Mahābhārata · Adhyāya 15.24
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.24.1
एवं ते पुरुषव्याघ्राः पाण्डवा मातृनन्दनाः ।
स्मरन्तो मातरं वीरा बभूवुर्भशदुःखिताः ॥ १५.२४.१ ॥
Así aquellos tigres entre los hombres, los Pāṇḍavas, hijos de su madre, recordando a su madre, aunque héroes, quedaron profundamente afligidos.
15.24.2
ये राजकार्येषु पुरा व्यासक्ता नित्यशोऽभवन् ।
ते राजकार्याणि तदा नाकार्षुः सर्वतः पुरे ॥ १५.२४.२ ॥
Aquellos que antes estaban siempre ocupados en los asuntos reales no atendían entonces los deberes reales en ninguna parte de la ciudad.
15.24.3
प्रविष्टा इव शोकेन नाभ्यनन्दन्त किञ्चन ।
सम्भाष्यमाणा अपि ते न किञ्चित्प्रत्यपूजयन् ॥ १५.२४.३ ॥
Como si estuvieran hundidos en el dolor, no se alegraban de nada; aun cuando se les hablaba, no respondían nada.
15.24.4
ते स्म वीरा दुराधर्षा गांभीर्ये सागरोपमाः ।
शोकोपहतविज्ञाना नष्टसंज्ञा इवाभवन् ॥ १५.२४.४ ॥
Aquellos héroes, difíciles de vencer y semejantes al océano en profundidad, con el entendimiento herido por el dolor, quedaron como privados de sentido.
15.24.5
अचिन्तयंश्च जननीं ततस्ते पाण्डुनन्दनाः ।
कथं नु वृद्धमिथुनं वहत्यतिकृशा पृथा ॥ १५.२४.५ ॥
Entonces los hijos de Pāṇḍu pensaron en su madre: '¿Cómo soporta Pṛthā, tan frágil, a la anciana pareja?'
15.24.6
कथं च स महीपालो हतपुत्रो निराश्रयः ।
पत्न्या सह वसत्येको वने श्वापदसेविते ॥ १५.२४.६ ॥
¿Y cómo vive aquel rey, cuyos hijos han sido muertos y que no tiene refugio, solo con su esposa en un bosque frecuentado por fieras?
15.24.7
सा च देवी महाभागा गान्धारी हतबान्धवा ।
पतिमन्धं कथं वृद्धमन्वेति विजने वने ॥ १५.२४.७ ॥
¿Y cómo la bienaventurada diosa Gāndhārī, con todos sus parientes muertos, siguió a su esposo ciego y anciano hacia el bosque solitario?
15.24.8
एवं तेषां कथयतामौत्सुक्यमभवत्तदा ।
गमने चाभवद्बुद्धिर्धृतराष्ट्रदिदृक्षया ॥ १५.२४.८ ॥
Mientras hablaban así, surgió en ellos el ansia, y con el deseo de ver a Dhṛtarāṣṭra nació la decisión de partir.
15.24.9
सहदेवस्तु राजानं प्रणिपत्येदमब्रवीत् ।
अहो मे भवतो दृष्टं हृदयं गमनं प्रति। ॥ १५.२४.९ ॥
Pero Sahadeva, inclinándose ante el rey, dijo: «¡Ah! He visto que vuestro corazón se inclina a partir.»
15.24.10
न हि त्वां गौरवेणाहमशकं वक्तुमञ्जसा ।
गमनं प्रति राजेन्द्र तदिदं समुपस्थितम् ॥ १५.२४.१० ॥
Oh señor de reyes, por reverencia no pude decíroslo directamente: el momento de partir ha llegado.
15.24.11
दिष्ट्या द्रक्ष्यामि तां कुन्तीं वर्तयन्तीं तपस्विनीम् ।
जटिलां तापसीं वृद्धां कुशकाशपरिक्षताम् ॥ १५.२४.११ ॥
Por fortuna veré a Kuntī, viviendo como asceta, con cabello enmarañado, anciana tapasvinī, herida por la hierba kuśa y kāśa.
15.24.12
प्रासादहर्म्यसंवृद्धामत्यन्तसुखभागिनीम् ।
कदानुजननीं श्रान्तां द्रक्ष्यामि भृशदुःखिताम् ॥ १५.२४.१२ ॥
La veré, a quien criaron en palacios y mansiones, que compartió la suma dicha, que alguna vez fue madre de sus cuñados menores, cansada y profundamente afligida.
15.24.13
अनित्याः खलु मर्त्यानां गतयो भरतर्षभ ।
कुन्ती राजसुता यत्र वसत्यसुखिता वने ॥ १५.२४.१३ ॥
Oh toro de los Bharatas, en verdad los destinos de los mortales son impermanentes; allí donde Kuntī, la hija del rey, vive infeliz en el bosque.
15.24.14
सहदेववचः श्रुत्वा द्रौपदी योषितां वरा ।
उवाच देवी राजानमभिपूज्याभिनन्द्य च। ॥ १५.२४.१४ ॥
Habiendo oído las palabras de Sahadeva, Draupadī, la mejor de las mujeres, honró y saludó al rey y habló.
15.24.15
कदा द्रक्ष्यामि तां देवीं यदि जीवति सा पृथा ।
जीवन्त्या ह्यद्य मे प्रीतिर्भविष्यति जनाधिप ॥ १५.२४.१५ ॥
¿Cuándo veré a aquella reina, si Pṛthā vive? Oh señor de los hombres, mientras ella viva, hoy tendré alegría.
15.24.16
एषा तेऽस्तु मतिर्नित्यं धर्मे ते रमतां मनः ।
योऽद्य त्वमस्मान्राजेन्द्र श्रेयसा योजयिष्यसि ॥ १५.२४.१६ ॥
Que tu intención siempre permanezca; que tu mente se deleite en el dharma. Oh mejor de los reyes, tú que hoy nos unirás con el bienestar.
15.24.17
अग्रपादस्थितं चेमं विद्धि राजन्वधूजनम् ।
काङ्क्षन्तं दर्शनं कुन्त्या गान्धार्याः श्वसुरस्च च ॥ १५.२४.१७ ॥
Oh rey, sabe que estas nueras que están al frente desean ver a Kuntī, a Gāndhārī y al suegro.
15.24.18
इत्युक्तः स नृपो देव्या द्रौपद्या भरतर्षभ ।
सेनाध्यक्षान्समानाय्य सर्वानिदमुवाच ह ॥ १५.२४.१८ ॥
Cuando la reina Draupadī así habló, oh toro de los Bharatas, el rey convocó a todos los comandantes y les dijo esto.
15.24.19
निर्यातयत मे सेनां प्रभूतरथकुञ्जराम् ।
द्रक्ष्यामि वनसंस्थं च धृताष्ट्रं महीपतिम् ॥ १५.२४.१९ ॥
Haced salir mi ejército, rico en carros y elefantes; veré al rey Dhṛtarāṣṭra, que habita en el bosque.
15.24.20
स्त्र्यध्यक्षांश्चाब्रवीद्राजा यानानि विविधानि मे ।
सज्जीक्रियन्तां सर्वाणि शिबिकाश्च सहस्रशः ॥ १५.२४.२० ॥
El rey dijo a los superintendentes de las mujeres: "Que se preparen todos mis diversos vehículos, y palanquines por millares."
15.24.21
शकटापणवेशाश्च कोशः शिल्पिन एव च ।
निर्यान्तु कोशपालाश्च कुरुक्षेत्राश्रमं प्रति ॥ १५.२४.२१ ॥
Carros, puestos de mercado, los habitantes de la ciudad, el tesoro y los artesanos; que también salgan los guardianes del tesoro hacia el ermitaño de Kurukṣetra.
15.24.22
यश्च पौरजनः कश्चिद्द्रष्टुमिच्छति पार्थिवम् ।
अनावृतः सुविहितः स च यातु सुरक्षितः ॥ १५.२४.२२ ॥
Cualquier habitante de la ciudad que desee ver al rey, que vaya sin impedimento, bien dispuesto y bien protegido.
15.24.23
सूदाः पौरोगवाश्चैव सर्वं चैव महानसम् ।
विविधं भक्ष्यभोज्यं च शकटैरुह्यतां मम ॥ १५.२४.२३ ॥
Cocineros y jefes de cocina, y todo el almacén de la cocina; que diversos alimentos y bebidas sean transportados en mis carros.
15.24.24
प्रयाणं घुष्यतां चैव श्वोभूत इति माचिरम् ।
क्रियतां पथि चाप्यद्य वेश्मानि विविधानि च। ॥ १५.२४.२४ ॥
Proclamad que la partida será mañana, sin demora; y hoy, en el camino, que se levanten diversas moradas.
15.24.25
एवमाज्ञाप्य राजा स भ्रातृभिः सह पाण्डवः ।
श्वोभूते निर्ययौ राजन्सस्त्रीवृद्धपुरःसरः ॥ १५.२४.२५ ॥
Tras dar estas órdenes, el rey Pāṇḍava partió con sus hermanos al día siguiente, oh rey, con las mujeres y los ancianos al frente.
15.24.26
स बहिर्दिवसानेव जनौघं परिपालयन् ।
न्यवसन्नृपतिः पञ्च ततोऽगच्छद्वनं प्रति ॥ १५.२४.२६ ॥
Aquel rey permaneció fuera solo cinco días, protegiendo a la multitud de gente, y luego se dirigió hacia el bosque.