ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 14.70
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.70.1
ब्रह्मास्त्रं तु यदा राजन्कृष्णेन प्रतिसंहृतम् ।
तदा तद्वेश्म ते पित्रा तेजसाऽभिविदीपितम् ॥ १४.७०.१ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଯେତେବେଳେ କୃଷ୍ଣ ବ୍ରହ୍ମାସ୍ତ୍ର ପ୍ରତ୍ୟାହାର କଲେ, ସେତେବେଳେ ତୁମ ପିତାଙ୍କ ତେଜରେ ସେ ଗୃହ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆଲୋକିତ ହେଲା।
14.70.2
ततो रक्षांसि सर्वाणि नेशुस्त्यक्त्वा गृहं तु तत् ।
अन्तरिक्षे च वागासीत्साधु केशव साध्विति ॥ १४.७०.२ ॥
ତେବେ ସମସ୍ତ ରାକ୍ଷସ ସେ ଗୃହ ଛାଡ଼ି ନଷ୍ଟ ହେଲେ; ଆକାଶରେ ଏକ ବାଣୀ ଶୁଣାଗଲା—'ସାଧୁ କେଶବ, ସାଧୁ!'
14.70.3
तदस्त्रं ज्वलितं चापि पितामहमगात्तदा ।
ततः प्राणान्पुनर्लेभे पिता तव नरेश्वर ॥ १४.७०.३ ॥
ସେହି ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟ ସେତେବେଳେ ପିତାମହଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲା; ତା'ପରେ, ହେ ନରେଶ୍ୱର, ତୁମ ପିତା ପୁଣି ପ୍ରାଣ ପାଇଲେ।
14.70.4
व्यचेष्टत च बालोसौ यथोत्साहं यताबलम् ।
बभूवुर्मुदिता राजंस्ततस्ता भरतस्त्रियः ॥ १४.७०.४ ॥
ସେ ଶିଶୁ ନିଜ ବଳ ଅନୁସାରେ ଉତ୍ସାହରେ ଗତି କରିବାକୁ ଲାଗିଲା; ସେତେବେଳେ, ହେ ରାଜନ୍, ଭରତ ବଂଶର ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ।
14.70.5
ब्राह्मणा वाचयामासुर्गोविन्दस्यैव शासनात् ।
ततस्ता मुदिताः सर्वाः प्रशशंसुर्जनार्दनम् ॥ १४.७०.५ ॥
ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ହିଁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମଙ୍ଗଳ ବଚନ ପାଠ କରାଇଲେ; ତା'ପରେ ଆନନ୍ଦିତ ସମସ୍ତ ସ୍ତ୍ରୀ ଜନାର୍ଦନଙ୍କ ପ୍ରଶଂସା କଲେ।
14.70.6
स्त्रियो भरतसिंहानां नावं लब्ध्वेव पारगाः ।
कुन्ती द्रुपदपुत्री च सुभद्रा चोत्तरा तथा।
स्त्रियश्चान्या नृसिंहानां बभूवुर्हृष्टमानसाः ॥ १४.७०.६ ॥
ଭରତସିଂହଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ଯେପରି ଡଙ୍ଗା ପାଇ ପାରି ହୋଇଗଲେ; କୁନ୍ତୀ, ଦ୍ରୁପଦଙ୍କ କନ୍ୟା (ଦ୍ରୌପଦୀ), ସୁଭଦ୍ରା ଓ ଉତ୍ତରା ଏବଂ ନୃସିଂହମାନଙ୍କ ଅନ୍ୟ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ମଧ୍ୟ ହର୍ଷିତ ମନ ହେଲେ।
14.70.7
तत्र मल्ला नटाश्चैव ग्रन्थिकाः सौख्यशायिकाः ।
सूतमागधसङ्घाश्चाप्यस्तुवंस्तं जनार्दनम् ॥ १४.७०.७ ॥
ସେଠାରେ ମଲ୍ଲ, ନଟ, ଗ୍ରନ୍ଥିକ, ସୌଖ୍ୟଶାୟିକ ଏବଂ ସୂତ-ମାଗଧ ଦଳମାନେ ସେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କ ସ୍ତୁତି କଲେ।
14.70.8
कुरुवंशस्तवाख्याभिराशीर्भिर्भरतर्षभ ।
सभाजयत संहृष्टो महाराज महाजनः ॥ १४.७०.८ ॥
କୁରୁବଂଶର ସ୍ତୁତିମୟ ଆଶୀର୍ବାଦରେ, ହେ ଭରତର୍ଷଭ, ଆନନ୍ଦିତ ମହାଜନ ସେ ରାଜାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନିତ କଲେ।
14.70.9
उत्थाय तु यथाकालमुत्तरा यदुनन्दनम् ।
अभ्यवादयत प्रीता सह पुत्रेण भारत ॥ १४.७०.९ ॥
ଯଥାସମୟରେ ଉଠି ପ୍ରସନ୍ନା ଉତ୍ତରା ପୁତ୍ର ସହ ଯଦୁନନ୍ଦନଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ, ହେ ଭାରତ।
14.70.10
ततस्तस्यै ददौ प्रीतो बहुरत्नं विशेषतः ।
तथैव वृष्णिशार्दूलो नाम चास्याकरोत्प्रभुः।
पितुस्तव महाराज सत्यसन्धो जनार्दनः ॥ १४.७०.१० ॥
ପରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ସେ ତାଙ୍କୁ ବିଶେଷରେ ବହୁ ରତ୍ନ ଦେଲେ; ବୃଷ୍ଣିଶାର୍ଦ୍ଦୂଳ ପ୍ରଭୁ ଏହାର ନାମକରଣ ମଧ୍ୟ କଲେ। ମହାରାଜ, ତୁମ ପିତାଙ୍କ ପାଇଁ ସତ୍ୟସନ୍ଧ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ସେପରି କଲେ।
14.70.11
परिक्षीणे कुले यस्माज्जातोऽयमभिमन्युजः ।
परिक्षिदिति नामास्य भवत्वित्यब्रवीत्तदा ॥ १४.७०.११ ॥
କୁଳ କ୍ଷୀଣ ହୋଇଥିବା ସମୟରେ ଅଭିମନ୍ୟୁଙ୍କ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମିଥିବାରୁ, 'ଏହାର ନାମ ପରୀକ୍ଷିତ ହେଉ' ବୋଲି ସେତେବେଳେ ସେ କହିଲେ।
14.70.12
सोऽवर्धत यथाकालं पिता तव जनाधिप ।
मनःप्रह्लादनश्चासीत्सर्वलोकस्य भारत ॥ १४.७०.१२ ॥
ସେ ଯଥାସମୟରେ ବଢ଼ିଲେ — ତୁମ ପିତା, ହେ ଜନାଧିପ; ହେ ଭାରତ, ସେ ସର୍ବଲୋକଙ୍କ ମନକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଥିଲେ।
14.70.13
मासजातस्तु ते वीर पिता भवति भारत ।
अथाजग्मुः सुबहुलं रत्नमादाय पाण्डवाः ॥ १४.७०.१३ ॥
ହେ ବୀର, ଭାରତ, ତୁମ ପିତା ସେତେବେଳେ ଏକ ମାସର ଶିଶୁ ଥିଲେ। ତା'ପରେ ପାଣ୍ଡବମାନେ ବହୁ ରତ୍ନ ନେଇ ଆସିଲେ।
14.70.14
मेरुकूटनिभान्भाण्डान्कलशान्भाजनानि च ।
कृताकृतं महद्भीममादाय पुरुषोत्तमाः ॥ १४.७०.१४ ॥
ମେରୁ ଶିଖର ପରି ଭାଣ୍ଡ, କଳସ ଓ ପାତ୍ର, ନିର୍ମିତ ଓ ଅନିର୍ମିତ, ବଡ଼ ଓ ଭୟଙ୍କର ବସ୍ତୁ ନେଇ ପୁରୁଷୋତ୍ତମମାନେ (ଆସିଲେ)।
14.70.15
भारतैर्वाहनैस्तत्र गोरुते गोरुते पथि ।
निवसन्तो ययुर्देवं स्मरन्तः परमेष्ठिनः ॥ १४.७०.१५ ॥
ସେଠାରେ ଭାରତମାନେ ନିଜ ଯାନ ସହ, ପ୍ରତି ଗୋରୁତ ପଥରେ ରହିଲେ ଏବଂ ପରମେଷ୍ଠୀ ଦେବଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି ଯାତ୍ରା କଲେ।
14.70.16
नासीत्तत्र नृपः कश्चिदभारार्तो नृपं विना ।
भीमादयोऽपि यज्ञार्थं वहन्ते किं पुनर्जनाः ॥ १४.७०.१६ ॥
ସେଠାରେ ଭାରରେ ପୀଡ଼ିତ କୌଣସି ରାଜା ନଥିଲେ; ରାଜା ବିନା ମଧ୍ୟ ଭୀମ ପ୍ରଭୃତି ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଭାର ବହୁଥିଲେ, ଅନ୍ୟ ଲୋକେ ବହିବାରେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କଣ?
14.70.17
तान्समीपगताञ्श्रुत्वा निर्ययुर्वृष्णिपुङ्गवाः ।
अलञ्चक्रुश्च माल्यौघैर्नगरं नागसाह्वयम् ॥ १४.७०.१७ ॥
ସେମାନେ ନିକଟକୁ ଆସିଛନ୍ତି ଶୁଣି ବୃଷ୍ଣି ବୀରମାନେ ବାହାରିଲେ; ମାଳା ରାଶିରେ ନାଗସାହ୍ୱୟ ନଗର ସଜାଇଲେ।
14.70.18
पताकाभिर्विचित्राभिर्ध्वजैश्च विविधैरपि ।
वेश्मानि समलञ्चक्रुः पौराश्चापि जनेश्वरः ॥ १४.७०.१८ ॥
ବିଚିତ୍ର ପତାକା ଓ ବିବିଧ ଧ୍ୱଜରେ ପୌରଜନ ଓ ଜନେଶ୍ୱର (ରାଜା) ମଧ୍ୟ ଗୃହଗୁଡ଼ିକୁ ଭଲ ଭାବେ ସଜାଇଲେ।
14.70.19
देवतायतनानां च पूजाः सुविविधास्तथा ।
संदिदेशाथ विदुरः पाण्डुपुत्रप्रियेप्सया ॥ १४.७०.१९ ॥
ଦେବମନ୍ଦିର ଓ ନାନା ପୂଜାର ବ୍ୟବସ୍ଥା ପାଇଁ ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିବାର ଇଚ୍ଛାରେ ବିଦୁର ତେବେ ଆଦେଶ ଦେଲେ।
14.70.20
राजमार्गाश्च तत्रासन्सुमनोभिरलङ्कृताः ।
शुशुभे तत्पुरं चापि समुद्रौघनिभस्वनम् ॥ १४.७०.२० ॥
ସେଠାକାର ରାଜପଥ ଫୁଲରେ ସଜ୍ଜିତ ଥିଲା; ସମୁଦ୍ର ତରଙ୍ଗର ଗର୍ଜନ ପରି ଶବ୍ଦରେ ସେ ନଗର ଶୋଭା ପାଇଲା।
14.70.21
नर्तकैश्चापि नृत्यद्भिर्गायकानां च निःस्वनैः ।
आसीद्वैश्रवणस्येव निवासस्तत्पुरं तदा ॥ १४.७०.२१ ॥
ନାଚୁଥିବା ନର୍ତ୍ତକ ଓ ଗାୟକମାନଙ୍କ ସ୍ୱରରେ ସେ ନଗର ସେତେବେଳେ କୁବେରଙ୍କ ବାସସ୍ଥାନ ପରି ହୋଇଥିଲା।
14.70.22
बन्दिभिश्च नरै राजन्स्त्रीसहायैश्च सर्वशः ।
तत्रतत्र विविक्तेषु समन्तादुपशोभितम् ॥ १४.७०.२२ ॥
ହେ ରାଜନ୍! ସେଠି ସେଠି, ନିର୍ଜନ ସ୍ଥାନରେ ଓ ଚାରିପାଖରେ ବନ୍ଦିଜନ, ପୁରୁଷ ଓ ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କ ସାଥରେ ସେ ନଗର ସବୁଦିଗରେ ଶୋଭିତ ଥିଲା।
14.70.23
पताका धूयमानाश्च समन्तान्मातरिश्वना ।
अदर्शयन्निव तदा कुरून्वै दक्षिणोत्तरान् ॥ १४.७०.२३ ॥
ପବନରେ ଚାରିପାଖେ ଉଡ଼ୁଥିବା ପତାକାମାନେ ଯେନ ସେତେବେଳେ ଦକ୍ଷିଣ ଓ ଉତ୍ତରର କୁରୁମାନଙ୍କୁ ଦେଖାଉଥିଲେ।
14.70.24
अघोषयंस्तदा चाप पुरुषा राजमार्गतः ।
सर्वरात्रविहारोऽद्य रत्नाभरणलक्षणः ॥ १४.७०.२४ ॥
ସେତେବେଳେ ଲୋକମାନେ ରାଜପଥରେ ଘୋଷଣା କଲେ: ଆଜି ସାରା ରାତି ରତ୍ନାଳଙ୍କାରଯୁକ୍ତ ବିହାର (ଉତ୍ସବ) ହେବ।