Bhīma und die anderen Lasten für das Opfer — wie viel mehr würden es die gewöhnlichen Leute tun.
14.70.17
तान्समीपगताञ्श्रुत्वा निर्ययुर्वृष्णिपुङ्गवाः ।
अलञ्चक्रुश्च माल्यौघैर्नगरं नागसाह्वयम् ॥ १४.७०.१७ ॥
Als sie hörten, dass jene nahe gekommen seien, zogen die Stiere der Vṛṣṇi hinaus und schmückten die Stadt Nāgasāhvaya mit Girlandenhaufen.
14.70.18
पताकाभिर्विचित्राभिर्ध्वजैश्च विविधैरपि ।
वेश्मानि समलञ्चक्रुः पौराश्चापि जनेश्वरः ॥ १४.७०.१८ ॥
Mit bunten Bannern und vielerlei Fahnen schmückten die Bürger und der Herr der Völker ebenfalls die Häuser vollständig.
14.70.19
देवतायतनानां च पूजाः सुविविधास्तथा ।
संदिदेशाथ विदुरः पाण्डुपुत्रप्रियेप्सया ॥ १४.७०.१९ ॥
Für die Tempel der Götter und ihre vielfältigen Verehrungen erteilte Vidura Anweisungen, aus dem Wunsch heraus, die Söhne Pāṇḍus zu erfreuen.
14.70.20
राजमार्गाश्च तत्रासन्सुमनोभिरलङ्कृताः ।
शुशुभे तत्पुरं चापि समुद्रौघनिभस्वनम् ॥ १४.७०.२० ॥
Die königlichen Straßen waren mit Blumen geschmückt, und jene Stadt erstrahlte mit einem Getöse wie die Brandung des Meeres.
14.70.21
नर्तकैश्चापि नृत्यद्भिर्गायकानां च निःस्वनैः ।
आसीद्वैश्रवणस्येव निवासस्तत्पुरं तदा ॥ १४.७०.२१ ॥
Mit tanzenden Tänzern und den Stimmen der Sänger wurde jene Stadt damals wie die Wohnstätte Vaiśravaṇas (Kuberas).
14.70.22
बन्दिभिश्च नरै राजन्स्त्रीसहायैश्च सर्वशः ।
तत्रतत्र विविक्तेषु समन्तादुपशोभितम् ॥ १४.७०.२२ ॥
O König! Hier und dort, an abgelegenen Orten und ringsum, war jene Stadt geschmückt mit Barden, Männern und Frauen als Gefährten.
14.70.23
पताका धूयमानाश्च समन्तान्मातरिश्वना ।
अदर्शयन्निव तदा कुरून्वै दक्षिणोत्तरान् ॥ १४.७०.२३ ॥
Die Fahnen, die der Wind ringsum schwenkte, schienen damals die Kurus des Südens und des Nordens zu zeigen.
14.70.24
अघोषयंस्तदा चाप पुरुषा राजमार्गतः ।
सर्वरात्रविहारोऽद्य रत्नाभरणलक्षणः ॥ १४.७०.२४ ॥
Da verkündeten Männer auf der königlichen Straße: 'Heute wird es die ganze Nacht ein Fest geben, geprägt von Juwelen und Schmuck.'